ทะลุมิติไปเป็นสาวนาผู้ร่ำรวย [ 农女致富记 ] - บทที่ 1065 หลิวเทียนฉือที่ไร้ประโยชน์

บทที่ 1065 หลิวเทียนฉือที่ไร้ประโยชน์

บทที่ 1065 หลิวเทียนฉือที่ไร้ประโยชน์

เนื่องจากการขายปลาและช่วยชีวิตเขา เฉินจื่อไป๋จึงปฏิบัติต่อกู้เสี่ยวหวานเหมือนผู้มีพระคุณ

“หลิวเทียนฉือเขียนจดหมายถึงกรมการคลัง รายงานการลักลอบขายเกลือของตระกูลเจียงและเขียนว่าโกดังทั้งหมดที่ตระกูลเจียงใช้เก็บเกลืออยู่ที่ใด”

หลังจากที่หลิวเทียนฉือถูกฮูหยินเจียงไล่ออกจากตระกูลเจียง นางก็กลับไปที่ตระกูลหลิว

อย่างไรก็ตาม ในความเป็นจริงไม่ได้เกี่ยวกับการถูกไล่ออกจากตระกูลเจียง

เจียงอวิ้นหลิ่วกลัวว่าหลิวเทียนฉือจะคิดไปไกล ดังนั้นเขาจึงซื้อของจำนวนมากเป็นพิเศษ และไปส่งหลิวเทียนฉือที่รถม้าด้วยตัวเอง นี่ถือได้ว่าเป็นการแสดงออกถึงความรู้สึกของตระกูลเจียงที่มีต่อนาง

ก่อนที่หลิวเทียนฉือจะกลับมา หลิวฉงหร่านได้รับจดหมายที่ส่งมาจากตระกูลเจียงซึ่งมีข้อกล่าวหาต่อตระกูลหลิว

หลิวเทียนฉือไม่ชอบตระกูลเจียงและเจียงหย่วนมาโดยตลอด แต่หลิวฉงหร่านได้บอกเป็นนัยกับเจียงอวิ้นหลิ่วว่าในอนาคตหลิวเทียนฉือจะเป็นลูกสะใภ้ของอีกฝ่าย เนื่องจากสถานะของตระกูลหลิว ทำให้เจียงอวิ้นหลิ่วต้องอดทนและอดกลั้นต่อหลิวเทียนฉือผู้หยิ่งยโสและเอาแต่ใจมาโดยตลอด คราวนี้เมื่อได้ยินมาว่านางไม่ชอบลูกชายของตัวเอง และลูกสะใภ้ในอนาคตคนนี้ก็หวังว่าจะได้แต่งงานกับฮ่องเต้ ตระกูลเจียงจะต้องการผู้หญิงที่หยิ่งยโสเช่นนี้ได้อย่างไร

ในจดหมาย เจียงอวิ้นหลิ่วได้แสดงความคิดเห็นทางอ้อม

เมื่อมองดูจดหมายของเจียงอวิ้นหลิ่ว เขาจะไม่เข้าใจสิ่งที่ต้องการบอกได้อย่างไร

ในนั้นกล่าวว่าการกระทำของตระกูลหลิวนั้นไม่ยุติธรรม และพวกเขาไม่ควรหลอกลวงตระกูลเจียง

หลิวฉงหร่านรู้ว่าสิ่งที่เขาทำนั้นไม่ยุติธรรม แต่เมื่อเห็นว่าเจียงอวิ้นหลิ่วไม่รู้จุดประสงค์ที่แท้จริงของเขา เขาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ในใจของเขา เขาโกรธลูกสาวที่ใจร้อนคนนี้

หลิวเทียนฉือทำงานไม่เสร็จ ดังนั้นนางจึงรู้สึกละอายใจที่ได้เห็นหลิวฉงหร่าน

หลิวเทียนฉือนั่งรถม้ากว่ายี่สิบวันกว่าจะมาถึงเมืองหลวง แค่คิดว่าหากไปถึงช้าลง ความโกรธของหลิวฉงหร่านจะบรรเทาลงได้หรือไม่ นางไม่รู้ว่าตัวเองทำเรื่องผิดพลาดครั้งใหญ่ และทำให้แผนการทั้งหมดของหลิวฉงหร่านถูกขัดจังหวะ

