The Great Merchant in the Cataclysm - ตอนที่ 84

เมื่ออาหารค่ำเกือบจะเสร็จ,จางมู่บังคับให้หวังเหลียงเปิดขวดเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ห้าขวด,โดยบอกว่า เขาต้องการลิ้มรสมัน.ภายใต้ฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ จางมู่ก็หลับสนิทและลืมสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น.

เมื่อจางหมู่ตื่นขึ้น เขาตระหนักว่าเขากลับมาอยู่ในบ้านของเขา.มีใครบางคนพาเขากลับบ้าน.ลำคอของเขาแห้งและแสบจากเหตุการณ์เมื่อคืน.จางหมู่หัวเราะตัวเอง.ความทนทานต่อแอลกอฮอล์ของเขาต่ำมาก.

อย่างไรก็ตาม,ร่างกายของเขามีอายุเพียงสิบแปดปีในตอนนี้ และอาจารย์ของเขาที่นิกายหัวขโมยก็ไม่เคยปล่อยให้เขาดื่มแอลกอฮอล์เลย.ดังนั้น,จึงคาดว่าเขาดื่มได้ไม่ค่อยมาก.นี่เป็นครั้งแรกที่เขาดื่มแอลกอฮอล์หลังจากที่เขาเกิดใหม่.หวังเหลียงคงต้องหัวเราะเยาะเขาเมื่อวานนี้.

เขาจำได้ว่าไม่กี่ปีต่อมาเขามักจะดื่ม เมื่อเขาเบื่อหรือหนาว.ดังนั้น,ความอดทนแอลกอฮอล์ของเขาเพิ่มขึ้น.เขาอาจจะไม่เคยสัมผัสกับความรู้สึกเมานี้อีกต่อไป.

จางมู่มองไปที่ท้องฟ้า และรู้ว่ามันยังเช้าอยู่.เขาคาดว่าหยวนรุยยังคงหลับอยู่ จึงเดินออกจากบ้านคนเดียว,โดยไม่ต้องการที่จะปลุกเธอ.

มองไปที่ถนนที่ว่างเปล่า,จางมู่เดินไปยังสถานที่หวังเหลียงอยู่.เมื่อเขาเห็นหวังเหลียง,เขาก็พร้อมที่จะออกไปค้นหาปาร์ตี้ เพื่อค้นหาแหล่งเสบียงใหม่.อย่างไรก็ตาม,นาทีที่เขาเห็นจางมู่,หวังเหลียงดูราวกับว่าเขาเห็นผีและถึงกับพูดไม่ออก.

ในที่สุดหลังจากนั้นไม่นาน,เขาก็สามารถพูดได้ว่า“ พี่ชาย,ท่านสร่างเมาได้ยังไง?”

“เกิดอะไรขึ้น?”

จางมู่มองหวังเหลียงอย่างเชื่องช้า,สงสัยว่าเขาทำอะไรผิด หรือพูดอะไรไม่ดีเมื่อวานนี้.เขาประหม่าและครุ่นคิด“ เหลียง,เจ้าหัวเราะข้า เพราะความอดทนแอลกอฮอล์ที่ต่ำมากของข้าหรือเปล่า”

หวังเหลียงโบกมืออย่างรุนแรงและอุทาน“ พี่ชาย,ท่านลืมสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อวานนี้หรือ?”

“ ข้าดูเหมือนจะเมา ข้าจำไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น” จางมู่ยักไหล่.

โดยไม่คาดคิด,หวังเหลียงพูดบางสิ่งที่น่าแปลกใจ“ ท่านดื่มแอลกอฮอล์ทั้งหมด 20 ขวดด้วยตัวเอง! หากท่านพูดว่าการดื่มแอลกอฮอล์ของท่านอยู่ในระดับต่ำ,คงไม่มีใครกล้าที่จะอ้างว่าการแอลกอฮอล์ของพวกเขาสูงอีกต่อไป”

เป็นไปได้อย่างไร? เขาดื่มแอลกอฮอล์ 20 ขวด? เขาไม่ได้ดื่มมากในชีวิตที่ผ่านมา.

“ เหลียง,เจ้าเมาด้วยเหรอ? เจ้าพูดผิดใช่ไหม? แอลกฮอล์ 20 ขวด นี้แบ่งกันจำนวนหลายคนใช่ไหม” จางมู่ดูหวังเลียงอย่างสงสัย.

หวังเหลียงรู้สึกปั่นป่วนทันที และไม่สามารถรักษาความสงบของเขาได้อีก.เขาเปล่งเสียงของเขาไปที่จางมู่“ พี่มู่,ไม่มีใครอยู่อีกแล้ว.ข้าแค่อยากอวดคอลเล็กชันของข้าให้ท่าน.ใครจะรู้ว่าท่านจะดื่มด่ำกับทั้ง 20 ขวดด้วยตัวเอง โดยไม่ต้องกระพริบตา? ข้าไม่ได้ดื่มแอลกอฮอล์เลยแม้แต่นิดเดียว.ภายใน 10 นาทีและข้าถูกทิ้งไว้กับขวดเปล่า 20 ขวดเท่านั้น”

แอลกฮอล์บริสุทธิ์ 20 ขวดภายใน 10 นาทีโดยไม่หยุด?นั่นเป็นการพูดเกินจริงไปจริง ๆ.

