ตอนที่ 257 :ยั่วยุ
จ้าวซื่อเจ๋อเยาะเย้ยเจียงเสี่ยวไป๋ว่าไม่มีปัญญาซื้อกระเป๋า เฝิงเยี่ยนหงที่ได้ยินก็หัวเราะทันที
บางทีเจียงเสี่ยวไป๋อาจไม่สามารถซื้อกระเป๋าได้จริง ๆ เพราะเธอรู้ว่าเจียงเสี่ยวไป๋ไม่ชอบพกเงินติดตัวมาด้วย เว้นแต่เขาจะขอให้หลินเจียอินซื้อเท่านั้น
แต่ด้วยเงินทุนที่เจียงเสี่ยวไป๋จัดการได้ ก็ไม่น่าจะมีปัญหาในการซื้อโรงงานกระเป๋าสักสิบแห่ง!
ก่อนหน้านี้ สมุดบัญชีสองเล่มที่เขามอบให้หลินเจียอินมีเงินมากถึง 12 ล้านเชียวนะ!
ตู้ซาซาก็ยิ้มขึ้นเช่นกัน
แม้ว่าเธอจะไม่พอใจที่เจียงเสี่ยวไป๋ชอบพูดแทงใจดำเธอ แต่เธอเคยเห็นเจียงเสี่ยวไป๋ช้อปปิ้งมาก่อน และรู้ว่าชายคนนี้เป็นชายที่ร่ำรวยอย่างแท้จริง
เธอจึงเลือกที่จะเงียบ
ทำงานอย่างเดียวมันน่าเบื่อเกินไป ดังนั้นมันคงจะดีไม่น้อยหากได้ดูความตื่นเต้นนี้
หลินเจียอินโกรธมากและมองจ้าวซื่อเจ๋อด้วยความรังเกียจ ผู้ชายคนนี้กำลังดูถูกสามีของเธอ !
เขาคว้าแขนของเจียงเสี่ยวไป๋แล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า “สามี ฉันเองก็รู้สึกว่ากระเป๋าใบเดียวคงไม่พอ ฉันจะเชื่อคุณและซื้อเพิ่มอีกหน่อยแล้วกันนะ”
จู่ ๆ จ้าวซื่อเจ๋อก็ตกตะลึง เดิมทีเขาต้องการเยาะเย้ยเจียงเสี่ยวไป๋ เพื่อที่เขาจะได้อวดความร่ำรวยและความใจป้ำต่อหน้าสาวสวยที่อยู่ตรงหน้าเขา แต่เขาไม่คิดว่ามันจะได้ผลตรงกันข้าม เพราะหญิงสาวคนนั้นกลับอยู่ข้างชายที่เขาเยาะเย้ย
มันทำให้เขาทั้งรู้สึกลำบากใจ ! อึดอัด ! อิจฉา !
เขาโมโหอยู่ในใจ ผู้หญิงที่สวยขนาดนี้ทำไมถึงถูกผู้ชายยากจนครอบครองไปได้นะ ? เธอควรมาอยู่กับคนรวยเช่นเขาและมีชีวิตที่ดีต่างหาก !
เจียงเสี่ยวไป๋มีความสุข เพราะภรรยาของเขาก็ปกป้องเขาเช่นกัน !
