018：งานกำจัดโจร② （การต่อสู้）
ณ มุมถนนสายหลักเหล่าผู้สัญจรไปมามองมาด้วยความอยากรู้อยากเห็น แต่ก็ไม่มีใครกล้าจะทักกองทัพที่เดินเป็นขบวน เพราะว่าไม่อยากเอาคอไปขึ้นกิโยตินยังไงล่ะ
「สมาชิกทุกคนตั้งใจฟังให้ดี！！」
สรุปโดยคร่าวๆ
เสียงของผู้บัญชาการคาร์ดิส ดังก้องกังวานไปในอากาศ และทหารห้าสิบนายที่สวมชุดเกราะต่างหันมามองที่นายหญิงซาราเอล่า ที่สวมชุดนักรบ
「เอาล่ะเหล่าผู้ที่ได้รับคัดเลือกให้เป็นผู้พิทักษ์แห่งลาทอสเอ๋ย ตอนนี้พวกเราจักมุ่งทัพไปยังจุดที่เชื่อว่าพวกโจรกำลังกบดานอยู่ พวกเราจะบุกเข้าไปทลายรังโจร จุดที่คาดการณ์เอาไว้คือซากปรักหักพังของโบสถ์ในเขตชานเมือง ตามแผ่นกระดาษรายงานได้ระบุชัดเจนว่าไม่มีผู้อยู่อาศัย แต่มีความเป็นไปได้ที่จะมีเหล่าเด็กกำพร้าถูกจับตัวไป พวกผู้ใหญ่เองก็คงถูกจับกักขังรอขายเป็นทาสไม่ต่างกับเหล่าเด็กๆ พวกเราจะไปที่นั่น หากอีกฝ่ายคิดจะตอบโต้พวกเรา ให้จัดการลงมือได้ทันที แผนการทั้งหมดมีประมาณนี้ หากมีคำถามใดๆขอให้ยกมือขึ้น！」
เธอมีรูปลักษณ์อันแสนงดงามซึ่งแตกต่างจากท่าทางตามปกติที่เธอเป็นคนสบายๆ
ก่อนที่เธอจะแต่งงานเธอมีฉายาว่าปีศาจสีเงิน ชื่อนั่นเจ๋งชะมัด
เรียกได้ว่าเป็นผลงานชิ้นโบว์แดงที่แสดงถึงความเก่งกาจจนได้รับฉายา ลูน่าประทับใจเล็กน้อย
ทหารซึ่งคอยตรวจตราเมืองอยู่ตลอด ในตอนนี้กำลังเข้าแถวด้วยสีหน้าไม่กลัวตายกันเลยแม้แต่น้อย
「ดูเหมือนว่าจะไม่มีใครมีคำถาม ถ้างั้นออกเดินทางได้ ! แค่นั้นแหละ！」
「「「ฮ่ะ！！！」」」
เหล่าทหารตอบขานต่อเสียงของซาราเอล่า
เมื่อแยกแถวทุกคนก็ขึ้นม้าของตัวเอง
อย่าได้เข้าใจผิดไปเชียวล่ะ หากเป็นอัศวินแล้วขี่ม้าไม่เป็นนี่ก็งานช้างน่า
แต่ว่าด้วยงบประมาณที่มีจำกัดเลยมีม้าไม่เยอะ และสถานการณ์ที่จำเป็นต้องใช้ความคล่องตัว ไม่ว่าจะพยายามมากแค่ไหนก็มีขีดจำกัดอยู่
แต่ว่าทุกคนที่ถูกรวบรวมมาทั้งห้าสิบนายจะมีความสามารถมากทีเดียว
