ตอนที่ 504 ที่แท้ก็รอเธออยู่นี่เอง(1)
ตอนที่ 504 ที่แท้ก็รอเธออยู่นี่เอง(1)
เมื่อได้ยินคำพูดแบบนี้ของแอนดี้ ฉินมู่หลานก็หันไปมองด้วยความแปลกใจ
วิลเลียมที่อยู่ข้าง ๆ พยักหน้าแล้วบอกกล่าว “มิสซิสฉิน แอนดี้ทำได้แน่นอน ครอบครัวของเขาข้องเกี่ยวกับธุรกิจแขนงนี้มาโดยตลอด เป็นเจ้าเก่าที่มีมานาน ทุกคนต่างไว้ใจในผลิตภัณฑ์ของเขาทั้งนั้น ถ้าคุณร่วมมือกับแอนดี้ จะต้องมีคนซื้อเยอะแน่นอน”
ฉินมู่หลานได้ยินแบบนี้ก็หันไปมองแล้วเอ่ยถาม “คุณแอนดี้ก็อยากจะร่วมงานกับเราเหมือนกันเหรอคะ?”
แอนดี้พยักหน้าอย่างไม่ลังเล ก่อนจะกล่าว “แน่นอนครับ เราสามารถร่วมงานกันได้”
ก่อนหน้านี้เขาไม่เชื่อมั่นในศาสตร์แพทย์แผนจีนของทางประเทศจีนเลย ในความเห็นของเขา แพทย์แผนจีนไม่ได้ดูต่างจากศาสตร์หมอผีสักเท่าใด จึงดูไม่ค่อยน่าเชื่อถือนัก แต่หลังจากได้ทดสอบกับตัวเองก็พบว่ามันน่าทึ่งมากจริง ๆ เขาจึงเชื่อมั่นในยาเสริมความงามแล้ว
เมื่อฉินมู่หลานเห็นว่าแอนดี้ก็อยากร่วมงานด้วย จึงยิ้มอย่างเป็นกันเองแล้วบอกกล่าว “นั่นเยี่ยมมากเลยค่ะ แต่ไม่รู้ว่าทางฝั่งคุณแอนดี้จะทดลองเหมือนกับคุณวิลเลียมก่อนหรือเปล่าคะ”
แต่ถึงอย่างนั้นแอนดี้ก็รีบโบกมือทันที ก่อนจะกล่าว “ไม่ต้องลองหรอกครับ ผมเชื่อใจคุณ”
เมื่อได้ยินสิ่งที่แอนดี้กล่าว ฉินมู่หลานก็อดหัวเราะขึ้นมาเสียไม่ได้ ก่อนจะเอ่ยขึ้น “ถ้าอย่างนั้นก็ได้ค่ะ เดี๋ยวฉันจะไปตาม ผอ.หลิวก่อน แล้วเดี๋ยวพวกเรามาคุยเรื่องสัญญากันค่ะ”
“ได้ครับ”
แอนดี้พยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม
อีกด้านหนึ่ง หลิวเสวียข่ายมาหาอย่างเร่งรีบ เขาย่อมกระตือรือร้นกับสิ่งที่สร้างการแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศได้อยู่แล้ว หลังจากลงนามสัญญาเรียบร้อย เขาก็ยังรู้สึกเหลือเชื่อ นึกไม่ถึงเลยว่าวิลเลียมเพิ่งลงนามสัญญาไปเมื่อไม่นานมานี้ แอนดี้ก็ตามมาอีกคนแล้ว ดีเหลือเกิน
และฉินเจี้ยนเซ่อก็เดินมาพร้อมกับยาสองถุงใหญ่ หลังจากนั้นแอนดี้ก็รับยาแล้วเตรียมตัวกลับไป
“หมอฉิน หลังจากดื่มหมดแล้ว ผมจะกลับมาจีนอีกครั้ง ถึงตอนนั้นคุณช่วยตรวจให้ผมด้วยนะครับ”
ฉินมู่หลานได้ยินแบบนี้ ก็พยักหน้าพร้อมรอยยิ้มพลางกล่าวว่า “เรื่องนั้นแน่นอนอยู่แล้วค่ะ”
หลังจากแอนดี้และวิลเลียมไปแล้ว หลิวเสวียข่ายก็รีบหันไปมองฉินมู่หลานแล้วเอ่ยถาม “มู่หลาน ทำไมครั้งนี้คุณแอนดี้มาอีกคนล่ะ หรือว่าคุณวิลเลียมพามา”
“ใช่ค่ะ คุณวิลเลียมเป็นคนพามา”
