ตอนที่ 1295 ข้อเท็จจริง
ฉู่หลิวเยว่ชะงักตัวแข็งทื่อ และแอบคิดว่านางอาจจะฟังผิดไปเอง
ก่อนจะค่อยๆ เอ่ยถามซ้ำอีกครั้งช้าๆ
“เจ้าว่าอย่างใดนะ?”
หลัวเยี่ยนหมิงนึกว่านางไม่รู้จัก พลันรีบชี้แจงอย่างเร็ว
“หม้อน้ำเทวศักดิ์สิทธิ์อย่างใดเล่า! มีข่าวลือว่ามันเป็นหนึ่งในสิบสมบัติศักดิ์สิทธิ์อันดับต้นๆ ของอาณาจักรเสิ่นซวี่เชียวนะ! นี่เจ้าไม่รู้เลยหรือ?”
เปลือกตาของฉู่หลิวเยว่กระตุกเบาๆ
ดูเหมือนว่านางจะไม่รู้จริงๆ นั่นแหละ…
ไฉนจู่ๆ หม้อน้ำเทวศักดิ์สิทธิ์ถึงกลายเป็นหนึ่งในสิบอาวุธศักดิ์สิทธิ์อันดับต้นๆ ของอาณาจักรเสิ่นซวี่ไปได้เล่า!?
สิ่งนั้นสถิตอยู่ในร่างกายของนางมานานแล้ว นางไม่เคยสังเกตเห็นความผิดปกติของมันเลยด้วยซ้ำ!
อืม นอกจากจะทรงพลังเป็นพิเศษและสามารถเก็บรวบรวมสิ่งต่างๆ ไว้ได้แล้ว…
ฉู่หลิวเยว่ถึงกับกุมขมับพลางนวดคลึงไปมา
“เจ้าช่วยสรุปให้ข้าฟังได้หรือไม่ ว่ามันเป็นประกาศเช่นไรกันแน่”
หลัวเยี่ยนหมิงตอบกลับ
“ข้าสรุปให้เจ้าฟังสั้นๆ ไม่ได้จริงๆ หากเจ้าอยากรู้เพียงนั้น ก็แค่ไปดูประกาศ แล้วเจ้าจักรู้เอง!”
ฉู่หลิวเยว่หลับตาลง และเมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ดวงตาใส่สีนิลดุจหยกเนื้อดีที่เต็มไปด้วยความฉงน ก็กลับมาสงบและมืดมนดังเดิม
“ประกาศนั่นอยู่ที่ใด?”
…
หลัวเยี่ยนหมิงพาฉู่หลิวเยว่ไปที่ด้านข้างของหอระฆังบูรพกษัตริย์
ในเวลานี้ ผู้คนจำนวนมากล้วนมารวมตัวกันที่นี่
หลัวเยี่ยนหมิงยกมือขึ้น
“ดูสิ มันอยู่ข้างบนนั้น!”
ฉู่หลิวเยว่เงยหน้าขึ้นมอง
บนผนังสีดำปรากฏข้อความหลายบรรทัดที่ส่องแสงเจิดจ้า
และที่ด้านบนสุดก็มีคำว่า “ประกาศภารกิจ” เรียงตัวอยู่
ส่วนด้านล่างก็เป็นเนื้อหาและคำอธิบายของภารกิจ
เดิมทีกำแพงนี้คือที่ประกาศอันดับของการประลองชิงอวิ๋น แต่ตอนนี้กลับมีประกาศภารกิจเขียนอยู่แทน แต่ก็มิได้ดูแปลกแต่อย่างใด
ฉู่หลิวเยว่กวาดตามองประกาศนั่นไปมาหลายครั้ง และตีความออกในที่สุด
ภายในอาณาจักรเสิ่นซวี่แห่งนี้ มีสถานที่แห่งหนึ่งที่เรียกว่าบุพกาลชายแดนเหนือ
สภาพแวดล้อมที่เลวร้ายสุดๆ และแทบจะเรียกได้ว่ารกร้างไร้ผู้คน
แต่ไม่นานมานี้ มันกลับกลายเป็นสถานที่ที่มีชีวิตชีวาอย่างมาก
…เพราะมีข่าวลือว่าหม้อน้ำเทวศักดิ์สิทธิ์กำลังจะถือกำเนิดขึ้นที่นั่น!
