ตอนที่ 472 การกลับมา!
โจวเจ๋อยังคงยืนอยู่ตรงนั้น โอนเอนไปมา เหมือนพร้อมที่จะล้มลงได้ตลอดเวลา เขาในเวลานี้ คล้ายกับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่เฝ้ายามอยู่หน้าหมู่บ้านเล็กๆ สะลึมสะลือ คุณบอกว่าเขานอนหลับไปแล้ว ดูเหมือนจะใช่ แต่ถ้าบอกว่าเขาไม่ได้นอนหลับ ก็เหมือนจะใช่อีกเหมือนกัน ไม่ว่าอย่างไรก็ดูไม่ค่อยออกเท่าไร
ผู้หญิงใส่กางเกงหนังเม้มปาก เธอกลัวแล้ว เธอไม่กล้าอยู่ที่นี่ต่อ การลงโทษของยมโลกสำหรับเธอ ไม่อาจเทียบกับผู้ชายน่ากลัวที่อยู่ตรงหน้าคนนี้ได้อย่างสิ้นเชิง
เธออยากจะหนีไปจากที่นี่ อยากจะหนีไปจากโรงแรมแห่งนี้ อยากจะหนีไปจากสวีโจว ถึงแม้ว่าสุดท้ายจะต้องกลายเป็นวิญญาณเร่ร่อนไม่อาจกลับชาติไปเกิดได้อีกต่อไป ก็ยังสบายและมีความสุขมากกว่าอยู่ที่นี่เป็นร้อยเท่า
ถ้าหากผู้ชายคนนี้ฆ่าทุกคนหมดในคราวเดียว จะถือว่าเป็นความโชคดีอย่างหนึ่ง แต่เขากลับไม่ทำ และไม่รู้ว่า เสแสร้งแกล้งทำหรือว่านอนสัปหงกจริงๆ
แต่แบบนี้ยิ่งเหมือนทุกคนกำลังเล่นเกมจับรางวัลชิงโชค จับจนกว่าใครจะรู้สึกอึดอัดใจจนตาย จึงเป็นสิ่งที่ทุกคนยากที่จะยอมรับ แค่หวดมีดลงไปให้มันรู้แล้วรู้รอดไม่ได้หรือไง แม้แต่ทำให้มันจบๆ ไปก็ยังไม่ยอมเหรอ
ถ้าหากผู้หญิงใส่กางเกงหนังรู้ว่าผู้ชายน่ากลัวที่อยู่ตรงหน้าคนนี้ก็คือหุ่นเชิด ‘คุณภาพต่ำ’ ที่โดนตัวเองผลักลงจากเก้าอี้ตัวยาวตรงหน้าร้านสะดวกซื้อละก็ ไม่รู้ว่าเธอจะคิดอย่างไร
ผู้หญิงใส่กางเกงหนังสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะหันไป เท้าทั้งสองข้างของเธอเผยให้เห็นน้ำค้างแข็งขึ้นมา เตรียมระเบิดพลังภายในเวลาอันรวดเร็ว
ร่างกายนี้ถูกเธอใช้อย่างดี ไม่เพียงแต่ได้ใช้ฝึกตนเท่านั้น แม้แต่สมรรถภาพของร่างกายก็ยังเพิ่มขึ้น สามารถพูดได้ว่า ยมทูตครึ่งหนึ่งได้รับโภชนาการที่ไม่ดี สุขภาพร่างกายเหมือนผู้ลี้ภัยในทวีปแอฟริกาเป็นอย่างมาก เพราะไม่ได้ กินข้าวที่ดีพอ แต่ร่างกายของผู้หญิงใส่กางเกงหนังกลับได้รับการพัฒนา ทำให้มีความต้องการสูงในเรื่องอย่างว่า และจากนิยามแล้ว ความต้องการทางด้านนั้นยังหมายถึงสัญลักษณ์ทางร่างกายที่บ่งบอกว่าร่างกายดีหรือไม่
ก็เหมือนเวลาที่ผู้หญิงนั่งคุยกัน แล้วมีใครพูดหนึ่งประโยคว่า สามีของฉันสุขภาพดีมากจริงๆ โอ้อวด นี่คือการโอ้อวดให้อิจฉาตาร้อน!
