เจ้าสำนักสวี่กล่าวด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม “คาดไม่ถึงว่าคุณชายไป๋เจ๋อจะสนใจการประมูลใต้ดินในครั้งนี้ด้วย!”
“ท่านพ่อ!” สวี่ฝูเองก็คาดไม่ถึงแม้แต่น้อยว่าบิดาของตนเองไม่เพียงแต่จะไม่แก้แค้นให้นาง ซ้ำร้ายยังไปประจบประแจงบุรุษผู้สวมหน้ากากที่ยืนอยู่ข้างกายมู่เฉียนซีอีกด้วย
“เจ้าอย่าได้ก่อความวุ่นวาย!” เจ้าสำนักสวี่กล่าวเตือนบุตรสาว
โม่ซวนกล่าวด้วยสีหน้าเย็นชาเป็นอย่างยิ่ง “เจ้าเป็นใคร?”
จากนั้นเขาจึงเดินจากไปด้วยท่าทางที่ไม่อยากพูดจากับคนแปลกหน้า และไม่แม้แต่จะชายตามองเจ้าสำนักสวี่แม้แต่น้อย
มู่เฉียนซีเองก็เดินจากไปเช่นกัน เจ้าสำนักของกองกำลังระดับสี่เป็นฝ่ายเดินมาประจบประแจงด้วยตนเองเช่นนี้ มู่เฉียนซีรู้สึกว่าก่อนหน้านี้ตนเองได้ดูแคลนหุ้นส่วนของตนไปไม่น้อย
กล่าวได้ว่าโม่ซวนปิดบังไว้ลึกจนสุดใจ!
สวี่ฝูกล่าว “เจ้านั่นเป็นใครกัน? อุตส่าห์เข้าไปทักทาย แต่กลับทำเป็นไม่สนใจ เหอะ! ใหญ่มาจากไหนกันเชียว?”
“หุบปากนะ!” เจ้าสำนักสวี่กล่าวตำหนิในทันที
เจ้าสำนักสวี่กล่าว “ในอาณาเขตหนานหลิง สำนักเล่ออันของเราก็นับว่าไม่เลว ทว่าหากมองในมุมมองของทั่วทั้งดินแดนตะวันออกเฉียงใต้แล้ว สำนักของพวกเราก็เป็นเพียงแค่ฝุ่นผงเท่านั้น แต่คุณชายไป๋เจ๋อไม่เหมือนกัน!”
สวี่ฝูก็ยังคงมีสีหน้าที่ไม่เข้าใจอยู่ดี เจ้าสำนักสวี่จึงกล่าวว่า “อย่าได้ก่อความวุ่นวายให้ข้า! ตราบใดที่สตรีนางนั้นยังอยู่ข้างกายคุณชายไป๋เจ๋อ เจ้าก็อย่าได้คิดทำอะไรเป็นอันขาด! หากเจ้าก่อความวุ่นวายขึ้นมา ข้าเองก็จนปัญญาจะช่วยเจ้า”
สวี่ฝูรู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างยิ่ง นางกล่าว “สตรีนางนั้นก็แค่ประจบประแจงชายผู้นั้นไม่ใช่หรือ? บุตรสาวของท่านพ่อก็ไม่ได้งามน้อยไปกว่าสตรีนางนั้นตรงที่ใด หากคุณชายไป๋เจ๋อได้ลองหันมามองข้าดี ๆ สักครั้ง รับรองว่าสตรีนางนั้นจะต้องไม่อยู่ในสายตาเขาอย่างแน่นอน”
เจ้าสำนักสวี่หัวเราะออกมาเล็กน้อย ได้ยินมาว่าคุณชายไป๋เจ๋อไม่สนใจในสตรีเพศ
เมื่อมาถึงสถานที่จัดการประมูลแล้ว ผู้ดูแลการประมูลก็กล่าว “คุณชายไป๋เจ๋อ ท่านมาแล้วหรือ!”
“ใครก็ได้เข้ามานี่เร็ว! รีบพาคุณชายไป๋เจ๋อไปในห้องรับรองแขกพิเศษเร็วเข้า!”
