ตอนที่72เธอมาทาครีมสิ
ราวกับรู้ความคิดของทั้งสองสาวหลินหยางก็เขินจนยิ้มออกมา
โชคดีที่ก่อนหน้านี้เซี่ยหลินหลินกับหารซิ่นเอาขวดใบค่อนข้างใหญ่มาด้วยหลินหยางหาขวดเซรามิกมาจำนวน5ใบแล้วจึงเทครีมกระวานลงไปในขวดนั้น
กลิ่นหอมที่ลอยโชยมาในอากาศก็รู้ว่าครีมกระวานนั้นช่างสดและใหม่อย่างหาที่เปรียบไม่ได้เซี่ยหลินหลินถามอย่างสงสัยว่า“หลินหยางครีมนี้ใช้ยังไงและมันมีคุณสมบัติอย่างไร”
“ครีมกระวานนี้วิธีใช้ง่ายมากทาตรงจุดนั้นแล้วนวดเบาๆสามนาทีเช้าวันที่สองล้างน้ำให้สะอาดก็พอถ้าไม่มีอะไรผิดพลาดก็จะเห็นผลในทุกครั้งที่ใช้เลยแหละ”หลินหยางอธิบายอย่างเบาๆ
สาวทั้งสองได้ยินแล้วก็หน้าแดงขึ้นมาทันทีรู้สึกเขินๆแปลกๆในที่สุดจางฟางก็ทำลายความเงียบขึ้นมาและถามด้วยความเขินอาย“ครีมนี้มีผลข้างเคียงไหมสุดท้ายแล้วจุดตรงนั้นมันจะมีอาการแพ้ไหม”
“วางใจเถอะมันไม่มีโทษต่อร่างกายในสมัยก่อนต้องเป็นสนมของฮ่องเต้เท่านั้นถึงจะสามารถใช้ครีมนี้ได้”หลินหยางอธิบายต่อ
“งั้นจางฟางเธอเอาไปลองหน่อยล่ะกัน”เซี่ยหลินหลินพูดด้วยน้ำเสียงต่ำๆ
“ได้เลย”จางฟางตกปากรับคำ
“จะเริ่มใช้ตอนไหนหล่ะ”เซี่ยหลินหลินถาม
“ถ้าพวกเธอตกลงล่ะก็เริ่มใช้ตอนนี้เลยได้เลยจางฟางเธอไปอาบน้ำก่อนสิ”หลินหยางชี้ไปที่ลานที่อยู่ตรงหัวมุม“ห้องอาบน้ำอยู่ตรงนั้น”
“โอเคฉันไปอาบน้ำก่อน”จางฟางหน้าแดงแล้วเดินออกไป
เซี่ยหลินหลินเอาครีมกระวานที่อยู่ในมือและมองครีมกระวานสีฟ้าอ่อนนั้นด้วยรอยยิ้มแล้วพูดว่า“หลินหยางหลังจากนี้ฉันจะยกให้เธอเป็นเพื่อนสาวเธอดูสิเธอได้ใช้ครีมกระวานกับสาวๆสวยๆทั้งนั้นมันจะช่วยพวกหล่อนได้มากเลยทีเดียว”
“ของชิ้นนี้แม้ราคาจะสูงมากใช้ได้กับผู้หญิงทุกชนชั้นแถมทั้งยังทำเงินได้ให้อีกด้วย”หลินหยางยิ้ม
“ถูกต้องหลังจากนี้ไม่ว่าเธอจะผลิตยาอะไรออกมาจะต้องบอกฉันเป็นคนแรกนะ”เซี่ยหลินหลินบอกกับหลินหยาง
มองใบหน้าที่สวยงามของเซี่ยหลินหลินช่างสุภาพและสง่างามหลินหยางแอบคิดในใจว่าช่างสวยเหลือเกินพร้อมทั้งพยักหน้าและพูดว่า“แน่นอนนอกจากว่าจะมีผู้หญิงที่สวยกว่าคุณมาซื้อยาไม่งั้นคนแรกที่ฉันจะบอกก็คือเธอ”