ทว่าตอนที่ผู้หญิงใส่กางเกงหนังกำลังจะใช้พลังเพื่อหลบหนีจากผู้ชายคนนี้ สายตาของผู้หญิงที่มีรัศมีสีดำในดวงตาที่อยู่แต่ไกลได้จ้องนิ่ง “หยุด!”
การตอบสนองอย่างแรกของผู้หญิงใส่กางเกงหนังคือ ‘เธอบ้าไปแล้ว คิดจะเป็นฝ่ายจู่โจมก่อน’ แต่วินาทีต่อมาผู้หญิงใส่กางเกงหนังรู้สึกว่าสมองของตัวเองเหมือนได้รับการกระแทกอย่างแรง แขนขาอ่อนเปลี้ย และตัวเธอนอกจากจะไม่ได้วิ่งหนีแล้ว กลับล้มลงไปบนพื้น
น่าเกลียดชะมัด เธอจะใช้ฉันรับเคราะห์แทน! ยมทูตผู้หญิงที่อยู่ไกลๆ เลี้ยวตัวทันที เตรียมตัววิ่งหนี ถ้าหากมีหมีตัวหนึ่งกำลังไล่ตามคุณ คุณไม่จำเป็นต้องวิ่งให้เร็วกว่าหมี ขอเพียงวิ่งเร็วกว่าคนสุดท้ายก็พอ ถ้าหากคุณเป็นคนสุดท้ายอย่างนั้นก็ต้องหาวิธีทำให้คนข้างหน้าล้มลง
คนอื่นตายได้แต่ฉันห้ามตาย ระหว่างยมทูตด้วยกันเป็นความสัมพันธ์จอมปลอมไม่จริงใจ ถูกอธิบายออกมาอย่างชัดเจนในสถานการณ์แบบนี้
เวลานี้ ผู้หญิงใส่กางเกงหนังอายอยู่บ้าง เธอพยายามขจัดความคิดฟุ้งซ่านออกไปแล้ววิ่งหนีใหม่ ดูเหมือนจะช้าไปนิด แต่ถ้ากลับไปสู้กับผู้ชายคนนั้นสุดฤทธิ์ ก็ยิ่งเป็นไปไม่ได้
ส่วนยมทูตหญิงคนนั้นได้วิ่งหนีไประยะหนึ่งแล้ว กระทั่งตอนที่วิ่งหนีดวงตาของเธอยังคงเบิกกว้าง เพื่อสร้างผลกระทบทางจิตวิญญาณให้กับผู้หญิงใส่กางเกงหนัง เธอไม่ยอมรามือตลอดทาง!
และในเวลานี้ จู่ๆ ผู้หญิงใส่กางเกงหนังรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้มาอยู่ข้างตัวเอง เขาขยับแล้ว ไม่ได้ขยับตัว แต่มือของเขาขยับ
โจวเจ๋อแบฝ่ามืออก แส้หนังที่พันแขนขวาของเขาอยู่ได้ร่วงลงมา ร่วงลงไปกลางฝ่ามือ
โจวเจ๋อเก็บแส้หนังเส้นนี้มาจากหน้าซุ้มประตู ตอนนั้นคนที่ไม่รู้ว่าเป็น ‘ยมทูต’ หรือเปล่าทิ้งไว้ตอนหลบหนี จึงถูกโจวเจ๋อเก็บขึ้นมา กระทั่งเพื่อให้ได้แส้เส้นนี้มาโจวเจ๋อยอมที่จะเปิดฉากต่อสู้กับผีผู้หญิงเก้าตัวนั้นอย่างไม่เสียดาย ถึงแม้ตอนหลังวิญญาณจะกลับไปที่นรกก็ตาม ดังนั้นตอนที่ไป๋อิงอิงพบร่างของโจวเจ๋อกับทนายอันแล้ว เธอจึงพบว่าแส้หนังถูกกำแน่นอยู่ในมือของโจวเจ๋อ
ไป๋อิงอิงจำตอนที่โจวเจ๋อกำแส้หนังเส้นนั้นเหมือนกับกร็องเดต์กำเงินแน่นได้ว่าเป็นอย่างไร ดังนั้นเธอจึงไม่รีรอรีบนำแส้หนังมาเก็บไว้ทันที เถ้าแก่จน เธอเข้าใจ และยังใช้เงินมือหนัก เธอก็เข้าใจ ดังนั้นกว่าเธอจะเห็นเถ้าแก่เก็บของมาจากข้างนอกได้จึงไม่ง่าย ต่อให้เก็บขวดหรือกระป๋องกลับมา ไป๋อิงอิงก็รู้สึกดีใจจนน้ำตาแทบไหล ผู้ชายของตัวเอง ในที่สุดก็รู้จักเก็บของข้างนอกเข้าบ้านแล้ว!
