มนุษย์สวมสัตว์ประหลาด
「คุณเป็นอะไรกันคะ? มาคอยมองเหล่าเด็กๆตั้งแต่เมื่อกี้แล้วนะคะ? ถ้ายังมาคอยตามมากกว่านี้ละก็จะเรียกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยนะคะ!?」
「………」
หญิงสาวซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ในอาคารรวบรวมความกล้าและให้คำเตือนชายปริศนาที่มองมาทางนี้ด้วยดวงตาไร้ชีวิตชีวา
เมื่อยูโกและมาร์กอสที่รับรู้ว่ามีเรื่องผิดปกติบางอย่างเกิดขึ้นวิ่งเข้าไปอยู่ข้างๆเธอ เจ้าหน้าซึ่งทำสีหน้าประหลาดใจก็พูดกับทั้งสองคน
「อา มาพอดีเลยค่ะ! ขอโทษนะคะใครสักคนช่วยไปบอกคนที่อยู่ข้างในให้หน่อยได้ไหมคะว่ามีคนน่าสงสัยมาที่ประตูหน้า? เรียกทหารรักษาความปลอดภัยน่าจะดีกว่า……」
ขณะที่พูดเช่นนั้น เจ้าหน้าที่หญิงก็จ้องมองท่าทีของผู้ชาย แต่เขาไม่แสดงการตอบสนองอะไรเลย
ไม่สิ……ขยับสายตาเล็กน้อย ไม่ใช่พวกยูโกแต่เขามองไปทางสถานที่ที่เหล่าเด็กๆกำลังนอนหลับอยู่ ถึงตรงนั้นมุมปากของเขายกขึ้นแสดงรอยยิ้มชั่วร้ายและเริ่มหัวเราะออกมาราวกับบ้าคลั่ง
「คึ คึคึคึคึคึ……! คึคึคึ! คึคึ!」
「……ดูเหมือนว่าจะเป็นแบบนั้นสินะ ดูเหมือนจะเป็นคนที่ปล่อยทิ้งเอาไว้ไม่ได้」
「คุมตัวเอาไว้เผื่อกรณีฉุกเฉินก่อนไหม สภาพแบบนี้คงช่วยอะไรไม่ได้」
ไม่ว่าจะมองจากตรงไหนก็เป็นคนน่าสงสัย แถมสภาพของชายคนนี้ปลดปล่อยบรรยากาศค่อนข้างอันตรายออกมายูโกและมาร์กอสจึงเพิ่มความระวังมากยิ่งขึ้น
หากเกิดอะไรขึ้นกับเหล่าเด็กๆจะสายเกินไป ก่อนจะกลายเป็นแบบนั้นควรจับกุมไว้ก่อนดีกว่า……ในขณะที่พวกเขาคิดเช่นนั้น จู่ๆผู้ชายก็พูดขึ้น
「ถอยไปจากตรงนั้นซะ ฉันไม่มีธุระอะไรกับพวกแก คนที่มีธุระด้วยคือพวกเด็กๆ……!」
「……พอได้ยินแบบนั้นก็ถอยไม่ได้แล้วละนะ เฮ้ อย่าขยับออกจากตรงนั้นล่ะ? มันขึ้นอยู่กับสถานการณ์ทางนี้เองก็เอาจริงนะ?」
「อยากได้ พวกเด็กๆ……! ถ้าได้เหยื่อที่ชอบ“เจ้านี่”ก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้น เพราะงั้น เพราะงั้นละ……!! เอามาให้ฉันซะ เอาเหยื่ออร่อยๆมาซะ……!!」
เฮือก ร่างกายสั่นเทา
ความหวาดกลัวที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อนจนถึงตอนนี้เข้าสั่นคลอนสัญชาตญาณ ประสาทสัมผัสทั่วร่างกำลังร้องเตือนว่าชายคนนี้อันตราย
ผิดแปลก ผิดปกติ รู้สึกไม่สบายใจ บางสิ่งที่ไม่อาจแสดงเป็นคำพูดเช่นนั้นได้ กำลังปลดปล่อยออกมาจากชายตรงหน้านี้
ขณะที่ทั้งยูโกและมาร์กอสเตรียมพร้อมเพื่อให้เปิดใช้งานอุปกรณ์เวทได้ทุกเมื่อ ผู้ชายก็หยิบบางอย่างออกมาจากกระเป๋า
「หยุดนะ! ห้ามเคลื่อนไหวแปลกๆ!」
「ฟุฮิ ฮิ ฮิฮิฮิ! ฮิฮิฮิฮิฮิ!!」
