ตอนที่ 744 ฆ่าล้างแค้น
ฉู่หลิวเยว่กลั้นหายใจ พลังดั้งเดิมของนางก็พวยพุ่งออกมาจากมือขวา!
ประกายแสงที่ปลายนิ้วก็สว่างขึ้นมาอย่างกะทันหัน!
หลังจากนั้นไม่นานประกายแสงก็สว่างจ้าขึ้นมาแล้วแตกกระจายไปทั่วนิ้วที่อยู่ข้างๆ !
แค่เวลาชั่วพริบตาเดียว มือขวาสามนิ้วของฉู่หลิวเยว่เขาก็เปล่งประกายขึ้นมา!
แต่มันยังไม่หยุดเพียงเท่านั้น!
ประกายแสงจากนิ้วที่สี่ก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นอย่างกวัดแกว่ง!
แม้ว่าเสียงมันจะอ่อนกว่าสามนิ้วแรกอย่างมาก แต่ท้ายที่สุดมันก็ปรากฏขึ้นมา!
พลังที่อยู่รอบๆ ก็ล้นทะลัก ราวกับว่าจะต้องพุ่งออกไปอย่างเร่งรีบ
แต่ฉู่หลิวเยว่ก็สะบัดเบาๆ พลังที่สกปรกทั้งหมดก็ถูกขจัดทิ้งออกไป
ซั่งกวนหว่านอาจจะไม่รังเกียจ นางดีใจเสียด้วยซ้ำที่สามารถดูดกลืนพลังจากรอบๆ ได้
นางทำไม่ได้
นางรังเกียจ
สกปรกเกินไป
ดังนั้นฉู่หลิวเยว่จึงรวบรวมพลังภายในร่างกายของตัวเองต่อไป!
ไข่มุกธาราโคจรเร็วมาก ลวดลายอักขระทั้งห้าเส้นเกิดระลอกคลื่น พลังดั้งเดิมที่อยู่รอบข้างพุ่งเข้าไปในร่างกายของฉู่หลิวเยว่อย่างต่อเนื่อง!
ฉู่หลิวเยว่รู้สึกว่านางไม่สามารถแยกพลังงานโดยรอบออกได้ ปราณบนร่างกายของนางก็ยังเพิ่มสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว
นางทำได้อย่างใด?
หรือว่าฉู่หลิวเยว่ยังมีไพ่ตายอย่างอื่นอยู่หรือ?
แค่ชั่วเวลาไม่นานก็ทำให้การรวบรวมปราณของซั่งกวนหว่านถูกรบกวน
นางรีบตั้งสมาธิให้มั่น จากนั้นถึงได้ทำให้มั่นคงอีกครั้งอย่างยากลำบาก
เมื่อเห็นว่าในที่สุดฝ่ามือสีเขียวเข้มก็กลับมาเป็นปกติ ซั่งกวนหว่านก็หลับตาลง ในใจกลับรู้สึกไม่เป็นธรรมเล็กน้อย
นางเรียนฝ่ามือระดับที่สองได้อย่างไม่เลว แต่ความจริงแล้วนางคัดลอกวิธีจากซั่งกวนเยว่มาเป็นส่วนใหญ่
เพราะว่านางไม่ได้เรียนรู้ด้วยตนเองทั้งหมด ดังนั้นในตอนที่นางจะใช้กระบวนท่านี้ ทุกก้าวนางจะทำตามสิ่งที่ซั่งกวนเยว่สอน
โดยธรรมดาแล้วหากมันมีข้อผิดพลาดตรงไหน ประสิทธิภาพผลลัพธ์ก็จะลดลง
ด้านหนึ่งซั่งกวนหว่านก็รู้สึกภูมิใจที่สามารถฝึกฝนได้ถึงระดับสอง แต่อีกด้านหนึ่งนางกลับไม่สามารถใช้กระบวนท่านี้ได้อย่างอิสระ ทุกการเคลื่อนไหวของนางจะถูกจำกัดอย่างมาก
และทุกครั้งนางก็อดที่จะไม่คิดถึงซั่งกวนเยว่ไม่ได้
ดังนั้นปกติแล้วซั่งกวนหว่านจะไม่ค่อยใช้กระบวนท่านี้!
