เสียงโหยหวนดังขึ้น สิ่งมีชีวิตทั้งหมดในความโกลาหลได้ยิน เสียงโหยหวนนี้และรู ้สึกได้ถึงความโกลาหลที่สั่นสะเทือน
เสียงโหยหวนและลมหนาวพัดผ่านทั่วความโกลาหล
สิ่งมีชีวิตในความโกลาหลเต็มไปด้วยความสับสน
เกิดอะไรขึ้น?
เสียงโหยหวนนั้นคืออะไร?
บรรดาผู้ฝึกยุทธขอบเขตเบิกฟ้ าแยกปฐพีต่างตกตะลึง ขณะที่ ความรู ้สึกที่อธิบายไม่ได้เต็มหัวใจของพวกเขา
พวกเขาตระหนักว่ามีเรื่องเลวร ้ายเกิดขึ้นท่ามกลางความ โกลาหล
ยอดฝีมือที่เฝ้ าดูสิ่งที่เกิดขึ้นรอบ ๆ เต๋าสวรรค์ต่างก็เกร็งและกลั้น หายใจ พวกเขาไม่กล้าแม้แต่จะส่งเสียง
หัวใจของพวกเขาสั่นสะท้าน
วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขาก็สั่นสะท้านเช่นกัน
น่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก!
ยอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหลตายแล้ว!
ยอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหลที่ไร ้พ่ายได้ล้มตายไปแล้ว
ยอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหลไม่ได้ไร ้เทียมทานหรอกหรือ?
นอกจากนี้ เขายังถูกสังหารโดยสิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวด้วยฝ่ า มือเดียว!
ยอดฝีมือทั้งสี่คนก็เปียกโชกไปด้วยเหงื่อเย็น
การตายของเจวี๋ยสร ้างความเสียหายครั้งใหญ่ให้กับพวกเขา
พวกเขาตระหนักได้ว่าแม้จะอยู่ขอบเขตปฐมโกลาหล พวกเขาก็ ยังสามารถตายได้ อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็โล่งใจเช่นกัน
ความก้าวหน้าของพวกเขาทั้งหมดต้องขอบคุณผู้อาวุโสคนนี้ ดังนั้นพวกเขาจึงถือได้ว่าเป็ นผู้ติดตามของอีกฝ่าย
จากนี้ไป พวกเขาจะมีผู้สนับสนุนที่ไร ้เทียมทาน!
ยอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหลอีกหกคนต่างหวาดกลัว
นี่เป็ นครั้งแรกที่พวกเขารู ้สึกหวาดกลัวนับตั้งแต่ที่พวกเขาบรรลุ ขอบเขตปฐมโกลาหล!
ยอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหลได้ตายไปแล้ว!
นอกจากนี้ เจวี๋ยยังเป็ นหนึ่งในผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่พวกเขา และจะแข็งแกร่งกว่าพวกเขาในสักวัน
อย่างไรก็ตาม เขาถูกฆ่าตายในการโจมตีเพียงครั้งเดียว!
ยอดฝี มือขอบเขตปฐมโกลาหลจะตายได้อย่างไร? พวกเขา เชื่อมโยงกับกฎแห่งปฐมโกลาหล!
กฎแห่งปฐมโกลาหลปรากฏขึ้นเพียงชั่วครู่ ก่อนที่กฎส่วนหนึ่งจะ ถูกท าลาย
อย่างไรก็ตาม หลังจากเจวี๋ยเสียชีวิต มันก็จะใช ้เวลาไม่นานใน การฟื้นตัว
อันที่จริง หากเจวี๋ยถูกฆ่าหลังจากการต่อสู้ที่ขมขื่นและโหดร ้าย พวกเขาคงจะไม่หวาดกลัวเพียงนี้
หากเป็ นเช่นนั้น พวกเขาจะรีบรุดไปข้างหน้าทันทีเพื่อ ปราบปรามและกักขังอีกฝ่าย
นอกจากนี้พวกเขาจะคอยเฝ้ าอีกฝ่ ายตลอดเวลาเพื่อป้ องกัน ไม่ให้เกิดเหตุไม่คาดฝัน
พวกเขาไม่กล้าที่จะเคลื่อนไหว สิ่งที่เกิดขึ้นกับเจวี๋ยอาจเกิด ขึ้นกับพวกเขาเช่นกัน!
