ทะลุมิติไปเป็นสาวนาผู้ร่ำรวย [ 农女致富记 ] - บทที่ 1176 เผชิญหน้ากับความจริงเถอะ

บทที่ 1176 เผชิญหน้ากับความจริงเถอะ

บทที่ 1176 เผชิญหน้ากับความจริงเถอะ

คำพูดของสวีซื่อนั้นจริงจังและพยายามทำให้เสียงของตัวเองฟังดูนุ่มนวลขึ้นเล็กน้อย

“ท่านแม่ ข้าทำไม่ได้” เกาเหลียนจือผงะ

แค่การตกลงไปในลำธารแล้วได้รับการช่วยเหลือไม่ใช่หรือ ชื่อเสียงของนางจะเสื่อมเสียได้อย่างไร

ในเวลานั้น หากพ่อแม่ของตนไม่ถือสานายน้อยคนนั้น เรื่องคงยุติไปนานแล้ว และทุกคนรู้ดีว่าเหตุใดจึงเกิดความโกลาหลเช่นนี้

เกาเหลียนจือไม่เข้าใจพ่อแม่ของนาง ถ้าตอนนั้นเพื่อประโยชน์ของนางเองจริง ๆ ทำไมพวกเขาถึงต้องการแพร่งพรายเรื่องนี้ให้ทุกคนรู้

ตอนนั้นที่ริมลำธารมีคนเพียงไม่กี่คน แค่แสร้งทำเป็นไม่เห็นก็พอไม่ใช่หรือ?

เกาเหลียนจือตำหนิพวกเขาเล็กน้อย

“เหลียนจือ ข้ากำลังทำเพื่อประโยชน์ของเจ้าเอง ตอนนี้พ่อของเจ้าพาคนผู้นั้นไปที่บ้านเพื่อขอคำอธิบายสำหรับเจ้าแล้ว ทุกคนได้รู้เรื่องนี้แล้วและคนผู้นั้นจะต้องให้คำอธิบายกับเจ้า” สวีซื่อกล่าวอย่างหนักแน่น

เกาเหลียนจือกำลังจะร้องไห้ออกมา “ท่านแม่ ข้าไม่ต้องการ ข้าไม่ต้องการ”

สวีซื่อกอดเกาเหลียนจือ “เหลียนจือ เจ้ายังเด็กนัก เจ้าคงไม่เข้าใจว่าการที่ผู้หญิงคนหนึ่งสูญเสียความบริสุทธิ์นั้นโหดร้ายเพียงใด”

กู้หนิงอันไม่ได้ทำอะไรนางเลย แต่เพื่อช่วยนาง เขาจึงถูกใส่ร้ายว่าเอาเปรียบผู้อื่นและถูกบังคับให้แต่งงานกับนาง เกรงว่าเรื่องนี้มันจะโหดร้ายเกินไป เกาเหลียนจือทนไม่ได้ ยิ่งคิดถึงถังซ่านจู่ก็ยิ่งทนไม่ได้

“ท่านแม่ ในใจของข้ามีเพียงท่านพี่ถัง ท่านพี่ถังจะไม่สนใจเรื่องนี้” เกาเหลียนจือปาดน้ำตา

เมื่อเห็นลูกสาวปฏิเสธ สวีซื่อก็หวังว่านางจะก้าวไปข้างหน้าแล้วตบเพื่อเรียกสตินาง

เมื่อเปรียบเทียบถังซ่านจู่กับกู้หนิงอัน สำหรับตระกูลเกา คนหนึ่งอยู่บนฟ้าและอีกคนอยู่ใต้ดิน

หากมีโอกาสเป็นเมฆขาวบนฟ้า ใครจะอยากเป็นโคลนบนดินกัน

สวีซื่อกัดฟันของนางและพูดว่า “เหลียนจือ เจ้าถูกกอดและสัมผัส เจ้าคิดว่าถังซ่านจู่จะไม่รังเกียจหรือ ถ้าเขาไม่สนใจว่าภรรยาของตัวเองจะสัมผัสเนื้อแนบเนื้อกับผู้ชายคนอื่น นั่นก็หมายความว่าเขาไม่รักเจ้าจริง”