อย่างไรก็ตาม เรื่องแบบนี้ไม่ต้องให้ถึงมือภรรยาของเขาเลย
นี่คือสงครามระหว่างลูกผู้ชาย
เขาเห็นมานานแล้วว่าจ้าวซื่อเจ๋อกำลังวางแผนที่จะเข้าหาภรรยาของเขา ซึ่งทำให้เขาโมโหมาก
ถ้านี่ไม่ใช่ห้างสรรพสินค้า เขาจะชกให้ไอ้สารเลวคนนี้รู้ว่าไม่ควรจะมายุ่งกับภรรยาของเขา
เขาเหลือบมองจ้าวซื่อเจ๋ออย่างเย็นชา แม้ว่าเขาจะชกต่อยไม่ได้ แต่การยั่วยุก็ยังจำเป็นเพื่อระบายความโกรธของเขา
“ดูเหมือนว่าคุณจะรวยมากนะ ? ”
เจียงเสี่ยวไป๋เลิกคิ้วและพูดอย่างยั่วยุ
ก่อนที่จ้าวซื่อเจ๋อจะพูดได้ ไป๋เสี่ยวเจี๋ยก็ชิงพูดขึ้นว่า “แน่นอน นี่คือคุณชายจ้าว ลูกชายของผู้อำนวยการโรงงานเครื่องดื่มเถิงต้าเชียวนะ ! ”
เธอเอื้อมมือไปจับแขนของจ้าวซื่อเจ๋ออีกครั้งและมองเจียงเสี่ยวไป๋ด้วยความรังเกียจ เขากล้าท้าทายคุณชายจ้าวด้วยสภาพที่น่าสังเวชเช่นนี้ได้อย่างไร ?
คุณชายจ้าวเป็นคนที่ร่ำรวยที่สุดที่เธอเคยเห็นมา โดยปกติแล้วเขาจะใช้เงินหลายสิบหยวนโดยไม่คิดมาโดยตลอด
เจียงเสี่ยวไป๋ตกตะลึงเล็กน้อย
ไม่นานมานี้ เขายุยงให้เฉินหยวนเฉา พี่เขยของเขาไปแย่งคนงานในโรงงานเครื่องดื่มเถิงต้า แต่เขาได้พบกับลูกชายของผู้อำนวยการโรงงานเครื่องดื่มเถิงต้าโดยไม่คาดคิด
เขาให้เฉินหยวนเฉาแย่งคนงานของโรงงานเครื่องดื่มเถิงต้า นั่นเป็นเพียงวิธีการแข่งขันทางการค้า แต่ตอนนี้มันแตกต่างออกไป และตอนนี้เขายังมีความไม่พอใจเรื่องส่วนตัวเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย
เจียงเสี่ยวไป๋มีความคิดที่จะโจมตีโรงงานเครื่องดื่มเถิงต้าอีกครั้ง
เขาหัวเราะแล้วยิ้ม “จ้าวเหมิงหูมีลูกชายที่ดีจริง ๆ ! ”
ไป๋เสี่ยวเจี๋ยตกตะลึง เธอไม่คิดว่าเจียงเสี่ยวไป๋จะรู้ชื่อผู้อำนวยการโรงงาน
ใบหน้าของจ้าวซื่อเจ๋อเคร่งขรึมขึ้นและเขาพูดด้วยความโกรธว่า “กล้าเรียกชื่อพ่อของฉันออกมาแบบนี้หรือ ? ”
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มอย่างดูถูก “มันก็แค่ชื่อ ! ”
จ้าวซื่อเจ๋อโกรธมากกับทัศนคติของเจียงเสี่ยวไป๋ จนเขาอดไม่ได้ที่จะเข้าไปชกหน้าของเจียงเสี่ยวไป๋แล้ว
“คุณเป็นคนยากจน คุณคงจะได้ยินชื่อพ่อของฉันมาจากที่ไหนสักแห่งสินะ แล้วยังกล้าทำตัวเย่อหยิ่งต่อหน้าฉันอีก ? ”
“ฮึ่ม คุณบอกว่าคุณต้องการซื้อกระเป๋าไม่ใช่หรือ ? ”
“ถ้าจ่ายได้ก็จ่าย ! ”
“ฉันคิดว่าคุณคงจะมีเงินติดตัวอยู่ไม่มาก คุณสามารถซื้อได้เท่าไหร่กันเชียว ? ”
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มอย่างเมินเฉยและพูดกับตู้ซาซาว่า “คนสวย ช่วยฉันเลือกกระเป๋าหน่อยสิ ! ”
ตู้ซาซาที่กำลังรอชมการแสดงได้ยินเจียงเสี่ยวไป๋เรียก จึงพูดว่า “คุณลูกค้า คุณต้องการเลือกกระเป๋าแบบไหนคะ ? ”
เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “กระเป๋าถือผู้ชายที่ถูกที่สุด ! ”
ตู้ซาซาตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง เธอรู้ว่าเจียงเสี่ยวไป๋ร่ำรวย ตอนนี้มีคนกำลังเยาะเย้ยเขาที่ไม่สามารถซื้อกระเป๋าได้ แต่ทำไมเขาถึงเลือกกระเป๋าที่ถูกที่สุดล่ะ ?
