ตอนที่ 292 :ดึงตัวพนักงาน
ตอนนี้งานก่อสร้างโรงงานผลิตและแปรรูปผลิตภัณฑ์จากถั่วเหลืองอยู่ในความรับผิดชอบของหลี่เฉิงหรู จวงปี้เฉิงยังคุมงานอยู่ที่เจี้ยนหยาง ยังไม่กลับมา
“สวัสดีเถ้าแก่เจียง ! ”
เมื่อเห็นเจียงเสี่ยวไป๋ หลี่เฉิงหรูกล่าวทักทายด้วยรอยยิ้มและลูบมือของเขา
“รับไป ! ”
เจียงเสี่ยวไป๋หัวเราะแล้วโยนบุหรี่จงฮั๋วไปให้เขาหนึ่งซอง
หลี่เฉิงหรูรับมาแล้วหยิบบุหรี่ออกมาสามมวนอย่างมีความสุข เขาให้เจียงเสี่ยวไป๋หนึ่งมวน เฉินหยวนเฉาหนึ่งมวน แล้วให้ตัวเองหนึ่งมวน
“เถ้าแก่เจียงมาทีไร กลิ่นบุหรี่จงฮั๋วส่งกลิ่นหอมอบอวลทันที ! ”
หลังจากพ่นควันออกมาแล้ว หลี่เฉิงหรูก็กล่าวด้วยรอยยิ้ม
เจียงเสี่ยวไป๋กลอกตาใส่เขา แล้วพูดว่า “งานก่อสร้างเฟสแรกเสร็จแล้ว เริ่มเฟสสองได้เลย จะได้ไม่ล่าช้า”
หลี่เฉิงหรูพยักหน้า: “เถ้าแก่เจียงไม่ต้องกังวล ผมได้ให้คนสร้างกำแพงกั้นเขตพื้นที่ก่อสร้างแยกแล้ว เพื่อให้แน่ใจว่าการก่อสร้างเฟสที่สองจะไม่ส่งผลกระทบต่อการผลิตของโรงงาน”
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้ารับอย่างพอใจ “คุณต้องเตรียมกำลังคนเพิ่มด้วย เมื่อถึงเดือนตุลาคม อาคารโรงงานชั่วคราวที่โรงงานเครื่องปรุงรสจะถูกรื้อถอน และทุกอย่างจะถูกสร้างขึ้นตามแบบแปลนเขียว”
หลี่เฉิงหรูกล่าวว่า “หัวหน้าจวงก็กลับมากลางเดือนตุลาคมเช่นกัน ไม่มีปัญหาเรื่องกำลังคนแน่นอน”
เจียงเสี่ยวไป๋เห็นว่าเขาวางแผนไว้แล้ว จึงไม่ได้พูดอะไรอีก
เขาหันกลับมาพูดกับเฉินหยวนเฉา “พี่เขย เรื่องรับสมัครพนักงานเป็นอย่างไรบ้าง ? ”
เฉินหยวนเฉากล่าวว่า: “ฉันดึงตัวรองผู้จัดการโรงงานเครื่องดื่มเถิงต้ามาได้ 1 คน หัวหน้าไลน์ผลิต 1 คน หัวหน้าทีมผลิต 3 คน และคนงานที่มีทักษะอีกหลายสิบคน”
เจียงเสี่ยวไป๋ดีใจมาก ไม่คิดเลยว่าเฉินหยวนเฉาจะดึงตัวพนักงานจากโรงงานเครื่องดื่มเถิงต้ามาได้มากมายขนาดนี้
มันเกินความคาดหวังของเขามาก
ตอนนี้พี่เขยของเขาเติบโตแล้ว สามารถยืนหยัดได้ด้วยตนเองแล้ว
เขาพยักหน้าด้วยความพอใจและพูดว่า “ใช้ได้เลย แล้วพวกเขาจะมาเริ่มงานได้เมื่อไร”
เฉินหยวนเฉาตอบ “ฉันบอกกับพวกเขาว่าให้มาเริ่มงานวันที่ 1 กันยายน”
เจียงเสี่ยวไป๋คิดดูแล้ว ช่วงนั้นถือว่าเหมาะสมไม่น้อย แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็พูดว่า “ให้คนอื่นมาเริ่มงานตามที่พี่บอกเลย ยกเว้นรองผู้จัดการโรงงานคนนั้น”
เฉินหยวนเฉาอึ้งไปครู่หนึ่ง แล้วถามด้วยความไม่เข้าใจว่า “รองผู้จัดการว่านเป็นคนที่ฉันตั้งใจไปดึงตัวมาโดยเฉพาะเลยนะ เขาเป็นคนที่มีพรสวรรค์ที่โรงงานของเราต้องการตัวมากที่สุด ทำไมไม่ให้เขามาก่อนล่ะ ? ”