“อะไรนะพูดแบบนี้แสดงว่าเธอเห็นว่าฉันสวยถึงยอมร่วมมือกับฉันหรอ”เซี่ยหลินหลินดีใจและถามอย่างยิ้มๆ
“ไม่ใช่อย่างนั้นเพราะเธอนำเงินมาให้ฉันฉันถึงยอมร่วมมือกับเธอต่างหากล่ะ”
เซี่ยหลินหลินยิ้มออกมาดวงตาที่สวยหยาดเยิ้มมองหลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงยั่วยวน“หลินหยางเดี๋ยวตอนที่จางฟางใช้ยาเธอก็มาคอยดูอยู่ข้างๆด้วยนะจะได้ว่าจางฟางใช้ยาถูกต้องไหม”
“เอออออคือออออถ้าต้องให้มาดูจางฟาง……..ล่ะก็ถ้าหากเขาไม่สะดวกก็คงจะไม่ได้ของแบบนี้บังคับกันก็ไม่ดี”หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงเบาๆ
“โอเคเดี๋ยวฉันบอกจางฟางก่อน”เซี่ยหลินหลินพยักหน้า
“หลินหยางมีผ้าขนหนูไหม”เสียงของจางฟางดังมาจากด้านนอก
“ไม่มีเหลือเลยเธอใช้ของฉันก่อนแล้วกัน”หลินหยางตอบอย่างเกรงใจชี้ไปที่ผ้าขนหนูที่แขวนอยู่“เซี่ยหลินหลินเธอเอาไปให้จางฟางสิ”
“เดิมทีไม่ได้คิดจะอยู่ที่นี่เลยไม่ได้เอาของอะไรมาเลยไม่สะดวกเลย”เซี่ยหลินหลินพูดพรางยิ้มแล้วเอาผ้าขนหนูของหลินหยางออกไป
ประมาณ5นาทีจางฟางกับเซี่ยหลินหลินก็เดินเข้าไปในห้องเมื่อมองไปที่จางฟางหลินหยางรู้สึกตื่นเต้นจางฟางที่พึ่งอาบน้ำเสร็จก็รู้สึกหน้าแดงบนผมของเขามีหยดน้ำอยู่ท่อนล่างนุ่งกระโปรงสั้นสีแดงม่วงท่อนบนใส่เสื้อสีขาวให้ความรู้สึกถึงวัยรุ่นโดยรวมแล้วดูอรชรอ้อนแอ้นมีเสน่ห์มาก
เสื้อผ้าที่ห่อหุ้มอยู่หน้าเนินอกทำให้หลินหยางเห็นแล้วถึงกับตะลึง
“ให้ลองในห้องนี้หรอ”จางฟางถามด้วยน้ำเสียงเบาๆ
“ใช่ครับคุณเอาเข้าไปด้านในเถอะ”หลินหยางส่งยากระวานให้จางฟาง
จางฟางรับมาแล้วหน้าก็แดงและเดินเข้าห้องไปเซี่ยหลินหลินก็เดินตามเข้าไปเช่นกัน
ไม่รู้ว่าทั้งสองคนพูดคุยอะไรกันห้านาทีผ่านไปก็ได้ยินเสียงของเซี่ยหลินหลินดังออกมา“หลินหยางเข้ามาหน่อยสิ”
“มีอะไรหรอ”จางฟางถามด้วยความตกใจและเดินเข้าไปในห้อง
จางฟางยังไม่ทันได้ถอดเสื้อผ้าแค่นั่งอยู่ที่เตียงหน้ายังคงแดงอยู่
“เธอมาช่วยจางฟางทำหน่อยสิพวกฉันอย่างจะรู้ว่าต้อใช้ปริมาณเยอะแค่ไหนถึงจะเหมาะ”เซี่ยหลินหลินรู้สึกเขินอายหน้าแดงมองไปที่หลินหยางพูดต่อว่า“ตอนที่ทำให้ห้ามมีเจตนาอื่นนะ”
