ตอนที่ 1312 ช่วยเหลือ
ผู้อาวุโสอวี๋อวี้สะดุ้งโหยงเมื่อเห็นร่างที่พุ่งเข้ามาด้านหน้า
“ฉู่เยว่? โหวกเหวกอันใดของเจ้า!?”
ผู้อาวุโสฮวาเฟิงพลันส่งสียงตะโกนจากด้านหลัง
“ไม่ต้องถามแล้ว! เปิดค่ายกลแล้วปล่อยเขาเข้าไป!”
ทันใดนั้น ผู้อาวุโสอวี๋อวี้ก็มองเห็นสภาพอันน่าตกใจของฉู่หลิวเยว่ และไม่รอช้ารีบเปิดค่ายกลให้นางทันที
ทางเข้าค่ายกลค่อยๆ เปิดออก…
ฉู่หลิวเยว่เร่งความเร็วและรีบเข้าไปข้างใน
“ขอบคุณขอรับ ผู้อาวุโสอวี๋อวี้!”
ครั้นสิ้นเสียง ร่างเงาของเด็กหนุ่มก็วิ่งแจ้นเข้าไปในสวนอสูรอย่างเร็ว!
ผู้อาวุโสอวี๋อวี้สัมผัสได้ถึงลมกระโชกที่พัดผ่านหน้าตนไป พร้อมร่างเงาของฉู่เยว่ที่หายวับไป
เขารีบหันไปมองร่างที่หายเข้าไปข้างใน ก่อนจะเห็นเด็กนั่นกำลังมุ่งหน้าไปยังพื้นที่ด้านในของสวนอสูรด้วยความเร็วอันน่าทึ่ง!
ผู้อาวุโสฮวาเฟิงตามหลังเขาไปติดๆ
พอเห็นเช่นนั้น ผู้อาวุโสอวี๋อวี้ก็รีบย่ำเท้าตามไปเช่นกัน พลันขมวดคิ้วมุ่น
“ฮวาเฟิง เกิดอันใดขึ้นหรือ?”
รุ่งสางเช่นนี้ ไยฉู่เยว่ถึงได้รีบร้อนขนาดนั้น?
แถมยังทำตัวแปลกๆ อีกด้วย
ผู้อาวุโสฮวาเฟิงกล่าว พลางสับเท้าวิ่งไปข้างหน้า
“ไอหยา! ยามนี้ข้าเองก็ไม่รู้แน่ชัด! เด็กนั่นไม่ยอมพูดอันใด และเอาแต่วิ่งมาทางนี้ลูกเดียว! ข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาคิดจะทำอันใด!”
จากนั้น เขาก็เล่าให้ผู้อาวุโสอวี๋อวี้ฟังสั้นๆ ว่าเกิดอันใดขึ้นบ้าง และนั่นทำเอาผู้อาวุโสอวี๋อวี้คิ้วพันกันมากกว่าเดิม
“… หากป่วยแล้วมาที่นี่เหตุใด? สวนอสูรแห่งนี้เต็มไปด้วยอสูรดุร้ายทุกชนิด เกิดวิ่งเข้าไปด้วยสภาพแบบนี้ จักไม่อันตรายมากกว่าเดิมหรือ!?”
ผู้อาวุโสอวี๋อวี้ไม่เข้าใจเลยจริงๆ
“หยุดพูดได้แล้ว รีบตามไปดูเขาดีกว่า!”
ผู้อาวุโสฮวาเฟิงกล่าวและเร่งความเร็วขึ้นอีก
…
อีกด้านหนึ่ง ฉู่หลิวเยว่เค้นเอาพลังปราณทั้งหมดของตน และรีบมุ่งหน้าไปยังยอดเขาแห่งหนึ่งโดยเร็วที่สุด
อสูรสันหลังเหล็กขนาดมหึมาเดินออกจากถ้ำ ราวสัมผัสได้ถึงลมปราณของนาง และมองไปในทิศทางของฉู่หลิวเยว่
“อาฉยง!”
ฉู่หลิวเยว่ตะโกนเสียงดังลั่น พลันกระโจนขึ้นไปบนอากาศ!
แล้วทิ้งตัวถลาลงหน้าปากถ้ำ แล้วรีบเดินเข้าไปข้างใน
“อาฉยง! ช่วยข้าที!”