สวีซื่อเป็นคนที่เคยมีประสบการณ์ ความสับสนและความโหยหาของเกาเหลียนจือ นางจะไม่เคยสัมผัสมาก่อนได้อย่างไร

อย่างไรก็ตาม ความรักที่งมงายทั้งหมดนี้ เมื่อเผชิญกับการขึ้นและลงของชีวิตก็ไม่มีความหมายอะไร

คำพูดของสวีซื่อสะกิดจุดอ่อนของเกาเหลียนจือได้สำเร็จ

ใช่แล้ว ถ้าเขาไม่สนใจว่านางนอนกอดคนอื่น เกรงว่าท่านพี่ถังก็คงจะไม่ได้สนใจนางจริง ๆ

ในขณะนี้ เกาเหลียนจือรู้สึกกระวนกระวายใจ

นางหลบตาราวกับว่าหวาดกลัวอย่างมาก “ท่านแม่ ท่านพี่ถัง เขา…!”

เขาอะไร…

เขาจะไม่สนใจ

เกาเหลียนจือไม่สามารถพูดอะไรได้

หากนางต้องการบอกว่า เขาไม่สนใจและสามารถให้นางอยู่เคียงข้างเขาได้อย่างเปิดเผย

แต่ผลคือ หากเขาไม่ชอบนางล่ะ

หากต้องการบอกว่า เขาสนใจก็สามารถรู้ได้ว่าเขาชอบนาง

แต่ผลลัพธ์คือ หากเขาไม่ต้องการนางอีกต่อไปล่ะ

ไม่ว่าตอนจบจะเป็นอย่างไร เกาเหลียนจือก็รับไม่ได้

“เด็กโง่ ข้าดูแล้วนายน้อยแซ่กู้หล่อเหลาและเป็นบัณฑิต เขาดีกว่าถังซ่านจู่คนนั้นอย่างเทียบไม่ติด เขาจะเป็นคู่ที่ดี” คำพูดของสวีซื่อเป็นเหมือนมีดที่แทงหัวใจของเกาเหลียนจือ

หัวใจของเกาเหลียนจือมีแต่ความเจ็บปวด

“ท่านแม่” ดวงตาของเกาเหลียนจือลุกลน และดูตื่นตระหนกเล็กน้อย

สวีซื่อจะไม่เข้าใจสีหน้าของลูกสาวได้อย่างไร

ลูกสาวคนนี้นางเลี้ยงมากับมือ และใช้เวลากับนางมากกว่าลูกชายคนอื่น ๆ สวีซื่อจะไม่รู้พฤติกรรมของลูกสาวได้อย่างไร

เกาเหลียนจือคิดอะไรไม่ออก และเมื่อไม่สามารถตัดสินใจได้ จึงเกิดความตื่นตระหนก

เมื่อรู้ว่าโอกาสของนางมาถึงแล้ว สวีซื่อก็พูดอะไรบางอย่างทันที คำที่ทำให้การป้องกันทางจิตใจของเกาเหลียนจือพังทลายลง

“เหลียนจือ ครอบครัวของเราเป็นครอบครัวยากจน เจ้าก็รู้ดีว่าพ่อแม่ของเจ้าเป็นคนที่รักชื่อเสียงยิ่งกว่าชีวิต ถ้าสิ่งนี้เกิดขึ้นกับเจ้าก็จะเป็นการคร่าชีวิตของพวกข้า เจ้าจะไม่ให้พ่อไปขอคำอธิบายจากเขาได้อย่างไร เจ้าต้องการให้พ่อแม่ของเจ้าแบกรับชื่อเสียงว่าสั่งสอนลูกไม่ดีหรือ”

