ทะลุมิติไปเป็นสาวนาผู้ร่ำรวย [ 农女致富记 ] - บทที่ 1083 งานแต่งที่ยิ่งใหญ่ของเจียงหย่วน

บทที่ 1083 งานแต่งที่ยิ่งใหญ่ของเจียงหย่วน

บทที่ 1083 งานแต่งที่ยิ่งใหญ่ของเจียงหย่วน

ตราบใดที่กระทืบเท้าในเมืองหลิวเจีย สตรีนางใดบ้างเล่าจะไม่ต้องการประจบประแจง?

กู้ซินเถาเฝ้าฝันถึงอดีต แต่ตอนนี้มันกลับถูกคนอื่นแย่งชิงไป

และคนคนนั้นเป็นคนที่นางรังเกียจที่สุดในชีวิต

“พวกเจ้า มาลากผู้หญิงคนนี้ออกไป”

เมื่อเห็นร่างของเจียงหย่วน ในที่สุดดวงตาของกู้ซินเถาก็เปล่งประกาย นางก้าวไปข้างหน้าเพื่อต้องการขวางเจียงหย่วนอย่างไม่คาดคิด ทันใดนั้น น้ำเสียงเย็นชาก็ดังขึ้นจากทางด้านหลัง “กล้าสร้างปัญหาในวันสำคัญของนายน้อยอย่างนั้นหรือ เจ้าอยากตายหรืออย่างไร”

น้ำเสียงอันแสนคุ้นเคยนั้นเป็นเสียงของมามาเหลิ่งที่อยู่ด้านข้างฮูหยินเจียง

แน่นอนว่ายังไม่ทันที่นางจะได้ก้าวเข้าไปใกล้เจียงหย่วน นางก็ถูกหยุดโดยสาวรับใช้และคนรับใช้ที่ปรากฏกายขึ้นด้านหลัง

“เจียง…ฮือ” กู้ซินเถาถูกเหล่าสาวใช้จับเอาไว้ เด็กสาวส่งเสียงกรีดร้องและพยายามดิ้นรน

แต่แล้วก็ถูกปิดปากสนิท

ผู้คนรอบด้านไม่มีผู้ใดกล้ายื่นมือเข้ามาช่วย ซุนซื่อมองกู้ซินเถาที่ถูกลากตัวไปและหายลับไปในฝูงชน

ซุนซื่อไม่สนใจอะไรอีกต่อไป และตะโกนเสียงดัง “อย่าแตะต้องลูกสาวของข้า” นางเบียดตัวแทรกตัวเข้าไปในฝูงชนและไล่ตามลูกสาวไป

การเดินทางของเจียงหย่วนเพื่อแต่งงานกับหลิวเทียนฉือนั้นเป็นไปอย่างราบรื่น และเมื่อเขาเข้าไปในบ้านตระกูลเจียงก็เริ่มทำพิธีคำนับฟ้าดิน

“คำนับกันและกัน ส่งตัวเข้าห้องหอ” ทันใดนั้นก็มีเสียงเกือกม้าดังมาจากข้างนอก

และเสียงฝีเท้าที่สม่ำเสมอ

ที่นี่มีผู้คนมากมาย

ภายในยังเต็มไปด้วยความสุขและความสงบสุข จากนั้นเสียงพูดคุยของฝูงชนก็ดังขึ้นมาจากด้านนอก “ทำไมมีเจ้าหน้าที่และทหารมากมายมาที่นี่”

เจียงอวิ้นหลิ่วรู้สึกตื่นเต้น เขาจึงไม่ได้ยินเสียงที่เกิดขึ้นภายนอก

พวกเขายังคงทักทายกับคนที่มาแสดงความยินดีกับพวกเขา ในขณะนี้ คนเฝ้าประตูวิ่งเข้ามาด้วยความตกใจ และตะเกียกตะกายเข้ามา นางตะโกนด้วยความตื่นตระหนก “นายท่าน ฮูหยิน แย่แล้วเจ้าค่ะ แย่แล้วเจ้าค่ะ!”

