ทะลุมิติไปเป็นสาวนาผู้ร่ำรวย [ 农女致富记 ] - บทที่ 939 แม่สื่อจากตระกูลสวี

บทที่ 939 แม่สื่อจากตระกูลสวี

บทที่ 939 แม่สื่อจากตระกูลสวี

แต่ในขณะนี้กู้หนิงอันไม่แม้แต่จะกิน เขาใช้ข้ออ้างว่ายังมีหนังสือที่ลืมไว้ที่ในหอหนังสืออวี้ ดังนั้นเขาจึงต้องการรีบกลับไปเอา

กู้เสี่ยวหวานไม่ได้สนใจน้องชาย ตอนนี้ฉินเย่จือกลับมาแล้ว นางยังมีหลายสิ่งหลายอย่างที่จะบอกเขา ดังนั้นนางจึงไม่ได้สังเกตเห็นสีหน้าที่เปลี่ยนไปของกู้หนิงอัน

และสถานที่ที่กู้หนิงอันไปก็คือหอหนังสืออวี้

เขาไม่ได้ไปเอาหนังสือ แต่ไปสืบข่าว

หลายวันก่อนก่อนที่เขาจะเข้านอน กู้หนิงอันได้ยินฮูหยินสวีกับอาจารย์สวีบอกว่าต้องการหาแม่สื่อ

และต่อมาเขาก็ได้พบกับแม่สื่อ

เป็นแม่สื่อหลี่ที่มาทาบทามพี่สาวของเขาให้กับจ้าวจื่อชง ไฝขนาดใหญ่บนริมฝีปากของนางนั้นโดดเด่นยิ่งนัก

กู้หนิงอันบังเอิญผ่านไปที่ห้องโถงและได้ยินเสียงหัวเราะประจบประแจงของแม่สื่อหลี่ “อาจารย์สวีและฮูหยินสวีไม่ต้องกังวลไป ข้าจะบอกเจ้าเกี่ยวกับเรื่องนี้ หญิงจากครอบครัวกู้ผู้นี้เป็นผู้หญิงที่ดี เหมาะกับลูกชายของท่าน นั่นคือการจับคู่ที่สวรรค์สร้าง”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ฮูหยินสวีมีความสุขมาก จึงมอบรางวัลให้แม่สื่อหลี่อย่างงาม

และในไม่กี่วันนั้น สวีเฉิงเจ๋อก็จะหัวเราะคิกคักอย่างมีความสุขโดยไม่รู้ตัวทุกวัน

สวีเฉิงเจ๋ออายุยี่สิบเอ็ดปีแล้ว นี่เป็นข่าวใหญ่ในเมืองหลิวเจีย

ทุกวันนี้มีแต่เรื่องแย่ ๆ เต็มไปหมด

บางคนบอกว่าสวีเฉิงเจ๋อนั้นตัวเตี้ย และชอบผู้ชายเท่านั้นไม่ใช่ผู้หญิง

ฮูหยินสวีและอาจารย์สวีเองก็รู้สึกเป็นกังวลอย่างมาก

เมื่อได้ยินว่าพวกเขาหาแม่สื่อเพื่อไปสู่ขอคนที่บ้านตนเอง กู้หนิงอันก็มีความสุขโดยธรรมชาติ

งั้นก็แกล้งทำเป็นไม่ได้ยินเสียก็สิ้นเรื่อง

แต่กลับแอบจดจำวันไว้ในใจ

และมันก็คือวันนี้

ไม่รู้ว่าทำไมกู้หนิงอันรู้สึกว่าวันนี้แม่สื่อไม่สามารถมาได้ และถ้าวันนี้มาก็น่าจะกลับไปโดยไม่ประสบความสำเร็จ

กู้หนิงอันออกไปด้วยความตื่นตระหนก และบังเอิญเห็นแม่สื่อหลี่แต่งกายด้วยชุดสีสันจัดจ้านอยู่ไม่ไกล นางเดินพลางฮัมเพลงอย่างมีความสุขและมุ่งหน้าไปทางภูเขา

กู้หนิงอันจึงปรี่เข้าไปขวางนางเอาไว้ “ขอโทษนะ ท่านคือแม่สื่อหลี่ใช่หรือไม่”

