The Great Merchant in the Cataclysm - ตอนที่ 88

จางมู่ได้ปล่อยเถาวัลย์เดี่ยว เมื่อเขาเข้ามาใกล้นักวิวัฒนาการและเขาจงใจเปิดเผยจุดอ่อน เพื่อที่นักวิวัฒนาการจะสูญเสียความระมัดระวัง.นี่เองที่ทำให้ดอกบัวเลือดปีศาจมีโอกาสที่จะโจมตีและจัดการนักวิวัฒนาการในการโจมตีครั้งเดียว.

จางมู่เล่าถึงความลำบากใจของเขาในครั้งแรกที่เขามาที่ประตู.เขาแสดงพลังที่แท้จริงของเขาเร็วเกินไปและปล่อยให้นักวิวัฒนาการมีเวลากดสัญญาณเตือน,เตือนผู้นำถึงการปรากฏตัวของเขาและทำให้พวกเขาทำข้อตกลงนอกประตู.

นักวิวัฒนาการไม่เพียง แต่มีความสามารถเท่านั้น,แต่เขายังมีความแน่วแน่และละเอียดอ่อน เมื่อเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งกว่าเขา.นี่เป็นเหตุผลอื่นที่ทำให้เขาได้รับเลือกให้เป็นการ์ดเฝ้าประตู.อย่างไรก็ตาม,จางมู่จะไม่ทำผิดพลาดซ้ำสองครั้ง.หากเขาปล่อยให้นักวิวัฒนาการกดปุ่มเตือนภัย,เขาอาจจะถอนตัวออกไปเร็วเช่นกัน.

จางมู่จ้องไปที่หอกที่ล้อมรอบบนพื้นและรู้สึกทึ่งกับจำนวนของพวกมัน.เขาไม่รู้ว่าฐานมีหอกจำนวนมากมายสำหรับนักวิวัฒนาการ. แม้ว่าหอกจะสามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้,แต่ปริมาณที่แท้จริงยังคงน่าประหลาดใจมาก.

จางมู่กระโดดลงจากประตูอย่างเงียบ ๆและเดินไปมาระหว่างซากปรักหักพังไปยังอาคารกลาง.สัญชาตญาณของเขาบอกเขาว่าทุกคนนั้นรวมตัวกันอยู่ที่นั่น.

ตามที่คาดไว้,จางมู่ได้ยินเสียงจาง ๆ ขณะที่เขาอยู่ใกล้อาคาร. มันจะต้องเป็นคนของฐานการอยู่รอดนี้.ในช่วงเวลานี้,หวังเหลียงและทีมของเขาจะต้องออกนอกบ้านเพื่อหาเสบียง.แต่คนเหล่านี้อิสระจริง ๆ.

อย่างไรก็ตาม,เมื่อจางมู่ใกล้ชิดและเขาสามารถมองเห็นทิวทัศน์ทั้งหมด,เขารู้ว่าทำไมพวกเขาจึงยังคงอยู่ที่ฐาน.หม้อสองสามใบที่มีน้ำเดือดวางอยู่บนพื้นราบกลางอาคารที่ยังไม่เสร็จ แต่ละหม้อล้อมรอบไปด้วยผู้คนประมาณสิบคนและพวกเขาก็กินอย่างมีความสุข.

แม้จะมีไอน้ำ,แต่จางมู่ก็สามารถมองเห็นสิ่งที่อยู่ในหม้อได้.

หม้อแต่ละใบเต็มไปด้วยชิ้นส่วนมนุษย์.

แม้ว่าจางมู่เคยเห็นคนที่กินมนุษย์คนอื่น แต่ส่วนใหญ่ทำด้วยเหตุผลสองประการ.เหตุผลหนึ่งคือพวกเขาอดอยากและอีกเหตุผลหนึ่งก็คือคนเหล่านี้มีนิสัยทารุณเมื่อเกิดตัณหา.สำหรับเหตุผลแรก พวกเขาไม่มีอาหารอีกแล้วและถ้าไม่มีใครช่วยพวกเขาพวกเขาก็จะตายจากความหิวโหย. สำหรับคนที่มีนิสัยทารุณ เมื่อเกิดตัณหาพวกเขาถูกเลือกปฏิบัติกับมนุษย์คนอื่น ๆ ทั้งหมดและถูกขับออกจากฐานการเอาชีวิตรอด.หากไม่มีการป้องกันฐานเหล่านี้,พวกเขาจะตายทันทีในป่า.คนที่กินมนุษย์ไม่เคยอยู่ได้นาน .ดังนั้น,จางมู่จึงไม่เคยได้ยินข่าวเกี่ยวกับคนเหล่านี้มานาน.

การกินมนุษย์เป็นสิ่งต้องห้ามในทุกฐานการอยู่รอด.

อย่างไรก็ตาม,ในฐานความอยู่รอดนี้,เกือบทุกคนกำลังกินเนื้อมนุษย์อยู่ตรงหน้าเขา.ในที่สุด,จางมู่ก็เข้าใจว่าทำไมพวกเขาถึงกล้าที่จะแอบโจมตีหวังเหลียงและทีมของเขา.ในใจพวกเขา,ไม่คิดว่าตัวเองเป็นมนุษย์.มนุษย์เป็นอาหารสำหรับพวกเขา.ดังนั้น,ทำไมพวกเขาจึงควรกังวล?