แม้ว่าเธอจะสับสน แต่เธอก็ยังคงยิ้มและพูดว่า “ได้ค่ะ ! ”
แต่เธอคิดว่าคงมีละครดี ๆ ให้ชมต่อไป เธอตั้งตารอมันอยู่ในใจ เธออดไม่ได้ที่จะยิ้มและเดินไปหยิบกระเป๋าให้เจียงเสี่ยวไป๋อย่างมีความสุข
จ้าวซื่อเจ๋อมองเจียงเสี่ยวไป๋ด้วยความรังเกียจ แม้ว่าเขาจะถูกกดดัน แต่เขาสามารถซื้อได้เฉพาะกระเป๋าที่ถูกที่สุดเท่านั้น
อย่างไรก็ตาม ผู้ชายคนนี้เป็นคนที่ฉลาดในการจีบสาวมาก
เขาเรียกพนักงานคนนั้นว่า “คนสวย” แต่เรียกพนักงานคนอื่นว่า “พนักงานขาย” หรือ “คุณผู้หญิง” เท่านั้น
และพนักงานขายคนนั้นก็ยิ้มตลอดเวลา หลังจากถูกเรียกว่า “คนสวย” ?
เขาต้องเรียนรู้ทักษะนี้ มันจะมีประโยชน์ในการจีบสาวในอนาคต
ตู้ซาซารีบหยิบกระเป๋าถือหนังเทียมสีดำขึ้นมาแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม “นี่คือกระเป๋าถือผู้ชายที่ถูกที่สุดที่เรามีที่นี่ ราคา 6 หยวนค่ะ”
เจียงเสี่ยวไป๋รับมันมาดูอย่างพินิจ และชมเชย “คุณภาพค่อนข้างดี ! ฉันชอบมัน ! ”
จ้าวซื่อเจ๋อหัวเราะเยาะและพูดประชดว่า “มีเพียงคนจนอย่างคุณเท่านั้นที่ชอบกระเป๋าราคาถูกแบบนี้”
เจียงเสี่ยวไป๋ไม่สนใจเขา และพูดกับตู้ซาซาว่า “ฉันต้องการกระเป๋าใบนี้ ! ”
เงินอยู่ที่หลินเจียอิน และเธอก็ยื่นกระเป๋าให้และเขาก็รับเงิน 6 หยวนจากกระเป๋านั้นและมอบให้กับตู้ซาซา
การกระทำของเจียงเสี่ยวไป๋ทำให้หลินเจียอินและเฝิงเยี่ยนหงสับสน พวกเธอสงสัยว่าเขาต้องการทำอะไรอยู่กันแน่ ?
แต่ทั้งสองคนรู้ว่าเจียงเสี่ยวไป๋ไม่ใช่คนที่จะยอมแพ้ง่าย ๆ
ทั้งสองมองหน้ากันโดยไม่พูดอะไร อยากรู้ว่าเจียงเสี่ยวไป๋จะแสดงละครอย่างไรต่อไป
เจียงเสี่ยวไป๋ถือกระเป๋าในมือแล้วพูดกับจ้าวซื่อเจ๋อ “อย่างน้อยฉันก็มีเงินซื้อกระเป๋า แล้วคุณล่ะ ? คุณบอกว่าคุณรวย ทำไมกระเป๋าที่ถูกที่สุดคุณไม่ซื้อมันล่ะ ! ”
เขาตะคอกและพูดกับไป๋เสี่ยวเจี๋ย “สาวน้อย คุณต้องดูให้ชัด บางคนอาจแกล้งทำเป็นรวย แต่พวกเขาอาจไม่มีเงินจริง ๆ ก็ได้”
จ้าวซื่อเจ๋อกำลังจะหมดความอดทนเพราะเขาถูกคนจนพูดว่าเขาไม่มีเงิน !
