ตอนที่ 1416 แข็งแกร่ง
“หือ?”
เมิ้งเหล่าที่กำลังนั่งขัดสมาธิอยู่ก็ลืมตาขึ้นมาอย่างกะทันหัน ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
“เหตุใด… การบำเพ็ญเพียรของเด็กคนนี้ถึงเพิ่มสูงขึ้นขนาดนี้!”
เขาเพิ่งเข้ามาได้ไม่นานไม่ใช่หรือ เหตุใดลมปราณที่อยู่รอบข้างแข็งแกร่งถึงมีจำนวนมากขนาดนี้
รู้สึกว่ามีอันใดบางอย่างผิดปกติไป ดังนั้นจึงเรียกแส้ขนหางจามรีที่อยู่ด้านหน้ากลับมา พร้อมลุกขึ้นยืนแล้วสาวเท้าออกไปด้านนอกเพื่อดูด้วยตนเอง
แต่เขาเพิ่งเดินมาได้สองก้าว ฝีเท้าของเขาก็ชะงักไป จากนั้นก็หันกลับมามอง
ภายในห้องที่ว่างเปล่ามีเพียงประตูบานหนึ่งที่ลอยอยู่อย่างเงียบเชียบ
มันดูไม่ได้แตกต่างจากก่อนหน้านี้เลย
การเคลื่อนไหวที่กระวนกระวายก็ไม่ได้บังเกิดขึ้นอีกแล้ว
น่าจะ… ไม่เกิดปัญหาอันใดขึ้นหรอกมั้ง…
เขาครุ่นคิดขึ้นอย่างเงียบๆ
เมิ้งเหล่าสะกดกลั้นความไม่สบายใจในใจลง จากนั้นก็หมุนตัวเดินลงบันไดไป
เงาร่างของเขาหายไปอย่างรวดเร็ว
ทันใดนั้นเองบานประตูที่ลอยอยู่อย่างเงียบเหงาก็มีลวดลายแปลกประหลาดปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็ว! จากนั้นก็หายไป!
…
เจดีย์บนเขาเฝิงหมินแห่งนี้มีทั้งหมดเจ็ดชั้น
ในสถานการณ์ปกติเมิ้งเหล่าจะอยู่ชั้นบนสุด
มีเพียงสถานการณ์พิเศษบางประการเท่านั้นที่ทำให้เขาต้องลงมาด้านล่าง
แต่ด้วยโอกาสแบบนี้ก็มีไม่มากนัก
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง…
เป็นเพียงศิษย์คนหนึ่ง
เมิ้งเหล่าเดินลงบันไดมาเรื่อยๆ ฝีเท้าไร้เสียง ไม่เป็นที่ดึงดูดความสนใจใดๆ
ตอนที่เขามาถึงชั้นสอง ในที่สุดเขาก็หยุดเดินไปครู่หนึ่ง แล้วหันมองไปทางชายหนุ่มที่นั่งขัดสมาธิอยู่ด้านหลัง
เด็กหนุ่มคนนั้นกำลังหลับตา ใบหน้านิ่งสงบ ไม่ขยับเลยแม้แต่น้อย
ดูแล้วเหมือนไม่มีความเปลี่ยนแปลงจากเมื่อก่อนเลย
เพียงแต่ว่า… พลังดั้งเดิมที่อยู่รอบกายเขามันแผ่กระจายไปทั่ว! เหมือนกับจะปะทุออกมา!
นี่การที่ผู้บำเพ็ญเพียรดูดกลืนพลังดั้งเดิมอย่างบ้าคลั่ง ทำให้ตอนที่พลังในร่างกายตนเองเพิ่มสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว จนเกิดระลอกคลื่นเหล่านี้ขึ้นมา
เมิ้งเหล่าขมวดคิ้วแน่นเป็นปม
แม้ว่าเจดีย์แห่งนี้จะมีพลังสวรรค์และโลกเข้มข้น แต่เหมือนว่ามัน… ไม่ได้เข้มข้นถึงระดับนี้…
เขาจ้องมองมันอยู่ครู่หนึ่ง และสามารถเห็นเบาะแสอันใดบางอย่าง
…พลังดั้งเดิมที่พวยพุ่งออกมาจากร่างกายของฉู่เยว่ มีส่วนหนึ่งเหมือนว่าจะระเบิดออกมาจากในร่างกายของเขาเอง!