หลินหยางได้ยินก็พยักหน้ารับ“จางฟางเธอพร้อมหรือยัง”
“อืมม”พยักหน้าช้าๆจางฟางถามว่า“จะถอดเสื้อให้หมดเลยไหม”
“ถ้าเธอคิดส่ายากระวานมันสามารถทะลุเสื้อผ้าได้ก็ไม่ต้องถอด”
มองหลินหยางด้วยความโมโหจางฟางพูดขึ้นว่า“อยากจะดูก็บอกตรงๆไม่ต้องทำเฉไฉ”
พูดพลางก็ถอดเสื้อผ้าออกทำให้เห็นเสื้อในชั้นสีแดงที่อัดแน่นไปด้วยเนื้อหน้าอกใหญ่จนแทบจะล้นทะลักออกมาหลินหยางกลัวจนรีบถอยออกมาอยู่หลายก้าวจากเดิมเป็นสถานที่ที่อบอุ่นกลับกลายเปลี่ยนเป็นสถานการณ์ตึงเครียด
มือจางฟางขยับไม่หยุดทั้งปลดเข็มขัดออกและรีบถอดกางเกงลงจนเปล่าเปลือย
“จางฟางต่อเถอะ”เซี่ยหลินหลินพูดอยู่ข้างๆเขาสายตาเต็มไปด้วยความยั่วยวน
“อะไรของเธอคนอื่นเห็นฉันหมดแล้วเธอจะดีใจอะไร”สายตามมองไปที่เซี่ยหลินหลินจางฟางหน้าแดงไปพลางถอดเสื้อในออกไปพลางสิ่งสวยงามด้านในก็เผยออกมาให้เห็นอย่างชัดเจน
หน้าอกเต็มไปด้วยเนื้อนิ่มๆในใจของเซี่ยหลินหลินคิดว่าในที่สุดขนาดของจางฟางกับของตนเองมันก็ไม่เท่ากัน
“ที่แท้ก็มีสีอื่นๆ”เซี่ยหลินหลินมองไปที่หน้าอกของจางฟางในใจเดาว่าเป็นเช่นนั้น
“หลินหยางทาแบบนี้ก็ได้ผลเหมือนกันหรอ”ถึงแม้ว่าจางฟางจะรู้สึกเขินๆอยู่แต่ตนก็อายุสี่สิบเข้าไปแล้วเรื่องบนเตียงนี้ก็เป็นเรื่องค่อยข้างเปิดเผยคงไม่ต้องอายแล้วแหละตนเลยชี้ไปที่หน้าอกของตนและถามกับหลินหยาง
“น่าจะมีผลนะครับพรุ่งนี้เช้าคุณก็จเห็นผลเอง”หลินหยางตอบด้วยเสียงแห้งๆ
“งั้นเธอเริ่มเถอะท่อนล่างรอเธอทาเสร็จค่อยถอด”จางฟางพูดเบาๆ
หลินหยางพยักหน้าเอากระปุกครีมกระวานออกมาเกิดและเริ่มลงมือทาจางฟางก็พูดขึ้นว่า“คุณผู้หญิงครับคุณออกไปก่อนก็ได้นะครับผมรู้สึกอาย”
“โอเคโอเคฉันออกไปตอนนี้ไม่ได้หรอกเพราะฉันจะต้องถ่ายรูปให้คุณก่อนพรุ่งนี้จะได้เอามาเทียบสีรีบควักออกมาสิ”เซี่ยหลินหลินหัวเราะและหยิบโทรศัพท์ออกมา
“นี่เธออยากตายหรือไง”จางฟางโมโหจนอย่างจะมุดดินหนีหลินหยางเห็นร่างกายของฉันจนหมดแล้วก็ไม่ว่าตอนนี้เซี่ยหลินหลินยังจะมาขอสังเกตุอีก
“เร็วเข้า”เซี่ยหลินหลินเร่ง
