บทที่ 612 บดขยี้อย่างสมบูรณ์
บทที่ 612 บดขยี้อย่างสมบูรณ์
ฝ่ามือหมื่นคลื่นใต้พิภพเป็นศาสตร์เต๋าระดับสูงสุด ซึ่งได้มาจากแดนเร้นลับที่ตั้งอยู่ด้านบนสุดของแท่นดอกบัว และมันถือกำเนิดขึ้นจากมหาเต๋าลึกล้ำที่ได้ดูดกลืนแม่น้ำโลหิตที่ไหลเชี่ยวกราก หลังจากที่มันได้หยั่งรากลงในโลกใต้พิภพ
ว่ากันว่าในยมโลกหรือโลกใต้พิภพนั้นมีแม่น้ำสายหนึ่งที่ชำระจิตใจของมนุษย์และขจัดบาปของพวกเขา คลื่นนับพันนับหมื่นเป็นดั่งกระแสน้ำที่ทั้งมารอสูรและทวยเทพไม่สามารถต้านทานได้! ยิ่งกว่านั้น มหาเต๋าที่บรรจุอยู่ภายในฝ่ามือหมื่นคลื่นใต้พิภพนี้ มาจากวัฏจักรการเกิดใหม่ในยมโลกและวิถีแห่งนรกทั้งหก!
หากเป็นคนอื่น บางทีคนคนนั้นอาจเข้าใจฝ่ามือหมื่นคลื่นใต้พิภพได้เพียงผิวเผินและไม่สามารถเข้าถึงแก่นแท้ของมันได้ เพราะอย่างไร วิถีของมนุษย์กับวิญญาณก็แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง และเป็นเรื่องยากมากที่ผู้บ่มเพาะมนุษย์จะสามารถเข้าใจและเชี่ยวชาญความลึกซึ้งของยมโลก
แต่เฉินซีกลับแตกต่างออกไป ความล้ำลึกของมหาเต๋าแห่งปารมิตาและมหาเต๋าแห่งการลืมเลือนที่เขาเชี่ยวชาญนั้นมาจากหกวิถีสังสารวัฏ การใช้พวกมันเพื่อใช้ฝ่ามือหมื่นคลื่นใต้พิภพ จึงทำให้อานุภาพของมันไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน
ครืนน!
เมื่อฝ่ามือของเขาฟาดออกไป ปรากฏการณ์ทะเลดอกไม้ที่แผ่ขยายออกไปก็ปรากฏขึ้นท่ามกลางเงาฝ่ามือมากมาย ดอกไม้มีสีแดงสดเหมือนเลือดและปกคลุมไปทุกหนทุกแห่ง เมื่อมองจากที่ไกล ๆ มันเหมือนพรมที่ชุ่มไปด้วยเลือดสด ซึ่งได้พาดผ่านท้องฟ้าและนำไปสู่วิถีสุดท้ายแห่งบาปในนรก
เต๋ารู้แจ้งแห่งปารมิตา… เส้นทางส่องสว่างด้วยเปลวไฟ!
ดอกไม้สีแดงเข้มที่น่าทึ่งพวกนี้คือดอกพลับพลึงแดงแห่งยมโลกที่มีชื่อเสียงเลื่องลือ หรือถูกเรียกอีกอย่างว่า ‘ดอกปารมิตา’ พวกมันเป็นเหมือนกับไฟ เหมือนกับเลือด อีกทั้งยังเป็นตัวแทนของความหายนะ การพลัดพราก และความตาย!
ตามตำนานว่ากันว่า หลังจากหมดสิ้นอายุขัย วิญญาณของผู้วายชนม์จะสามารถเข้าสู่ยมโลกและกลับสู่เส้นทางหกวิถีสังสารวัฏได้ ก็ต่อเมื่อได้รับการชี้นำของดอกปารมิตาเท่านั้น
“หืม? มันคือเต๋ารู้แจ้งแห่งปารมิตา! เด็กคนนี้ไปบ่มเพาะมหาเต๋าลึกล้ำที่หาได้ยากเช่นนี้มาจากที่ใด!” สีหน้าของเลี่ยเผิงที่อยู่ในระยะไกลเผยให้เห็นถึงความตกใจ ดวงตาของเขาฉายประกายแสงเยียบเย็น เขาทั้งรู้สึกประหลาดใจและงุนงง
หากใครก็ตามได้บ่มเพาะมาจนถึงระดับเดียวกับเขาแล้ว คนผู้นั้นก็จะมีความรู้เกี่ยวกับภพมนุษย์ ภพเซียน และยมโลกเหนือกว่าคนทั่วไป ดังนั้นด้วยการมองเพียงแวบเดียว เขาจึงค้นพบอย่างรวดเร็วว่าเฉินซีโจมตีด้วยฝ่ามือที่แฝงมหาเต๋าลึกล้ำซึ่งเป็นของยมโลก!
