ตอนที่ 41: รุย แอบลามกนะเนี่ย ?
──
“คอนราเม็ง”
“อ๊ะ, คอลแลปแบบออฟไลน์นี่แปลกดีนะ”
“ว่าแต่รุยก็เป็นสมาชิกกลุ่มโอเว่นเหมือนกันสินะ”
“กลุ่มราเม็ง…? (กระซิบเบาๆ)”
“ฮา”
“เครื่องปรุงบนโต๊ะโผล่มา”
“จะโผล่มาได้ยังไงล่ะ 555”
ขณะที่ผมดูความคิดเห็น (ที่ไร้สาระ) ไหลผ่านหน้าจอไป ผมเข้าไปใกล้ไมโครโฟนที่คาเรนซังเตรียมมาแล้วพูดขึ้น
[ เอ่อ… สวัสดีครับ ได้ยินเสียงผมใช่มั้ย, ผู้ชมทั้งหลาย? ]
“ไม่ได้ยินครับ!!”
“ไม่ได้ยินเลยนะ!”
“เปลี่ยนไมค์เหรอ? ไม่ค่อยได้ยินเลย”
“จริงด้วย เสียงดูต่างไปหน่อย…แต่ก็ฟังไม่ออก”
พวก “ผู้เชี่ยวชาญด้านไมโครโฟน” ก็ดูเหมือนจะดูอยู่ด้วยนะ…ทำไมต้องโกหกด้วยล่ะเนี่ย?
[ เอาล่ะ, ฟังกันอยู่สินะ…อ้อ แล้วก็ต้องบอกไว้ก่อนว่า วันนี้เป็นคอลแลปนะ รุยมินทุกคนช่วยเงียบๆหน่อย เดี๋ยวผู้ชมของคาเรนซังกับของโรบินอาจจะตกใจถ้าเห็นวิธีการคอมเมนต์ของพวกเรา ]
“ขอโทษครับ”
“ขอโทษราเม็ง”
“ขอโทษจริงๆนะราเม็ง”
“ขอโทษจริงๆ ครับราเม็ง”
“พูดจริงๆ นะ, โรบินโดนแซะหนักกว่ารุยอีกนะ?”
“คลิปตัดโรบินที่โดนแซะ→https://○○○○○”
[ อ้อ, มีคลิปด้วย…ไม่ใช่สิ! ฉันบอกแล้วไงว่าวันนี้เป็นคอลแลป! ไม่เหมือนไลฟ์เดี่ยวปกตินะ, ฉันตอบคอมเมนต์ได้ไม่มากเท่าปกติ ตอนนี้เรย์ก็ขำจะตายอยู่แล้วนะ! ]
ระหว่างที่ผมคุยกับคอมเมนต์ เสียงหัวเราะก็ดังมาจากรอบๆ ตัว ผมก็แอบรู้สึกดีใจนิดหน่อยที่ทำให้พวกเขาขำได้…แต่ความอายก็มากกว่ามาก
“55555″
“นั่นเสียงหัวเราะของเรย์จริงๆ ด้วย”
“รุยก็ใจดีเนอะที่ได้คุยกับพวกเรา”
“ถ้ารุยพูดคนเดียวจนจบ คงจะตลกดีนะ”
[ ไม่ตลกเลย…เอาล่ะ, เอาเป็นว่ามาแนะนำตัวกันดีกว่าไง เริ่มจาก…ตามเข็มนาฬิกาล่ะกัน ]
ผมหันไปสบตากับอายากะที่นั่งข้างๆ และเธอก็เข้าใจและเริ่มแนะนำตัวด้วยเสียงที่สดใสตามปกติของเธอ
[ สวัสดีค่ะ! ฉัน เรย์ อัซริล นักเวทธาตุมืดจากสังกัดสกายซันลิเวอร์! วันนี้ได้เจอทุกคนในคอลแลปแบบออฟไลน์ ดีใจมากเลยค่ะ! ]
“คอนเรย์!”