เนื่องจากเมืองค่อนข้างสงบและงดงาม โอกาสได้ออกศึกจริงจึงมีน้อย และอาจจะมีไว้เพื่อฝึกประสบการณ์ก็ได้ในครั้งนี้
――ดังนั้นพวกเขาจึงออกเดินขบวนจากลาทอสไปยังชานเมืองที่ใกล้ที่สุดแม้ว่าจะอยู่ในเมืองหลวง พวกเขาก็ฝึกฝนทุกวัน ตอนนี้ ซาราเอล่า คุณมิน่า อลิซ่า ลูน่า และ โอไก อยู่บนรถม้าที่มีม้าสำหรับลากถึงสี่ตัว แต่ว่ารถม้าของพวกเราก็เป็นแบบไม่มีหลังคา เพื่อรักษาทัศนวิสัยป้องกันการโจมตีจากศัตรูรอบทิศทาง คาร์ดิสปฏิเสธที่จะให้ท่านแม่ขึ้นรถม้าที่โทรมเช่นนี้ แต่ซาราเอล่าปฏิเสธที่จะขึ้นรถม้าคันอื่น เห็นได้ชัดว่าเธอไม่ค่อยสนใจเรื่องความหรูหรา นั่นทำให้ลูน่าประทับใจเล็กน้อย แต่พวกเราก็เร่งความเร็วได้ประมาณยี่สิบเปอร์เซ็นต์จากรถม้าธรรมดา จากนั้นก็มีเสียงพูดคุยของเหล่าทหาร
（ดูเหล่าคุณหนูเป็นตัวอย่างสิ……）
（อา จากที่ได้ยินมา พวกเธอบดขยี้องค์กรลักพาตัวเพียงลำพัง）
（ตอนที่ฉันเป็นหน่วยบุกทะลวง พอเข้าไปก็พบกับพวกผู้ใหญ่ล้มนอนหายใจโรยริน โครตจะตกใจเลยล่ะ）
（ต้องรออีกสัก 10 ปี พวกคุณหนูคงจะเป็นผู้หญิงที่งดงามที่สุดในโลก）
（อย่าหาทำจะดีกว่าน่า ชีวิตของนายจะชิบหายวายป่วงถ้าได้แต่งงานกับคนแบบคุณหนู ผู้หญิงสวยน่ะสามวันดีสี่วันไข้ และถ้าพวกเธอเบื่อมันจะเกิดอะไรขึ้นและพวกเธอจะเอาไปลงที่ใครแกลองคิดดู）
（แกคิดแบบนั้นจริงเหรอฟะ? ผู้หญิงสวยๆน่ะมักมีบุคลิกภาพที่ดีกว่า พวกคนธรรมดานะ การที่เธอยังน่ารักตั้งแต่ยังเด็ก แต่หากบุคลิกบิดเบี้ยว พวกเธอจะเป็นสาวยันกันเหรอ）
（เอ่ออย่าพูดถึงมันเลยจะดีกว่านะแบบนั้นน่ากลัวตายชัก……）
（นี่พวกนายรู้ไหมว่าตอนนี้พวกเรากำลังทำอะไรกันอยู่ เลิกพูดจาเหลวไหลได้แล้ว！）
（（ครับ））
ขณะที่กำลังนั่งรถม้าก็ได้ยินเสียงของเหล่าทหารคุยกัน แต่ว่าก็แค่เรื่องหยุมหยิม
ส่วนใหญ่ที่พูดมาก็เรื่องจริงทั้งนั้น แต่ทำไมถึงมองมาทางนี้ด้วยดวงตาแปลกๆแบบนั้นล่ะเฮ้ย
แม้ว่าเธอจะนั่งบนอยู่รถม้าแต่ก็มีแรงสั่นสะเทือนมาจากด้านล่าง ลูน่าเองก็ยังกังวล
เอ่อ ทำไมพวกนายถึงได้ทำหน้าตาแบบนั้นกันล่ะ?