ดูเหมือนว่าชายวัยกลางคนจะจำได้ว่าจางมู่ทรงพลังเพียงใดและปกปิดตัวเองได้ดี ทำการค้าขายกับจางมู่ภายนอก.เมื่อคิดกลับไป,จางมู่ก็รู้สึกว่าถ้าเขาไม่ได้แสดงพลังของเขาแล้ว เขาก็อาจกลายเป็นอาหารได้เช่นกัน.

จางมู่ก็รู้ว่าทำไมพวกเขาถึงปฏิเสธการเพิ่มเติมสิ่งใหม่ ๆ ไปยังฐานการอยู่รอด.พวกเขาบ้า แต่ก็รู้สึกกลัวเหมือนกัน.พวกเขากลายเป็นสัตว์ประหลาด, แต่กลัวว่าคนอื่นจะค้นพบ.ใครก็ตามที่ไม่ได้ติดตามพวกเขา อาจจะได้นอนในหม้อทันที.น่าเศร้าที่คนส่วนใหญ่ยอมแพ้และตามผู้นำของพวกเขาบนเส้นทางที่ไม่หวนกลับมานี้.

นักวิวัฒนาการคนหนึ่งจัดการซุปในหม้อจนหมดและยังคงรู้สึกหิว.เขาโบกมือ.คนที่เหลือเข้าใจเขาทันที และเพื่อนร่างผอมของเขาเข้าไปในอาคารที่ยังไม่เสร็จ.

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง,ชายร่างผอมดึงเด็กหญิงตัวเล็ก ๆออกมา.หญิงสาวนั้นมีอาการมึนงงอยู่แล้ว. อย่างไรก็ตาม,เมื่อเธอถูกดึงไปยังหม้อต้มน้ำ,เธอเริ่มร้องไห้ทันที.ชายร่างผอมข้างๆเธอหัวเราะเยาะ ขณะที่ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความโลภ.เขาสแกนร่างกายของเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ โดยไตร่ตรองดูว่าเธอสามารถมอบเนื้อให้กับผู้คนได้มากแค่ไหน.

ไม่มีใครสนใจผู้หญิงตัวน้อยที่ร้องไห้เลยสักคน.คนเหล่านี้สูญเสียความเป็นมนุษย์ไปแล้ว.พวกเขาสนุกกับกระบวนการมองเห็นเด็กหญิงตัวน้อยร้องไห้.สำหรับพวกเขา,นี่คือเสียงเพลงแสนไพเราะของพวกเขา.ยิ่งผู้หญิงยิ่งร้องไห้ดังขึ้น พวกเขาก็ยิ่งรู้สึกตื่นเต้น.

ห้านาทีผ่านไปและเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ไม่มีพลังที่จะร้องไห้อีกต่อไป.ความตื่นเต้นของผู้คนเริ่มลดน้อยลงและคนที่โบกมือของเขาก็พูดอะไรบางอย่าง. หลังจากนั้นชายร่างผอมทำท่าและยกเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ขึ้นเตรียมที่จะถอดเสื้อผ้าของเธอออกแล้วเทเธอลงหม้อ.

จางมู่ต้องการช่วยหญิงสาวคนนี้ทันที เมื่อเขาเห็นเธอ แต่เขาก็หวนคิดกลับมาเพราะผู้นำยังไม่ปรากฏ – ชายวัยกลางคนที่มีผมสีเงิน.อย่างไรก็ตาม,เขาไม่สามารถทำอะไรได้เลย เขาจะปล่อยให้เด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ตายต่อหน้าเขาเพียงเพราะเขาต้องการรอช่วงเวลาที่เหมาะสมเพื่อโจมตีและปราบทุกคนในคราวเดียวได้อย่างไร.

เขาเคยผ่านมามากมายในชีวิตที่ผ่านมาและหัวใจของเขาเย็นชา.แต่อย่างไรก็ตาม,เลือดมนุษย์ของเขายังคงทำงานอยู่.มันยังคงอบอุ่น!

จางมู่ออกจากที่ซ่อนของเขาและแสดงให้เห็นถึงการปรากฏตัวของเขา.การกระทำนี้ทำให้ทุกคนต้องมองไปที่จางมู่,ชายร่างผอมวางเด็กหญิงตัวน้อยลงและจ้องมองที่จางมู่อย่างเป็นอันตราย.

เมื่อคนหลายสิบคนที่ถือกระดูกมนุษย์จ้องมองคุณ,แม้แต่จางมู่ก็รู้สึกไม่สบายใจ.พวกเขาบางคนจับกะโหลกและเลียมันข้างหน้าเขา,ทำให้เขายิ่งรู้สึกไม่โอเค.

จางมู่ต้องการปกปิดตัวตนของเขา,แต่ตอนนี้ดูเหมือนไม่ได้.

เขาจะไม่ปล่อยให้คนเหล่านี้ทุกคนมีชีวิตออกไป.

นี่คือพื้นฐานของเขาและยังเป็นพื้นฐานของเผ่าพันธุ์มนุษย์.