บทที่ 54 ค่ำคืนแห่งผีนับพัน (2)
ทุกคนแน่นิ่ง
ไม่นานนี้พวกเขาได้ยินเสียงไม้เคาะพื้นเบา ๆ มันเป็นเสียงที่เบาและนิ่มนวล แต่ก็รู้สึกได้ว่าเสียงนั้นค่อย ๆ ใกล้เข้ามา
พวกเขาอยู่ที่แผนกผู้ป่วยใน
ในฐานะพยาบาลที่ต้องรับมือกับสถานการณ์ทางการแพทย์ในแต่ละวัน การเสียชีวิตและการเจ็บป่วยเป็นเรื่องธรรมดาของพวกเขา จะเรียกพวกเขาว่าขี้ขลาดคงไม่ถูกต้อง แต่การที่พวกเขาได้ยินเสียงเคาะของไม้เท้าค่อย ๆ เดินมาหาพวกเขาในห้อง ทำให้ขนพวกเขาลุกชัน
“ ไปดูกันไหม” พยาบาลผมสั้นหยิบไฟฉายขึ้นมาและถาม
พยาบาลผมยาวประบ่าพยักหน้าและวางไอแพดลง เมื่อทั้งสองยืนขึ้น ดวงตาของพวกเธอเบิกกว้างจนแทบหลุดออกจากเบ้า
ประตูห้องปฏิบัติงานถูกแง้มออกเล็กน้อย พวกเขามองผ่านช่องประตูและเงาของคนเดินผ่านประตู
ตึก… ตึก… เสียงไม้ที่กระทบพื้นดังชัดเจนข้างใบหู แต่ไม่มีใครได้ยินเสียงฝีเท้าเลยของคนคนนั้นได้เลย!
ไม่ … อันที่จริง พวกเขาไม่ได้ยินแม้แต่เสียงของมนุษย์!
ไม่มีการหายใจใด ๆ มีเพียงเสียงเดียวที่ได้ยินคือ เสียงไม้แหลมและน่าขนลุก
ทันใดนั้น ไฟในห้องก็ดับวูบลง
“ ไฟถูกตัดเหรอ?” พยาบาลสาวผมสั้นสูดหายใจเข้าลึก หัวใจของเธอเต้นแรง เธอรู้สึกเหมือนได้ยินเสียงบางอย่างกำลังเตือนเธอ ให้ออกไปเดี๋ยวนี้ … ออกจากที่นี่เดี๋ยวนี้!
อึก … เธอกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่ พยาบาลสาวผมยาวประบ่าตอบว่า “ไฟต้องเสียแน่ ๆ ดูสิ คอมพิวเตอร์ยังใช้ได้อยู่เลย”
พยาบาลสาวผมสั้นชำเลืองมองไปด้านข้าง ภาพยังคงแสดงอยู่บนจอภาพตามปกติ โรงพยาบาลส่วนใหญ่มีระบบเฝ้าระวังอย่างละเอียดภายในห้องปฏิบัติหน้าที่ เพื่อให้สามารถติดตามสถานการณ์ที่ไม่คาดคิดได้
พวกเห็นจอภาพว่าไฟทุกดวงในทางเดินปกติดี แต่มีเพียงไฟที่ชั้นหนึ่งเท่านั้นที่ดูจะผิดปกติ
“ ตกใจหมดเลย … ” พยาบาลสาวผมสั้นถอนหายใจด้วยความโล่งอก แต่แล้วเธอก็ต้องกะพริบตาถี่ ๆ
ภาพขาวดำบนจอภาพทำให้เห็นประตูที่ชั้นสอง …มันเปิดออกเงียบ ๆ
มันคือห้อง 201… ห้องแรกบนชั้นสอง
มีบางอย่างผิดปกติ เธอขมวดคิ้วและลากพยาบาลผมยาวประบ่ามาที่หน้าจอมอนิเตอร์เพื่อดูสถานการณ์อย่างใกล้ชิด
ไม่นาน … ประตูบานที่สอง … ก็เปิดออก
หลังจากนั้นบานที่สาม สี่ ห้า … และหอผู้ป่วยทั้งหมดบนชั้นสองก็ค่อย ๆ ถูกเปิดทีละบานอย่างช้า ๆ! ราวกับว่ามีใครที่มองไม่เห็นกำลังผลักประตู!