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม “พี่ไปบอกให้เขาทำงานที่โรงงานเครื่องดื่มเถิงต้าไปก่อน ส่วนทางโรงงานผลิตและแปรรูปผลิตภัณฑ์จากถั่วเหลืองจะยังคงให้เงินเดือนเขาเหมือนเดิม”
เฉินหยวนเฉาได้ยินแบบนั้นก็เข้าใจในทันทีว่าเจียงเสี่ยวไป๋ต้องการลงมือกับโรงงานเครื่องดื่มเถิงต้าแล้ว
“ตกลง คืนนี้ฉันจะนัดเขามาคุยด้วยแล้วบอกเขา”
“ทำงานที่เดียวแต่ได้เงินเดือนสองทาง ฉันคิดว่าเขาต้องตกลงอย่างแน่นอน”
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและไม่พูดอะไรอีก
จ้าวซื่อเจ๋อกล้าคิดไม่ดีกับหลินเจียอินของเขาก่อน ฉะนั้นอย่ามาโทษที่เขาลงมือกับโรงงานเครื่องดื่มเถิงต้าแล้วกัน
ใครใช้ให้จ้าวซื่อเจ๋อเป็นลูกชายของจ้าวเมิ่งฮู่ ผู้จัดการโรงงานเครื่องดื่มเถิงต้ากันล่ะ
เขาต้องชดใช้ความผิดที่ลูกชายทำไว้ด้วย
นี่เรียกว่า ความผิดของลูกเพราะพ่อแม่ไม่สั่งสอน !
หลังออกมาจากโรงงานผลิตและแปรรูปผลิตภัณฑ์จากถั่วเหลือง เขาก็กลับมาที่ห้องทำงานในโรงงานผลิตเครื่องปรุงรส และเขาก็เห็นว่าในห้องทำงานมีคนมาถึงสิบกว่าคน ในบรรดานั้นมีชายหนุ่มร่างกายแข็งแรงกำยำประมาณ 7-8 คน แต่ละคนตัดผมทรงสกินเฮด หน้าตาดำคล้ำ หลังตรงดูน่าขึงขัง นอกจากนี้ยังมีอีกราว 3-4 คนที่ดูมีอายุแล้ว ดูเหมือนว่าคนที่มีอายุมากสุดจะอยู่ในวัยสี่สิบขึ้น ส่วนคนที่อายุน้อยสุดน่าจะใกล้วัยสามสิบ
เฉินซินเห็นว่าเจียงเสี่ยวไป๋กลับมาแล้ว เธอจึงรีบเข้าไปรายงาน “ผู้ช่วยเจียง คนพวกนี้มาสมัครเป็นพนักงานขับรถค่ะ ผู้จัดการหลินเลยให้พวกเขากรอกแบบฟอร์มสมัครงาน”
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้าบ่งบอกว่าเข้าใจแล้ว
คนพวกนี้ส่วนใหญ่น่าจะเคยรับราชการทหารมาก่อน แม้ว่าคนในห้องทำงานจะมีเยอะมาก แต่กลับไม่มีความวุ่นวายเลยแม้แต่น้อย ไม่นานหลังจากนั้น ทุกคนก็กรอกแบบฟอร์มสมัครงานเสร็จเรียบร้อย กลุ่มคนหนุ่มที่ตัดผมทรงสกินเฮดทั้ง 7-8 คนนั้นต่างยืนยืดอกหลังตรงราวกับหอก
เจียงเสี่ยวไป๋รู้สึกทึ่งอยู่ในใจ สมแล้วที่พวกเขาเคยรับราชการทหารมาก่อน เพราะหลังจากที่พวกเขารับการฝึกในกองทัพมาแล้ว พวกเขาก็แตกต่างจากคนทั่วไป
เขาหยิบใบสมัครของทุกคนมา แล้วเดินไปหาทุกคน “มาทำความรู้จักกันก่อนนะทุกคน ฉันชื่อเจียงเสี่ยวไป๋ ! ต่อไปนี้พวกคุณเรียกผมว่าผู้ช่วยเจียงแล้วกัน”
ตอนนี้ เขาบอกคนนอกว่าเขามีตำแหน่งเป็นผู้ช่วย
เพราะเขาคอยช่วยภรรยาในการดูแลและจัดการเรื่องต่าง ๆ ดังนั้นเขาจึงควรได้ตำแหน่งนี้
เจียงเสี่ยวไป๋คิดว่าตำแหน่งนี้มันยอดเยี่ยมมาก !
