The Great Merchant in the Cataclysm - ตอนที่ 91

จางมู่จ้องอย่างเฉยเมยกับคนที่เข้ามาใกล้เขา.พวกเขาทุกคนมีความกลัวบนใบหน้า.จางมู่ไม่ได้ทำการโจมตีใด ๆ.จนถึงตอนนี้,ชายวัยกลางคนก็ยังไม่ปรากฏตัว.จางมู่รู้สึกเป็นกังวล.

เขาได้ยินชายคนนั้นพูดถึงว่า ผู้นำของพวกเขากินนักวิวัฒนาการมาก่อน.สิ่งนี้ทำให้จางมู่รอบคอบมากขึ้น.ผู้นำไม่ได้แบ่งปันอะไรเลยกับคนอื่น ๆ.

ถ้านั่นคือความจริง,ทุกอย่างจะซับซ้อนกว่านี้.ไม่มีมนุษย์กินคนคนไหนที่เขาเคยพบมา กล้าที่จะล่าเหยื่อเป็นนักวิวัฒนาการ.โอกาสของความสำเร็จอยู่ในระดับต่ำและผู้คนในฐานจะตอบสนองทันที หากนักวิวัฒนาการหายไป.พวกเขาจะให้ความสำคัญมากขึ้นในการหายตัวไปของนักวิวัฒนาการเมื่อเทียบกับมนุษย์ปกติ.

ดังนั้น,จางมู่จึงไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น หากมนุษย์กินคนกินนักวิวัฒนาการเข้าไป.เขาทำได้เพียงรอจนกว่าผู้บงการ ตัดสินใจลงมือทำ.

จางมู่เผชิญภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก.หากเขาไม่ได้ใช้ดอกบัวเลือดปีศาจ คงเป็นเรื่องยากสำหรับเขาที่จะได้รับตำแหน่งสูงกว่านักวิวัฒนาการหลายคน.ลิตเติ้ลแบล็คยังคงอยู่ในรังไหมของมันและหมาป่ากลายพันธุ์ก็อยู่ที่บ้าน.ไม่มีอะไรที่สามารถช่วยเขาได้ .ในสถานการณ์นี้,เขาอาจไม่มีชีวิตรอด หากเขาตัดสินใจที่จะไม่ล่าถอย.

หากเขาใช้ดอกบัวเลือดปีศาจ, เขามั่นใจในการฆ่าทุกคนที่อยู่ตอนนี้. อย่างไรก็ตาม,ผู้นำของพวกเขาอาจไม่ปรากฏตัว เนื่องจากลักษณะที่ระมัดระวังของเขา.

นักวิวัฒนาการบางคนขว้างการโจมตีใส่เขา.จางมู่คิดวิธีที่จะทำร้ายคนเหล่านี้อย่างรุนแรง แต่ไม่ฆ่าพวกเขา.ด้วยวิธีนี้,ผู้นำมีโอกาสปรากฏมากขึ้น.

เมื่อเปลวไฟเคลื่อนเข้าใกล้หัวของจางมู่,เขาตัดสินใจวางแผนและเดินถอยหลังอย่างฉับพลัน,เพียงเพื่อหลบการโจมตี.นักวิวัฒนาการที่มีความคล่องแคล่วของพวกเขาขยับเข้าหาจางมู่ทันที.จางมู่เพิ่มความเร็วของเขาอย่างรวดเร็วและหลบหนีจากใบมีดลมทั้งสอง.

เมื่อเห็นทั้งสองบาดแผลลึกที่เขาเป็นอยู่ตอนนี้,จางมู่ก็ลังเลเล็กน้อย.หากนักวิวัฒนาการเหล่านี้ไม่ได้กลายเป็นมนุษย์กินคน,พวกเขาจะมีอนาคตที่สดใสรออยู่ข้างหน้า. แต่พวกเขาเลือกเส้นทางของพวกเขา.ไม่มีทางกลับมาอีก เมื่อพวกเขาเหยียบบนเส้นทางนี้.หากจางมู่ ไม่ได้ฆ่าพวกเขาในตอนนี้ พวกเขาจะตั้งเป้าไปยังฐานความอยู่รอดอื่น ๆ ทั้งหมด.

จางมู่สังเกตเห็นระยะห่างระหว่างเขากับผู้วิวัฒนาการและเลือกที่จะไม่ถอยกลับ.ในทันใดนั้น,เขาก็เบรกและบิดเท้าของเขา เขาพุ่งไปยังทิศทางที่เขามา. นักวิวัฒนาการประเภทลมทั้งสองคาดไม่ถึงว่าจางมู่จะหันหลังกลับและไม่มีเวลาตอบโต้.ก่อนที่พวกเขาจะสามารถสร้างใบมีดลมได้,จางมู่ก็ผ่านไปมาระหว่างพวกเขาและพวกเขาก็ไม่มีโอกาสเหลือ.

พลังของพวกเขาสลายตัวทันที.จางมู่ได้เรียกดอกบัวเลือดปีศาจออกมาภายในเสี้ยววินาทีที่เขาผ่านไป และเจาะรูผ่านร่างของพวกเขา.ดวงตาของพวกเขามัวลง และไม่สามารถควบคุมพลังงานของพวกเขาได้อีกต่อไป.ใบพัดลมเหล่านี้ซึ่งเป็นภัยคุกคามต่อจางมู่ก็หายไปก่อนที่พวกเขาจะสามารถก่อมันขึ้นได้.