แม้มาร์กอสจะประกาศเตือนในทันที แต่ผู้ชายไม่แสดงทีท่าว่าจะหยุดเลย
ผู้ชายหัวเราะอย่างบ้าคลั่งดังยิ่งขึ้น ขณะที่ถืออะไรบางอย่างในมือทั้งอย่างนั้นก็ตะโกนออกมาด้วยเสียงที่ราวกับเสพติดอะไรบางอย่าง
「ฉันเองก็อยากแข็งแกร่งขึ้น! ถ้าเลี้ยงเจ้านี่สิ่งนั้นก็จะเป็นจริง! เพื่อฉัน……มอบชีวิตของเด็กๆมาซะะะะ!!」
「อึก!? อันตราย!!」
「อึกโอ้ว!?」
เสียงร้องของยูโกที่ดึงเจ้าหน้าที่หญิงเข้ามาใกล้โดยอัตโนมัติขณะล้มตัวลง กับมาร์กอสที่เปิดใช้งานกิก้าซิสเซอส์แล้วใช้เป็นโล่ดังขึ้น
คลื่นกระแทกอันรุนแรงเข้าโจมตีบริเวณโดยรอบ ขณะที่ลมปะทุพัดเชี่ยวกราก ยูโกลุกยืนขึ้นพร้อมปกป้องผู้หญิงและสูญเสียคำพูดเมื่อเห็นสิ่งที่ไม่น่าเชื่ออยู่ตรงหน้า
「นั่นมันอะไร……?」
สิ่งนั้นคือปูอย่างแน่นอน ไม่สิ เป็นปูที่มีรูปร่างมนุษย์
เปลือกสีแดงที่มีหนามแหลมงอกออกมา ก้ามอันแหลมคมที่มือทั้งสองข้าง และมีน้ำลายฟูมปาก ทั้งหมดนั้นล้วนเป็นลักษณะเฉพาะของปูทว่า……สิ่งนั้นมีรูปร่างเป็นมนุษย์อย่างเห็นได้ชัด
กิชิ กิชิ พร้อมเสียงอันไม่พึงประสงค์ บุ๋งบุ๋ง พร้อมฟองที่พ่นออกมาทางปาก ไคจินปูที่ดวงตาดำสนิทหันมามองทางนี้
เมื่อเขาเหวี่ยงแขนขวาทีเดียว ประตูโลหะที่คั่นกลางกับพวกยูโกก็ถูกตัดออกเป็นสองซีก เมื่อเห็นความคมนั้นเจ้าหน้าที่หญิงก็หายใจติดขัดเล็กน้อย
「อา……! กะแล้วพลังนี้สุดยอดจริงๆ! อยากแข็งแกร่งมากกว่านี้! อยากได้พลังอันแสนวิเศษมาครองมากกว่านี้! เพื่อสิ่งนั้นอาหาร เหยื่อจำเป็น! เด็กเด็กเด็ก เด็กกกกก!!」
「เสียงนี้ ชายคนเมื่อกี้เหรอ? ถ้างั้นสัตว์ประหลาดตรงหน้านี้ก็……!!」
「บ้าน่า……! จะบอกว่ามนุษย์เปลี่ยนเป็นสัตว์เกราะมารงั้นเหรอ!? เรื่องบ้าๆแบบนั้นมันไม่มีทางจะ……!!」
พวกยูโกตกตะลึงเมื่อเห็นสภาพที่ชายปกคลุมด้วยเปลือกปู……ไม่สิพลังของสัตว์ประหลาดปู
หนึ่งก้าว และอีกหนึ่งก้าว ยูโกเกือบจะพ่ายแพ้ต่อความรู้สึกคุกคามของไคจินปูที่ก้าวเข้ามาใกล้ทว่า เมื่อเขารู้สึกตัวยืนขึ้นและมองไปทางอาคารด้านหลังของตนเอง ก็ตะโกนบอกมาร์กอสที่กำลังลุกยืนขึ้น
「มาร์กอส! เป้าหมายของเจ้านี่คือพวกเด็กๆ! ต้องหยุดมันเอาไว้ตรงนี้ให้ได้นะ! ฉันกับนายต้องล้มเจ้านี่ให้ได้!」
「……อา เข้าใจแล้ว!」
ความผิดปกติของผู้ชายคนนี้รับรู้ได้ถึงกระดูกดำแล้ว ถ้าปล่อยให้เจ้านี่มุ่งไปหาพวกเด็กๆละก็ ต้องเกิดเหตุการณ์เลวร้ายที่สุดเป็นแน่
ยูโกตั้งใจแน่วแน่ว่าจะต้องป้องกันสิ่งนั้นให้ได้ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม เขายืนเคียงข้างมาร์กอสพร้อมตะโกนออกมาเพื่อเปิดใช้งานบลาสเตอร์
「แปลง……ร่าง!!」(เฮน……ชิน)