สวีซื่อรู้ว่าเกาเหลียนจือเชื่อฟัง และทันทีที่นางพูดสิ่งนี้ ใบหน้าของเกาเหลียนจือก็ซีดลงทันที

“หากนายน้อยคนนั้นแต่งงานกับเจ้าก็ถือว่าเป็นการให้คำอธิบายที่ดี วันนี้ตระกูลเกาของเราต้องต่อสู้เพื่อรักษาเกียรตินี้”

“ท่านแม่ ข้ารู้แล้ว”

เกาเหลียนจือเห็นด้วย

แต่กลับรู้สึกแปลกประหลาดในใจ

แต่แปลกประหลาดตรงไหน

นางบอกไม่ได้ นางรู้เพียงว่าท่านพ่อท่านแม่ของนางทำเพื่อตัวนางเอง ครั้งนี้ก็น่าจะเหมือนกัน

ที่ประตูบ้านเก่าของตระกูลกู้ สถานการณ์เริ่มตึงเครียด

หน้าประตูรายล้อมไปด้วยชาวบ้านมากมาย แต่ละคนมีรอยยิ้มบนใบหน้า จะมีสักกี่คนที่ห่วงใยจริง ๆ?

อย่างไรก็ตาม มันไม่ใช่เรื่องของครอบครัวตัวเอง เมื่อครอบครัวของกู้เสี่ยวหวานถูกกดดัน พวกเขาก็มีความสุขที่ได้เห็น

ใจคนก็เป็นอย่างนี้

ชาวบ้านไม่มีใครสามารถรักษาสมดุลในใจของพวกเขาได้ นับประสาอะไรกับครอบครัวกู้ที่เคยตกต่ำมาก่อน และตอนนี้กลับดีขึ้น

ไม่มีใครใจดีและเมื่อเห็นตระกูลกู้ที่ยอดเยี่ยมต้องทนทุกข์ทรมาน พวกเขาก็รู้สึกสบายใจเล็กน้อย

ลืมเรื่องทั้งหมดที่กู้เสี่ยวหวานเคยช่วยเหลือพวกเขาไปเสียสนิท และหวังว่าตระกูลกู้จะตกต่ำที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

อย่างไรก็ตาม ยังมีคนไม่กี่คนที่รู้สึกขอบคุณตระกูลกู้อย่างจริงใจ

ในขณะนี้ พวกเขาต่างพูดถึงสิ่งที่ดีของกู้หนิงอัน

“เด็กคนนี้ก็ซื่อสัตย์เหมือนกัน เขาจะเห็นลูกสาวของเจ้าจมน้ำตายได้อย่างไร?” มีคนพูดอย่างขุ่นเคือง

แต่สิ่งที่เกิดขึ้นต่อไป คำพูดของเกาต้าผิงทำให้คนกลุ่มนี้สับสนทันที

“ถ้านางไม่บริสุทธิ์แล้ว ข้าเกาต้าผิงก็ไม่อยากมีลูกสาวแบบนี้ เพื่อไม่ให้ชื่อเสียงของตระกูลเกาของข้าต้องเสื่อมเสีย” เกาต้าผิงสละชีวิตเพื่อความชอบธรรม

ชื่อเสียงสำคัญกว่าชีวิตของเขาอย่างนั้นหรือ?

ทุกคนต่างบอกว่าเกาเหลียนจือเกิดมาในครอบครัวที่ดี ท่านพ่อท่านแม่ก็ปฏิบัติต่อนางดีกว่าลูกชายทั้งสามคน แต่ตอนนี้เมื่อกู้เสี่ยวหวานได้ยินสิ่งที่เขาพูด นางก็ไม่รู้สึกแบบนั้นอีกต่อไป

มันเป็นเพียงการช่วยชีวิตเท่านั้น แต่เกาต้าผิงคนนี้กลับสร้างความวุ่นวายและทำให้เรื่องยิ่งยุ่งเหยิง

———————————————–