จางมู่พูดพึมพำ,“ ความสามารถในการต่อสู้ระยะประชิดของพวกเจ้าอ่อนแอมากและพวกเจ้าก็ยังกล้าที่จะวิ่งตามข้ามาแค่สองคนเท่านั้น.ใครให้ความกล้าเจ้า? หรือเจ้าทุกคนคิดว่าข้าง่ายที่จะเอาชนะ? “

การโจมตีจางมู่ครั้งนี้ใช้เวลาเพียงหนึ่งวินาที และเขาก็ไม่หยุดเลยหลังจากนั้น.เขาอยู่ในช่วงการโจมตีของผู้คนที่อยู่ตรงข้ามเขา.

คนอื่นอาจไม่เห็นมัน, แต่ชายเสื้อเชิ้ตสีขาวเห็นการกระทำเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่จางมู่ทำ.เขาเห็นแค่นักวิวัฒนาการประเภทลมสองคนล้มลงพร้อมกัน. เขาไม่สามารถควบคุมอารมณ์ของเขาได้อีกต่อไปและกัดฟันของเขา“ เจ้าเป็นนักวิวัฒนาการประเภทพืชหรือ? ไม่แย่,ข้าก็เป็นหนึ่งในนั้น”

ชายเสื้อเชิ้ตสีขาวตะโกนและเสื้อด้านหน้าหน้าอกแตกออกเผยให้เห็นปิรันย่าอันน่าสยดสยอง.[1] ไม่มีนักวิวัฒนาการคนอื่นที่ดูตกใจ.พวกเขาต้องเคยเห็นปิรันย่ามาก่อน.

มันน่าเกลียดจริงๆ ภายใต้การควบคุมของชายคนนั้นการเปิดตัวของปิรันย่าหันไปหาจางมู่ และต้นกำเนิดของมันสั่นสะเทือน.มันกำลังเตรียมที่จะเริ่มการโจมตีหรือ?

“อะไรกัน?นักวิวัฒนาการประเภทพืช,มีปิรันย่า”ในฐานะที่เป็นคนคล้ายกับนักวิวัฒนาการประเภทพืช,จางมู่รู้ดีว่าพืชสามารถทรงพลังเพียงใด.การกลายพันธุ์ของปลาปิรันย่านี้ทำให้เกิดความประทับใจอย่างมากต่อจางมู่ในอนาคต.ทุกคนที่มีความสามารถเช่นนี้ ได้รับการแสวงหาอย่างสูงในฐานการอยู่รอด.พวกเขาต้องการในระหว่างการโจมตีและป้องกัน.แม้ว่าพลังของปีรันย่าจะยังอ่อนแออยู่ในตอนนี้,แต่ความสามารถของมันจะเพิ่มขึ้นอย่างมากเมื่อมันผ่านระดับแรก.

จางมู่เคลื่อนไหวด้วยความเร็วเร็วกว่ามนุษย์ปกติสี่เท่า.อย่างไรก็ตาม,มันยังเร็วไม่พอ.เขาไม่มีทางเลือกนอกจากเพิ่มความเร็วของเขาเป็นห้าเท่าของคนปกติ.

ด้วยความเร็วประเภทนี้,เขาสามารถหลบหนีการโจมตีของปิรันย่าได้อย่างปลอดภัย.

ตามที่คาดไว้,เมื่อชายคนนั้นเห็นว่าจางมู่ต้องการหนี,เขาหยุดรวบรวมพลังงานและเร่งปิรันย่า.

ปิรันย่าได้รับคำสั่งจากชายคนนั้นและหยุดการสั่นสะเทือนที่ก้านของมันทันที.มันเปิดปากและไอพ่นของของเหลวสีเขียวเข้มพุ่งออกมาที่จางมู่.โชคดีที่จางมู่ทำนายการโจมตีจากรูปร่างหน้าตาของมันและเตรียมการป้องกัน.เขาเคลื่อนที่เร็วกว่าปิรันย่ามาก และพยายามหลบการโจมตีด้วยของเหลว.

แม้ว่ามันจะไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาเห็นสิ่งนี้ จางมู่ก็ยังคงขนลุกเล็กน้อย.มันน่ากลัวเกินไป.พื้นดินที่อยู่ห่างจากจางมู่ประมาณห้าเมตร มีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณสองเมตรถูกสึกกร่อนและจมลงไปในโคลน.

เขาคำนวณความเร็วและทิศทางของเขาและทำนายเส้นทางการเคลื่อนที่ของเขา.

หากนักวิวัฒนาการประเภทพืชรู้จักความเร็วที่เร็วที่สุดของจางมู่,เขาก็คงเลือดขึ้นหน้า.นักวิวัฒนาการเหล่านั้นยืนอยู่ใกล้เขาขยับออกไปโดยอัตโนมัติ เมื่อพวกเขาเห็นปิรันย่า.นี่คือสาเหตุที่ชายคนนั้นได้รับความเคารพอย่างมากเมื่อผู้นำไม่ได้อยู่ที่นี่.

พวกเขาทั้งหมดกลัว.พวกเขาเคยเห็นผู้คนที่ทุกข์ทรมานจากปิรันย่าและความตายของพวกเขาก็น่ากลัว.ผิวหนังและกล้ามเนื้อของพวกเขาค่อยๆหลุดออกไปทีละน้อยและพวกเขาก็จะไม่ตายทันที มันเป็นนรกที่มีชีวิต.

[1] …มันคือมาริโอ!