ตอนที่ 761 ฉกเหยื่อจากปากเสือ
สิ้นเสียงคำกล่าว ฉู่หลิวเยว่ตกตะลึงครู่หนึ่ง
นางจ้องไปที่องค์ไท่จู่ด้วยสายตาเฉยเมย
“ท่าน…ท่านพูดแบบนี้หมายความว่าอย่างใด?”
องค์ไท่จู่มองตาของฉู่หลิวเยว่และพูดอย่างหนักแน่น
“หมายความว่า…มีกลิ่นอายของคนในราชวงศ์เทียนลิ่งแฝงอยู่ในนั้น! ตามการคาดเดาของข้า มันน่าจะเป็นวิญญาณ!”
รูม่านตาของฉู่หลิวเยว่หดตัวลงแทบจะโพล่งออกมา
“มัน มันเป็นไปได้อย่างใด?”
“มีความเป็นไปได้สูงมาก”
ท่าทางขององค์ไท่จู่จริงจังและหนักแน่น
“เหตุใดหากเป็นพลังบริสุทธิ์จะขังไว้คนเดียว? เจ้ายังจำเหตุการณ์ตอนที่เจ้าลอยลงมาจากช่องว่างความผันผวนและเข้าไปในพื้นที่ของกระบี่หลงหยวนได้หรือไม่?”
ภาพจำนวนนับไม่ถ้วนฉายวาบขึ้นในใจของฉู่หลิวเยว่ทันที
นางจำได้แน่นอน
ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในวันนั้นยังคงปรากฏชัดเจนขึ้นมาในวันนี้
“เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้าตั้งพื้นที่นั้นขึ้นมาโดยเฉพาะ และผู้ที่ไม่ใช่คนในราชวงศ์เทียนลิ่ง จะไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไป!”
คำพูดขององค์ไท่จู่เหมือนค้อนหนักกระแทกหัวของฉู่หลิวเยว่อย่างแรง
ทันใดนั้นนัยน์ตาของนางก็ฉายแวว!
จริงด้วย!
ตอนนั้นนางกระโดดลงจากช่องว่างความผันผวน ซึ่งล้อมรอบด้วยพลังงานของกระบี่ ในช่วงเวลาที่สำคัญคือเจดีย์ฐานสี่เหลี่ยมสีดำที่ลอยออกไปเปิดประตู นางจึงสามารถเข้าไปได้!
“ต่อมา รอยร้าวก็ปรากฏขึ้นในผนึกของเจดีย์ฐานสี่เหลี่ยมสีดำ ขณะนั้นข้าสังเกตเห็นว่ารัศมีภายในนั้นดูคุ้นเคยมาก! ตอนนั้นข้าคิดว่ามีดวงวิญญาณของทายาทของราชวงศ์เทียนลิ่งที่ถูกผนึกอยู่ ดังนั้นข้าจึงตกลงมอบกระบี่หลงหยวนให้แก่เจ้า และฝากอาณาเขตเซียนเทพของราชวงศ์เทียนลิ่งไว้กับเจ้าด้วย!”
เดิมทีองค์ไท่จู่คิดว่าเขาจะใช้โอกาสนั้นโจมตีเจดีย์ฐานสี่เหลี่ยมสีดำอีกครั้ง เพื่อดูว่าข้างในมีความลับอันใดซ่อนอยู่
ปรากฏว่ารอยแตกนั้นซ่อมแซมตัวมันเองได้!
ลมปราณภายในถูกตัดขาดอีกครั้ง
ด้วยอาณาจักรและความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขา มันยากที่จะทำลายผนึกนั่น
ดังนั้นเขาจึงระงับเรื่องนี้ไว้ก่อน
จนกระทั่งวันนี้ เมื่อตัวตนของฉู่หลิวเยว่ได้รับการยืนยัน ในที่สุดเขาก็สารภาพสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดออกไป
เมื่อฉู่หลิวเยว่ค่อยๆ ฟังทีละนิด ส่งผลให้ในใจของนางสั่นไหวราวกับว่าพายุทะเลพัดผ่านเข้ามา!
นางคาดเดามานับครั้งไม่ถ้วนว่ามีอันใดซ่อนอยู่ในเจดีย์ฐานสี่เหลี่ยมสีดำ แต่กลับไม่เคยคิดถึงความน่าจะเป็นนี้เลย!
“ท่าน…ท่านแน่ใจหรือว่าข้างในนั้นเป็น…”
ลำคอของๆ ฉู่หลิวเยว่อึดอัดขึ้น
องค์ไท่จู่พยักหน้า
“จริงแท้แน่นอน”
ฉู่หลิวเยว่หลับตาลง
ในเมื่อองค์ไท่จู่มั่นใจนัก เรื่องนี้ไม่ใช่ก็ใกล้เคียงแล้ว
แค่…มันเหลือเชื่อเกินไปแล้วจริงๆ!