เมื่อหนึ่งพันปีก่อนหม้อน้ำเทวศักดิ์สิทธิ์ถูกโยนทิ้งไว้ที่ไหนสักแห่ง หลักจากนั้นก็ไม่มีใครได้ยินข่าวคราวของมันในอาณาจักรเสิ่นสวี่อีกเลย
กระทั่งเมื่อไม่นานมานี้ ข่าวที่ว่าหม้อน้ำเทวศักดิ์สิทธิ์ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง ก็แพร่สะพัดออกไปทั่วทุกสารทิศ
ทุกตระกูลและทุกสำนักวิชาล้วนกระเหี้ยนกระหือรือต้องการมันมาไว้ในครอบครอง
ปกติแล้วสำนักหลิงเซียวมักไม่ค่อยเข้าร่วมในการต่อสู้แย่งชิงประเภทนี้ แต่ถ้ามีสมบัติศักดิ์สิทธิ์อย่างหม้อน้ำเทวศักดิ์สิทธิ์ปรากฏขึ้นบนโลก ก็จะส่งผลต่อมวลพลังปราณของสวรรค์และโลกโดยรอบ และมีโอกาสที่อาวุธศักดิ์สิทธิ์อื่นๆ จะปรากฏขึ้นอีก ซึ่งนั่นถือเป็นประโยชน์อย่างมาก
ดังนั้น หลังจากที่เหล่าผู้อาวุโสของสำนักหารือกันแล้ว พวกเขาจึงตัดสินใจยกให้มันเป็นภารกิจอย่างหนึ่งของสำนัก
ใครก็ตามที่สามารถอยู่ในบุพกาลชายแดนเหนือได้เป็นเวลาหนึ่งเดือน หรือค้นหาอาวุธศักดิ์ที่เกี่ยวข้องกับหม้อน้ำเทวศักดิ์สิทธิ์ได้ จะถือว่าทำภารกิจสำเร็จ
สรุปแล้วภารกิจนี้ ถ้าจะให้ดีควรจะเรียกว่าโครงการสร้างเสริมประสบการณ์ชีวิตเสียมากกว่า
“บุพกาลชายแดนเหนือหรือ… ข้าได้ยินว่าที่นั่นอันตรายมาก และปัญหาน่าจะอยู่ที่ว่า ไปแล้วจะกลับมาอย่างปลอดภัยหรือไม่มากกว่ากระมัง?”
“แต่นั่นคือสถานที่ที่หม้อน้ำเทวศักดิ์สิทธิ์กำลังจะปรากฏตัวเชียวนะ! ความมั่งคั่งที่แลกมาด้วยอันตราย ถึงเจ้าไม่อยากไป ก็ยังมีคนอื่นที่อยากไป!”
“ใช่แล้ว! อีกอย่างข้างบนก็เขียนไว้ว่า เหล่าผู้อาวุโสจะเดินทางไปกับเราด้วย เพื่อดูแลความปลอดภัยของพวกเราทุกคน หากรู้สึกว่ามีอันใดผิดปกติ ก็ให้ขอความช่วยเหลือแล้วหนีออกมาให้เร็วที่สุด ดูๆ แล้วก็ไม่น่าจะเสี่ยงอันตรายแต่อย่างใด”
“เหอะ อันตรายแล้วอย่างใด? หากได้เห็นหม้อน้ำเทวศักดิ์สิทธิ์กับตาเช่นนั้น ข้ายอมตาย! ข้ามาเรียนที่นี่เพราะอยากแข็งแกร่งขึ้น! มัวแต่ขี้ขลาดตาขาวอยู่แบบนี้ เมื่อใดข้าจะได้กลายเป็นผู้แข็งแกร่งที่แท้จริงกัน?”
ศิษย์หลายคนที่รวมตัวกัน เริ่มสนทนากันอย่างออกอรรถรส
ฉู่หลิวเยว่แอบฟังมาสักพักแล้ว ปรากฏว่าคนส่วนใหญ่ล้วนพร้อมเสี่ยงกันทั้งนั้น
อย่างใดเสีย นามของหนึ่งในสิบสมบัติศักดิ์สิทธิ์ของอาณาจักรเสิ่นซวี่ ย่อมสามารถดึงดูดผู้คนได้เป็นธรรมดา
“ว่าอย่างใด ฉู่เยว่ เจ้าจะไปหรือไม่?”