“สวัสดีผู้ช่วยเจียง ! ”
ชายหนุ่มหัวเกรียนทั้ง 7-8 คนนี้ต่างทักทายเขาโดยพร้อมเพรียงกัน ทำให้เสียงของพวกเขาดังก้องไปทั่วทั้งห้อง
“สวัสดีผู้ช่วยเจียง ! ”
“สวัสดีผู้ช่วยเจียง ! ”
“……”
คนอื่นไม่ตอบสนองเร็วเท่าคนหนุ่มกลุ่มนี้ พวกเขารอให้คนหนุ่มกลุ่มนี้กล่าวทักทายเสร็จก่อน ถึงเอ่ยทักทายเจียงเสี่ยวไป๋ต่อ
เจียงเสี่ยวไป๋ไม่สนใจเรื่องนี้และเริ่มเรียกชื่อตามแบบฟอร์มสมัคร
“เฮ่อหาน ! ”
“ครับ ! ”
เจียงเสี่ยวไป๋เงยหน้าขึ้นมองและเห็นชายร่างกำยำหัวเกรียนขานรับ เขาจึงพยักหน้าและพูดต่อ
“จู้ตงเฟิง ! ”
“ครับ ! ”
“จงเฉินซี ! ”
“ครับ ! ”
“หยวนทง ! ”
“ครับ ! ”
“ไต้เหวินฉง ! ”
“ครับ ! ”
“……”
“……”
หลังจากเรียกชื่อครบทุกคนแล้ว เขานับได้ทั้งหมด 17 คน ซึ่งเขาจำหน้าแต่ละคนได้แล้ว
เมื่อกวาดตามองผ่านใบหน้าของคนทั้ง 17 คนนี้ เจียงเสี่ยวไป๋จึงกล่าวว่า “ฉันรับสมัครทุกคนมาเป็นพนักงานขับรถ และก็ไม่ได้เป็นแค่พนักงานขับรถเท่านั้น”
ประโยคเดียวนี้ทำให้หลายคนสับสน
เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวต่อ “พนักงานขับรถแค่ขับรถเท่านั้น มันเป็นงานทางเทคนิคล้วน ๆ แต่ความต้องการของผมที่คาดหวังในตัวพวกคุณสูงกว่านั้น แม้ว่าคุณจะเป็นคนขับที่ดี แต่ผมต้องการให้พวกคุณเป็นคนจัดซื้อและพนักงานขายด้วย”
ในเวลานี้ เฮ่อหานยกมือถามว่า “ผู้ช่วยเจียงครับ ผมขับรถเป็นอย่างเดียว แต่ทำการซื้อขายไม่เป็น แบบนี้ผมก็ไม่สามารถทำงานที่นี่ได้แล้วใช่ไหม ? ”
ทุกคนต่างหันไปมองเจียงเสี่ยวไป๋
ทุกคนต่างกังวลปัญหานี้เช่นเดียวกัน
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม “ไม่ใช่แบบนั้นแน่นอน เพราะฉันต้องการพนักงานขับรถจริง หากคุณอยากเป็นพนักงานขับรถเท่านั้น ฉันก็จะไม่บังคับ”
ทุกคนถอนหายใจด้วยความโล่งอก
เจียงเสี่ยวไป๋พูดต่ออีกว่า “เงินเดือนพื้นฐานของพนักงานขับรถอยู่ที่เดือนละ 100 หยวนรวมอาหารและที่พัก เวลาวิ่งรถยังมีเบี้ยเลี้ยงให้อีกวันละ 5 หยวน ดูแลเรื่องอาหารและที่พักเอง เงินที่เหลือก็เป็นของพวกคุณ หากมีค่าใช้จ่ายเกินกว่านั้นต้องออกเพิ่มเอง”