ศักดิ์สถานะของคุณชายไป๋เจ๋อพิเศษกว่าคนทั่วไป ห้องรับรองแขกพิเศษนั้นสะดวกสบายเป็นอย่างยิ่ง
มู่เฉียนซีกล่าว “โม่ซวน ข้าเพิ่งพบว่าหุ้นส่วนที่ข้าหาได้ มีความสามารถมากกว่าที่ข้าคิดไว้เสียอีก”
โม่ซวนกล่าว “ท่านพ่อบุญธรรมเป็นคนวางรากฐานทั้งหมดไว้! ไม่ว่าจะเป็นการทำสัญญา การเชื่อมสัมพันธ์ แหล่งทรัพยากร ข้าก็เพียงแค่มารับช่วงต่อความสำเร็จก็เท่านั้น ไม่ได้มีความสามารถอะไรขนาดนั้นหรอก คนที่มากความสามารถคือท่านพ่อบุญธรรมของข้าต่างหาก”
โม่ซวนไม่คิดปิดบังความเคารพนับถือของตนเอง ผู้ที่สามารถทำให้โม่ซวนเคารพนับถือเช่นนี้ได้ แน่นอนว่าก็ทำให้มู่เฉียนซีรู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง
“หากชนะแล้วก็จะได้พบเจอแล้วล่ะ! ทว่าหากต้องเผชิญหน้ากับผู้ที่เจ้ากล่าวมาเหล่านั้น แล้วเราจะชนะได้อย่างไร?”
“เมื่ออยู่ในเขตแดนของตนเองแล้ว ความน่าเกรงขามก็มักจะยิ่งใหญ่เกรียงไกร ผู้ที่เร็วที่สุดนับว่าเป็นผู้ชนะ”
“เจ้าทำได้ หอหมอปีศาจต้องทำได้ สิ่งที่พวกเราต้องทำคือพัฒนาความเร็ว! ใช่หรือไม่?”
“ใช่แล้ว! พวกเราก้าวไปข้างหน้าเร็วกว่าที่ตัวข้าก้าวเดินไปเสียอีก อย่างไรเสียร่างกายของข้าก็เป็นตัวถ่วง!”
มู่เฉียนซีกล่าว “หากชนะก็จะได้เจอท่านพ่อบุญธรรมของเจ้าอย่างนั้นหรือ?”
“ขนาดคนอย่างข้าที่ดูเหมือนจะไม่มีทางชนะได้ก็ล้วนชนะมาแล้วเลย ท่านพ่อบุญธรรมจะต้องสนใจหอหมอปีศาจกับหมอปีศาจอย่างแน่นอน ”
สำหรับข้อนี้แล้วโม่ซวนมั่นใจเป็นอย่างยิ่ง!
“เจ้ามีเรื่องรีบร้อนที่ต้องพบท่านพ่อบุญธรรมใช่หรือไม่?” โม่ซวนกล่าว
มู่เฉียนซีกล่าว “อื้ม! ข้ามีเรื่องสำคัญมาก ๆ ต้องการร่วมมือกับเขา เพียงแต่ความสามารถของหอหมอปีศาจในตอนนี้ และการที่ได้คุณชายไป๋เจ๋อมาเป็นหุ้นส่วน ก็นับว่าเป็นโชคลาภของข้าแล้ว! หากต้องการร่วมมือกับบอสใหญ่ พวกเราก็จะต้องพยายามและทุ่มให้มากกว่านี้จึงจะถูก!”
นางยังพอรู้จักตนเองอยู่บ้าง หากไม่มีรากฐานที่มั่นคงแล้ว บอสใหญ่ที่ไหนจะมาสนใจหอหมอปีศาจของนางกัน
โม่ซวนไม่เข้าใจคำศัพท์แปลกประหลาดที่มู่เฉียนซีกล่าวมา ทว่าโม่ซวนก็พอจะคาดเดาได้ไม่ยาก!
ทั้งสองเริ่มพูดคุยกันถึงเรื่องการพัฒนาหอหมอปีศาจ การที่ได้ร่วมมือกับโม่ซวนเช่นนี้เป็นอะไรที่สบายอกสบายใจเป็นอย่างยิ่ง นางหวังว่าจะสามารถมีความสุขเช่นนี้ได้ตลอดไป
ในขณะที่พวกเขากำลังพูดคุยกันอยู่นั้น การประมูลชั้นล่างก็ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว
เป็นการเปิดการประมูลที่ดีเยี่ยม สิ่งแรกที่ทำการประมูลก็คือสมุนไพรวิญญาณ!