“คอนเรย์”
“เรย์ดูมีความสุขนะ ดีใจจัง!”
[ ต่อไปก็คาเรนซัง ]
[ ฉันจะมาเยียวยาหัวใจของทุกคนเองนะคะ! ฉัน คาเรน สตอรี่ ฮีลเลอร์ของทุกคนค่ะ! …รู้สึกอายนิดหน่อยนะคะ ที่ถูกจ้องแบบนี้ ]
“น่ารัก”
“น่ารัก”
“คาเรนวันนี้ก็น่ารักเหมือนเดิมเลยนะ!”
แล้วก็ถึงตาโรบิน
[ ฮ่าฮ่า! ข้าคือโรบิน…เฟรล! วันนี้ด้วยเหตุผลบางอย่าง ข้าลดเสียงลงมาให้พอๆ กับน้ำผลไม้นัทจัง แหละ! ถ้าฟังยากก็ขออภัยด้วย! ]
“มาแล้วเหรอ”
“ฟังชัดอยู่นะ”
“น้ำผลไม้มีกี่เปอร์เซ็นต์ล่ะ”
“น้ำส้มกับแอปเปิ้ลเปอร์เซ็นต์ไม่เท่ากันนี่นา…”
สุดท้ายก็ถึงตาผม
[ …เอาล่ะ ส่วนฉันก็ รุย อัสติกา วันนี้เป็นการคอลแลปกับกลุ่มโอเว่น แล้วพวกเราก็มารวมตัวกันที่…ก็ที่บ้านฉันนี่แหละ ]
“555”
“บ้านรุยเหรอ!?”
“บ้านราเม็งล่ะสิ”
[ ก็นะ ฉันคงทำอะไรที่มันซับซ้อนมากไม่ได้ แต่คิดว่าจะมาคุยกันแบบสบายๆ ล่ะกัน ฉันเป็นแค่สมาชิกใหม่ของกลุ่มโอเว่น ยังไม่รู้อะไรเยอะ…จะพยายามไม่ให้เป็นภาระนะ ]
แน่นอนว่ามีผู้ชมบางคนที่ไม่ค่อยพอใจที่ผมเข้าร่วมกลุ่มโอเว่น แต่…ก็หวังว่าความคิดของพวกเขาจะเปลี่ยนไปบ้างไม่มากก็น้อย…
[ โอ๊ะ ]
ทันใดนั้นเอง มีคนมาสะกิดที่ไหล่ผม พอหันกลับไปก็เจอโรบินที่ยิ้มแฉ่งพร้อมโชว์ฟันขาวสะอาดและหัวเราะอย่างสดใส
[ ฮ่าฮ่าฮ่า! ไม่ต้องกังวลอะไรหรอก รุยบอย พวกเราเป็นเพื่อนร่วมทีมที่ยอดเยี่ยมกันอยู่แล้วนี่! ]
[ โธ่…โรบิน…! นาย…! ]
ใช่แล้ว โรบินเป็นคนดีมากจริงๆ…
[ …ฮึ่ม ว่าแต่จะลองค้นใต้เตียงดูมั้ยล่ะ? เผื่อเจอสมบัติที่ไม่คาดคิด ]
[ เฮ้ย! ]
“ฮา”
“ฮา”
“อ่ะ นั่นไง”
“ความซึ้งหายหมดเลย”
“ทำลายความซึ้งหมดเกลี้ยง”
แล้วโรบินก็เอาหัวลงพื้นจริงๆ แล้วเริ่มค้นใต้เตียง ถึงแม้จะทำความสะอาดแล้วก็เถอะ…และในขณะเดียวกัน อายากะที่เห็นเหตุการณ์ก็หันมามองผมด้วยสายตาจิกๆ
[ เห…รุย นายมีของแบบนั้นด้วยเหรอ? แอบลามกนะเนี่ย? ]
[ ไม่ต้องพูดเรื่องนี้แล้วก็ได้…แล้วก็ของพวกนั้นฉันซื้อเป็นอีบุ๊คหมดแล้วนะ? ]
“หือ?”