ไม่ว่ามูลค่าของสิ่งของจะสูงต่ำ แต่พฤติกรรมแบบนี้ ก็คือการพัฒนาที่ยิ่งใหญ่!
ฮือๆๆ ซาบซึ้ง!
ตอนอยู่ที่สถานีรถไฟฟ้าเมื่อวิญญาณของโจวเจ๋อกลับเข้ากายเนื้อแล้ว แส้หนังเส้นนี้ถูกไป๋อิงอิงมอบให้โจวเจ๋อโดยธรรมชาติ
ของสิ่งนี้เอามาใช้เป็นเข็มขัดหนังดูไม่เข้ากัน เอามาผูกกับเอวก็ไม่ค่อยสะดวก แต่ดันไม่เหมือนแหวนสัมฤทธิ์หรือสมุดหยินหยางที่สำหรับโจวเจ๋อในตอนนี้แล้วเป็นเหมือนซี่โครงไก่มีค่าน้อย บวกกับครั้งนี้ต้องไปต่อสู้อีก สิ่งของในมือที่พอใช้ได้หากสามารถพกพาได้ก็จะเอาไปด้วย
ด้วยเหตุนี้ โจวเจ๋อจึงพันแส้หนังไว้ที่แขนขวาของตัวเอง แบบนี้สามารถปิดมิดชิดและอยู่ใกล้ตัวมากกว่า
เวลานี้ แส้อยู่ในมือของเขาแล้ว ผู้หญิงใส่กางเกงหนังอ้าปาก เธอสัมผัสได้ถึงความน่ากลัว ราวกับว่าเธอจินตนาการแล้วว่าอีกสักพักตัวเองจะถูกแส้ตีเนื้อแตกกระทั่งจุดจบของเธอคือวิญญาณแตกสลาย!
แส้หนังเส้นนี้ เห็นได้ชัดว่ามาพร้อมกับกลิ่นอายที่ทำให้วิญญาณต้องสั่นสะท้าน!
เล็บของโจวเจ๋อทิ่มลงไป แส้นี้มีจิตวิญญาณ เมื่อโดนกระตุ้นแล้วจึงเหยียดตรงทันที ขาดก็แต่ส่งเสียงร้องออกมา
โจวเจ๋อยกแขนขึ้น และสิ่งที่ยกขึ้นไปพร้อมกันยังมีแส้หนังที่ดูเหมือนจะยาวกว่าก่อนหน้านั้น
ผู้หญิงใส่กางเกงหนังอ้าปาก ถ้าหากเป็นเมื่อก่อน เธอไม่ถือสาที่จะเล่นเกมสวาทแบบนี้ เธอกล้าเล่น และกล้าเล่นอย่างเปิดใจ ทว่าตอนนี้เธอกลับหลับตาเมื่อรู้ตัว เธอไม่กล้าแม้แต่จะมอง
‘เปรี๊ยะ!’ แส้หวดลงมา แม้แต่ผิวน้ำในสระก็ยังกระเพื่อมเป็นคลื่นน้ำขึ้นมา คนกระดาษที่เดิมทีรวมตัวกันชมความคึกคักอยู่ตรงนั้นได้แยกตัวออกจากกันในพริบตา ร่างแยกมากมายถูกทำลาย
ผู้หญิงใส่กางเกงหนังสะอึกในใจ แต่เธอกลับไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวด เธอรู้สึกเพียงหลังของตัวเองเย็นชุ่มไปด้วยเหงื่อ
“อ๋า!” เสียงร้องน่าเวทนาดังเข้ามา ผู้หญิงใส่กางเกงหนังมองไปยังจุดที่ห่างออกไปไกลด้วยความตื่นตกใจ ยมทูตผู้หญิงที่หักหลังตัวเองและวิ่งหนีไปเมื่อครู่ถูกหวดด้วยแส้ล้มไปนอนบนพื้น เธอเอามือกุมศีรษะและกลิ้งไปมาบนพื้น ดวงตา จมูก ใบหู และตำแหน่งอื่นๆ มีเลือดสีดำไหลออกมา เจ็บปวดทรมานสุดขีด
อันที่จริง แส้ไม่ได้มีอานุภาพน่ากลัวขนาดนั้น โดยเฉพาะตอนที่มีกายเนื้อรองรับ ความเสียหายที่วิญญาณได้รับจะลดน้อยลงมาก
แต่ปัญหาอยู่ที่ยมทูตหญิงคนนั้นปล่อยพลังจิตออกไปเพื่อกดทับผู้หญิงใส่กางเกงหนังให้รับเคราะห์แทนตัวเอง ตอนที่แส้หนังหวดออกไป มันหวดไปที่รอยเลือดที่อยู่บนตัวของเธอ แต่พลังจิตที่เธอปล่อยออกมากลับถูกบดขยี้ภายในพริบตา!