“บอกตามตรงว่าข้าได้รับสิ่งนี้มาโดยบังเอิญในสุสานแคว้นเย่าเฉิน เดิมทีมันไม่มีผนึก จึงได้พบกับบุคคลลึกลับที่อยู่ตรงกลางและบังคับให้ปิดผนึกสิ่งนี้ แล้วมอบให้กับข้า”
ฉู่หลิวเยว่กล่าวพลางยื่นมือขวาออกมา
เจดีย์ฐานสี่เหลี่ยมสีดำปรากฏขึ้นบนฝ่ามือของนาง
พื้นผิวดำขลับและดูเป็นธรรมดามาก
ช่องว่างที่ปรากฏก่อนหน้านี้ได้รับการซ่อมแซมแล้ว
ฉู่หลิวเยว่ขมวดคิ้ว
ถ้าในนี้…มีวิญญาณจริงๆ เช่นนั้น จะเป็นวิญญาณของใครกัน?
บุคคลในราชวงศ์เทียนลิ่งที่สืบทอดมานับพันปีและไม่มีทางที่จะถูกค้นพบหรือ!
ที่แปลกยิ่งกว่าคือ เหตุใดมันถึงปรากฏในสุสานเหลืองแห่งแคว้นเย่าเฉิน?!
ช่วงเวลาในแคว้นเย่าเฉินสั้นกว่าราชวงศ์เทียนลิ่งมาก แต่แม้ว่าจะอ้างอิงคำเหล่านี้ไปคำนวณก็ยากที่จะรู้ผล
ในความภาคภูมิใจคือไม่มีบรรพบุรุษคนใดของราชวงศ์เทียนลิ่งเคยไปแคว้นเย่าเฉิน
แต่หนังสือประวัติศาสตร์ไม่ได้แสดงถึงประวัติศาสตร์ที่แท้จริง
แท้จริงแล้วเกิดอันใดขึ้นในนั้นกันแน่ ยกเว้นบุคคลที่เกี่ยวข้อง เกรงว่าจะไม่มีใครรู้
“ถ้าทำให้ผนึกนี้แตกได้ก็คงดี…”
องค์ไท่จู่กล่าว
“เจ้ารู้หรือไม่ว่าใครเป็นผู้ผนึก?”
ฉู่หลิวเยว่ส่ายหน้า
“ข้าไม่เคยเห็นฝ่ายตรงข้าม รู้แค่ว่าน่าจะเป็นบุรุษ”
“นี่มันเรื่องยากเลย…ถ้าไม่เปิดผนึก ก็จะไม่สามารถแน่ใจได้เลยว่าวิญญาณข้างในเป็นของใคร”
องค์ไท่จู่รู้สึกสับสนเล็กน้อย
“และก็ไม่รู้ว่าคนที่ทำแบบนี้กำลังวางแผนอันใดอยู่?”
ฉู่หลิวเยว่จ้องเจดีย์ฐานสี่เหลี่ยมสีดำในมือพลันกล่าว
“องค์ไท่จู่ ข้าคิดว่าผนึกนี้ไม่ได้ซ่อมแซมตัวมันเองหรอก แต่ผู้ที่ผนึกไว้ในตอนแรกเป็นผู้ซ่อมแซมต่างหาก”
“เหตุใดเจ้าถึงคิดเช่นนั้น?”
ฉู่หลิวเยว่เงียบไปครู่หนึ่งก่อนก็ส่ายหัว
“เป็นเพียงการคาดเดาโดยสัญชาตญาณของข้า…”
“หากคนๆ นั้นทำ เหตุใดเขาถึงคืนให้เจ้าตั้งแต่แรกหรือ? เก็บไว้เองไม่ดีกว่าหรือ?”
การตั้งใจพยายามอย่างมากในการจัดวางค่ายกลนี้ พิสูจน์ได้ว่าบุคคลนั้นจะต้องกังวลเกี่ยวกับของสิ่งนี้มาก
แล้วเหตุใดต้องใช้ความพยายามมากมายเช่นนั้น ในการส่งมอบฉู่หลิวเยว่?
ฉู่หลิวเยว่ตกอยู่ในห้วงแห่งความคิด
สิ่งที่องค์ไท่จู่กล่าวนั้นมีเหตุผล
คงดีหากตอนนั้นได้เห็นรูปลักษณ์ของเถ้าแก่ใหญ่…
แต่ครุ่นคิดอยู่นานก็ยังไม่มีเงื่อนงำ
ท้ายที่สุดฉู่หลิวเยว่ก็ไม่มีทางเลือกนอกจากต้องกำจัดเจดีย์ฐานสี่เหลี่ยมสีดำและหยุดเรื่องนี้ไว้
นางมีลางสังหรณ์ว่า…เถ้าแก่ใหญ่คนนั้นจะต้องมาหานางแน่นอน!