กู้หนิงอันรู้จักคนผู้นี้ เพียงแต่เขาต้องการยืนยันให้แน่ชัด

เมื่อแม่สื่อหลี่เห็นว่าคนที่ขวางนางเป็นเด็กชายที่ดูสง่างาม ก็พลันรู้สึกประหลาดใจที่เด็กคนนี้มีหน้าตาท่าทางสง่างามตั้งแต่อายุยังน้อย ถ้าโตขึ้นมายิ่งไม่ต้องพูดถึง

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ แม่สื่อหลี่ก็พูดด้วยรอยยิ้ม “ข้าเอง ทำไมหรือหนุ่มน้อย เจ้าถูกใจหญิงแล้วอยากให้ข้าช่วยจับคู่หรือ ไม่ต้องกังวลไป ข้าเป็นแม่สื่อดีที่สุดในเมืองหลิวเจีย ถูกต้องแล้วที่เจ้าเลือกมาหาข้า”

กู้หนิงอันหน้าแดงกับสิ่งที่นางพูด และจ้องมองนางด้วยความโกรธแล้วพูดว่า “ใครกำลังตามหาท่านกัน”

“แล้วเหตุใดเจ้าถึงมาหยุดข้า” เมื่อได้ยินว่าไม่ได้มาเพื่อให้จับคู่ แม่สื่อหลี่ก็รู้ว่านางคงไม่ได้เงินเป็นแน่ ดังนั้นน้ำเสียงของนางจึงดูไม่ค่อยดีและพูดอย่างไม่พอใจ

การแสดงออกของกู้หนิงอันก็ไม่ค่อยดีนัก “แม่สื่อหลี่ ท่านจะไปที่สวนกู้เพื่อสู่ขอหญิงสาวหรือ?”

“ใช่” แม่สื่อหลี่ดูระแวดระวังเล็กน้อย “เจ้ารู้ได้อย่างไร เจ้าเป็นใคร”

เป็นไปได้หรือไม่ที่คนจากตระกูลจ้าวจะส่งคนมาเพื่อมาขัดขวางสถานการณ์?

แม่สื่อหลี่ตื่นตัวทันที

คนในตระกูลจ้าวนั้นชั่วร้ายจริง ๆ จนถึงตอนนี้พวกเขาก็ยังไม่ยอมแพ้หรือ?

ครอบครัวนี้แน่มาก ถ้านางแต่งงานเข้าไปจะไม่ทนทุกข์ทรมานหรือ?

ข้าไม่สามารถทำสิ่งชั่วร้ายเช่นนี้ได้

ในช่วงปีที่ผ่านมา นอกจากตระกูลจ้าวที่เชิญนางให้เป็นแม่สื่อไปสู่ขอแม่นางกู้แล้ว ยังมีครอบครัวอื่น ๆ มาหานางด้วย

แต่นางปฏิเสธพวกเขาด้วยคำพูดต่าง ๆ คราวนี้ฮูหยินสวีจากหอหนังสืออวี้มาหานางจริง ๆ และขอให้นางสู่ขอแม่นางกู้

นางจึงรู้สึกดีใจทันที

แม้ว่าตระกูลสวีจะไม่ใช่ตระกูลที่มีอำนาจมากในเมืองหลิวเจีย แต่พวกเขาก็เป็นสายธารที่ชัดเจนในเมืองมาโดยตลอด พวกเขาสอนและให้ความรู้แก่ผู้คน พวกเขามีความอ่อนโยน สง่างาม และพวกเขาก็เป็นคนที่น่าเคารพนับถือมากที่สุดในเมือง

ยิ่งไปกว่านั้น ทายาทเจ้าของหอหนังสืออวี้อายุน้อยแต่มีความรู้มาก เขาได้รับการยอมรับเป็นบัณฑิตตั้งแต่อายุยังน้อย อีกทั้งยังมีใบหน้าหล่อเหลา ถึงแม้ว่าเขาจะอายุมากแล้ว แต่ก็ถือว่าชายที่มีอายุมากหน่อยจะสามารถดูแลปกป้องคนอื่นได้