ความรู้สึกแบบนี้ เหมือนต่อยจิตวิญญาณของคุณอย่างหนักหน่วง แล้วตัวเองจึงโดนผลสะท้อนกลับทันที!
โจวเจ๋อไม่หยุด แส้หนังในมือของเขายังคงร่ายระบำต่อไป แส้หนังรัดข้อเท้าของยมทูตหญิงเอาไว้ จากนั้นลากเธอกลับมา ยมทูตหญิงจึงอยู่ไม่ห่างจากผู้หญิงใส่กางเกงหนังมากเท่าไร เธอมองเธอ ส่วนเธอก็มองเธอ ผู้หญิงใส่กางเกงหนังไม่รู้สึกสะใจที่เห็นอีกฝ่ายเดือดร้อน เพราะในแววตาของกันและกัน ล้วนเต็มไปด้วยความหวาดกลัว!
เดิมทีต่างคนต่างคิดว่าจะชิงหนีไปก่อน แต่จนสุดท้ายกลับกลายเป็นไม่ว่าใครก็อย่าคิดหนีเด็ดขาด! คนที่วิ่งห้าสิบก้าวก็ไม่ต้องไปหัวเราะเยาะคนที่วิ่งห้าร้อยก้าวแล้ว
…
“ผมเป็นเจ้านายของคุณ”
‘เปรี๊ยะ!’
“คุณคิดว่าคุณน่าโดนตีไหม”
‘เปรี๊ยะ!’
“เอาจิตสำนักที่ดีของผมไปทำกับข้าว”
‘เปรี๊ยะ!’
“เห็นว่าผมเดินออกมาอย่างอกสั่นขวัญแขวน คุณพอใจมากใช่ไหม”
‘เปรี๊ยะ!’
“ผมได้สมุด กลายเป็นเจ้านายของคุณ คุณไม่พอใจใช่ไหม”
‘เปรี๊ยะ!’
“คุณคิดว่าผมอยากให้เป็นแบบนี้เหรอ ผมเคยเป็นหมอนะ แต่ดันต้องมาเจอพวกคุณ”
‘เปรี๊ยะ!’ แส้หนังหวดลงไปแต่ละครั้ง ทำใหวานรย้ายภูเขาขดตัวอยู่บนพื้น ร่างกายที่เต็มไปด้วยขนของมันเริ่มมีเนื้อแตก
“ผมไม่รู้ว่าคุณตายหรือยัง และผมก็ไม่รู้ว่าตีคนแก่มันถูกต้องไหม แต่นี่คือความฝันของผม อยู่ในฝันยังจะเล่นให้เต็มที่ไม่ได้เหรอ”
‘เปรี๊ยะๆๆๆๆๆๆ!!!!!!’
…
‘เปรี๊ยะๆๆๆๆ!!!!!’