สักวันหนึ่งนางจะรู้ความลับแท้จริงที่ซ่อนอยู่ที่นี่!
หลังจากจัดการเรื่องเหล่านี้แล้ว ฉู่หลิวเยว่ก็นั่งขัดสมาธิอีกครั้งพลางหายใจออกยาวๆ และเริ่มเตรียมพร้อมสำหรับการฝึกฝน
คราวนี้องค์ไท่จู่ไม่พูดอันใด เพียงแค่ยืนอยู่ข้างหน้านางและคอยปกป้องนางเงียบๆ
ฉู่หลิวเยว่หลับตาและตั้งสมาธิ
ผ่านไปชั่วหนึ่ง ระดับความเข้มข้นของพลังแห่งสวรรค์และโลกรอบๆ ก็เพิ่มมากขึ้นเมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้
ในช่วงเวลาสั้นๆ นี้เห็นได้ว่าเมล็ดพันธุ์ศักดิ์สิทธิ์ กลืนพลังงานไปมากเพียงใด
ไข่มุกธาราในตำแหน่งตันเถียนเริ่มหมุนช้าๆ
เดิมทีพลังงานโดยรอบพุ่งไปที่เมล็ดพันธุ์ศักดิ์สิทธิ์ แต่ในเวลานี้มันค่อยๆ เปลี่ยนทิศทาง
เริ่มแรกองค์ไท่จู่ไม่ได้สนใจ แต่เมื่อเขาเห็นแสงสีเขียวรอบๆ สั่นไหวเหมือนคลื่นน้ำ เขาก็หันกลับมามองด้วยความสงสัย
เมื่อเห็นเช่นนั้นเขาก็ตกใจทันที!
ทั้งร่างของฉู่หลิวเยว่ถูกห่อหุ้มด้วยชั้นของแสงสีเขียวอ่อน!
พลังงานรอบตัวหลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายของนาง!
นางนั่งอยู่ที่นั่นอย่างสงบนิ่งราวกับรูปปั้น ไม่เคลื่อนไหวราวกับภูเขาและดูดซับพลังงานเหล่านั้นอย่างรวดเร็ว!
อีกทั้ง…เริ่มเร็วขึ้นเรื่อยๆ!
ในใจขององค์ไท่จู่เต็มไปด้วยความประหลาด
ฉู่หลิวเยว่ นี่ นี่…
นางกำลังแย่งพลังงานจากเมล็ดพันธุ์ศักดิ์สิทธิ์หรือ!?
เขาคิดว่านางกำลังพักฟื้นอย่างเต็มที่ แต่ไม่คาดคิดมาก่อนว่านางวางแผนที่จะตั้งใจฝึกฝนจริงๆ และที่สำคัญคือ นางทำได้แล้ว!
เมล็ดพันธุ์ศักดิ์สิทธิ์ดูเหมือนจะเป็นเพียงเมล็ดเล็กๆ แต่แท้จริงแล้วมันมีอำนาจเหนือกว่ามาก!
ป่าหมอกมายาทั้งผืนอยู่ภายใต้การควบคุมของมัน และทุกอย่างที่เกิดขึ้นเมื่อก่อนหน้านี้ แท้จริงแล้วมันสร้างขึ้นมา!
มันสามารถกลืนกินพลังทั้งหมดในพื้นที่โดยรอบได้อย่างรวดเร็ว! จนในที่สุดพื้นที่ๆ มันอยู่ก็พังทลายลง!
ฉู่หลิวเยว่สามารถคว้าพลังจากมันเพื่อฝึกฝนของนางเอง…
ต่อให้เป็นเขาก็คงไม่มั่นใจว่าจะสามารถทำได้!
ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้ฉู่หลิวเยว่กลายเป็นจอมยุทธ์ระดับห้าแล้ว!
องค์ไท่จู่ตกตะลึง
แต่ฉู่หลิวเยว่กลับไม่รู้ตัวเลย
ในความคิดของนาง นางเพียงแค่ดูดซับพลังแห่งสวรรค์และโลกโดยรอบเพื่อฝึกฝนเท่านั้น
วูบเดียว ความเร็วที่ไข่มุกธาราหมุนดูเหมือนจะเร็วกว่าเดิมเล็กน้อย
คลื่นพลังปราณห้าสายพริ้วไหวอยู่บนไข่มุกธาราอย่างแผ่วเบา
ผลึกนั้นก็แกว่งไหวและลอยไปหาฉู่หลิวเยว่ทันที!
องค์ไท่จู่อ้าปากค้าง
ฉู่หลิวเยว่กำลังพยายามฉกเหยื่อจากปากเสือ!