สำหรับสมุนไพรวิญญาณแล้ว เพียงแค่มู่เฉียนซีต้องตาต้องใจ นางก็ไม่มีวันปล่อยผ่านอย่างแน่นอน
โม่ซวนกล่าว “เฉียนซี ให้ข้าเป็นคนประมูลเอง! หากคุณชายไป๋เจ๋อเป็นคนออกหน้าแล้ว พวกเขาจะต้องเกรงใจอย่างแน่นอน”
มู่เฉียนซีกล่าว “เช่นนั้นก็รบกวนด้วย!”
“หยกซวนสามล้าน!”
เมื่อชั้นล่างได้ทำการแสดงสมุนไพรวิญญาณราคาสูงเสียดฟ้าต้นหนึ่ง โม่ซวนก็ตะโกนราคาที่ต้องการประมูลออกไปในทันที
“ห้องรับรองห้องนั้นเป็นของคุณชายไป๋เจ๋อ!”
“คุณชายไป๋เจ๋อต้องการสมุนไพรวิญญาณต้นนั้น เช่นนั้นข้าคงต้องยอมแพ้”
“ได้ยินมาว่าคุณชายไป๋เจ๋อเองก็เป็นนักปรุงยา หากต้องการสมุนไพรวิญญาณต้นนี้ ก็ไม่มีอะไรให้วิพากษ์วิจารณ์อีก!”
ทว่าหลังจากนั้นพวกเขาก็รู้สึกว่าคุณชายไป๋เจ๋อดูไม่ค่อยชอบมาพากลเท่าใดนัก เนื่องจากหากมีการนำสมุนไพรวิญญาณออกมาแสดง คุณชายไป๋เจ๋อก็ไม่เคยปล่อยให้หลุดมือไปแม้แต่ต้นเดียว
ผู้ที่มาเพื่อต้องการประมูลสมุนไพรวิญญาณ ต่างก็รู้สึกว่าตนเองมาเสียเที่ยวเสียแล้ว
หากต้องมาแย่งชิงสมุนไพรวิญญาณกับคุณชายไป๋เจ๋อแล้ว ไม่ว่าจะเป็นเงินทองหรือกำลัง ก็ล้วนสู้คุณชายไป๋เจ๋อไม่ได้แม้แต่น้อย!
เมื่อมีการนำสิ่งของอย่างอื่นออกมาแสดง หากมีสิ่งของที่โม่ซวนสนใจ เขาก็จะทำการประมูลมาทั้งหมด ทำให้ผู้คนต่างรู้สึกว่า คุณชายไป๋เจ๋อร่ำรวยทรัพย์สินเงินทองเป็นอย่างยิ่ง
โม่ซวนเองก็ค่อนข้างที่จะรู้จักมู่เฉียนซี นอกจากสมุนไพรวิญญาณแล้ว ก็ดูเหมือนนางจะไม่ได้สนใจสิ่งของอย่างอื่นอีก
หรือกล่าวได้ว่าสิ่งของอย่างอื่นไม่เข้าตานางเลยสักชิ้น
ไม่นานนัก พวกเขาก็ได้เดินทางมาจนถึงช่วงท้ายของการประมูล!
“การประมูลครั้งนี้ พวกเราขอมอบความสำราญให้แก่ทุกท่านสักหน่อย!”
มีคนผู้หนึ่งถูกมัดตัวไว้ แล้วถูกโยนขึ้นมาบนแท่นการประมูล รูปร่าง สัดส่วนล้วนชัดเจนและอวบอิ่มเป็นอย่างยิ่ง!
ผู้ดูแลกล่าว “ผู้บำเพ็ญภูตพลังธาตุวิญญาณคู่ ธาตุน้ำแข็งและธาตุอัคคี ทุกท่านดูรูปโฉมและเรือนร่างของนางสิขอรับ…”
เนื่องจากนี่เป็นการประมูลใต้ดิน จึงสามารถประมูลสิ่งที่ไม่ถูกต้องบางอย่างได้ และแน่นอนว่าก็สามารถประมูลคนได้เช่นกัน
เมื่อสายตาของบรรดาผู้ประมูลได้สาดส่องไปยังเรือนร่างของคนผู้นั้นแล้ว น้ำเสียงอันแสนเย็นชาก็แว่วดังขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
“ข้าขอประมูลหนึ่งร้อยล้าน! นำตัวนางมาให้ข้า! ข้าขอซื้อตัวนาง!”