มันเกิดขึ้นเร็วมากจนพวกเขาไม่มีเวลาตอบสนองหรือ เคลื่อนไหวด้วยซ้า
ในแง่หนึ่ง นี่ถือว่าเป็ นเรื่องดี มิฉะนั้น พวกเขาคงจะทาให้ยอด ฝีมือลึกลับคนนี้ขุ่นเคือง
แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้โจมตี แต่พวกเขาก็มีส่วนร่วมในแผนการ ต่อต้านเต๋าสวรรค์
ยิ่งพวกเขานึกถึงเรื่องนี้มากเท่าไร พวกเขาก็ยิ่งหวาดกลัวมาก ขึ้นเท่านั้น พวกเขาต่างครุ่นคิดอย่างหนักว่าพวกเขาจะรอดพ้นจาก ภัยพิบัตินี้ได้อย่างไร
ซูเซียนเอ๋อร ์และคนอื่น ๆ มองไปที่ฉู่เซวียนด้วยความชื่นชม
ยอดฝีมือที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ถูกสังหารด้วยการโจมตีเพียงครั้ง เดียว
“สมกับเป็ นท่านอาจารย์ ท่านอาจารย์ไร้เทียมทานอย่างแท้จริง” ติงเยว่กล่าวด้วยความตกใจ
เสียงร ้องโหยหวนและลมหนาวพัดโชยอยู่ครึ่งชั่วยามก่อนจะเงียบ หายไป
ความโกลาหลจึงกลับคืนสู่ความสงบสุข อย่างไรก็ตาม เหล่า ยอดฝีมือไม่ได้มีความสงบสุขเช่นเดียวกับความโกลาหล พวกเขาไม่ สามารถสงบสติอารมณ์ได้
เทพเจ้าโกลาหลบรรพกาลจานวนมากเต็มไปด้วยอารมณ์ที่ อธิบายไม่ได้ พวกเขาจาได้ว่าครั้งหนึ่งเคยมีเสียงร ้องโหยหวนและลม หนาวคล้าย ๆ กันในอดีต ยิ่งไปกว่านั้น มันดังกว่าและกินเวลานาน กว่าครั้งนี้
ย้อนกลับไปตอนนั้น พวกเขาไม่รู ้ว่าปรากฏการณ์นี้หมายถึง อะไร
อย่างไรก็ตาม วันนี้ พวกเขาได้เห็นการตายของยอดฝี มือ ขอบเขตปฐมโกลาหล และเข้าใจแล้วว่าปรากฏการณ์ในตอนนั้น หมายถึงอะไร
นอกจากนี้ ความรุนแรงของปรากฏการณ์ในตอนนั้นอาจ หมายความว่ายอดฝี มือขอบเขตปฐมโกลาหลที่ตายไปในตอนนั้น แข็งแกร่งกว่าเจวี๋ยมาก
คนที่แข็งแกร่งเพียงนี้ตกตายไปได้อย่างไร?
เป็ นไปได้หรือไม่ว่าเขาถูกฆ่าโดยสิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวผู้นี้ เช่นกัน?
ฉู่เซวียนมองไปที่อีกหกคน
ชายชราสองคนถอยออกไปไกลแล้ว พวกเขาแสดงจุดยืนที่จะไม่ มีส่วนร่วมในเรื่องนี้อย่างชัดเจน
มุมปากของเขากระตุก สองคนนี้เข้าใจสถานการณ์แล้ว
เมื่อพวกเขาเห็นการจ้องมองของฉู่เซวียน ชายชราทั้งสองก็เริ่ม วิตกกังวลในทันที
“นายท่าน ข้าไม่เกี่ยวอะไรกับเจวี๋ย ข้าพยายามโน้มน้าวเขาแล้ว แต่เขาแข็งแกร่งเกินไป ข้าไม่สามารถท าอะไรได้”
“นายท่านได้สังหารเจวี๋ยและรักษาความสงบเรียบร ้อย ข้า สนับสนุนการกระทาของท่านอย่างเต็มที่!”