เพียงแต่นางต้องการแก้ไขสถานการณ์อย่างรวดเร็ว ดังนั้นนี่จึงเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดแล้ว!
ทันใดนั้นกลางฝ่ามือของนางก็มีเส้นสีจางๆ ปรากฏขึ้นมา
เมื่อมองออกไปไกลๆ ก็จะมีรูปร่างคล้ายกับฝ่ามือ
สิ่งนี้เรียกว่า “ฝ่ามือ” ยิ่งละเอียดอ่อนมากเท่าไร พลังที่ปรากฏออกมาก็จะแข็งแกร่งขึ้นมากเท่านั้น!
อีกทั้งจอมยุทธ์ต่างคนกัน ก็จะมีความเข้าใจและวิธีการฝึกของเคล็ดวิชานี้ต่างกัน ดังนั้นโครงร่างลายมือที่ออกมานั้นก็จะต่างกัน
แต่เพราะซั่งกวนหว่านเรียนมาจากซั่งกวนเยว่ ดังนั้นลายมือของนางจึงคล้ายกับซั่งกวนเยว่อย่างมาก
แต่ว่าถ้าเทียบกับซั่งกวนเยว่แล้ว ของนางนับว่าเรียบง่ายกว่าเยอะ
หลังจากที่ซั่งกวนหว่านดึงเส้นลายมือเส้นสุดท้ายออกมาแล้ว
ส่วนฉู่หลิวเยว่ประกายแสงจากนิ้วที่ห้าก็ปรากฏขึ้นแล้ว!
ฉู่หลิวเยว่เงยหน้าขึ้นดู สายตาหยุดอยู่ที่ฝ่ามือของซั่งกวนหว่านครู่หนึ่ง ริมฝีปากของนางเม้มขึ้นอย่างไม่รู้ตัว
เวลาผ่านไปขนาดนี้แล้ว ฝีมือการฝึกฝนฝ่ามือเซียวหลิงของซั่งกวนหว่านก็ไม่มีความคืบหน้าเลยแม้แต่น้อย
ก็ใช่ เพราะเส้นชีพจรของนางถูกทำลาย แม้กระทั่งจอมยุทธ์ธรรมดายังมาเปรียบเทียบกับนางไม่ได้ แล้วนางจะศึกษาฝ่ามือหลิงเซียวด้วยตัวเองได้อย่างใด?
มันคงจะยากสำหรับนางอย่างมาก ความรู้เล็กน้อย ท่องทั้งวันทั้งคืนไม่กล้าลืมเลือน
ฉู่หลิวเยว่สะบัดมือขึ้นเบาๆ
ประกายแสงจากทั้งห้านิ้วก็สว่างขึ้น!
นางคุ้นเคยกับวิชาหัตถ์ศักดิ์สิทธิ์ตั้งนานแล้ว นางท่องจำจนคล่องแคล่ว
ดังนั้นหลังจากที่นางทะลวงจอมยุทธ์ระดับห้าได้แล้ว นางก็ฝึกวิชานี้ได้อย่างราบรื่น เพราะนางเข้าใจวิชาฝ่ามือเทวาได้อย่างถ่องแท้
อีกทั้งตอนนี้พลังภายในร่างกายของนางก็มีมากมาย ในที่สุดที่ปลายนิ้วทั้งห้าของนางก็มีประกายแสงเกิดขึ้น!
“ด้วยของแค่นี้คิดจะต่อกรกับวิชาฝ่ามือหลิงเซียวหรือ?”