ทั้ง 17 คนนี้ต่างก็ได้รับการแนะนำมาจากเหรินฉางเซี่ย พวกเขาพอได้ยินเรื่องสวัสดิการมาบ้างแล้ว จึงไม่ค่อยมีปฏิกิริยาอะไรมากนัก
“แต่ถ้าพนักงานขับรถทำงานด้านจัดซื้อและการขายด้วย เงินเดือนของเขาจะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าและได้รับค่าคอมมิชชั่นตามผลงาน”
ทันทีที่เขาพูดจบ ทุกคนก็เริ่มตื่นเต้น
เงินเดือนเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า ! นั่นหมายความว่าเงินเดือนต่อเดือนเพียงอย่างเดียวก็ 200 หยวนแล้ว ซึ่งมันเท่ากับเงินเดือนครึ่งปีของพนักงานทั่วไปในเมืองชิงโจวเลยนะ !
เรื่องดี ๆ แบบนี้ย่อมทำให้ผู้คนตื่นเต้นได้อยู่แล้ว
เจียงเสี่ยวไป๋มองดูสีหน้าของทุกคนแล้วพูดว่า “ถ้าคุณคิดว่าเงินเดือนเท่านี้สูงมากแล้ว ฉันขอบอกเลยว่าพวกคุณคิดผิดเต็ม ๆ ”
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วพูดเสียงดังขึ้น “ฉันกล้ารับประกันได้ว่าตราบใดที่พวกคุณทำตามความต้องการของฉันได้ ค่าคอมมิชชั่นที่พวกคุณจะได้รับคือสิบเท่า ยี่สิบเท่าหรือมากกว่าเงินเดือนทั้งเดือนของพวกคุณ ! ”
ซี๊ด……
ทุกคนต่างสูดลมหายใจเข้าด้วยความตกตะลึง
“ผู้……ช่วยเจียง คุณพูดจริงหรือ ? ”
หยวนทงถามอย่างเหลือเชื่อ
เจียงเสี่ยวไป๋พูดเพียงว่า “คุณจะรู้ว่าจริงหรือไม่ในหนึ่งเดือน”
หยวนทงพูดอย่างตื่นเต้นว่า “ตกลง ผมเต็มใจทำงานเสริม ผมจะทำทุกอย่างที่คุณต้องการ ! ”
หยางเสี่ยวหัว ฟู่จั่วอี้ จู้ตงเฟิง และคนอื่นต่างมีแรงผลักดัน พวกเขาพูดอย่างตื่นเต้นว่า “ทำครับ ! พวกเราทำด้วย ! ”
แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังมีคนไม่มั่นใจ เช่น จงเฉินซี ไต้เหวินฉง และคนอื่นที่ไม่ได้พูดอะไร
ถึงเงินเดือนจะดี แต่ก็ต้องมีความสามารถ
เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ทุกคนไม่ต้องรีบร้อนแสดงจุดยืนของตัวเอง พวกคุณยังมีเวลาตัดสินใจอีก 10 วัน ยังไม่สายเกินไปที่จะตัดสินใจ”
จู้ตงเฟิงด้วยความประหลาดใจว่า “ผู้ช่วยเจียง ทำไมถึงต้องรอหลัง 10 วันด้วยล่ะ ? ”
เขาแทบทนรอที่จะวิ่งรถไม่ไหวแล้ว เขาอยากรับเงินค่าคอมมิชชั่นเร็ว ๆ เพราะครอบครัวของเขากำลังรอเงินไปจุนเจืออยู่ !