โดยเฉพาะการพูดแบบนี้ต่อหน้าไป๋เสี่ยวเจี๋ย
ไม่ เขาไม่ได้พูดแบบนี้ต่อหน้าไป๋เสี่ยวเจี๋ย แต่ยังพูดต่อหน้าสาวงามสามคน
เรื่องอื่นยังพอทนได้ แต่เรื่องนี้ทนไม่ได้ !
“เสี่ยวเจี๋ย ไปเลือกกระเป๋า เลือกใบที่ดีที่สุดและแพงที่สุด ! ”
“ฉันอยากจะแสดงให้เขาเห็นว่าคนร่ำรวยที่แท้จริงเป็นอย่างไร ! ”
จ้าวซื่อเจ๋อพูดคำรามออกมา
ไป๋เสี่ยวเจี๋ยไปหยิบกระเป๋าสีแดงอย่างมีความสุขทันที เธอเห็นมันเมื่อ 2 วันก่อนและถามถึงราคา จึงรู้ว่ากระเป๋าใบไหนแพงที่สุด
จ้าวซื่อเจ๋อเอามือล้วงกระเป๋าแล้วถามตู้ซาซาอย่างจริงจังว่า “ราคาเท่าไหร่ ? ”
“16 หยวน ! ” ตู้ซาซาพูดอย่างใจเย็น
จ้าวซื่อเจ๋อหยิบตั๋วเงินสองใบออกมาแล้วมอบให้อย่างเย็นชา
จากนั้น เขาก็หันกลับไปหาเจียงเสี่ยวไป๋และพูดอย่างยั่วยุ “คุณเห็นไหม ? กระเป๋าที่ฉันซื้อนั้นแพงกว่ากระเป๋าที่คุณซื้อมาก คุณซื้อกระเป๋าในราคาแค่ 6 หยวน ในขณะที่ฉันซื้อมา 16 หยวน”
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มเบา ๆ “แค่ใบเดียวเนี่ยนะ ? ”
เมื่อหันไปหาตู้ซาซา เขาโบกกระเป๋าในมือแล้วพูดว่า “คนสวย หากระเป๋าแบบเดียวกันเพิ่มอีก 11 ใบ ! ”
อ่า ?
ตู้ซาซาตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง ซื้อกระเป๋าใบที่เหมือนกัน 11 ใบ เขาจะซื้อไปทำไม ?
ไม่เพียงแต่เธอเท่านั้น แต่ยังรวมถึงหลินเจียอินและเฝิงเยี่ยนหงด้วย พวกเธอพบว่าการกระทำของเจียงเสี่ยวไป๋นั้นไม่สามารถคาดเดาได้จริง ๆ
อย่างไรก็ตาม ตู้ซาซาไม่สนใจเรื่องนั้นมากนัก
ความสามารถในการขายกระเป๋าได้ถึง 11 ใบ ถือเป็นความสำเร็จของเธอเช่นกัน เธอจึงไปหยิบกระเป๋าถือผู้ชาย 11 ใบมาทันที
หลังจากที่เจียงเสี่ยวไป๋จ่ายเงินแล้ว เขาก็พูดอย่างหยิ่งยโสกับจ้าวซื่อเจ๋อ “คุณไม่รวยหรือ คุณจะซื้อได้เท่าฉันไหม ? ”
จ้าวซื่อเจ๋อโกรธมากจนมือของเขาที่ถือเงินเริ่มสั่นเทา
นี่คือการยั่วยุ เป็นการยั่วยุชัด ๆ
