ทะลุมิติไปเป็นสาวนาผู้ร่ำรวย [ 农女致富记 ] - บทที่ 1057 หญิงสาวแปลกหน้า

บทที่ 1057 หญิงสาวแปลกหน้า

บทที่ 1057 หญิงสาวแปลกหน้า

เนื่องจากเหตุการณ์ของมามาเหลิ่ง ในบ้านตระกูลเจียงจึงไม่ได้ยินคำพูดใด ๆ เรื่องของฮูหยินเจียงอีกต่อไป

ดูเหมือนว่าเรื่องแบบนี้จะเป็นเพียงภาพลวงตาของทุกคน

ทุกคนในบ้านตระกูลเจียงถูกจัดการไปแล้ว และตอนนี้ถึงเวลาแล้วที่จะจัดการกู้ซินเถา

กู้ซินเถาถูกตระกูลเจียงส่งกลับบ้าน

เมื่อซุนซื่อเห็นว่าลูกสาวของนางถูกส่งกลับบ้านในสภาพเสื้อผ้าที่หลุดลุ่ย ในตอนแรกนางรู้สึกตกใจและหลังจากได้ยินสิ่งที่เกิดขึ้นกับตระกูลเจียง เมื่อลูกสาวของนางทำเรื่องไร้ยางอายต่อหน้าสาธารณชน ซุนซื่อก็ตกตะลึงเช่นกัน

เมื่อมองไปที่กู้ซินเถาซึ่งยังคงไม่ได้สติอยู่เล็กน้อย ซุนซื่อก็โกรธมาก

ซุนซื่อโกรธมาก แต่ไม่ใช่เพราะกู้ซินเถาหรือเพราะตระกูลเจียง แต่นางโทษความผิดทั้งหมดเหล่านี้ให้กู้เสี่ยวหวาน

เมื่อกู้ซินเถาตื่นขึ้นมาและพบว่าเกิดอะไรขึ้นกับนาง นางก็อยากฆ่าตัวตายเช่นกัน

สิ่งที่กู้ฉวนลู่พูดนั้นน่าเกลียดยิ่งกว่า เขาบอกว่าลูกสาวมักสร้างปัญหาให้กู้จือเหวินอยู่เสมอ

หากไม่ใช่เพราะกู้ซินเถาต้องการถูกพาตัวไปที่บ้านของตระกูลเจียง ตระกูลเจียงก็จะยังคงเป็นต้นไม้ใหญ่ที่คอยปกป้องครอบครัวกู้ในอนาคต ด้วยความกลัวว่ากู้ฉวนลู่จะอารมณ์เสียและทำร้ายกู้ซินเถาจนตาย

ที่นอกบ้าน กู้ซินเถาได้รับความคับข้องใจมากมาย และตอนนี้นางยังต้องถูกกู้ฉวนลู่รังเกียจทั้งต่อหน้าและลับหลัง นางจะอยากอยู่ต่อไปได้อย่างไร นางพยายามแขวนคอตัวเองและกรีดข้อมือหลายครั้ง แต่กู้ซินเถายังไม่ถึงเวลาตายและได้รับการช่วยเหลือมาทุกครั้ง

เมื่อเห็นประสงค์ของสวรรค์ กู้ซินเถาไม่ได้พูดอะไรเกี่ยวกับความตายอีก

แต่เรื่องที่ด่วนที่สุดคือตระกูลเจียง

เกิดเหตุการณ์ครั้งใหญ่ในตระกูลเจียง และฮูหยินเจียงก็ต้องให้คำอธิบายแก่นางใช่หรือไม่

อย่างไรก็ตาม กู้ซินเถาคิดผิด…

หากนางเป็นคนเดียวที่เสียหน้าในครั้งนี้ ฮูหยินเจียงคงจะช่วยเหลือนางบ้าง

ครั้งนี้ ไม่เพียงแต่กู้ซินเถาเท่านั้นที่ตกเป็นเหยื่อ แต่ฮูหยินเจียงยังเสียหน้าเช่นกัน

