ตอนที่ 26 แล้วแชมป์ในตานี้คือ ?
แล้วเราก็มาถึงวงสุดท้ายถึงผมจะรอดมาสักพักใหญ่ๆแล้ว แต่ก็ยังกังวลอยู่ดี ไม่ได้กังวลว่าจะแชมป์มั้ยแต่กังวลเรื่องที่จะไปขัดขาไรมุซังหรือป่าว..
หรือจะบอกว่าผมขัดไปแล้วก็ได้มั้ง ? ผมรู้ตัวดีเพราะงั้นไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้นแหละ
[ ทีนี้มันเหลืออีกกี่ตี้อะ ?]
“3”
“3”
“เหลือ 3”
“มันบอกอยู่ตรงมุมบนขวานะ”
อย่างที่คอมเมนต์บอก มันมีเลข 3 แสดงอยู่บนมุมขวาของจอ
[ เหลือ 3 ตี้ หมายความว่า ถ้าไม่นับเรา 1 แสดงว่าเหลือ 2 ที่ต้องจัดการสินะ ! ]
“ถูกต้อง”
“อัจฉริยะ”
“ดีแล้วที่เข้าใจ !”
“สมแล้วที่เป็นหัวกะทิ”
“โย่ , ท๊อปหนึ่งในญี่ปุ่น”
ไม่รู้สึกว่าโดนชมอยู่เลย…..
แล้วที่ช่องแชทในเกมก็ได้รับข้อความจากไรมุซัง
‘Gyohurou’ (ไปซ้อนกันเถอะ)
[ ไปซ้อนกัน… อ่าใช่แล้ว ! ถึงคราวพวกเราไปซ้อนบ้างแล้ว ! ]
“ลิโป้ต่างหาก”
“ลิโป้แน่ๆ”
“เล่าปี่รึป่าว ?”
“หรือว่าโจโฉ ?”
[ พวกนายอย่ามาสร้างเทมเพลตแปลกๆนะ ! ]
แล้วก็เป็นอย่างที่ไรมุซังเดาเอาไว้ ทั้งสองตี้ที่เหลือเริ่มยิงกัน เราก็แค่ต้องรอจังหวะเข้าไปซ้อน… แต่ว่ายังก่อน รออีกนิด……
< One Squad Left >
พอมีเสียงเตือนว่าเหลืออีกแค่ตี้เดียวแล้วผมก็วิ่งเข้าไปใกล้ๆศัตรู……..แต่ไรมุซังยังหลบอยู่หลังที่กำบังเหมือนเดิม เอ๊ ? นี่ไม่ใช่จังหวะที่ต้องเข้าไปแล้วหรอ?
ไม่ ไม่ใช่แบบนั้น ! ไรมุซังพยายามทำให้ผมได้เฉิดฉายอยู่ ! ตอนนี้ศัตรูเลือดกำลังน้อยและยังไม่รู้ตัว นี่คือโอกาสที่เราจะได้ไปฆ่าศัตรูได้ เธอให้โอกาสที่ดีที่สุดให้กับผม เราจะเป็นแชมป์ได้ด้วยการที่ผมไปฆ่าพวกมัน !
ผมเข้าใจแบบนี้แล้ววิ่งชาร์จใส่ศัตรู
[ โอ้วววววววว ! ! ! ]
ผมวิ่งเข้าไปข้างหลังศัตรูแล้วยิงด้วยปืน SMG ของผม ถึงผมจะยิงส่ายไปส่ายมาอยู่ แต่ถึงอย่างงั้นเลือดของศัตรูนั้นน้อยมากๆอยู่แล้ว ผมเลยชนะมาได้
[ เย่ ! ชนะแล้ว ! ! ]
“ยังๆ’
“ยังเหลืออีกหนึ่ง”
“ยังไม่จบสักหน่อย”
“ดีใจตอนนี้ยังไม่ได้นะ !”
“อย่าพึ่งยิ้มโชว์ฟันขาวๆสิ”
[ หวาาาาาาา !? ยังเหลืออีกคนหรอ ! ! ? ]
…แต่ดูเหมือนว่าพวกพ้องของศัตรูที่ผมฆ่าไปนั้นยังมีชีวิตอยู่ เขายิงใส่ผมอย่างไม่ปรานี บ้าเอ้ย…..ผมจะไม่แพ้ที่นี่แน่นอน…!!
[ ให้ตายเถอะ…ฉันจะมาแพ้ไม่ได้ ! ! อย่าถอย ! อย่าถอยนะรุย !!! ]
ปั้ง!
<I’m down, need a medic.>
[อุว๊ากกกกกกก!]
“55555”
“wwwww”
“เต็มๆ”
“เสียงดังเกิ๊นwwwww”
“พยายามดีแล้ว!”