เขาดูดซับจากพลังภายนอกไปพลาง และขุดพลังภายในที่ซ่อนอยู่ในร่างกายของตนเองออกมาด้วย เป็นการผสานกันอย่างลงตัว!
โจมตีทั้งในและนอก สิ่งนี้ทำให้ความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว!
เมิ้งเหล่าหรี่ตามอง
ดูเหมือนว่าเด็กคนนี้จะมีฝีมือจริงๆ…
ก่อนหน้านี้เขาแค่รู้สึกว่า ฉู่เยว่ดูไม่ได้ธรรมดาอย่างที่เห็นภายนอก
ตอนนี้เขาก็เห็นแล้วว่า มันเป็นเช่นนั้นจริงๆ
ทันใดนั้นเอง ลำแสงสายหนึ่งที่พร่างพราวก็พุ่งออกมาจากฝ่ามือซ้ายของฉู่หลิวเยว่!
แรงกดดันอันแข็งแกร่ง ปกคลุมไปทั่วบริเวณโดยรอบ!
เมิ้งเหล่าเบิกตากว้างขึ้นมาเล็กน้อย
นั่นมัน…
“พลังปราณศักดิ์สิทธิ์?”
เขารู้อยู่ตั้งนานแล้วว่าภายในร่างกายของฉู่เยว่มีพลังปราณศักดิ์สิทธิ์อยู่สายหนึ่ง
แต่ในสถานการณ์แบบนี้…
ฉู่เยว่จะผสานพลังปราณศักดิ์สิทธิ์สายนี้น่ะหรือ?
เมิ้งเหล่าหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก
ฉู่เยว่เข้ามาในสำนักหลิงเซียวเพียงไม่กี่เดือน แม้ว่าฝีมือของเขาจะพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็ว และหลังจากที่เขากลับมาจากบุพกาลชายแดนเหนือ เขาก็สามารถทะลวงด่านจอมยุทธ์ระดับเก้าได้ในทันที!
แต่… ระดับเก้าก็เป็นเพียงแค่ระดับเก้า
มีเพียงผู้แข็งแกร่งระดับเทพเท่านั้น ที่จะสามารถผสานพลังปราณศักดิ์สิทธิ์ได้
ฉู่เยว่ห่างจากระดับนั้นหนึ่งก้าว แต่ก็ถือว่ายังห่างไกล!
เมิ้งเหล่าส่ายหน้าอย่างอดไม่ได้
ดูเหมือนเด็กคนนี้จะใจกล้าเสียจริง
อยากจะแข็งแกร่งขึ้นเป็นเรื่องที่ไม่เลว แต่จะไม่สนใจเหตุผลเลยก็ไม่ได้?
ท้ายที่สุดแล้วเขาก็เป็นเพียงแค่วัยรุ่นใจร้อน…
เมิ้งเหล่ามองไปอยู่สักพัก
และคิดว่าไม่จำเป็นจะต้องกังวลใจและไม่สบายใจอย่างก่อนหน้านี้เลย
เขาครุ่นคิด จากนั้นก็ตัดสินใจว่าไม่เดินเข้าไปรบกวนอีกฝ่าย
คนหนุ่ม จะต้องเสียเปรียบเสียประโยชน์บ้างถึงจะโตขึ้น!
ดังนั้นให้เขาจัดการเรื่องของตนเองไปก่อนดีกว่า!
เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาก็หมุนกายเดินกลับไป
และฝีเท้าของเขายังไร้เสียงเหมือนกับขามา
…
ลำแสงที่พร่างพราวเหล่านั้น วิ่งวนรอบฝ่ามือของฉู่หลิวเยว่
ลำแสงเจิดจ้าส่องสะท้อนใบหน้าของนาง ผิวของนางกระจ่างใสราวกับกระเบื้องเคลือบ
ภายในร่างกาย มีพลังดั้งเดิมจำนวนนับไม่ถ้วนพวยพุ่งอยู่ภายในเส้นชีพจร มันแทบจะคำรามราวกับเสียงลม!
