ตอนที่ 350 : นักกินตัวยง
ไข่ที่ทำให้ผู้ดูแลระดับสูงมากมายรู้สึกหมดหนทางนั้นไม่ต่างอะไรจากสมบัติล้ำค่า
ตอนแรกเขาได้ยินมาว่าหวังเย่าเป็นคนที่แข็งแกร่งและมีพรสวรรค์ หวังเย่ามีอสูรระดับศักดิ์สิทธิ์อยู่กับตัวรวมถึงมีบริษัทกับกลุ่มทหารรับจ้างด้วย แต่ตอนนี้ซือคงเป่าก็อดไม่ได้ที่จะสนใจหวังเย่ามากกว่าเดิม เพราะถึงอย่างไรเด็กนี่ก็เก่งกว่าผู้ดูแลที่เขาเคยเจอมา
ใช่ ตอนนี้หวังเย่าถือว่าเป็นอัจฉริยะที่หาตัวจับยาก
ไม่มีใครรู้ดีกว่าเขาว่าการฟักไข่นี่ยากแค่ไหน แต่หวังเย่ากลับทำสำเร็จแค่ในเวลา 1 ชั่วโมงเท่านั้น
หากซือคงเป่ารู้ว่าหวังเย่าใช้เวลาไม่ถึง 5 นาทีในการฟักไข่นี่ เขาจะแสดงสีหน้ายังไงออกมา ?
สายตาที่ทุกคนมองไปที่หวังเย่าเปลี่ยนไปอีกครั้ง
แม้ว่าพวกเขาจะรู้จักหวังเย่าอยู่บ้างและเชื่อมั่นในความสามารถของหวังเย่า แต่การที่หวังเย่าฟักไข่นี่ออกมาได้สำเร็จนั้นก็ยากที่จะเชื่อได้
เพราะสัตว์ตัวนี้ก็เป็นถึงอสูรมิติ อสูรมิติที่น่ากลัวสำหรับพวกเขา
ไม่มีใครคิดว่าหวังเย่าจะทำได้สำเร็จ แต่เมื่อเขาทำมันสำเร็จจริง ๆ มันก็ยากที่พวกเขาจะเชื่อได้ว่านี่ไม่ใช่ความฝัน
มันคือเรื่องน่าเหลือเชื่อ
ตอนนี้เฉี่ยนเจินเฉียนและคนอื่น ๆ เหมือนจะยอมรับในตัวหวังเย่ามากกว่าเดิม
“ฮ่าฮ่า ไม่คิดเลยว่านายจะฟักมันออกมาได้จริง ๆ ” เฉี่ยนเจินเฉียนเดินมาข้าง ๆ หวังเย่าแล้วตบไหล่หวังเย่า
“แค่ก แค่ก” หวังเย่าเสียเลือดไปมากและสภาพร่างกายไม่สู้ดีนัก การที่เฉี่ยนเจินเฉียนตบไหล่เขาแบบนี้จึงทำให้เขาถึงกับสำลักออกมา
“นายเป็นอะไรรึเปล่า ? ” เฉี่ยนเจินเฉียนและคนอื่น ๆ เห็นว่าหวังเย่านั้นหน้าซีดรวมถึงหายใจติดขัด
การใช้เวลากว่า 1 ชั่วโมงในการฟักไข่อสูรมิติออกมานั้นเดาว่าต้องส่งผลต่อร่างกายอย่างหนัก ไม่งั้นแล้วมันก็คงไม่มีคำอธิบายอื่น
“ไม่เป็นไร ตอนนี้ผมแค่อยากกินเนื้อสัตว์อสูร” หวังเย่ามองไปรอบๆแล้วพูดขึ้นมา
“เรื่องอื่นเราค่อยคุยกัน ฉันจะไปหาเนื้อสัตว์อสูรระดับสูงมาให้นาย” เมื่อได้ยินคำพูดของหวังเย่า ซือคงเป่าก็ได้เอาโทรศัพท์ออกมาและสั่งคนของเขาทันที
“เรามีเรื่องอื่นที่ต้องไปจัดการ หวังเย่า นายคุยกับซือคงเป่าไปก่อน ฉันมั่นใจว่าเขาต้องดูแลนายดีอย่างแน่นอน” หลังจากที่เฉี่ยนเจินเฉียนพูดจบ เขาก็ได้เดินออกไปทันที
จางจื้อเฉียง, ไป๋พั่วหล้างและฮวงเทียนเจวี๋ยนก็ได้กลับไปด้วย
ฟางฉิงหัวมองไปที่อสูรมิติก่อนจะเผยสีหน้าครุ่นคิด จากนั้นเขาก็หันไปหาหวังเย่าแล้วพูดขึ้น “ งั้นฉันก็ขอตัวก่อนเหมือนกัน ฉันมีธุระต้องไปจัดการ ” เมื่อพูดจบ ฟางฉิงหัวก็ได้เดินออกจากห้องไป