ผมแพ้แล้ว ทีนี้ก็เหลือไรมุซัง แต่ว่าไรมุซังกำลังทำอะไรที่ผมไม่คาดคิด
[ ขอโทษนะครับไรมุซังที่เหลือคุณไว้คน…….เดี๋ยวนะ ? ชุบผมทำไมอะครับ ? ]
“555”
“55555”
“5555555”
“wwwwwww”
“คงอยากจะชนะทั้งสองคนล่ะมั้ง?”
“ยังสู้ไหวอยู่ ! ลุกขึ้นมารุย !”
[ ไม่นะ ศัตรูกำลังมา ! เดี๋ยวสิคุณโดนยิงอยู่ไม่ใช่หรอ?]
ไรมุซังถูกยิง….แต่เธอก็ยังชุบผมต่อไปไม่ยอมหยุด
[ ท-ทำไมต้องทำขนาดนั้นด้วย !]
แต่พอผมลุกมาได้จากการชุบเลือดผมก็น้อยแถมเกราะของไรมุซังก็ลดลงหลังจากถูกยิงเมื่อกี้อีก ต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว…..อ่าใช่ ! ใช้สกิลของผมก็ได้นี่นา !
[ s-smoke ! ! ! ]
ผมจำได้ว่าสกิลของ Hanka คือ จะยิงsmoke(ระเบิดควัน)ออกไป ทีนี้ก็น่าจะพอซื้อเวลาได้บ้าง !
[ ถอยไปปั้มยาก่อนดีมั้ยนะ… ไม่ๆ ไม่ได้! ฉันทำแบบนั้นไม่ได้หรอก ! ]
ไหนๆ ไรมุซังก็ช่วยชุบผมมาแล้วนะ จะทำอะไรที่ดูอ่อนแอแบบนี้ไม่ได้! แล้วศัตรูก็คงยิงกระสุนหมดไปกับผมกับไรมุซังแล้วล่ะ… ถึงจะมีเหลือบ้างก็ต้องใช้เวลารีโหลดกระสุนใหม่แน่ๆ… งั้นก็ต้องเข้าไปจัดการมันให้สิ้นซาก!
[ เอาล่ะ! ไปกันเลย! บุกเข้าไป! ]
“เอ๊ะ?”
“บ้าน่า..”
“เอาจริงดิ?”
“ไปเลยยยยยยยย!!!”
ผมวิ่งผ่าน smoke ไป และก็เห็นศัตรูกำลังปั้มยาอยู่ พอศัตรูรู้ตัวเขาก็หยุดปั้มยาแล้วจะเปลี่ยนใช้สกิลเพื่อเข้าไปใน void แล้ววิ่งหนีไป….
[ อย่าหนีนะ ! ! ! ]
ผมวิ่งตามไปแบบติดๆจนกระทั่งสกิลของศัตรูหมด…..
[ เอานี่ไปกิน ! ]
ผมยิงลูกซองคู่กายของผมออกไปและมันเหมือนจะโดนศัตรูจังๆ…ทำให้มีเสียงเพลงและหน้าต่าง “You Are The CHAMPION” ก็ขึ้นบนหน้าจอ อ่า….ผมชนะแล้วววววว ! ! ! ! !
[ เย่ ! ! ! ! พวกเราได้แชมป์แล้วววววว ! ! ! ]
“โอ้วววววว ! ! ! !”
“Nice !”
“ยินดีด้วย ! ! !”
“มาแล้ววววววววววววว !!! “
“gg”
“gg”
“เยี่ยมๆๆ ! !”
“ทำได้แล้วนะ !”
คอมเมนต์ไหลมาอย่างกับแข่งทัวร์นาเมนต์ใหญ่ๆ แถมแชทในเกมไรมุซังก็พิมพ์ ‘GG’ หรือก็คือ ‘Good Game’ มาให้ผม ผมเลยพิมพ์ตอบเธอไปด้วย
“ขอบคุณมากครับ ไรมุซัง !”
แล้วผมก็หันไปอ่านคอมเมนต์เตรียมที่จะปิดสตรีม
[ ก็…..ถึงไรมุซังจะแบกฉันมากๆเลยก็เถอะ แต่พวกเราก็ชนะมาจนได้ ! ขอบคุณจริงๆครับ ! ]
“ยินดีด้วย!”
“รุยก็ทำเต็มที่แล้ว”
“สนุกมาๆ”
“ดีแล้วที่ได้น่ะ”
[ตอนนี้รู้สึกดีมากๆเลย ! งั้นวันนี้พอแค่นี้แล้วกัน ! เจอกันใหม่นะ ทุกคน ! ]
“เจอกัน!”
“ขอบคุณน้า รุย!”
“ขอบคุณนะ รุย”
“วันนี้ดีมากๆเลย”
“สนุกมากๆ!”
“รอสตรีมต่อไปไม่ไหวแล้ว !”
หลังจากอ่านคอมเมนต์ทั้งหมดแล้วผมก็คลิกปุ่ม’สิ้นสุดการออกอากาศ’พร้อมกับยิ้มบนใบหน้า
[ฮิๆ-]