ผู้หญิงใส่กางเกงหนังมองโจวเจ๋อหลับตาหวดยมทูตหญิงคนนั้นไม่หยุด ถึงแม้เขาจะยังหลับตาเหมือนเดิม แต่ครั้งนี้สามารถสัมผัสอารมณ์ของเขาได้อย่างชัดเจน เขาสะใจมาก ทุกครั้งที่หวดแส้ลงไป ดูเหมือนจะมีความสุขอย่างมาก ราวกับกำลังระบายความโกรธของตัวเองออกมา
ผู้หญิงใส่กางเกงหนังถึงแม้จะไม่โดนหวดสักแอะ แต่เธอได้อยู่ในบรรยากาศแบบนี้และได้เห็นภาพที่เพื่อนร่วมงานของตัวเองโดนทรมานจนรู้สึกชาไปแล้ว
เธอชาไปแล้ว ชาแล้วจริงๆ นี่คือมารร้าย นี่คือมารร้ายจริงๆ! สามารถทำให้ยมทูตพูดคำว่า ‘มารร้าย’ ออกมาได้ คงเป็นความภาคภูมิใจของเถ้าแก่โจวจริงๆ
…
“ซี้ด…” นักพรตเฒ่าที่อยู่อีกฝั่งของสระน้ำสูดปาก สุดยอด ครั้งนี้เถ้าแก่โหดจริงๆ
“เมื่อกี้ตอนที่ฆ่าผู้ชายสามคนนั้นล้วนเป็นการโจมตีครั้งเดียวถึงตาย ตอนนี้กลับจับผู้หญิงแล้วใช้แส้ตีไม่หยุด เหอะๆ…” นักพรตเฒ่าส่ายหน้าและแอบพูดในใจ ‘เหอะ ผู้ชายหนุ่ม พลังจึงเยอะแบบนี้แหละ’
นักพรตเฒ่าไม่รู้สาเหตุที่อยู่ในนั้น ทนายอันมองเห็นถึงความผิดปกติอยู่บ้าง ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจไม่เดินไปข้างหน้า เขารู้ว่าถ้าหากตัวเองเดินไปข้างหน้าอีกหน่อย คนที่โดนฟาดด้วยแส้อยู่บนพื้นอาจจะไม่ใช้ยมทูตหญิงคนนั้นแต่เป็นตัวเองแทน
จะมีก็แต่ไป๋อิงอิง หลังจากฟื้นคืนสู่สภาพเดิมแล้วเมื่อได้เห็นภาพลักษณ์ความยิ่งใหญ่และบ้าอำนาจของเถ้าแก่ที่อยู่อีกฝั่งแล้ว อย่างแรกเธอทำปากจู๋ด้วยความตกใจก่อน จากนั้นดวงตาของเธอจึงกระเพื่อมเหมือนคลื่นน้ำ วางหมัดทั้งสองข้างอยู่ข้างเอว เท่จริงๆ!
…
‘เปรี๊ยะ!’ หลังจากหวดแส้หนังลงไปเป็นครั้งสุดท้าย โจวเจ๋อจึงหยุดมือ วานรย้ายภูเขาที่อยู่ตรงหน้านอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น จากนั้นได้สลายกลายเป็นควันสีดำ
“ยังมีอีกไหม” โจวเจ๋อตะโกน ความฝันนี้ยังไม่สิ้นสุดใช่ไหม รีบฝันให้จบๆ เสียที ผมที่อยู่ข้างนอกยังต้องต่อสู้อีกนะ ถ้าหากพวกอิงอิงรับมือไม่ไหวจะทำอย่างไร
…
โจวเจ๋อวางแส้หนังลง แต่เนื้อตัวของยมทูตหญิงคนนั้นกลับไม่มีรอยแผลมากเท่าไร ทว่าคนที่อยู่ในเหตุการณ์ได้เห็นควันสีดำล้นทะลักออกมาจากภายในร่างกายของเธอไม่หยุด วิญญาณของเธอ ถูกโจวเจ๋อตีด้วยแส้หนังจนแตกกระจาย โดนหวดด้วยแส้จน…วิญญาณแตกดับ!
ผู้หญิงใส่กางเกงหนังเริ่มสั่นเทิ้ม จากนั้นจู่ๆ เธอได้พบว่าโจวเจ๋อกำลังเดินมาหาเธอ นี่คือในที่สุดก็ถึงตาของฉันแล้วใช่ไหม
………………………………………………………………………..