เมื่อเห็นสภาพของฉู่หลิวเยว่ในตอนนี้ อาฉยงเดิมทีกำลังตกใจระคนดีใจ พลันวิตกกังวลขึ้นมาทันที
มันเดินตามฉู่หลิวเยว่เข้าไปข้างใน
เทาเทาที่กำลังหลับอยู่ ลืมตาขึ้นเมื่อได้ยินเสียงเอะอะโวยวาย
หางตาของมันเหลือบไปเห็นร่างที่คุ้นเคย พลันลุกขึ้นยืนด้วยความดีใจ
ทว่าในขณะที่มันกำลังย่องไปหาอีกคนด้วยความสุขอันล้นปรี่ ก็พลันตระหนักได้ถึงท่าทางผิดปกติของฉู่หลิวเยว่
อาฉยงเดินเข้ามาใกล้และสังเกตท่าทีของฉู่หลิวเยว่ด้วยสีหน้าเป็นกังวล
เทาเทารีบวิ่งไปหาแม่ของมัน
ฉู่หลิวเยว่คลายอ้อมกอด ท่ามกลางสายตาของสองแม่ลูก
ถวนจื่อที่ขนยาวกว่าเดิม กลิ้งหล่นลงมาจากอ้อมแขนนาง
อาฉยงผงะและถอยห่างจากถวนจื่อหลายก้าว ดวงตาของมันเต็มไปด้วยความหวาดหวั่นและเกรงกลัว!
ในตัวของกษายะหางวายุนั้น มีพลังแห่งสายเลือดของหนึ่งในสองอสูรศักดิ์สิทธิ์โบราณไหลเวียนอยู่ ซึ่งก็คือหงส์ทองคำ และถึงมันจะเป็นหนึ่งในอสูรศักดิ์สิทธิ์ หากแต่สถานะของมันสูงส่งกว่า
และตอนนี้ก็เป็นช่วงเวลาสำคัญในการปลุกพลังแห่งสายเลือดของมัน ทำให้แรงข่มจากสายเลือดของมันรุนแรงมากขึ้นด้วย ส่งผลให้อาฉยงและอสูรตัวอื่นยอมสิโรราบอย่างง่ายดาย
ขณะเดียวกัน ฉู่หลิวเยว่ก็หันไปมองอาฉยง ดวงตาสีนิลเสมือนหยกเนื้อดีร้อนผ่าวราวเพลิงกัลป์
โลหิตสีแดงสดค่อยๆ ไหลซึมออกมาตามผิวหนัง จนปรากฏดวงเลือดเป็นวงบนอาภรณ์ของนาง
…ผิวหนังของฉู่หลิวเยว่เริ่มแตกออก เพราะทนพลังแห่งสายเลือดของถวนจื่อไม่ไหว!
สีหน้าของอาฉยงเข้มขึ้น มันเข้าใจทันทีว่าเกิดอันใดขึ้นกับนาง
ฉู่หลิวเยว่กลืนก้อนเลือดลงคอไปอย่างยากลำบาก
“อาฉยง…”
และก่อนที่นางจะพูดจบ อาฉยงก็ก้าวเท้าไปข้างหน้าและทิ้งตัวลงนอนข้างๆ ฉู่หลิวเยว่กับถวนจื่อ
มันก้มหัวลงแล้วใช้เขี้ยวคมๆ ของมันงับถวนจื่อเบาๆ
พลังส่วนหนึ่งของถวนจื่อเริ่มไหลเข้าสู่ร่างกายของมัน!
ฉู่หลิวเยว่พลันซาบซึ้งใจ น้ำหนักที่กดทับบนร่างกายของนางบรรเทาลงมาก
นางหันไปพูดกับมันช้าๆ ทีละคำ
“ขอบใจเจ้ามากนะอาฉยง”
…
หลังจากที่เห็นฉู่หลิวเยว่หายลับไปในถ้ำ ผู้อาวุโสอวี๋อวี้พลันขมวดคิ้ว และหยุดฝีเท้า
ผู้อาวุโสฮวาเฟิงกำลังจะตามเข้าไป แต่กลับถูกอีกคนห้ามไว้ก่อน
“เดี๋ยวก่อน ฮวาเฟิง! ภูเขานั้นเป็นอาณาเขตของอสูรสันหลังเหล็ก มิอาจเข้าใกล้มันได้ง่ายๆ”
ผู้อาวุโสฮวาเฟิงร้อนใจ พลันปัดมือเขาออกไป และตั้งท่าจะเดินเข้าไปใกล้
“อสูรสันหลังเหล็กเป็นอสูรศักดิ์สิทธิ์! ฉู่หลิวเยว่ในสภาพเช่นนั้น จะไปสู้มันได้อย่างใด?”
ผู้อาวุโสอวี๋อวี้ถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ และกล่าวว่า
“เพราะเป็นอสูรสันหลังเหล็กต่างหาก ข้าถึงวางใจ สภาพย่ำแย่ขนาดนั้น เจ้าคิดว่าข้าไม่ห่วงฉู่เยว่หรือไร?”
ผู้อาวุโสฮวาเฟิงชะงัก
“เจ้าหมายความว่าอย่างใด?”