หลัวเยี่ยนหมิงถามด้วยความประหม่าและคาดหวัง
ฉู่หลิวเยว่คิดอยู่พักหนึ่งแล้วพูดว่า
“ไว้ข้าจะกลับไปคิดดูอีกที”
หลัวเยี่ยนหมิงพยักหน้าเข้าใจ
“ภารกิจครั้งนี้น่าจะเดินทางเป็นกลุ่ม ข้ากับซือซือและจัวเซิงตัดสินใจไปด้วยกัน ถ้าเจ้าอยากไปก็แค่บอกมา แล้วเราจะไปด้วยกัน!”
ฉู่หลิวเยว่หันไปมองดูประกาศภารกิจอีกครั้ง ก่อนจะแยกตัวออกไป
…
ณ ภูเขาจิ่วเหิง
ภายในห้อง ฉู่หลิวเยว่เท้าคางอย่างใช้ความคิด พลันขมวดคิ้วเล็กน้อย
“หม้อน้ำเทวศักดิ์สิทธิ์หรือ… เกิดอันใดขึ้นที่นั่นกันแน่?”
ความจริงแล้วนางได้เจ้าสิ่งนี้มาโดยบังเอิญขณะปราบอินทรีสามตา ทว่าเพียงพริบตามันกลับกลายเป็นวัตถุล้ำค่าที่ใครๆ ต่างล่ำลือไปแล้ว และพื้นที่ทางเหนือที่เรียกว่าบุพกาลชายแดนเหนือนั้น จะมีหม้อน้ำเทวศักดิ์สิทธิ์อยู่จริงๆ หรือ?”
“หรือบนโลกนี้จะมีหม้อน้ำเทวศักดิ์สิทธิ์อยู่สองใบ?”
“แน่นอนว่าไม่”
ทันใดนั้นเสียงอันเย็นชาของอินทรีสามตาก็ดังขึ้น
“ทั่วทั้งทวีปนี้มีหม้อน้ำเทวศักดิ์สิทธิ์เพียงใบเดียวเท่านั้น และมันก็อยู่ที่นี่กับเจ้า”
“แล้วใบที่อยู่ทางชายแดนตอนเหนือ…”
“คงมีคนเข้าใจผิด หรือมีคนจงใจกุข่าวลือขึ้นมา ทั้งหมดคือสารปลอม เชื่อถือไม่ได้”
น้ำเสียงของอินทรีสามตาฟังดูมั่นคงและแน่วแน่
หลังจากได้ยินเช่นนั้น ฉู่หลิวเยว่ก็จมอยู่กับความคิดของตนอีกครา
หลังจากนั้นไม่นาน นางก็ค่อยๆ พูดว่า
“น่าจะมีใครบางคนจงใจกุเรื่องขึ้นมา”
“ไยถึงว่าเช่นนั้น?” อินทรีสามตาถาม
“ถ้าแค่มีคนเข้าใจผิดเฉยๆ ก็น่าจะกระจ่างกันไปนานแล้ว แต่ตอนนี้ข่าวลือได้แพร่กระจายไปทั่วอาณาจักรเสิ่นซวี่ แม้แต่ผู้อาวุโสของสำนักหลิงเซียวเองก็มิได้เอะใจเลยสักนิด… แค่นี้ก็ฟังดูไม่ชอบมาพากลแล้ว”
ฉู่หลิวเยว่คิดว่าผู้อาวุโสควรมีวิจารณญาณ
ทว่าตอนนี้แม้แต่พวกเขาเองก็ยังมั่นอกมั่นใจ จนถึงขั้นเตรียมพาศิษย์ไปที่นั่นแล้วด้วย…
เห็นได้ชัดว่ามีคนใช้วิธีบางอย่าง โน้มน้าวให้ทุกคนเชื่อว่านี่คือความจริง
หม้อน้ำเทวศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้ปรากฏตัวมานานนับพันปีแล้ว ถึงจะมีคนสงสัยในความผิดปกตินี้ แต่ก็ไม่มีหลักฐานที่แน่ชัดมากพอ
เว้นเสียแต่ว่า หม้อน้ำเทวศักดิ์สิทธิ์ของจริงจะปรากฏขึ้น
แต่ตอนนี้มันอยู่กับนาง
ซึ่งนอกจากมันจะส่งผลต่อสำนักหลิงเซียวแล้ว มันยังเกี่ยวข้องกับสำนักวิชาชั้นนำอีกมากมาย
ผู้ที่อยู่เบื้องหลังคือใครกันแน่ ไยจักปลอมแปลงสารได้สะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วพื้นปฐพีเช่นนี้?
…………………………………………………….