“ อ๊ากก !!” พยาบาลผมสั้นอ้าปากค้าง ในที่สุดเธอก็เข้าใจสถานการณ์ทั้งหมดนี้
“สะ..เสี่ยวหลิว … ” เสียงของเธอสั่น“ เธอจำได้ไหม … เมื่อสองปีก่อน มีผู้ป่วยให้ร้องเรียนว่ามีหลายครั้งที่ประตูปิดไม่สนิทแล้วเวลาลมพัด ประตูจะปิดดังจนและทำให้ผู้ป่วยตกใจจนตื่น … ”
นางพยาบาลเสี่ยวหลิวพยักหน้าอย่างงุนงง “ จำได้”
พยาบาลผมสั้นโน้มตัวเข้ามาใกล้เธอและพูดต่อด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เธอพยายามต่อประโยคให้เข้ากัน “ แล้ว … จำได้ไหม … หลังจากนั้น … ประธานของโรงพยาบาลก็เปลี่ยนไปกลไกประตูและติดตั้งระบบล็อกแบบไร้เสียง”
“ ใช่ ฉันจำได้… ” เสียงของพยาบาลเสี่ยวหลิวดังออกมาก่อนที่เธอจะพูดจบประโยค พยาบาลทั้งสองมองตากันและกันด้วยความหวาดกลัวอย่างขีดสุด
ใช่แล้ว ประตูที่มีระบบล็อกแบบไร้เสียงไม่สามารถเปิดหรือปิดได้ด้วยลม
และจากการใช้ประตูเหล่านี้ในช่วงสองปีที่ผ่านมา พวกเขารู้ถึงความจริงนี้ดีกว่าใคร ๆ
ประตูเหล่านี้ … สามารถเปิดได้ด้วยมือมนุษย์เท่านั้น!
ถ้าเป็นเช่นนั้น … แล้วทำไมจู่ ๆ ประตูชั้นสองถึงเปิดออกเองล่ะ?
ราวกับว่าลมหนาวพัดผ่านมา พยาบาลทั้งสองสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ทันที แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้ขี้ขลาด แต่โรงพยาบาลก็ยังคงเป็นหนึ่งในสถานสำคัญที่มีข่าวลือเรื่องแปลกประหลาดและเหตุการณ์เหนือธรรมชาติมากมายที่สุด
นับแต่ที่พวกเธอก้าวสู่เส้นทางการเป็นพยาบาล พวกเขาได้ยินเรื่องราวสยองขวัญมากมายจากรุ่นพี่ในโรงเรียนและพยาบาลอาวุโสในที่ทำงานจนแทบไม่รู้สึกสะทกสะท้านอีกต่อไป ที่พูดนี่ไม่ใช่เพราะพวกเธอกล้าหาญมากขึ้น แต่เป็นเพราะ … พวกเธอเริ่มเบื่อหน่ายกับเรื่องราวเช่นนี้
ท้ายที่สุดแล้วไม่ว่าเรื่องราวเหล่านี้จะน่ากลัวเพียงใด พวกเธอก็ไม่ค่อยกลัวเพราะพวกเธอไม่เคยเจอเหตุการณ์แปลกประหลาดแบบนี้ด้วยตัวเอง
แต่ใครจะไปรู้ว่าคืนนี้พวกเขาจะต้องเจอกับเหตุการณ์ที่อธิบายไม่ได้แบบจัง ๆ!
มีคนอยู่ชั้นสอง …
บุคคลนิรนาม … ค่อย ๆ เปิดประตู…
ราวกับว่าวิญญาณกำลังสำรวจวอร์ด! นอกจากพยาบาลสองคนแล้ว อาจยังมีหน่วยงานอื่น ๆ ที่ปฏิบัติหน้าที่อยู่ในโรงพยาบาลด้วย!