ในตอนแรกเจียงอวิ้นหลิ่วรู้สึกตื่นเต้น แต่เมื่อเขาเห็นท่าทางที่เลิ่กลั่กลนลานของสาวรับใช้ วันแห่งฤกษ์งามยามดีเช่นนี้ไม่ควรพูดสิ่งอัปมงคง และสีหน้าของเขาก็มืดลงทันที “เจ้าตื่นตระหนกอะไร”

“นายท่าน เจ้าหน้าที่และทหารจำนวนมากอยู่ข้างนอก พวกเขาได้ล้อมบ้านตระกูลเจียงไว้ทั้งหมดแล้ว” คนรับใช้พูดด้วยความตื่นตระหนก

หลังจากได้ยินสิ่งนี้ เจียงอวิ้นหลิ่วก็ตกใจและหันไปมองหลิวเทียนหมิง

หลิวเทียนหมิงที่ได้ยินเสียงก็หันศีรษะมองออกไปนอกประตูด้วยสีหน้าไม่เชื่อ ดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก

ก่อนที่เจียงอวิ้นหลิ่วจะส่งคนออกไปเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้น ผู้คนข้างนอกก็ตะโกนเสียงดัง “เจียงอวิ้นหลิ่ว รับราชโองการ!”

ราชโองการ

คืออะไร

หัวใจของเจียงอวิ้นหลิ่วเต้นไม่เป็นจังหวะ เขาไม่กล้ารอช้าและรีบวิ่งออกไปพร้อมกับฮูหยินเจียง

เมื่อออกไปข้างนอก พวกเขาก็เห็นเจ้าหน้าที่และทหารกลุ่มหนึ่งในชุดเครื่องแบบเต็มยศ นำโดยชายคนหนึ่งบนหลังม้าศึก ดูสง่างามและน่าเกรงขาม เขามองไปที่เจียงอวิ้นหลิ่วด้วยใบหน้าที่ดุร้าย

เจียงอวิ้นหลิ่วตกใจและรู้สึกว่าร่างกายของเขาสั่นสะท้าน ภายใต้แรงกดดันมหาศาล เขาคุกเข่าลงโดยตรง “ข้าเจียงอวิ้นหลิ่วน้อมรับพระราชโองการ”

ชายคนนั้นจ้องมองที่เจียงอวิ้นหลิ่ว จากนั้นเปิดราชโองการออกมา

เจียงอวิ้นหลิ่วไม่ได้ยินอะไรเลย เขารู้เพียงว่าเนื้อความในนั้นบอกว่าบ้านตระกูลเจียงจะถูกรื้อค้น ทุกคนจะถูกจับเข้าคุก และเงินทั้งหมดจะถูกยึด

นอกจากนี้ยังกล่าวว่าเขากำลังลักลอบขายเกลือ

“ใต้เท้า ใส่ร้าย ใส่ร้าย ข้าไม่ได้ลักลอบขายเกลือ ข้าไม่ได้ลักลอบขายเกลือ ทั้งหมดนี้ถูกทำขึ้นโดยคนอื่น มันถูกทำขึ้นทั้งหมด” ทันใดนั้น เจียงอวิ้นหลิ่วก็นึกถึงฉินเย่จือ และตะโกนโดยไม่คิดว่า “คนอื่นใส่ร้ายข้า คนอื่นใส่ร้ายข้า”

เจ้าหน้าที่และทหารนั่งอยู่บนหลังม้าศึก เมื่อเจียงอวิ้นหลิ่วบอกว่าคนอื่นใส่ร้ายเขา รอยยิ้มที่มีความหมายปรากฏบนใบหน้าของเขา และพูดประชดประชันออกมา “เจียงอวิ้นหลิ่ว เจ้าบอกว่าคนอื่นใส่ร้ายเจ้า แล้วเจ้าคิดว่าคนที่ทำเป็นใคร ทำไมเจ้าไม่กลับไปที่บ้านแล้วถามลูกสะใภ้ที่เพิ่งแต่งงานของเจ้าดูล่ะว่าเป็นคนนอกหรือคนในบ้านของเจ้าเอง”