โดนเจ้านายของตัวเองเร่งมาแบบนี้ก็ปฏิเสธไม่ได้จางฟางจำเป็นต้องทำตามเท่านั้นหลังจากรอจนเซี่ยหลินหลินถ่ายรูปจนพอใจหลินหยางก็หน้าแดงแล้วหันไปพูดกับหลินหยางว่า“เธอดูพอหรือยัง”
“ใครว่าดูยังไงก็ไม่พอหรอก”แววตาของหลินหยางมองไปที่จางฟางอย่างไม่มีความกลัวผู้หญิงวัยขนาดนี้สรีระยังมีเสน่ห์อยู่เลย
“ก็เพราะเธอปากมากจะเริ่มลงมือเมื่อไร”จางฟางนั่งอยู่บนเตียงและถามหลินหยาง
“เธอนอนลงฉันจะเริ่มตอนนี้แหล่ะ”
จางฟางได้ยินแล้วก็นอนลงหลินหยางถอดรองเท้าและขึ้นนั่งข้างจางฟางควักเอาครีมกระวานข้นมาทาลงที่เนื้อนุ่มๆนิ่มๆของจางฟางกระตุ้นให้เกิดความรู้สึกแค่ชั่วขณะก็ทำให้ร่างกายของจางฟางสั่นสะท้านไปทั้งตัว
หลินหยางเอามือทั้งคู่วางลงบนหน้าอกค่อยๆลูบไล้เบาๆ
“โดยปกติแล้วยาแบบนี้จะวนตามเข็มนาฬิกาหรือทวนเข็มนาฬิกาก็ได้ผลทั้งนั้นวิธีทำก็ง่ายมากคนธรรมดาก็ทำได้”หลินหยางทำไปพลางอธิบายไปพลาง“ไม่ต้องใช้แรงมากนวดเบาๆแบบนี้ก็พอแล้ว”แต่ผลลัพธ์จากการนวดวิธีของฉันจะได้ผลเร็วกว่าการนวดวิธีธรรมดาหลายเท่า
“การนวดของเธอทำไมถึงได้ผลเร็วล่ะ”จางฟางถามด้วยความแปลกใจ
“ถึงแม้ว่าพวกเธอจะนวดไม่ต่างจากฉันสักเท่าไรแต่ฉันได้นำวิชาโบราณมาผสมผสานซึ่งคนทั่วไปทำไม่เป็นผลที่ได้ถึงออกมาดีกว่าไม่ว่าจะนวดยังไงเพียงแค่ใช้ครีมตัวนี้ก็จะได้ผลดีทั้งนั้น”
“งั้นเธอก็เยี่ยมมาก”หลินหยางนำเอาวิชาฝ่ามือมังกรหงส์เพียงแค่ใช้แรงไม่เยอะก็สามารถกระตุ้นผู้หญิงได้มากแล้วจางฟางทนไม่ได้จนร้องครางออกมา
รับรู้ได้ถึงหน้าอกที่ชูเชิดขึ้นและยอดปทุมถุนทั้งสองก็เริ่มแข็งขึ้นหลินหยางรู้สึกเพลิดเพลินและทำต่อไปอย่างไม่หยุดไม่นานเสียงครางที่จางฟางพยายามอดกลั้นอยู่ก็ดังออกมา
เวลาผ่านไปไม่นานมือของหลินหยางก็เลื่อนลงไป
ยิ่งเพิ่มความรู้สึกซาบซ่านอย่างไม่หยุดร่างกายของจางฟางไม่นานก็อ่อนผลวกเปียกอยู่บนเตียงโดยหลินหยางเป็นผู้จัดการเวลาผ่านไปเร็วมากสามนาทีเท่านั้นหลินหยางก็หยุดมือลง
“เรียบร้อยครับ”หลินหยางพูดเบาๆ
“เธอแย่มากนะ”หญิงสาวมองไปที่หลินหยางแววตาของหนุ่มสาวนั้นไม่สามารถปิดบังความรู้สึกได้