ซั่งกวนหว่านหัวเราะออกมา
เคล็ดวิชาของนางคือเคล็ดวิชาที่ถ่ายทอดมาจากราชวงศ์เทียนลิ่งมานับพันปี แต่เมื่อเปรียบเทียบกับฉู่หลิวเยว่แล้ว?
ฉู่หลิวเยว่ทำเหมือนไม่ได้ยินเสียงของอีกฝ่าย นางค่อยๆ ดันฝ่ามือออกไปด้านหน้า
รอยประทับฝ่ามือพุ่งออกไปที่กลางอากาศ แสงสว่างจ้าแต่ไม่แสบตา
แต่ความว่างเปล่าที่อยู่รอบข้างนางกลับพังทลายลงไปทันที ทันใดนั้นก็มีวงกลมสีดำปรากฏออกมา!
ฝ่ามือนั้นลอยอยู่กลางอากาศอย่างสงบ แต่กลับมีแรงกดดันมหาศาลที่ไม่สามารถประเมินค่าได้!
ท่าทางของซั่งกวนหว่านเปลี่ยนไปทันที
กระบวนท่าของฉู่หลิวเยว่นั้น เหมือนว่าจะเป็นเคล็ดวิชาระดับตี้!
นางขมวดคิ้วแน่น แล้วด่าตัวเองที่คิดมากเกินไป
ต่อให้เป็นเคล็ดวิชาระดับตี้จริงๆ แต่ระดับของนางกับฉู่หลิวเยว่ก็ห่างกันตั้งขนาดนั้น ไม่มีทางเทียบกันได้อยู่แล้ว!
ทันใดนั้นนางก็ผลักฝ่ามือออกไป
“ฝ่ามือหลิงเซียว!”
ฝ่ามือสีเขียวเขียวลอยออกไปทางด้วยหน้าอย่างไร้เสียง!
ในขณะเดียวกันฝ่ามือสีเงินของฉู่หลิวเยว่ก็เริ่มขยับแล้ว
คาดไม่ถึงว่านางจะเลือกปะทะกับซั่งกวนหว่านแบบตัวต่อตัว!
“ไม่เจียมตัว!”
ซั่งกวนหว่านแค่นหัวเราะอย่างดูถูก
ฝ่ามือทั้งสองเข้าหากันอย่างรวดเร็ว แต่ยังไม่ทันได้สัมผัสกัน พลังของทั้งสองฝ่ายก็เริ่มปะทะกันอย่างบ้าคลั่ง!
เปรี๊ยะ!
แม้แต่แท่นหินที่อยู่ด้านล่างก็มีรอยแตกปรากฏขึ้น!
ลำแสงสีเขียวก็รอดผ่านรอยแตกเหล่านั้น
ซั่งกวนหว่านไม่สังเกตถึงจุดนี้เลยแม้แต่น้อย
แต่เหมือนฉู่หลิวเยว่จะสัมผัสเรื่องนี้ได้ นางมองลงไปที่พื้นครู่หนึ่ง
เหมือนว่ามีอันใดบางอย่างไม่ถูกต้อง…
ความรู้สึกแบบนี้
ต่อให้ตอนนี้ดูเหมือนไม่มีอันใด แต่นางก็รู้สึกไม่สบายใจอย่างมาก
ทันใดนั้นระลอกคลื่นก็ปรากฏขึ้นตรงหน้านาง!
ฉู่หลิวเยว่รีบเงยหน้าขึ้นมอง
หลังจากการต่อสู้ที่ดุเดือดฝ่ามือเทวาก็ถูกกลืนกินอย่างช้าๆ อีกทั้งเริ่มถอยร่นลงมาด้านหลัง
ในทางกลับกันด้านฝ่ามือหลิงเซียวของซั่งกวนหว่าน แม้ว่านางจะต้องสูญเสียพลังเป็นจำนวนมาก แต่เนื่องจากนางมีระดับสูงกว่าฉู่หลิวเยว่อย่างมาก ดังนั้นพลังของฝ่ามือนางจึงมีมากกว่าด้วยเช่นกัน
เมื่อมองครั้งแรกจะเห็นว่าฝ่ามือหลิงเซียวจะได้เปรียบมากกว่า!