จากนั้น ฉินมู่หลานก็เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ฟัง แล้วพูดต่อ “นั่นเป็นเพราะคุณแอนดี้เชื่อในทักษะการแพทย์ของฉันด้วยค่ะ จึงมั่นใจในยาเสริมความงาม ครั้งนี้เขาได้สั่งซื้อไปไม่น้อยเลย”
หลิวเสวียข่ายมองฉินมู่หลานอย่างชื่นชมแล้วบอกกล่าว “มู่หลาน คุณเป็นหน้าเป็นตาให้กับพวกเราจริง ๆ โรคที่แพทย์แผนตะวันตกรักษาไม่ได้ แต่พอถึงมือคุณ คุณใช้ศาสตร์แพทย์แผนจีนรักษาได้ เห็นได้ชัดว่าแพทย์แผนจีนเขาเราก็ยอดเยี่ยมไม่แพ้กัน”
“เดิมทีแพทย์แผนจีนของเราก็ยอดเยี่ยมอยู่แล้วค่ะ”
“ใช่ๆๆ”
หลิวเสวียข่ายรู้สึกว่าแพทย์แผนจีนเป็นภูมิปัญญาที่ลึกซึ้งมาก
เห็นว่าวันนี้มีคำสั่งซื้อเยอะขนาดนี้ หลิวเสวียข่ายจึงมีความสุขมาก หันมองฉินมู่หลานแล้วเอ่ยขึ้น “มู่หลาน วันนี้ผมจะเลี้ยงข้าวคุณเอง”
“ตกลงค่ะ”
ฉินมู่หลานก็ไม่ปฏิเสธ ตอบตกลงพร้อมรอยยิ้ม
หลังจากนั้นหลิวเสวียข่ายก็พาเยว่เจินจูมาด้วย ทั้งสามไปกินข้าวที่โรงแรมรัฐแห่งหนึ่ง
เยว่เจินจูนึกถึงเพื่อนที่ฮ่องกง จึงอดถามไม่ได้ “มู่หลาน เธอรู้ไหมว่าช่วงนี้เฉินเหวินเหวินเป็นยังไงบ้าง ตั้งแต่กลับมา พวกเราไม่ได้ติดต่อกันเลย”
“เฉินเหวินเหวินได้ถ่ายทำโฆษณาแล้ว แต่ยังต้องมีการแก้ไขนิดหน่อย หลังจากทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยแล้ว จะออกฉายที่ฮ่องกง”
“ดีมากเลย”
เยว่เจินจูทราบเรื่องนี้ก็รู้สึกดีใจกับเฉินเหวินเหวิน ตอนแรกหล่อนคิดว่าดาราสาวอย่างเฉินเหวินเหวินเป็นคนสวยพราวสเน่ห์มาก แต่เมื่อครั้งก่อนที่ไปฮ่องกง แล้วได้ฟังเรื่องราวจากอีกฝ่ายมากขึ้น จึงได้ทราบว่าการเป็นดาราไม่ใช่เรื่องง่ายขนาดนั้น หากสามารถพัฒนาตนขึ้นได้ ก็จะรับงานเพิ่มได้อย่างอิสระมากขึ้น
“เดี๋ยวรอน้าข่งกลับไปครั้งนี้ ฉันจะให้หล่อนถามเฉินเหวินเหวินว่าเต็มใจไม่แต่งหน้าออกสื่อได้ไหม หากว่าหล่อนเต็มใจ ก็จะได้รับงานโฆษณาเพิ่มอีก”
เมื่อได้ยินแบบนี้ เยว่เจินจูก็รู้สึกไม่ค่อยแน่ใจนัก
“ก่อนหน้านี้ฉันเคยคุยกับเหวินเหวิน ดูเหมือนว่าเวลาหล่อนออกไปข้างนอกจะแต่งหน้าทุกครั้ง ก็เลยไม่รู้ว่าหล่อนจะเต็มใจหรือเปล่า”
ฉินมู่หลานได้ยินแบบนี้ ก็กล่าวอย่างไม่ค่อยมั่นใจนัก “หากว่าหล่อนไม่เต็มใจทำ ถ้างั้นก็ทำได้แค่หาคนอื่น”
เยว่เจินจูค้นพบว่าหล่อนอาจจะโน้มน้าวเฉินเหวินเหวินไม่ได้ เพราะทั้งคู่ไม่ได้สนิทกันมากนัก
หลังจากทั้งสามคุยกันเสร็จ ฉินมู่หลานก็กลับไป เพียงแต่สิ่งที่คาดไม่ถึงก็คือ มีแขกรอเธออยู่ที่บ้าน
“คุณป้า มาได้ยังไงคะเนี่ย?”