กู้ซินเถาไม่รู้เกี่ยวกับเหตุการณ์นี้ ดังนั้นนางจึงวิ่งไปหาฮูหยินเจียงที่บ้านของตระกูลเจียง

ในขณะนี้ ฮูหยินเจียงโกรธมาก นางจะสนใจกู้ซินเถาได้อย่างไร

เมื่อได้ยินว่ากู้ซินเถาพูดอย่างเปิดเผยที่ประตูบ้านตระกูลเจียงว่านางต้องการแต่งเข้าตระกูลเจียง ฮูหยินเจียงก็โกรธมาก

โชคดีที่เจียงอวิ้นหลิ่วและเจียงหย่วนไม่อยู่บ้านในเวลานี้ พวกเขาทั้งหมดออกไปดูกิจการ

ฮูหยินเจียงเป็นเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ในตระกูลเจียง

ดังนั้นเมื่อได้ยินว่ากู้ซินเถากำลังส่งเสียงอย่างโจ่งแจ้งว่าจะแต่งงานกับเจียงหย่วน ฮูหยินเจียงก็แทบจะรีบพุ่งออกจากประตูไปถอดเสื้อผ้าของกู้ซินเถา แล้วแขวนนางไว้ที่ประตูเมืองให้ทุกคนในเมืองสามารถมองเห็นกู้ซินเถาที่ไร้ยางอายคนนี้ได้

แต่โชคดีที่มีมามาเหลิ่งคอยห้ามปรามอยู่ เรื่องนี้จึงผ่านไปได้

นางสั่งให้คนไปไล่กู้ซินเถาออกไป และห้ามไม่ให้นางกลับมาเหยียบที่นี่อีก

แต่เมื่อกู้ซินเถาเห็นว่าฮูหยินเจียงเพิกเฉยต่อตัวเองและกลัวว่าตระกูลเจียงจะผิดสัญญาต่อนางก็เกิดความโกลาหลที่ประตูบ้านของตระกูลเจียงเป็นเวลาหลายวัน

สองสามวันนี้ กู้เสี่ยวหวานไม่สามารถอารมณ์ดีไปมากกว่านี้ได้อีกแล้ว

ได้ยินมาว่ากู้ซินเถายังคงคุกเข่าอยู่ที่หน้าประตูบ้านตระกูลเจียง และขอร้องให้ฮูหยินเจียงอนุญาตให้นางเข้าไปในบ้าน

แต่ฮูหยินเจียงคือใครกัน

นางเคยยกย่องเชิดชูผู้ที่สูงกว่าและกดขี่คนที่ต่ำต้อยกว่า นางไม่ชอบกู้ซินเถา ถ้าไม่ใช่เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นในร้านจิ่นฝู ฮูหยินเจียงจะยอมให้กู้ซินเถาเข้าประตูตระกูลเจียงได้อย่างไร

ในเวลานี้ เมื่อมีสิ่งนี้เกิดขึ้นกับกู้ซินเถา ฮูหยินเจียงไม่กล้าที่จะรุกรานกู้เสี่ยวหวาน แต่กู้ซินเถาที่เป็นเพียงสาวบ้านนอก นางไม่หวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย

ฮูหยินเจียงโยนความผิดทั้งหมดไปที่กู้ซินเถา

นางออกคำสั่งว่าห้ามกู้ซินเถามาเหยียบย่างเข้าตระกูลเจียงตลอดไป

กู้เสี่ยวหวานติดตามฉินเย่จือ ไม่ว่าจะเป็นการทำบัญชีในร้านอาหาร หรือดูละครในโรงละคร