หลังจากได้ยินสิ่งที่เจ้าหน้าที่พูด เจียงอวิ้นหลิ่วก็ตัวแข็งทันที “ท่านพูดอะไร”

เจ้าหน้าที่ท่าทางดุร้ายซึ่งนั่งอยู่บนหลังม้าตัวสูงมีใบหน้าเย็นชาราวกับว่าเขาไม่ได้ล้อเล่น

ทันใดนั้น เขาก็ตกตะลึง และเมื่อหลิวเทียนหมิงได้ยิน เขาก็ทรุดตัวลงนั่งกับพื้นด้วยท่าทางสยดสยอง

เอาจดหมายกลับมาได้แล้วไม่ใช่หรือ?

สิ่งนี้เป็นไปได้อย่างไร

เขารู้ได้อย่างไรว่าเป็นหลิวเทียนฉือที่บอกความลับ?

ไม่! เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้

เจ้าหน้าที่มองไปที่เจียงอวิ้นหลิ่วด้วยใบหน้าที่ไม่น่าเชื่อ เขาชี้ไปทางหลิวเทียนหมิงที่อยู่ข้างหลังเจียงอวิ้นหลิ่ว และพูดด้วยรอยยิ้ม “เจียงอวิ้นหลิ่ว ถ้าเจ้าไม่เข้าใจ ข้าจะทำให้เจ้าเข้าใจอย่างชัดเจน ข้าหวังดีจึงจะเตือนเจ้าเสียหน่อย เจ้าลองถามพี่ชายของลูกสะใภ้ที่เพิ่งเลื่อนตำแหน่งที่อยู่ข้างหลังเจ้าดูสิ ลองถามเขาว่าใครบอกทางการเกี่ยวกับสถานที่ที่ตระกูลเจียงของเจ้าซ่อนเกลือไว้ แล้วถามเขาว่าใครเป็นคนเปิดโปงเรื่องที่ตระกูลเจียงของเจ้าลักลอบขายเกลือ เจ้าไปถามให้ชัดเจน เจ้าหน้าที่และทหารที่อยู่ข้างหลังข้าจะปล่อยให้เจ้าตายอย่างหมดห่วง”

เมื่อเจียงอวิ้นหลิ่วได้ยิน เขาก็หันกลับไปมองข้างหลังและเห็นหลิวเทียนหมิงล้มลงบนพื้นด้วยท่าทางประหลาดใจและตื่นตระหนกบนใบหน้าของเขา “นี่…นี่เกิดอะไรขึ้นกันแน่”

เจียงอวิ้นหลิ่วชี้ไปที่หลิวเทียนหมิง แล้วถามว่า “เทียนหมิงเกิดอะไรขึ้น”

หลิวเทียนหมิงส่งเสียงแหลม พูดจาติดขัด “ข้า…ข้า…ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน”

“เจ้าไม่รู้หรือ แล้วทางการจะรู้ได้อย่างไรว่าที่เก็บเกลือส่วนตัวของข้าอยู่ที่ไหน หากไม่ใช่เจ้าพูดแล้วจะเป็นใคร” เจียงอวิ้นหลิ่วก่นด่า เมื่อเขาได้ยินหลิวเทียนหมิงส่งเสียงดัง “เกิดอะไรขึ้น ทางการพบสถานที่นี้ได้อย่างไร”

หลิวเทียนหมิงมองไปที่เจียงอวิ้นหลิ่วที่กำลังจะหมดสติ และรู้ว่าคราวนี้ตระกูลเจียงจะไม่สามารถซ่อนความลับได้อีกต่อไปแล้ว

ราชสำนักมีคำสั่งให้บุกค้นบ้านแล้ว

ผู้คนที่อยู่รอบ ๆ ถอยห่างออกไปในขณะนี้ และพวกเขาคุกเข่าลงบนพื้นโดยไม่พูดอะไรสักคำ และมองเห็นได้แค่เพียงศีรษะสีดำ

ตระกูลเจียงกำลังจะถึงจุดจบแล้ว

ทันใดนั้น หลิวเทียนหมิงก็รู้สึกตื่นตระหนก ตระกูลเจียงไม่สามารถอยู่รอดได้อีกต่อไป