หากไม่มีการสอดแนมของหลิวเทียนฉือที่บ้านตระกูลเจียง เจียงอวิ้นหลิ่วผู้เจ้าเล่ห์คนนั้น เราอาจจะไม่รู้ก็ได้ว่าเขาเก็บอะไรไว้มากมาย

“นายท่าน ในครั้งนี้เทียนฉือช่างทำเกินไป” ฮูหยินหลิวเองก็เห็นจดหมายเช่นกัน นางทำอะไรไม่ได้และเอาแต่ส่ายศีรษะด้วยท่าทางผิดหวัง เมื่อหลิวฉงหร่านเห็นก็ทำให้เขายิ่งโกรธ เขาโยนจดหมายลงพื้นพลางกระทืบเท้าและสาปแช่ง “นางบำเรอก็คือนางบำเรอ แม้ว่าจะได้รับการเลี้ยงดูภายใต้ชื่อของเจ้า แต่ก็เป็นลูกที่คลานออกมาจากท้องอนุภรรยาอยู่ดี”

หลิวฉงหร่านสาปแช่งอย่างโหดเหี้ยม

ฮูหยินหลิวไม่ชอบหลิวเทียนฉือมานานแล้ว ถ้านางไม่ให้กำเนิดเพียงลูกชาย หลิวเทียนฉือจะได้รับการเลี้ยงดูภายใต้ชื่อของนางได้อย่างไร

หลิวเทียนฉือดูมีเสน่ห์มาก นางดูเหมือนแม่ที่ตายไปแล้วของนาง เมื่อมองอีกฝ่ายมักจะทำให้ฮูหยินหลิวรู้สึกอารมณ์เสีย

ฮูหยินหลิวยังซ้ำเติม “นายท่าน เทียนฉือขัดขวางแผนการทั้งหมดของท่านในครั้งนี้ และตระกูลเจียงอาจสูญเสียการควบคุม”

เมื่อตระกูลเจียงทำกิจการเกลือ พวกเขาไม่รู้ว่าตระกูลเจียงจะทำเงินได้เท่าไรในปีนี้ แต่ส่วยประจำปีที่ส่งให้กับตระกูลหลิวนั้นมีเพียงไม่กี่พันตำลึงเงินเท่านั้น

ต่อมาเนื่องจากเจียงหย่วนและหลิวเทียนฉือทำให้หลิวฉงหร่านมีการติดต่อใกล้ชิดกับตระกูลเจียงมากขึ้น และเครื่องบรรณาการของตระกูลเจียงก็เพิ่มขึ้นเป็นสี่เท่า

หลิวฉงหร่านรู้ว่าเป็นเพราะเจียงหย่วนและหลิวเทียนฉือ

ดังนั้นหลิวเทียนฉือจึงถูกส่งให้ไปอยู่ในตระกูลเจียง ประการแรกคือ เพื่อควบคุมตระกูลเจียง และประการที่สองคือ เพื่อให้ตระกูลเจียงมีวันที่ดีเพื่อให้ตระกูลเจียงรู้สึกสบายใจในการสร้างพันธมิตรกับตระกูลหลิว

“เทียนฉือคนนี้อย่าคิดว่านางคลานออกมาจากท้องของอนุภรรยา แต่กลับมีท่าทีหยิ่งยโสมาก” ฮูหยินหลิวกล่าวประชดประชัน “ในเวลานั้น ฮ่องเต้เลือกนางสนม เมื่อเห็นท่าทางที่มีความสุขของเทียนฉือ ดูเหมือนนางจะอยากเป็นนางสนมจริง ๆ”

เป็นแค่เด็กที่คลานออกมาจากท้องของอนุภรรยา ไม่รู้ว่าโชคดีอะไรนักหนาที่ไม่ได้รับการแต่งตั้งจากฮ่องเต้ให้เป็นนางสนม

ฮูหยินหลิวลืมไปเสียสนิทว่านางตื่นเต้นแค่ไหนเมื่อได้ยินว่าฮ่องเต้เรียกหลิวเทียนฉือไปเพื่อเลือกนางสนมเป็นการส่วนตัว