โม่ซวนสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่ามู่เฉียนซีดูไม่สบอารมณ์เท่าไรนัก เขากล่าว “เจ้ารู้จักผู้หญิงคนนั้นหรือ”
ผู้หญิงคนนั้นสวมอาภรณ์สีแดงฉานราวกับเปลวเพลิง รูปร่างอันแสนเย้ายวน ใบหน้ารูปไข่ที่สวยงามน่าพิสมัย นางคือเหลิ่งหนิงจือ
ด้วยความสามารถของเหลิ่งหนิงจือแล้ว การที่นางผลักตัวเองให้สูงขึ้นได้อย่างรวดเร็วก็ไม่ใช่เรื่องแปลก แต่มู่เฉียนซีคาดไม่ถึงแม้แต่น้อยว่าเหลิ่งหนิงจือจะตกมาอยู่ในจุด ๆ นี้ได้
เดิมทีเหลิ่งหนิงจือก็คิดว่านางจะลากคนที่ทำการประมูลตัวนางให้ตายตกไปตามกัน ทว่าครั้นได้ยินสุ้มเสียงอันแสนคุ้นเคยดังขึ้น ความบ้าคลั่งที่อยู่ในก้นบึ้งดวงตาก็สงบลงในทันที เห็นทีนางคงจะยังไม่ได้โชคร้ายจนถึงที่สุด ในสถานการณ์เช่นนี้นางก็สามารถหาคนที่นางตามหาจนเจอ
ทันใดนั้นมู่เฉียนซีก็ได้ตะโกนราคาออกไป ทำให้กฎเกณฑ์ของการประมูลพังลงในทันที !
นั่นเป็นคนของห้องรับรองคุณชายไป๋เจ๋อ ผู้ดูแลจึงส่งสัญญาณให้คนนำตัวเหลิ่งหนิงจือลงจากแท่นประมูลไปได้
เขากล่าว “หนึ่งร้อยล้านครั้งที่หนึ่ง! หนึ่งร้อยล้านครั้งที่สอง หนึ่งร้อยล้านครั้งที่…”
โดยปกติแล้วหากคุณชายไป๋เจ๋อต้องการประมูล ก็ไม่มีผู้ใดกล้าแย่งชิงอยู่แล้ว!
ทว่าในขณะนั้นเอง สุ้มเสียงของคนผู้หนึ่งก็ได้ดังขึ้น
“หนึ่งร้อยสิบล้าน!”
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “สองร้อยล้าน!”
“สองร้อยสิบล้าน!”
“สามร้อยล้าน!”
อีกฝ่ายจงใจงัดข้อกับมู่เฉียนซี และต้องการประมูลเหลิ่งหนิงจือไปให้ได้ อีกฝ่ายเป็นทั้งมิตรและศัตรู!
โม่ซวนกล่าว “ข้าไม่ชอบผู้หญิง เจ้าไม่จำเป็นจะต้องประมูลผู้หญิงให้ข้าหรอกนะ เฉียนซี!”
เมื่อทุก ๆ คนได้ยินในสิ่งที่โม่ซวนกล่าว พวกเขาก็ตกตะลึงไปเล็กน้อย ที่แท้ที่เด็กสาวผู้นั้นประมูลผู้หญิงคนนี้ ก็เพื่อต้องการมอบให้คุณชายไป๋เจ๋อนี่เอง มิน่าถึงได้ประมูลไปอย่างไม่เสียดายเงินเลย เพราะนางใช้เงินของคุณชายไป๋เจ๋อประมูลอย่างไรล่ะ
อีกฝ่ายก็รู้สึกว่าหากเพิ่มราคาขึ้นอีก มู่เฉียนซีจะต้องยอมแพ้เป็นแน่!
พวกเขาเองก็ไม่ได้นำหยกซวนติดตัวมาเยอะถึงเพียงนั้น ดังนั้นพวกเขาจึงยอมแพ้ไปในท้ายที่สุด
ราคาสุดท้ายสามร้อยล้าน การประมูลสิ้นสุดลง!
มู่เฉียนซีกล่าว “รีบพาตัวนางลงมาเร็วเข้า ได้ยินที่ข้าสั่งหรือไม่!”
“ขอรับ!” พวกเขาก็รีบขึ้นไปนำตัวเหลิ่งหนิงจือลงมาในทันที
.
.