ร่างกายของนางเหมือนถูกล้อมรอบด้วยน้ำพุร้อน
ความร้อนและพลังดั้งเดิมแผ่ขยายไปยังทุกส่วนของร่างกายนาง และเริ่มบำรุงอย่างไร้เสียง
เลือดเนื้อกระดูกและข้อต่อทุกส่วนเกิดความเปลี่ยนแปลงที่น่าตกใจอย่างเงียบเชียบ!
ช่วงเวลาหนึ่งนางก็ “ลืมตา” ขึ้นมา
ตอนที่นางเห็นว่านางยังอยู่ในพื้นที่สี่เหลี่ยมแปลกประหลาดเช่นเดิม นางก็รู้ว่า นี่ไม่ใช่สิ่งที่ตาเนื้อมองเห็น
ลำแสงสายหนึ่งสว่างเรืองรอง จากนั้นมันก็กะพริบอยู่ตรงหน้าของนาง
ลำแสงงดงามพร่างพราว ดูแล้วน่าสนใจเป็นอย่างมาก
นั่นคือพลังปราณศักดิ์สิทธิ์ที่ถูกเก็บซ่อนอยู่ในร่างกายของนาง
รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ไม่รู้ว่ามันวิ่งออกมาที่นี่ได้อย่างใด
แต่…
แต่ภายในใจของนางเหมือนมีความคิดหนึ่งปรากฏขึ้นมาอย่างกะทันหัน หางนางสามารถผสานพลังปราณศักดิ์สิทธิ์นี้ได้อย่างสมบูรณ์ มันจะต้องเป็นประโยชน์ต่อการบำเพ็ญเพียรของนางอย่างมากแน่นอน
ท่ามกลางความมืดมิด เหมือนกับได้รับการชี้นำบางอย่าง ฉู่หลิวเยว่ยกมือขึ้นมา คว้าลำแสงนั้นเอาไว้
ลำแสงเหมือนกับเม็ดทรายไหลไปตามฝ่ามือของฉู่หลิวเยว่
การที่จอมยุทธ์ระดับเก้าจะกลืนกินพลังปราณศักดิ์สิทธิ์นั่นเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลย
ฉู่หลิวเยว่ดึงสติกลับมาอีกครั้ง จากนั้นก็หัวเราะเยาะตนเอง ก่อนจะหดมือกลับมา
แต่ในขณะเดียวกันนั้นเอง บนกำแพงที่อยู่ตรงหน้านางก็เกิดการเคลื่อนไหวอันใดบางอย่างขึ้น
นางจึงเงยหน้าขึ้นไปมอง
เห็นว่าลวดลายที่แปลกประหลาดเหล่านั้นกำลังพลุ่งพล่านขึ้นมาอย่างกะทันหัน
พวกมันกำลังรวมกลุ่มอยู่ด้วยกัน ชั่วพริบตาเดียว ก็ก่อตัวเป็นสัญลักษณ์แปลกประหลาด
ฉู่หลิวเยว่มองมัน จากนั้นก็ขมวดคิ้วแน่น นางรู้สึกว่าสัญลักษณ์นี้คุ้นตาอย่างยิ่ง
วินาทีต่อมา ก้อนพลังปราณศักดิ์สิทธิ์ก็พุ่งไปทางสัญลักษณ์นั้น
สัญลักษณ์นั้นเคลื่อนไหวอย่างแผ่วเบา ลวดลายทุกเส้นประณีต งดงาม และอ่อนช้อยอย่างยิ่ง
ระหว่างขั้นตอนนั้น คาดไม่ถึงว่าพลังปราณศักดิ์สิทธิ์จะถูกบดขยี้อย่างไร้เสียง! กลายเป็นแสงดาวดวงน้อยๆ!
ฟิ้ว…
ขณะที่ลมพัดเล็กน้อย แสงดาวเหล่านั้นก็พวยพุ่งราวกับกระแสน้ำหลาก พร้อมผสานเข้ากับทุกส่วนในร่างกายของนาง!
ฉู่หลิวเยว่ชะงักไปเล็กน้อย ในแววตามีความประหลาดใจปรากฏขึ้น
…พื้น พื้นที่มิติแห่งนี้… คาดไม่ถึงว่าเทวจิตของพลังปราณศักดิ์สิทธิ์สายนี้จะกลายเป็นของนางได้อย่างง่ายดายเพียงนี้?