หากหลิวเทียนฉือได้รับเลือกจริง ๆ ตระกูลหลิวก็จะเจริญรุ่งเรือง

อย่างไรก็ตาม ต้องใช้เวลาหลายเดือนในการเลือกและยังไม่ใช่รอบของหลิวเทียนฉือ ในท้ายที่สุดนางก็ถูกส่งออกมา

“เกรงว่าหลังจากสิ่งที่เกิดขึ้นครั้งก่อน ผู้หญิงคนนี้มีความทะเยอทะยานมากขึ้นเรื่อย ๆ และนางไม่สนใจคำพูดของข้าด้วยซ้ำ” หลิวฉงหร่านกัดฟันด้วยความเกลียดชัง

“นายท่าน เด็กคนนี้มีความหยิ่งผยอง และครั้งนี้นางทำผิดครั้งใหญ่ เจ้าต้องสอนบทเรียนให้นาง สอนให้นางอย่าคิดทำลายรากฐานของตระกูลหลิวของเรา”

หลิวฉงหร่านรู้ถึงความน่ากลัวของเรื่องนี้โดยธรรมชาติ และเขาก็มีแผนการอยู่ในใจ รอคอยให้หลิวเทียนฉือกลับมาและสอนบทเรียนให้กับนาง

หลิวเทียนฉือนั่งอยู่บนรถม้าที่สั่นไหวตลอดทางกลับบ้าน

ทันทีที่กลับถึงบ้าน นางก็ตรงไปสารภาพผิด

หลิวฉงหร่านโกรธมากและทุบตีนาง

หลิวฉงหร่านผู้หยิ่งยโสระบายความโกรธทั้งหมดที่มีต่อตระกูลเจียงและกู้เสี่ยวหวาน

หลิวฉงหร่านรู้ว่าลูกสาวคนนี้ไม่มีประโยชน์ต่อตระกูลเจียงอีกแล้ว

นอกจากนี้ เขายังไม่อยากจะคิดเรื่องนาง หากไม่ได้รับการปกป้องจากนายท่าน คนเหล่านั้นจะถูกเหยียบย่ำ และพวกเขาก็เลิกคิ้วอย่างเย็นชาทันที

เมื่อรวมกับความไม่ชอบของฮูหยินหลิว สถานะของหลิวเทียนฉือในตระกูลหลิวก็ดิ่งลง และนางก็รู้ว่าการตกลงมาจากก้อนเมฆมาสู่โลกในทันทีนั้นย่อมรู้สึกอย่างไร

หลิวเทียนฉือจะทนต่อการปฏิบัติเช่นนี้ได้อย่างไร คำที่นางพูดตลอดทั้งวันคือ ตระกูลเจียงสมควรต้องตาย และกู้เสี่ยวหวานเองก็เช่นกัน

เพราะถูกทุบตี นางจึงได้แต่นอนอยู่บนเตียงตลอดทั้งวัน ถอนหายใจ และยังไม่วายจะสาปแช่งตระกูลเจียงและกู้เสี่ยวหวาน

ตอนนี้คนรับใช้ของหลิวเทียนฉือเปลี่ยนจากเสี่ยวเถาเป็นเสี่ยวเหอ

กู้เสี่ยวหวานไม่เอาเรื่องกับเสี่ยวเถา และเสี่ยวเถาก็ติดตามหลิวเทียนฉือกลับไปที่บ้านตระกูลหลิว แต่นางไม่จงรักภักดีเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป

เสี่ยวเถาซึ่งเคยประสบกับสิ่งเหล่านั้นได้สูญเสียความภักดีต่อหลิวเทียนฉือไปนานแล้ว

เสี่ยวเหอเก่งในการออกความคิด แต่ความคิดที่นางคิดขึ้นมาล้วนเป็นความคิดที่ไม่ดี

เมื่อเห็นว่าหลิวเทียนฉือเกลียดตระกูลเจียงและกู้เสี่ยวหวานมาก นางจึงคิดหาวิธีเพื่อกระทำการบางอย่าง