เมื่อฉินมู่หลานเห็นว่าเป็นหยวนปิงซิน เธอก็รู้สึกแปลกใจมาก
หยวนปิงซินเห็นฉินมู่หลานแล้วก็หัวเราะขึ้น กล่าวว่า “ฉันกลับมาบ้าน ก็เลยแวะมาหาเธอ”
พูดจบหล่อนก็จ้องมองหน้าท้องของฉินมู่หลานก่อนจะเอ่ยทัก “มู่หลาน ได้ยินว่าเธอท้องลูกแฝดอีกแล้วเหรอ ยินดีกับเธอด้วยจริง ๆ นะ”
ถึงเซี่ยเจ๋อหลี่จะย้ายมาที่ปักกิ่งแล้ว แต่พวกเขาก็ยังติดต่อกัน หล่อนจึงทราบว่าฉินมู่หลานตั้งครรภ์อีกแล้ว
“ขอบคุณค่ะคุณป้า”
ฉินมู่หลานยิ้มแล้วกล่าวเชิญหยวนปิงซินให้นั่งลง หลังจากนั้นก็ไปปอกผลไม้อีกครั้ง เพื่อเป็นของว่างนิดหน่อย
ตอนแรกชิงชิงกับเฉินเฉินจะมาหาแม่ แต่ก็ไม่คิดว่าจะมีแขกอยู่ที่บ้าน ถึงแม้ว่าทั้งสองจะยังเด็ก กระนั้นก็เชื่อฟังไม่ร้องโวยวายเลย
“อุ๊ยตาย…ชิงชิงกับเฉินเฉินของเราน่ารักมากเลยนะเนี่ย”
หยวนปิงซินรู้สึกเหมือนใจแทบละลาย หล่อนลูบหัวเด็ก ๆ ทั้งสองคน หลังจากนั้นก็หยิบซองแดงที่เตรียมเอาไว้ก่อนหน้านี้ออกมา “นี่ ให้ชิงชิงเฉินเฉินของเราไว้ไปซื้อขนมกิน”
ชิงชิงกับเฉินเฉินยังไม่ยอมรับ แต่หันมองฉินมู่หลานแทน เมื่อเห็นแม่พยักหน้า จึงยอมรับซองแดงเอาไว้ หลังจากนั้นก็กล่าวขอบคุณ
“ชิงชิงเฉินเฉิน พวกเธอน่ารักมากเลย”
หยวนปิงซินรู้สึกอยากขโมยเด็ก ๆ ทั้งสองกลับบ้านเหลือเกิน “มู่หลาน เธอสั่งสอนเด็กสองคนนี้มาดีมากเลยนะ”
ฉินมู่หลานได้ยินแบบนี้ก็เอ่ยทั้งรอยยิ้ม “พวกเขาดีตั้งแต่แรกอยู่แล้วค่ะ”
…………………………………………………………………………………………………………………………
สารจากผู้แปล
สมหวังได้ก็ตอนที่เซ็นสัญญาถูกคนนี่แหละ
ไหหม่า(海馬)