ในอีกด้านหนึ่ง เยว่ฉือก็แสดงสีหน้าตกใจเช่นกัน หนวดเคราและผมของเจ้าตัวกระพือ “เต๋ารู้แจ้งแห่งปารมิตา! มันเป็นหนึ่งในสามมหาเต๋าที่จักรพรรดิยมโลกในยุคแรกเริ่มได้ครอบครอง เจ้าเด็กคนนี้เรียนรู้มันมาจากไหนกัน!?”
ครืน!
บนสนามประลอง การโจมตีของเฉินซีปะทะเข้ากับการโจมตีของผางโจวและเหลิ่งชิว ทันใดนั้นก็เกิดเสียงดังกึกก้องที่เหมือนกับเสียงฟ้าร้องเขย่าโลก ทำให้เกิดพายุโหมกระหน่ำและทะเลเพลิงที่ลุกโชน คลื่นฝ่ามือที่ปั่นป่วนก็ระเบิดขึ้นพร้อมกัน พื้นที่บริเวณนั้นแตกเป็นเสี่ยง ๆ ราวกับถูกพระอาทิตย์แผดเผา ทำให้เกิดคลื่นลูกใหญ่ซัดสาดอย่างรุนแรงและไม่สามารถสลายได้เป็นเวลานาน
หลังจากนั้น ฉากที่ทำให้หัวใจสั่นไหวก็ปรากฏขึ้นในระยะสายตาของทุกคน
เหลิ่งชิวกับผางโจวได้รับบาดเจ็บสาหัสและไอเป็นเลือด พวกเขากำลังหอบหายใจอย่างหนักขณะที่ยืนอยู่ที่ขอบสนามประลอง ร่างของพวกเขาใกล้จะพังทลาย และคนทั้งสองอยู่ห่างจากการถูกซัดจนกระเด็นออกจากสนามประลองเพียงไม่กี่ก้าว
ในทางกลับกัน เสื้อผ้าของเฉินซีพลิ้วไหวตามแรงลม ในขณะที่ร่างของเขายังคงตั้งตรง และดูเหมือนชายหนุ่มจะไม่ได้รับอันตรายใด ๆ ทั้งสิ้น มีเพียงสีหน้าของเขาที่ซีดเซียวและแทบจะโปร่งแสง ด้วยถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้รับบาดเจ็บ แต่การใช้พลังของเขาก็มหาศาล!
ณ จุดนี้ของการต่อสู้ สถานการณ์ได้ดำเนินสู่ช่วงสุดท้ายที่ร้อนระอุแล้ว ในเวลานี้ บางทีแค่กระบวนท่าเดียว …มันก็อาจตัดสินผู้ชนะคนสุดท้ายได้แล้ว!
แต่เมื่อพิจารณาจากสถานการณ์ในปัจจุบัน เหลิ่งชิวกับผางโจวนั้นประสบกับความสูญเสีย เพราะดูเหมือนว่าพวกเขาจะบาดเจ็บสาหัส…
ยอดเขาสัประยุทธ์ทั้งหมดในขณะนี้พลันเงียบสนิทจนสามารถได้ยินแม้แต่เสียงเข็มตก
ทุกคนต่างกลั้นลมหายใจอย่างจดจ่อ หรือแม้แต่ลืมที่จะหายใจ พวกเขาต่างจ้องมองไปที่สนามประลองและร่างของชายหนุ่มทั้งสาม เพราะพวกเขากลัวอย่างยิ่งที่จะพลาดรายละเอียดใด ๆ ไป
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า! เฉินซี เจ้านี่มันโอ้อวดอย่างไร้ยางอายเสียจริง ๆ! ข้ากับศิษย์พี่เหลิ่งชิวยังคงยืนอยู่บนสนามประลองหลังจากการโจมตีครั้งนี้ และเราไม่ได้แพ้!” ท่ามกลางความเงียบนี้ ผางโจวก็ระเบิดเสียงหัวเราะขึ้นไปบนฟ้า แต่เสียงของเขากลับแหบแห้งนัก เขาจำได้ว่า ก่อนหน้านี้เฉินซีเคยกล่าวว่าจะโยนพวกเขาออกจากสนามประลอง แต่ตอนนี้พวกเขายังคงยืนอยู่บนสนามประลองได้อย่างปลอดภัยและไม่ได้พ่ายแพ้!