“ฉันแย่ตรงไหน”มีคนเลวที่ไหนช่วยทายาให้เธอฟรีๆแบบนี้หลินหยางไม่พอใจที่โดนต่อว่าแบบนั้น
“ฉันว่าผู้ชายคนไหนก็ยอมทั้งนั้นแหละ”จางฟางถลึงตาใส่หลินหยางและพูดต่อ“เธอมาช่วยนวดหน้าอกให้ฉันสักหน่อยเถอะนวดครั้งที่แล้วได้ผลดีมากเลย”พูดจบจางฟางก็ก้มหน้าลงด้วยความเขินอาย
“โอเค”หลินหยางฟังจบก็ขยับขึ้นไปที่หัวเตียงแยกขาทั้งสองขาออกแล้วให้จางฟางนั่งลงบนตัวเขา
รู้สึกถึงรูปร่างอรชรของจางฟางหลินหยางใช้สองมือกดจางฟางลง
ใช้มือนวดลงบนร่างกายเนื้อนุ่มๆของจางฟางอย่างไม่หยุดไม่นานจางฟางก็พูดด้วยเสียงหอบขึ้นว่า“หลินหยางถ้าฉันอ่อนกว่านี้สักยี่สิบปีฉันจะแต่งงานกับเธอ”
ไม่นานลมหายใจของจางฟางยิ่งนานยิ่งหนักหน่วงขึ้นจากเดิมหายใจช้าๆก็ค่อยๆหายใจแรงขึ้นเร็วขึ้น
ครั้งชั่วโมงผ่านไปในที่สุดหลินหยางก็หยุดลงปล่อยร่างกายผ่อนคลายและให้ปล่อยจางฟางอยู่ในอ้อมอกของตนพร้อมกับพูดขึ้นว่า“คืนนี้เธอพักที่นี่เถอะ”
จางฟางที่ดูเหมือนไร้เรี่ยวแรงค่อยๆพยักหน้าตอบรับมองดูหลินหยางที่ยืนอยู่ข้างตัวจางฟางหน้าแดงพร้อมดึงกางเกงของหลินหยางลงอ้าปากเล็กๆแล้วยื่นเข้าไปหว่างขาของหลินหยาง
“หลินหยางพวกเธอยังไม่เสร็จอีกหรอ”นี่มันผ่านไปเจ็ดแปดนาทีแล้วนะระหว่างที่หลินหยางกำลังเพลิดเพลินอยู่นั้นเซี่ยหลินหลินก็ส่งเสียงมาจากด้านนอก
สองคนที่กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มอยู่นั้นโดนเสียงเรียกของเซี่ยหลินหลินทำลายบรรยากาศจางฟางอ้าปากใบหน้าอันสวยงามแดงขึ้นและบอกกับหลินหยางว่า“เธอออกไปก่อนเถอะ”
หลินหยางพยักหน้าคลำที่หน้าอกครั้งนึงแล้วก็เดินออกไป
เปิดประตูออกมาเจอเซี่ยหลินหลินนั่งอยู่บนโซฟาหลินหยางหัวเราะและพูดว่า“ขอโทษทีทำให้เธอรอนานเลย”
“อืมจางอี๋ทำอะไรอยู่หล่ะ”เซี่ยหลินหลินถามด้วยอารมณ์หงุดหงิด
“กำลังใส่เสื้อผ้า”หลินหยางตอบ
ใช้กำลังนวดยาไปห้านาทีจางฟางใส่เสื้อผ้าเสร็จก็เดินออกมาเห็นเซี่ยหลินหลินที่นั่งอยู่บนโซฟาสีหน้าไม่ปลื้มเท่าไรก็ถามขึ้นว่า“เซี่ยหลินหลินเธอรอนานเลยนะ”
“ไม่เป็นไรรู้สึกยังไงบ้างล่ะ”เซี่ยหลินหลินถาม
“ก็โอเคนะ”จางฟางตอบคำถามแบบรู้สึกไม่ค่อยดีเหมือนเป็นคำตอบสองแง่สองง่าม