“คุณหวังเย่า เนื้อเกือบจะพร้อมแล้ว เชิญมากับฉันได้เลย” ตอนนั้นซือคงเป่าได้มองไปที่หวังเย่าแล้วพูดด้วยท่าทีสุภาพ
มันทำให้หวังเย่ารู้สึกดีอย่างมาก
ซือคงเป่าเป็นใครกัน ? เขาคือคนโด่งดังและเป็นหนึ่งในคนที่แข็งแกร่งที่สุดในเมืองหัวเซี่ย ฐานะของเขาไม่ได้ด้อยกว่าเฉี่ยนเจินเฉียนและคนอื่น ๆ เลย
คนแบบนี้กลับให้เกียรติเขา แม้ว่าจะเป็นคนเฉยเมยต่อทุกอย่างแค่ไหน แต่เมื่อเจอเรื่องแบบนี้ต่อหน้าก็คงยากที่จะควบคุมความเยือกเย็นของตัวเองได้
“ไม่ต้องเรียกคุณหรอก ท่านเรียกผมแค่ชื่อก็พอ” แม้จะพอใจที่ถูกเรียกแบบนั้นแต่หวังเย่าก็วางตัวไม่ถูก
“งั้นนายไม่ต้องให้เกียรติฉันมากก็ได้ นายเรียกฉันว่าลุงเหมือนกับเฉี่ยนเจินเฉียนและคนอื่น ๆ ก็ได้” ซือคงเป่ามองไปที่ หวังเย่าแล้วพูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม
“ครับลุงซือ” หวังเย่าคิดสักพักแล้วพูดขึ้น
“ดีแล้ว” ซือคงเป่าพยักหน้าตอบรับก่อนที่ทั้งสองจะเดินออกจากห้องไป
อสูรมิติได้ขึ้นไปเกาะบนไหล่ของหวังเย่า แต่ไม่ได้เปิดเผยตัวตนออกมา
ระหว่างทางที่เดินไปที่ห้องอาหาร ทุกคนต่างก็พากันแปลกใจ ยังไงซะ ซือคงเป่าที่เป็นหัวหน้าก็ไม่ค่อยปรากฎตัวให้ใครได้เห็นนัก ตอนนี้พวกเขาไม่ใช่แค่ได้พบกับซือคงเป่า แต่ยังมีเด็กหนุ่มเดินมากับซือคงเป่าด้วย มันทำให้พวกเขาแปลกใจกันอย่างมาก
หลังจากที่ทั้งสองคนเดินจากไปแล้ว ทุกคนก็พากันฮือฮาขึ้นมา
หวังเย่าและซือคงเป่าไม่รู้ว่าพวกนี้พูดคุยอะไรกันแต่ถึงจะรู้พวกเขาก็คงไม่ใส่ใจ
ไม่นานหลังจากนั้นภายใต้การนำทางของซือคงเป่า ทั้งสองก็ได้เข้ามาในห้องอาหาร ห้องนี้ตกแต่งเป็นอย่างดี แค่มองรอบ ๆ ก็รู้ว่าห้องนี้น่ะพิเศษ
ที่ใจกลางห้องมีโต๊ะขนาดใหญ่ตั้งอยู่ บนโต๊ะเต็มไปด้วยอาหารมากมายรวมไปถึงเนื้อสัตว์อสูรระดับสูงด้วย
เมื่อได้กลิ่นอาหารเหล่านั้น หวังเย่าก็อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย
“หวังเย่า นี่คือของที่ฉันเตรียมไว้ให้นาย” ซือคงเป่ามองไปที่หวังเย่าแล้วพูดขึ้นมา
“งั้นผมไม่เกรงใจแล้วนะ” หวังเย่าพยักหน้าก่อนจะเดินไปที่โต๊ะแล้วกินอาหารทันที
…
ผ่านไป 30 นาที หวังเย่าก็เผยสีหน้าพอใจออกมา
“ อาหารมื้อนี้อร่อยจริงๆ ขอบคุณลุงซือมากที่ดูแลผม ” หวังเย่าพูดขึ้น ตอนนี้เขาอิ่มจนไม่อยากขยับตัวไปไหน เขาถึงกับอยากนอนสักพัก
ทางซือคงเป่าก็ต้องแปลกใจอีกครั้ง เขาไม่เคยเห็นคนกินจุแบบนี้มาก่อน
เนื้อมากมายบนโต๊ะ แต่ตอนนี้ตกไปอยู่ในท้องของหวังเย่าหมดแล้ว
เมื่อเห็นเนื้อจำนวนมากถูกหวังเย่ากินไป แต่ท้องของหวังเย่ายังแบนราบอยู่ก็ทำให้ซือคงเป่าถึงกับคิดว่าหวังเย่าเก็บเนื้อเข้าไปในถุงมิติแทน
กินเนื้อไปขนาดนี้ แต่กลับดูไม่เปลี่ยนไปเลย เป็นไปได้ยังไง….