หรือไปโรงน้ำชาเพื่อดื่มชา

ชีวิตของกู้เสี่ยวหวานเรียกได้ว่ามีชีวิตชีวามาก

วันหนึ่งที่ประตูร้านจิ่นฝู หญิงสาวในชุดธรรมดากำลังทะเลาะกับใครบางคน

ผู้หญิงคนนั้นดูเหมือนชาวบ้านทั่วไป ใบหน้าที่เรียบนิ่ง แม้จะเป็นใบหน้าธรรมดา เมื่อรวมกันแล้วถือได้ว่าให้ความรู้สึกสดชื่นแก่ผู้คน

หญิงสาวโต้เถียงเสียงดังกับเด็กหนุ่มที่แต่งตัวงดงามด้วยสีหน้ากระตือรือร้น

กู้เสี่ยวหวานเคยเห็นชายหนุ่มคนนั้นมาก่อน และเขาเป็นลูกชายคนโตของตระกูลจ้าว จ้าวจื่อชง

เป็นคนที่ฮูหยินจ้าวแนะนำตัวเองหลายครั้ง ลูกชายสุดที่รักของนาง…

กู้เสี่ยวหวานไม่สนใจเขามากนัก จ้าวจื่อชงคนนี้เป็นคนไร้ระเบียบ

ลวนลามผู้หญิงจากครอบครัวที่ร่ำรวย ใช้เวลาทั้งวันกับพวกพ้อง ดื่มเหล้าหรือดูการแสดง ชีวิตของพวกเขาดำเนินไปอย่างเรื่อยเปื่อย

กู้เสี่ยวหวานเดินเข้าไปใกล้เพื่อฟังเสียงโวยวายนั้น

ปรากฏว่าหญิงสาวช่วยจ้าวจื่อชงจากม้าที่กำลังพยศ และไปทำร้ายเด็กหญิงโดยไม่ได้ตั้งใจ

นางน่าจะอายุไล่เลี่ยกับกู้เสี่ยวหวาน ผู้หญิงคนนั้นช่วยเด็กหญิงคนนั้นไว้

เมื่อเด็กหญิงเห็นว่าเป็นจ้าวจื่อชงที่เกือบจะทำร้ายนาง นางจะกล้าเป็นพยานให้หญิงคนนั้นได้อย่างไร หลังจากขอบคุณผู้หญิงคนนั้นแล้ว นางก็วิ่งหนีไปอย่างไร้ร่องรอย

ตอนนี้ จ้าวจื่อชงเห็นว่าคนที่เขาทำร้ายวิ่งหนีไปโดยไม่พูดอะไรสักคำ เขาจึงระบายอารมณ์ทั้งหมดที่มีต่อผู้หญิงคนนั้น ดึงผู้หญิงคนนั้นที่ได้ช่วยชีวิตคนอื่นไว้และไม่ยอมปล่อยนางไป

เขายังบอกด้วยว่านางทำให้ม้าของเขาตกใจและหวาดกลัว ซึ่งทั้งหมดจะต้องได้รับการชดเชย

หญิงสาวไม่คาดคิดว่าจะได้พบกับคนอันธพาลเช่นนี้ในวันแรกที่นางมาถึงเมืองหลิวเจีย จ้าวจื่อชงผู้ซึ่งต้องการจะต่อสู้ด้วยกำลัง กลับล้มเลิกความคิดและระงับมันไว้ในใจทันที

มีคนเห็นเขาแล้ว เขาจะผลีผลามไม่ได้

“เจ้ารีบบอกมา ข้าตกใจเจ้าจนตกม้าและกระดูกหักไปหมด เจ้าพูดมาว่าจะชดเชยอย่างไร และม้าของข้าอีก ม้าที่ดีจนไม่มีใครเทียบขนาดนี้ ตอนนี้ถูกเจ้าทำให้ตกใจจนไม่กล้าแม้แต่จะเดินบนถนนแล้ว” จ้าวจื่อชงคนนี้พูดเกินจริงและบอกหญิงสาวทุกอย่างทันที

กู้เสี่ยวหวานอยู่ด้านข้างเสมอและเข้าใจทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น