อีกด้าน เหลิ่งชิวยังคงไม่แยแสสิ่งใด เสื้อผ้าสีขาวของเขานั้นเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดสีแดงฉาน เป็นสีแดงฉานด้วยเลือด! และมีเพียงการจ้องมองของเขาเท่านั้นที่เผยให้เห็นท่าทีที่แน่วแน่ไร้ความปรานี ด้วยในเมื่อผู้ชนะคนสุดท้ายยังไม่ได้ตัดสิน ดังนั้นเขาจึงไม่ยอมแพ้เช่นกัน
ทั้งสองคนนี้คู่ควรแก่การที่เป็นหนึ่งในยอดศิษย์ชั้นสูงทั้งห้าและครอบครองชื่อเสียงที่ยอดเยี่ยม การอุทิศตนเพื่อการต่อสู้เช่นนี้ก็เพียงพอที่จะแสดงให้เห็นแล้วว่า ดวงจิตแห่งเต๋าของพวกเขานั้นแข็งแกร่งเพียงใด!
“โอ้ เป็นเช่นนั้นหรือ?” ในอีกด้านหนึ่ง มุมปากของเฉินซีเต็มไปด้วยความเย็นชา ในขณะที่กระดูกสันหลังของเขาเหยียดตรงอย่างกะทันหัน
ครืน!
กระแสลมที่อยู่ในบริเวณโดยรอบ พลันกลายเป็นทะเลโคลนสีเหลืองซีดและแผ่กระจายไปทั่วฟ้าดิน ในขณะที่คลื่นโคลนก็ขยายตัวอย่างไร้ขอบเขต
ในเวลาเดียวกัน พลังยับยั้งที่ไม่มีใครเทียบได้ก็พรั่งพรูออกมาจากท้องทะเล มันคำรามอย่างดุดันดุจเทพเจ้านับพันนับหมื่นที่กำลังตะโกนว่า “จม! จม!”
ดูเหมือนมันต้องการที่จะสยบท้องฟ้าทั้งหมดภายในทะเลที่ไร้ขอบเขตนี้!!!
ครืน! ครืน!
เหลิ่งชิวกับผางโจวไม่ทันได้ตั้งตัว ทั้งคู่ก็ถูกพัดพาสู่ทะเลโคลนทันที ก่อนที่จะถูกระเบิดออกจากสนามประลอง โดยไม่มีโอกาสให้ดิ้นรนขัดขืน ก่อนที่พวกเขาจะล้มลงกับพื้นและกระอักเลือดไม่หยุด
เหตุการณ์เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วมากเสียจนไม่มีใครคาดคิดมาก่อนว่า เฉินซียังคงมีพลังเหลืออยู่ในขณะนี้ และเพียงคำสั่งเดียว ชายหนุ่มก็สามารถหยิบยืมปราณวิญญาณเพื่อระเบิดเหลิ่งชิวและผางโจวออกจากสนามประลองได้อย่างสมบูรณ์
“มหาเต๋าแห่งการลืมเลือน เป็นไปตามที่ข้าคาดไว้ มันคืออีกหนึ่งมหาเต๋าอันลึกล้ำของยมโลก!” สีหน้าของเลี่ยเผิงเผยให้เห็นถึงความตกใจอีกครั้ง เมื่อเขาหวนนึกถึงผู้ยิ่งใหญ่ในยุคบรรพกาลที่สามารถสยบโลกได้ทั้งใบ หัวใจและความคิดของเขาก็สั่นไหวด้วยความหวาดกลัว
“ปารมิตา การลืมเลือน… นี่มันได้หยั่งถึงมหาเต๋าในตำนานที่ทำให้เหล่าทวยเทพล้วนหวาดกลัวอย่างสุดขีด …แล้วเต๋ารู้แจ้งแห่งจุดจบเล่า??” ดวงตาของเยว่ฉือกะพริบซ้ำ ๆ และสายตาที่เขาจ้องมองเฉินซีก็เต็มไปด้วยความรู้สึกผิดแปลก มันดูเหมือนจะเป็นความประหลาดใจ ความโลภ ความงุนงง และความไม่เชื่อ ซึ่งซับซ้อนยิ่ง
อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาเห็นสภาพของเหลิ่งชิวกับผางโจวที่ถูกอีกฝ่ายฟาดจนกระเด็นไปกองกับพื้น…
ความคิดฟุ้งซ่านในใจของเขาก็ถูกแทนที่ด้วยความโกรธอย่างรุนแรง!