กึดกึดกึด … ฟันของพวกเธอเริ่มส่งเสียงกระทบกันอย่างควบคุมไม่ได้ พยาบาลสาวผมสั้นพูดต่อด้วยเสียงสั่นเครือ“ระ ระ เรายังควรเอาไฟฉายไปอีกไหม”
“ ใช่สิ !!” เสี่ยวหลิวกัดฟันตอบ
เราต้องการแสงสว่าง อย่างเร่งด่วน
พยาบาลสองคนหายใจเข้าลึก ๆ พวกเธอหันกลับมาและค่อย ๆ เดินไปประตูห้อง แต่พอพวกเธอเดินไปได้ครึ่งทาง พยาบาลทั้งสองก็ตัวแข็งทันที
ตึก … ตึก … เสียงเคาะไม้ยังไม่หายไป แต่มันเพิ่งมาถึงหน้าประตู และ … มันเข้ามาในห้องแล้ว!
ไม่มีใครอยู่ที่นั่น
ไม่มีเงา
ไม่มีลมหายใจ
ในความมืดมิดอันน่าสยดสยอง เสียงสะท้อนอันน่าขนลุกของไม้กระทบจิตใจพวกเขาด้วยความกลัว และในที่สุด เสียงก็มาถึงที่ตรงหน้าพวกเธอ!
พยาบาลทั้งสองกอดกันแน่น ไม่มีใครพึมพำแม้แต่คำเดียว พวกเธอรู้สึกได้ว่า … มีบางอย่างอยู่ที่นี่ มีบางอย่างยืนอยู่ตรงหน้าและจ้องตรงมาที่พวกเธอตอนนี้!
“ ฮ่าา … อาา …. ” น้ำตาเริ่มไหลออกมาจากดวงตาของเสี่ยวหลิว มีผี มีผีจริง ๆ … ในขณะที่เธอกำลังกลั้นเสียงกรีดร้องสุดหัวใจของทันใดนั้น
มีคนรวบผมของเธอและค่อย ๆ หวีผมของเธอ
ลมหายใจเย็น ๆ ของคนคนนั้นมาเป่ารดคอของเธอ เบา ๆ
“ อ๊ากกกกก !!!”
————————————-
“รายงาน! มีการตรวจพบการอ่านค่าพลังงานหยินที่พุ่งสูงขึ้นที่โรงพยาบาลประชาชนแห่งที่2 ของเมือง! การอ่านคาดว่าจะสูงกว่า 200 หยิน!”
“ท่านครับ! มีการตรวจพบการอ่านค่าพลังงานหยินที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วที่ย่านใกล้เคียง 6 แห่งบนถนนหนานชิง! การอ่านค่าพลังงานทั้งหมดคาดว่าจะสูงกว่า 3,000 หยิน!”
“ ท่านครับ! มีการตรวจพบการอ่านค่าพลังงานหยินที่พุ่งสูงขึ้นที่ถนนการค้าตามย่าน หลงหม่า! การอ่านค่าพลังงานเข้าใกล้ 10,000 หยิน!”
“รายงาน…”
ใต้ศาลากลาง
มันเป็นสถานที่ที่ทันสมัยอย่างไม่น่าเชื่อ เพดานและพื้นสร้างจากโลหะผสมทั้งหมด ซูเปอร์คอมพิวเตอร์รูปทรงกระบอกสูงสามเมตรตั้งอยู่ตรงกลางห้อง สามารถมองเห็นกระแสของแสงสีแดงสีเหลืองและสีน้ำเงินที่ไหลผ่านสายเคเบิลใยแก้วนำแสงที่อยู่ระหว่างวัสดุโลหะผสม พวกมันไหลออกไปยังคอมพิวเตอร์ที่อยู่โดยรอบ
ห้องนี้เต็มไปด้วยผู้คนที่สวมเสื้อคลุมสีขาว ผนังถูกปกคลุมไปด้วยหน้าจอซึ่งแสดงแผนที่ของเมืองเป่าอัน
ซูเปอร์คอมพิวเตอร์ฉายตัวเลขและประมวลผลข้อมูลที่ไหลเข้ามาพื้นที่สีเขียวในเมือง ซึ่งแสดงถึงเขตปลอดภัย มันค่อย ๆ หายไปอย่างช้า ๆ ชานเมืองของเมืองเป่าอันเปลี่ยนเป็นสีเหลือง ใจกลางเมืองถูกปกคลุมไปด้วยสีแดงที่น่าตกใจราวกับว่ามันเปียกโชกไปด้วยเลือด!