“อ๊ะ”
“อ๋อ”
“555”
“นายยังเป็นแค่เด็กม.ปลายอยู่เลยนะ”
[ เมื่อกี้ไม่ได้พูดอะไรนะ? ]
แม้จะรู้สึกเหมือนขุดหลุมฝังตัวเองไปแล้ว…แต่ก็ไม่ได้บอกว่าเป็นคอมมิคสำหรับผู้ใหญ่นี่นา ถือว่าปลอดภัยแล้วล่ะ…ใช่ ปลอดภัยแน่นอน
…แล้วคาเรนซังก็ช่วยเปลี่ยนเรื่องให้ผม ถึงแม้จะดูเหมือนเธอจะลำบากใจนิดหน่อยก็ตาม
[ เอ่อ…งั้นมาลองแนะนำตัวให้ละเอียดกว่านี้มั้ยคะ? ฉันก็เพิ่งเจอรุยซังครั้งแรกด้วย อาจจะยังไม่รู้จักกันดีเท่าไหร่…แล้วผู้ชมก็อาจจะได้รู้จักกลุ่มโอเว่นมากขึ้นด้วย! ]
[ ไอเดียดีมาก คาเรนซัง เดี๋ยวข้าจะแต่งเพลงจากไอเดียนั้นเลย ]
[ นายก็พูดไปเรื่อยอีกแล้วสินะ…? ]
[ ฟุฟุ แต่ก็ดีนะ! รุย นายก็คงยังไม่รู้จักคาเรนจังกับโรบินคุงมากนักใช่มั้ยล่ะ? ]
[ ก็…ต้องยอมรับว่าใช่ ]
หลังจากที่ตัดสินใจทำคอลแลป ผมก็พยายามหาข้อมูลเกี่ยวกับทั้งสองบ้าง แต่เพราะต้องทำความสะอาดและทำงานพาร์ทไทม์ ก็เลยไม่ค่อยมีเวลามากนัก
[ แต่คาเรนจัง เราควรจะเริ่มจากตรงไหนดีล่ะ? ]
[ อืม…อาหารที่ชอบล่ะ? ]
[ เรื่องนั้นน่าจะมีในวิกิแล้วนะ…ลองถามอะไรที่เจาะลึกกว่านี้มั้ย? ]
อายากะจึงเสนอความคิดขึ้นมา
[ งั้น…เหตุผลที่มาเป็น VTuber ล่ะ? ฉันก็สนใจเรื่องของทุกคนเหมือนกัน! ]
[ ก็ดีนะ? ]
[ ใช่! ฉันว่าดีมากเลย! ]
เมื่อโรบินพยักหน้าเห็นด้วย พวกเราก็เลยตัดสินใจเล่นเป่ายิ้งฉุบเพื่อหาคนที่จะต้องเริ่มพูดก่อน และผลก็คือ…โรบินแพ้แต่เพียงผู้เดียว
[ อืม…เริ่มจากข้าละกัน ]
“ตัดสินได้ในครั้งเดียว?”
“โรบินเป่ายิ้งฉุบไม่เก่งจริงๆ 555”
“ดูเหมาะกับคาแรคเตอร์ดีนะ”
แล้วโรบินก็เริ่มพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจังผิดปกติ…
[ ข้าไม่เคยบอกเรื่องนี้กับใครมาก่อน…แต่ที่มาเป็น VTuber น่ะ เพราะข้าอยากพบ VTuber คนหนึ่งมากๆเลย ข้ามาไกลได้ขนาดนี้ก็เพื่อสิ่งนั้นเลยล่ะ ]
[ ว้าว! ยอดเลย แล้วโรบินคุงได้พบคนๆนั้นหรือยัง? ]
โรบินพยักหน้าตอบคำถามของอายากะ
[ ได้เจอแล้วล่ะ แต่…คนๆ นั้นเลิกเป็น VTuber ไปแล้ว การพบกันในฐานะ VTuber มันเลยเกิดขึ้นไม่ได้อีก ]