ซั่งกวนหว่านมีกำลังใจมากขึ้น
“ไป!”
ฝ่ามือหลิงเซียวกำลังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ แล้ว
เมื่อมองดูแล้วมันตั้งใจจะกลืนกินฝ่ามือเทวาอย่างแน่นอน!
ในตอนนี้ฝ่ามือเทวาก็ระเบิดขึ้นอย่างกะทันหัน!
ประกายแสงจำนวนนับไม่ถ้วนพวยพุ่งออกมา!
เดิมทีซั่งกวนหว่านคิดว่าตัวเองจะชนะแล้ว แต่เมื่อนางเพิ่งคลี่ยิ้มออกมาได้ไม่นาน ก็เห็นว่าประกายแสงเหล่านั้นไม่ได้หายไป อีกทั้งยังระเบิดต่อออกมาอีกครั้ง
ในตอนนั้นเองก็มีแสงสว่างกระจ่างขึ้น!
แสงระยิบระยับพราวราวกับเวลากลางวัน
ครืน…
ตอนนั้นเองมันกำลังล้อมฝ่ามือหลิงเซียวเอาไว้ จากนั้นก็มีเสียงระเบิดดังเสียดหู
ฟังดูเหมือนมีอันใดบางอย่างกำลังลุกไหม้ขึ้น
ฝ่ามือนั้นเริ่มหดขนาดลงอย่างรวดเร็วจนสามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า!
กลิ่นที่โชยออกมานั้นก็ไม่น่าพิสมัยอย่างมาก ก่อนจะกระจายออกไปอย่างรวดเร็ว!
ซั่งกวนหว่านรู้สึกตกใจอย่างมาก จนแทบไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง!
นี่มันเป็นไปได้อย่างใด!?
ฉู่หลิวเยว่เป็นแค่จอมยุทธ์ระดับห้า เหตุใดเคล็ดวิชาฝ่ามือที่นางแสดงออกมานั้นถึงมีพลังที่น่ากลัวขนาดนี้เล่า?
อย่างใดก็ตามในตอนนั้นฉู่หลิวเยว่ก็ได้เคลื่อนไหวอย่างกะทันหัน!
สองมือของนางประสานอยู่ด้านหน้าด้วยท่าทางแปลกๆ
ซั่งกวนหว่านมองไปครู่หนึ่งแล้วรู้สึกว่าท่าประสานมือของนางนั้นช่างคุ้นตาแบบแปลกๆ แต่ไม่ว่าอย่างใดนางก็นึกไม่ออกว่านางเคยเห็นท่านี้มาจากที่ไหน
หลังจากนั้นฉู่หลิวเยว่ก็สะบัดแขนเสื้อแล้ววาดมือกลางอากาศ
ทันใดนั้นที่ด้านบนก็มีแสงเปล่งประกายขึ้น!
หลังจากนั้นไม่นานมันก็ควบรวมกันเป็นรูปแบบหนึ่ง
ฉู่หลิวเยว่จ้องมันตาเขม็ง กลัวว่าจะพลาดอันใดไป
ท่าทางของฉู่หลิวเยว่นั้นช้ามาก ดังนั้นซั่งกวนหว่านจึงสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน จากนั้นก็ยังใช้ความคิดตามรูปแบบนั้นโดยไม่รู้ตัว
ในที่สุดนางก็รู้สึกว่ามีอันใดบางอย่างผิดปกติไป
…คาดไม่ถึงว่าลวดลายที่ฉู่หลิวเยว่วาดนั้นจะค่อยๆ ซ้อนทับกับลายมือของฝ่ามือหลิงเซียวระดับที่สอง!