“ ท่านครับ ผู้ฝึกตนทั้งหมดยี่สิบคนจากแผนกสืบสวนพิเศษที่ประจำการอยู่ในสถานที่ห้าแห่งในย่านสันติภาพได้เริ่มที่จะต่อสู้กับกองกำลังศัตรู! ซูเปอร์คอมพิวเตอร์ ‘สติกซ์’ ได้ประมวลว่าพวกเขาจะถูกศัตรูครอบงำในไม่ช้า โปรดส่งกำลังเสริม!”
“ ท่านครับ ผู้ปฏิบัติงานทั้งหมดสิบสามคนจากแผนกสืบสวนพิเศษที่ประจำการอยู่ที่ส่วนสามที่ของย่านหลงหม่ากำลังต่อสู้กับศัตรู! ย่านหลงหม่า ตั้งอยู่ใจกลางเมืองและการอ่านพลังงานหยินมีมากกว่า 9,300 หยิน! พวกเขาต้องการกำลังหนุนอย่างเร่งด่วน!”
สัญญาณเตือนดังมาจากทุกมุมห้อง มีผู้ชาย 5 คนยืนอยู่หน้าจอหลักกลางห้อง
นายกเทศมนตรีเมืองเป่าอัน คนทำบัญชี เจ้าหน้าที่พิเศษของแผนกสืบสวนพิเศษ จางเชิงไห่ ชายวัยกลางคนที่เหี่ยวแห้งผอมโซสวมเสื้อคลุมสีดำและผ้าพันคอแบบเก่า และสุดท้ายเป็นแม่ชีที่อายุประมาณสี่สิบปี มีผมหงอกและจุดด่างดำ
ทั้งห้าคนมีสีหน้าเคร่งเครียด
“ ไม่มีสัญญาณเตือนเลยเหรอ” ดวงตาของจางเฉิงไห่แดงก่ำขณะ เขากัดฟันถามแม่ชี
แม่ชีส่ายหัวและตอบ “ ไม่เลยสักนิด … มันก็เป็นอย่างที่เราคาดเดา เมืองเป่าอัน … ต้องเป็นที่ซ่อนตัวของหัวหน้าโลกใต้พิภพ เขาเป็นต้นเหตุของทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในเมืองเป่าอัน มิฉะนั้นจะไม่มีทางที่วิญญาณหยินจะเคลื่อนไหวแบบนี้”
ชายผู้เหี่ยวแห้งกัดฟัน “ จากการตรวจสอบของอาจารย์ฉัน นรกไม่ได้เก็บเกี่ยววิญญาณจากโลกในช่วงร้อยปีที่ผ่านมา … ผมกลัวว่าวิญญาณหยินที่เคลื่อนไหวในคืนนี้
… คือวิญญาณของทุกคนที่เสียชีวิตในเมืองเป่าอันในช่วงร้อยปีที่ผ่านมา! แม้ว่าพวกเขาทั้งหมดจะมารวมตัวกันแล้ว แต่เราก็ยังไม่พบตัวการที่อยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดนี้!”
มนุษย์ไม่สามารถมองเห็นยมทูตได้
นี่คือเหตุผลที่เชาโยวเต๋ากล้าที่จะทำสงครามกับแดนมนุษย์!
“ แล้วนี่เป็นการยั่วยุเราหรือเปล่า” นายกเทศมนตรีจ้องที่หน้าจออย่างเย็นชาและพึมพำ“ คุณจาง มีผู้เชี่ยวชาญระดับนักล่าประจำการอยู่ในเมืองเป่าอันหรือไม่?”
จางเฉิงห่าว ส่ายหัว“ ไม่มีใครอื่นนอกจากตัวผม นายกเทศมนตรีจ่าว อย่างที่คุณทราบ ผู้เชี่ยวชาญระดับนักล่ามีไม่มากนัก อย่างดีที่สุดจะมีผู้เชี่ยวชาญหนึ่งคนต่อเมือง และโดยทั่วไปจะมีผู้เชี่ยวชาญไม่เกินสี่หรือห้า บางเมืองไม่มีผู้เชี่ยวชาญระดับนักล่าเลยด้วยซ้ำ”
แม่ชีตะคอก“ แม้ว่าคืนนี้จะมีการประกาศสงครามกับเรา… ท้ายที่สุดแล้ว การเผชิญหน้าระหว่างกองกำลังนอกโลกกับดินแดนโลกเป็นเพียงเรื่องของเวลา และพลเมืองไม่สามารถทนกับเรื่องพวกนี้ได้ตลอดไปหรอกนะ!”