“อสูรสันหลังเหล็กตัวนั้นสนิทชิดเชื้อกับฉู่เยว่ และจะไม่ทำร้ายเขา ข้าคิดว่าฉู่เยว่มาที่นี่เพื่อขอความช่วยเหลือจากอสูรสันหลังเหล็ก”
ใบหน้าของผู้อาวุโสฮวาเฟิงเต็มไปด้วยความสับสน
ฉู่เยว่?
สนิทกับ… อสูรสันหลังเหล็กหรือ?
นี่มันเรื่องอันใดกัน!
พอเห็นผู้อาวุโสฮวาเฟิงทำหน้างุนงง ผู้อาวุโสอวี๋อวี้จึงไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากอธิบายให้เขาฟังสั้นๆ ว่าเรื่องราวก่อนหน้านี้เป็นเช่นไร
และยิ่งเขาเล่าให้ฟังมากเท่าไร ผู้อาวุโสฮวาเฟิงก็ยิ่งตกตะลึงมากขึ้นเท่านั้น และพอเล่าจบเขาก็อึ้งจนสติหลุดไปแล้ว
“… เช่นนี้เองหรือ แม้จะไม่เข้าใจว่าเหตุใดอสูรสันหลังเหล็กถึงยอมสละชีวิตเพื่อฉู่เยว่ แต่ที่มั่นใจก็คือ ตอนนี้ฉู่เยว่อยู่ข้างในนั้น และนอกจากมันจะไม่ทำร้ายเขาแล้ว มันต้องทุ่มเทแรงกายแรงใจทั้งหมดเพื่อช่วยเขาแน่นอน ฉะนั้น… พวกเราก็มารอดูอยู่ตรงนี้ดีกว่า”
ผู้อาวุโสฮวาเฟิงพูดไม่ออกอยู่พักหนึ่ง
เขาได้รับข้อมูลมากเกินไป จนสมองปฏิเสธการตอบสนองไปพักหนึ่ง
ฉู่เยว่… เคยถูกขังอยู่ที่นี่หนึ่งเดือน?
และทะลวงขึ้นสู่จอมยุทธ์ระดับแปดที่นี่?
แม้แต่อสูรศักดิ์สิทธิ์อย่างอสูรสันหลังเหล็ก ก็ยังเต็มใจสละชีวิตเพื่อปกป้องเขา…
ผู้อาวุโสฮวาเฟิงปวดหัวจนต้องหลับตาลง
ผู้อาวุโสอวี๋อวี้เหลือบมองเขาอย่างเห็นอกเห็นใจ
เมื่อไล่ลำดับสถานการณ์แต่ละอย่างที่เกิดขึ้นในตอนนั้น แม้แต่เขาเองก็ยังตกใจจนพูดไม่ออก แล้วคนที่ไม่รู้อันใดเลยอย่างผู้อาวุโสฮวาเฟิงเล่า?
“…ถ้าเป็นเช่นนั้น ก็พิสูจน์ได้ว่ายามนี้ฉู่เยว่ปลอดภัยแล้วใช่หรือไม่?”
ผู้อาวุโสฮวาเฟิงถามเสียงหลง
“ก็น่าจะ ชัดเจนว่าเขามาที่นี่เพราะอสูรสันหลังเหล็ก และบางทีอาจเป็นเพราะเขาหวังว่าอสูรสันหลังเหล็กจะช่วยเขาได้ น่าเสียดายที่เราไม่รู้ว่าเขากำลังเผชิญกับอันใด และตอนนี้ก็คงทำได้แค่รอดูสถานการณ์ต่อไป”
ผู้อาวุโสอวี๋อวี้กล่าวพลางตบแขนของผู้อาวุโสฮวาเฟิงราวปลอบโยน
“ไม่ต้องห่วง เด็กนั่นแข็งแกร่งมาก จะไม่มีอันใดเกิดขึ้นกับเขาแน่นอน”
ขนาดถูกอสูรศักดิ์สิทธิ์รุมล้อมในคืนนั้น เขายังรอดมาได้อย่างปลอดภัย แล้วจะกลัวอันใดกับตอนนี้?
ผู้อาวุโสฮวาเฟิงรู้สึกสับสน กระวนกระวายใจผสมปนเปไปหมด ก่อนจะถอนหายใจออกมา
“ข้าเองก็หวังเช่นนั้น!”
…
ภายในถ้ำอันเงียบสงัด
ฉู่หลิวเยว่กำลังนั่งขัดสมาธิ ถวนจื่อนอนอยู่บนพื้นด้านหน้าไม่ไกลจากนาง ส่วนด้านข้างเป็นอาฉยง
พลังปราณอันน่าสะพรึงหลายสายพุ่งพล่านอยู่ภายในกาย
พื้นดินใต้ร่างของนางค่อยๆ ถูกย้อมเป็นสีเลือด