หนึ่งในนั้นแสดงท่าทีของเขาอย่างรวดเร็ว แม้กระทั่งเรียกเขาว่า ‘นายท่าน’
เห็นได้ชัดว่าพวกเขาเต็มใจที่จะเป็ นเบี้ยของเขา
“นายท่าน ข้าไม่เคยมีความสัมพันธ ์อันดีกับเจวี๋ย และมักจะ ขัดแย้งการกระทาของเขาเสมอ โชคดีที่ท่านรักษาความยุติธรรม ให้กับสิ่งมีชีวิตในความโกลาหลด้วยการสังหารเขา นายท่านช่างเป็ น คนดีอย่างแท้จริง!”
ชายชราอีกคนกล่าว
ยอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหลอีกสี่คนมองไปที่ชายชราทั้งสอง ด้วยความไม่เชื่อ
ก่อนหน้านี้ อีกฝ่ ายยังคงแสดงท่าทางเฉกเช่นผู้อาวุโสมาโดย ตลอด ทาให้พวกเขาไม่กล้าที่จะรุกรานยอดฝี มือโบราณขอบเขต ปฐมโกลาหลทั้งสองนี้
แม้แต่เทพเจ้ายักษ์โกลาหลและอีกสามคนก็ยังตกตะลึงกับค าพูด ของพวกเขา
ช่างไร ้ยางอายอะไรเช่นนี้!
ดวงตาของฉู่เซวียนจ้องมองไปที่ชายชราสองคน
ชายชราสองคนถอนหายใจด้วยความโล่งอก ชีวิตของพวกเขา ปลอดภัยแล้ว
แม้ศักดิ์ศรีอาจสูญหายไป แต่ชีวิตยังคงอยู่
ฉู่เซวียนมองไปที่ยอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหลที่เหลืออีกสี่คน ที่ตัวสั่นอย่างกังวล
อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่ท าตัวไร ้ยางอายเหมือนชายชราสอง คนนี้ได้
หลังจากนั้นไม่นาน หนึ่งในนั้นก็พูดว่า “เรื่องนี้เป็ นความผิดของ เรา ผู้อาวุโสต้องการจะลงโทษเราอย่างไร?”
“พวกเจ้าท าอะไรผิด”
เสียงของฉู่เซวียนไร้อารมณ์
“พวกเราไม่ควรเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเต๋าสวรรค์” ยอดฝีมือขอบเขต ปฐมโกลาหลตอบอย่างกังวล
ขัดขืนหรือ?
มันไม่มีประโยชน์
ส่วนการคร่าครวญเช่นชายชราเหล่านั้น พวกเขาก็ทาไม่ได้ เช่นกัน
ท้ายที่สุดพวกเขายังคงต้องการปกป้ องศักดิ์ศรีของตน
“มีอะไรอีก?” มีอีกหรือไม่?
ยอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหลทั้งสี่มองหน้ากัน นอกเหนือจาก การแทรกแซงเต๋าสวรรค์และความโลภของพวกเขาแล้ว พวกเขาท า
อะไรผิดอีกบ้าง? หลังจากนั้นไม่นาน ยอดฝี มือขอบเขตปฐมโกลาหลอีกคนก็
กล่าวว่า “เราไม่ควรปล่อยให้เจวี๋ยมายุ่งกับกฎแห่งปฐมโกลาหล” ฉู่เซวียนไม่ได้แสดงความคิดเห็น เขามองไปที่พวกเขาทั้งสี่คนและนิ่งเงียบอยู่นาน ยอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหลทั้งสี่รู ้สึกราวกับว่าก้อนหินขนาด
ใหญ่ก าลังกดทับหัวใจของพวกเขา ความกดดันเพิ่มขึ้นทุกลมหายใจที่ผ่านไป พวกเขาสงสัยว่าสิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวนี้จะจัดการกับพวกเขา
อย่างไร พวกเขาเป็ นยอดฝีมือขอบเขตปฐมโกลาหล แต่ก็ยังไม่สามารถ
ควบคุมโชคชะตาของตนเองได้เช่นเดียวกับมดปลวก “เมื่อรู ้ว่าตนทาผิด แล้วพวกเจ้าจะต้องถูกลงโทษอย่างไร?” ในที่สุดฉู่เซวียนก็พูดออกมา