“ คุณจาง ชายชราคนนี้รอคำสั่งของคุณ” ชายเหี่ยวแห้งตอบด้วยน้ำเสียงทุ้ม
นายกเทศมนตรีและคนทำบัญชียังคงเงียบ
ในหัวของพวกเขาตีกัน
นี่คือการต่อสู้ที่เราต้องทำ!
แต่ทันทีที่เราปะทะกับกองกำลังศัตรู เราจะไม่สามารถปกปิดความจริงเกี่ยวกับเรื่องดังกล่าวได้อีกต่อไป!
จีนเป็นระบบพรรคเดียว ระบบหนึ่งที่อนุญาตให้รัฐบาลมีอำนาจมากที่สุดโดยไม่ต้องสนฝ่ายค้านแม้แต่คนเดียวนี่คือเหตุผลที่ชาตินี้สามารถปกปิดการระบาดของเหตุการณ์เหนือธรรมชาติได้เป็นเวลานาน พวกเขารู้มาโดยตลอดว่าเป็นเพียงเรื่องของเวลา ก่อนที่การระบาดจะขยายตัวออกไปตามสัดส่วน แต่เมื่อต้องเผชิญกับช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อที่สำคัญเช่นนี้พวกเขารู้สึกสับสนอยู่บ้าง
เราจะทำยังไงหลังจากนั้น?
เราจะอธิบายสถานการณ์ให้ผู้คนนับล้านฟังได้ยังไง
ประเทศชาติจะทำยังไงต่อ?
“ นายกเทศมนตรีโจว” จางเฉิงไห่สูดหายใจเข้าลึก ๆ หันกลับมาและพึมพำ“ แผนกสืบสวนพิเศษมีอำนาจในการระดมกองทัพโดยไม่ต้องได้รับการอนุมัติจากนายกเทศมนตรีและผู้ทำบัญชี ตอนนี้ผมต้องการใช้อำนาจนั้นอย่างเต็มที่”
เข้าสู่สงคราม!
พวกเขาเดาไว้แล้วว่าจะมีเหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้น แต่ทันทีที่พวกเขาได้ยินการตัดสินใจของจางเฉิงไห่ นายกเทศมนตรีโจวและคนทำบัญชีก็ถอนหายใจลึก ๆ ก่อนจะพยักหน้า
จีนไม่เคยกลัวสงคราม!
“ ได้เลย” จางเฉิงไห่หันกลับมาหายใจเข้าลึก ๆ และพูดกับคนอื่น ๆ ที่อยู่ในห้องว่า“ ต่อจากนี้ไป กองกำลังติดอาวุธทั้งหมดรวมทั้งสำนักงานรักษาความปลอดภัยสาธารณะและทหารองครักษ์แห่งชาติจะปฏิบัติตามคำสั่งของฉัน”
“ แจ้งหน่วยรักษาการณ์และสถานีทุกแห่งทันที เคลียร์วิญญาณหยิน! ทำทุกวิถีทาง!”
“ เปิดใช้งานขอบเขตเหนือธรรมชาติในเมืองเป่าอันทันที! หากไม่ได้รับการอนุมัติจากฉัน ห้ามเข้าเมืองเด็ดขาด!!”
“ เปิดคลังอุปกรณ์และออกอุปกรณ์ล่าวิญญาณให้กับกองทัพทั้งหมด!”
ด้วยดวงตาที่แดงก่ำ เขาพูดต่อ“ ในรุ่งเช้าของวันพรุ่งนี้ ฉันอยากเห็นคนที่มีชีวิตได้รับชัยชนะ!!
“ การต่อสู้ครั้งนี้เป็นการท้าทายอำนาจอธิปไตยของเรา! นี่คือการต่อสู้ที่เราจะแพ้ไม่ได้!”
“ ถ้าเขาต้องการการต่อสู้ เราจะให้เขาต่อสู้แบบที่พวกมันจะไม่มีวันลืม!”