ตราบใดที่แม่นางกู้ตกลงแต่งงาน ทั้งสองก็สามารถหมั้นหมายกันก่อนและหลังจากนั้นอีกสองหรือสามปี เมื่อเด็กหญิงเติบโตเป็นผู้ใหญ่ พวกเขาก็สามารถแต่งงานกันได้

ฮูหยินสวีกล่าวว่า ไม่ว่าแม่นางกู้ต้องการให้รอนานแค่ไหน ครอบครัวสวีของพวกเขาก็สามารถรอได้ และไม่สนว่านางจะอายุยังน้อย

ชื่อเสียงของฮูหยินสวีในเมืองนั้นดีมากมาโดยตลอด นางขยัน ประหยัด สุภาพ อ่อนโยน และใจดี ฟังคำชื่นชมและชื่นชอบในสายตาของนางเมื่อพูดถึงแม่นางกู้ก็สามารถบอกได้ว่าฮูหยินสวีให้ความสำคัญกับแม่นางกู้มาก

แต่งงานกับครอบครัวของสามีที่ชอบ ในอนาคตคงไม่มีปัญหาเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างแม่สามีกับลูกสะใภ้ นอกจากนี้ ครอบครัวไม่มีลุงป้าน้าอา ดังนั้นจึงไม่ต้องเหนื่อยกับมัน ครอบครัวดี ๆ แบบนี้หาได้ยากจริง ๆ

ครอบครัวที่ดีเช่นนี้ แม่สื่อหลี่จะต่อสู้เพื่อพวกเขา นางตบหน้าอกของตัวเองและบอกว่านางจะประสบความสำเร็จอย่างแน่นอน

และเวลานี้ฮูหยินสวีเลือกไปที่บ้านของกู้เสี่ยวหวานเพื่อขอแต่งงาน ประการแรกคือ เป็นเพราะสวีเฉิงเจ๋อแก่เกินไป ปีนี้เขาอายุยี่สิบเอ็ดปีแล้ว และยังไม่มีหญิงที่ชอบ เลยลือสนั่นเมืองว่าหากไม่ใช่เพราะนางรู้ว่าลูกชายของนางชอบกู้เสี่ยวหวาน นางก็อาจจะกังวลว่าลูกชายของนางจะเป็นต้วนซิ่ว

ประการที่สองคือ เป็นเพราะฉินเย่จือ

นี่เป็นส่วนที่ใหญ่ที่สุดและทำให้สวีเฉิงเจ๋อรวบรวมความกล้าทั้งหมดของเขาเพื่อยอมรับแผนการของฮูหยินสวี

ฉินเย่จือจากไปหนึ่งปีแล้วและได้ยินมาว่าไม่มีข่าวคราวของเขา และไม่รู้ว่าตอนนี้เขาอยู่ไหน สวีเฉิงเจ๋อคิดว่าเขาจะไม่กลับมาอีกแล้ว ดังนั้นเขาจึงมีความสุขมากและวางแผนที่จะไปสู่ขอกู้เสี่ยวหวานในช่วงก่อนวันตรุษจีน

เขาและกู้เสี่ยวหวานเป็นคนแรกที่รู้จักกัน ถ้าไม่ใช่เพราะฉินเย่จือมาเข้ามาแทรก เขาและกู้เสี่ยวหวานคงได้รับการพิจารณาว่าเป็นคู่รักในวัยเด็กไปแล้ว ไม่รู้ว่าทำไมในใจของเขามักจะรู้สึกว่ามันค่อนข้างเสี่ยงที่จะทำเช่นนั้น แต่ถ้าเขาพลาดโอกาสนี้อีกครั้ง เขาอาจจะไม่มีโอกาสอีกในอนาคต

ดังนั้นแม่สื่อหลี่จึงได้รับเชิญ

และแม่สื่อหลี่รู้สึกว่าครั้งนี้นางได้นำครอบครัวที่ดีมาสู่ครอบครัวของแม่นางกู้ นางจึงไม่รอช้าและออกเดินทางไปตั้งแต่รุ่งสางเพื่อพูดคุยอย่างมีความสุขเกี่ยวกับการจับคู่

แม่สื่อหลี่จึงระแวดระวัง เมื่อมองไปที่เด็กหนุ่มที่ขวางทางนางด้านหน้า

——————————————-