เขาทุ่มเทอย่างยากลำบากและเตรียมพร้อมมาเป็นเวลานาน แม้กระทั่งสร้างสถานการณ์ฉุกเฉินขึ้นหลายชั้น แต่ก็ยังไม่สามารถดึงเฉินซีลงมาได้ ผลลัพธ์นี้ทำให้เขาหดหู่จนแทบกระอักเลือด
“แพ้แล้ว ศิษย์พี่ผางโจวกับศิษย์พี่เหลิ่งชิวพ่ายแพ้แล้วจริง ๆ…”
“น่าสะพรึงกลัว ช่างน่าสะพรึงกลัวอย่างแท้จริง ศิษย์พี่เฉินซีเพิ่งเข้าร่วมนิกายได้ไม่ถึงสามเดือน แต่กลายเป็นว่าเขาสามารถกวาดล้างศิษย์ทั้งหมดของยอดเขาจรัสตะวันออกเพียงลำพัง ความแข็งแกร่งดังกล่าวเพียงพอที่จะควบคุมเหนือยอดเขาที่ยิ่งใหญ่ทั้งสี่ภายใต้นามของศิษย์ชั้นสูง!”
“ข้ายังสงสัยด้วยซ้ำว่า หากศิษย์พี่อันเวยขึ้นสนามประลองไป นางจะสามารถต่อกรกับศิษย์พี่เฉินซีได้หรือไม่”
หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง ยอดเขาสัประยุทธ์ทั้งหมดก็ระเบิดความโกลาหล พร้อมกับคลื่นเสียงที่ดังสนั่นขึ้นสู่ท้องฟ้าและดังก้องไปถึงสวรรค์ทั้งเก้า บางคนรู้สึกสงสารเหลิ่งชิวและผางโจว บางคนก็ชื่นชมเฉินซี บรรยากาศคึกคักและเต็มไปด้วยความตื่นเต้น
เหลิ่งชิวกับผางโจวพยายามที่จะยืนขึ้นเบื้องหน้าสนามประลอง และเมื่อสายตาของพวกเขามองไปยังเฉินซีซึ่งยืนอยู่คนเดียวบนสนามประลอง คนทั้งคู่ก็พลันเผยความไม่เต็มใจออกมาทางสีหน้า
แต่ทั้งคู่ก็ตระหนักได้อย่างชัดเจนว่าตอนนี้มันสายไปเสียแล้ว พวกเขาถูกผลักออกจากสนามประลอง และถูกกำจัดอย่างสิ้นเชิง แม้ว่าจะสามารถลุกขึ้นยืนอีกครั้ง แต่พวกเขาก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะเข้าไปท้าทายอีกฝ่ายที่อยู่ในสนามประลอง
“ข้าไม่เคยคิดเลยว่าคนเช่นนี้จะปรากฏตัวขึ้นในนิกายกระบี่เก้าเรืองรองของข้าจริง ๆ…” เหลิ่งชิวสูดลมหายใจเข้าลึก และส่ายศีรษะ ก่อนจะจากไปอย่างเบิกบานใจและตรงไปตรงมา
“ศิษย์น้องเฉินซี แม้ว่าพวกข้าจะแพ้ แต่ต่อไป…” สายตาของผางโจวกวาดมองไปยังศิษย์ของยอดเขาจรัสใต้และยอดเขาจรัสเหนือที่อยู่ไกลออกไป แล้วกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ข้าหวังว่าเจ้าจะยืนหยัดจนถึงที่สุดและคว้าตำแหน่งศิษย์ชั้นยอดได้”
ความหมายของคำพูดของเขานั้นชัดเจนในตัวเอง ‘การทดสอบแห่งยอดเขาจรัสนั้นยังไม่สิ้นสุด เพราะนอกจากศิษย์ของยอดเขาจรัสตะวันออกแล้ว ยังมีศิษย์ของยอดเขาจรัสใต้และยอดเขาจรัสเหนือ ในเมื่อตอนนี้เจ้าใกล้จะหมดแรงแล้ว ก็อย่าได้ถูกคนอื่นซัดกระเด็นออกจากสนามประลองเสียเล่า!’
ทว่าเฉินซีกลับยิ้มอย่างเฉยเมย เขาไม่ได้กล่าวอันใดแม้แต่น้อย
เขาย่อมเข้าใจความหมายในคำพูดของอีกฝ่ายอย่างแน่นอน แต่ชายหนุ่มหาได้กลัวไม่ เพราะเขาไม่เพียงแต่เป็นผู้บ่มเพาะปราณแท้เท่านั้น เขายังเป็นผู้ขัดเกลากายาอีกด้วย!