「เอาล่ะ มองเห็นจุดหมายแล้ว」
「เอ๊ะ ถึงแล้วเหรอ」
ในที่สุดทหารม้าก็มารายงาน
จากนั้นก็สามารถมองเห็นได้จากปลายสายตา
เป็นอาคารหินขนาดเล็กที่ตั้งอยู่บนเนินเขาเล็กๆและมีสองชั้น ดูเหมือนว่าจะถล่มได้ทุกเมื่อ แต่ยังมีหลังคาไว้หลบฝนหลบแดดอยู่
แต่ว่าส่วนหนึ่งของกำแพงได้ทลายลงแล้ว ในช่วงฤดูหนาวไม่เหมาะกับการอยู่อาศัยอย่างยิ่ง และพวกหมาป่าเดียวดายคงจะเข้ามากันได้ง่ายๆ
ลูน่าเลยคิดว่าการสร้างใหม่น่าจะยุ่งยาก ต้องจ้างผู้รับเหมาชั้นดีเลยล่ะ
「ตรวจพบศัตรู ！！」
ในเวลานั้นก็ได้ยินเสียงของม้าที่วิ่งเข้ามา
ทหารกระจายกำลังทันทีและเตรียมพร้อมสำหรับการโจมตี
แม้ว่าจะมีเนินเขาแต่ภูมิประเทศเป็นใจมันราบเรียบ จึงไม่มีปัญหาที่จะถือหอกบนหลังม้า และทหารบางคนก็ลงจากหลังม้า
ลูน่าไม่รู้ว่าทำไมบางคนก็ลงจากม้าบางคนก็อยู่บนม้า เป็นสไตล์การต่อสู้ของแต่ละคนงั้นเหรอ
「บุกโจมตีได้！」
เมื่อทุกคนตั้งท่าพร้อมหัวหน้าคาร์ดิสก็ออกคำสั่ง
ซาราเอล่ายิ้มและพยักหน้าออกมา
จากนั้นชายคนนั้นก็ขยับบังเหียนและวิ่งไปแนวหน้า
「เริ่มทำการกวาดล้างเป้าหมาย！！」
「「「โอ้ววววววววววววววว！！！！」」」
ทหารรีบวิ่งออกไปทำตามคำสั่งของหัวหน้า
มีเงาของศัตรูประมาณยี่สิบคนในระยะหนึ่งร้อยเมตร
เห็นได้ชัดว่าพวกศัตรูเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง และอาวุธที่มีติดตัวก็ไม่ได้ดีนัก
ดูเหมือนว่าจะเป็นเพียงแค่เรื่องของเวลาว่าจะโดนกำจัดเมื่อไหร่ เว้นแต่ว่าศัตรูจะแข็งแกร่งมาก แต่ว่าภายในห้านาทีการต่อสู้ก็จบลง
「……ดูเหมือนจะจบแล้วนะครับ」
「เอ๊ะ จบแล้วเหรอ？」
「ไม่มีการสูญเสียเกิดขึ้นครับ」
「อาระ คิดแบบนั้นจริงๆเหรอ? ถ้าฉันอยู่ในตำแหน่งเดียวกับนาย คงจะปลิดชีพศัตรูให้ตายไปเลยนะ」
「เอ่อ…..อย่าพูดแบบนั้นสิครับเดี๋ยวมันเป็นลางว่าโดนปิดล้อม」
เมื่อกำจัดโจรเสร็จแล้วคาร์ดิสก็กลับมาและบอกซาราเอล่า
มาร์ควิสที่อยู่ในชุดเกราะของเธอและสนุกกับการทำให้ชายคนนั้นอับอาย
「แต่ว่ามีความเป็นไปได้ที่จะมีกับดักวางเอาไว้อยู่ พวกเราสองคนรีบลงจากรถม้าจะดีกว่านะ」
ท่านแม่ที่นั่งอยู่ลุกขึ้น
ทหารทุกคนต่างพยักหน้าเห็นด้วยและลุกขึ้นและลงจากรถม้า
ณ จุดนี้ ซาราเอล่าเปลี่ยนรูปแบบกองทัพ
ทหารที่ขี่ม้าปล่อยให้อยู่แนวหน้า และผู้คนที่ลงจากม้าแบ่งเป็นกลุ่มละห้าคนเดินหน้าเข้าไปเพื่อปิดล้อมอาคาร
จากนั้นก็มีสองสามคนคอยดูแลม้าที่ถูกทิ้งไว้
เมื่อพูดถึงการบัญชาการทางการทหารแล้วคงจะมีแค่ผู้บัญชาการที่สามารถสั่งเปลี่ยนรูปแบบทัพได้ตามใจชอบ แน่นอนท่านแม่เองก็สอนลูน่าเกี่ยวกับเรื่องการใช้ขบวนทัพให้เข้ากับสถานการณ์ต่างๆ