“ ตอนนี้ข้าสงสัยว่ากระเพาะปัสสาวะของท่านทำด้วยทองคำแล้ว.คิดว่ามันไม่ได้เกิดจากการดื่มของท่านเลย”

การพูดพึมพำของหวังเหลียงปลุกจางมู่ตื่นขึ้น.ถ้าเขาดื่มเหล้า 20 ขวดจริง ๆ และร่างกายของเขาไม่มีปฏิกิริยาอะไร,นี่ไม่ได้เป็นเพียงปัญหาเกี่ยวกับการอดทนต่อแอลกอฮอล์เท่านั้น.

มีความเป็นไปได้อีกอย่างเดียวเท่านั้น.

จางมู่หันหัวของเขาอย่างรวดเร็วแล้วมองไหล่ซ้ายซึ่งไม่มีอาการผิดปกติ.เขาเข้าใจทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น.เขาถูกควบคุมโดย ดอกบัวเลือดปีศาจเมื่อวานนี้.ไม่น่าแปลกใจที่เขารู้สึกว่าคอของเขาราวกับเผาไหม้ เมื่อเขาตื่นขึ้นมา.

ดังนั้น,ดอกบัวเลือดปีศาจชอบแอลกอฮอล์มากหรือ?นั่นเป็นสิ่งที่ไม่คาดคิด.

จางมู่ไม่มีทางเลือกนอกจากอธิบายให้หวังเหลียง“ อาจเป็นเพราะร่างกายของข้าเปลี่ยนแปลงไปหลังจากหายนะ”

หวังเหลียงฟื้นความสงบของเขาและตอบกลับ“ ท่านสามารถไปหาสัตว์กลายพันธุ์ของท่านได้เมื่อตอนที่ท่านหายแล้ว.ข้าต้องเคลียร์ซอมบี้ที่ทางเหนือของเมือง.ฐานความอยู่รอดที่นั่นยังคงไม่กล้าจัดการ แม้กระทั่งหลังจากที่ท่านขายอุปกรณ์พิเศษ .เนื่องจากพวกเขาไม่ได้จัดการ,ข้าจะเข้าไปรับช่วงต่อ”

มองไปที่ใบหน้าของหวังเหลียง,จางมู่ตัดสินใจที่จะเงียบ.แม้ว่าการเข้าสู่ดินแดนของคนอื่นนั้นดูเหมือนจะรุกราน,แต่ก็มีความรู้สึกในสิ่งที่หวังเหลียงพูด. หากเจ้าไม่กล้าลงมือ,ปล่อยให้ข้าทำ.

“ พี่มู,ท่านดื่มมากเกินไปเมื่อวานนี้ ดังนั้น ข้าจึงช่วยเลือกข่าวที่ดูเหมือนแม่นยำมากขึ้น.หากคุณคิดว่าไม่เป็นไรท่านสามารถไปยังสถานที่ต่าง ๆ ได้โดยตรงโดยไม่ต้องกรองอีกต่อไป”

“ ขอบคุณมากสำหรับความพยายาม” จางมู่ยิ้ม.

“ ท่านสามารถดูได้ก่อน.ข้าต้องออกไปเพราะมีพื้นที่ไม่กี่แห่งที่มีซอมบี้ที่ต้องกำจัดออกไปในวันนี้” หลังจากเห็นจางมู่สนับสนุน,หวังเหลียงพยักหน้าและส่งสมุดบันทึกในมือไปจางมู่ก่อนออกจากฐาน.

เมื่อเห็นการลาของกองทหาร,จางมู่ตัดสินใจทำเช่นเดียวกัน และกลับไปลากหมาป่ากลายพันธุ์ออกมา.

…

เมื่อวานนี้จางมู่ไปที่สถานที่ที่กรองโดยหวังเหลียงและจัดการเพื่อให้ได้ใกล้กับจำนวนไส้สัตว์เดรัจฉานหนึ่งร้อยอัน.อัตราความสำเร็จอยู่ที่ประมาณร้อยละ 60 ,เช่นเดียวกับเมื่อวาน.

สิ่งที่เกิดขึ้นในวันแรกของการล่าสัตว์ของเขาต้องเป็นเพราะโชคไม่ดี.

เมื่อจางมู่กลับมาที่ฐานหลังจากทำงานมาทั้งวัน,เขาก็รู้ว่าบรรยากาศนั้นค่อนข้างแย่.เขามีความรู้สึกไม่ดี.ทันใดนั้น,เขาก็สั่งให้สุนัขป่ากลายพันธุ์เพิ่มความเร็วและกระโดดข้ามประตูโดยไม่รอให้ยามมาเปิดมัน.เขาไม่หยุดเมื่อเขาเข้าไปในเมือง แต่รีบเดินตรงไปยังที่พักของหวังเหลียง.

อย่างไรก็ตาม,หวังเหลียงไม่อยู่ที่นั่น.จางมู่ถึงกับงง.เขาควรจะอยู่ที่นี่.

ในขณะนี้,จมูกของสุนัขป่ากระตุกและมันส่งเสียงโหยหวนต่ำ เพื่อเตือนจางมู่,ส่งสัญญาณให้เขาตามมัน.

จางมู่สังเกตว่าหมาป่าดูเหมือนว่าจะได้กลิ่นและรีบขึ้นไปด้านหลังของมัน.

หมาป่าพาเขาไปยังพื้นที่ห่างไกลที่ปลายสุดของฐาน.มันเป็นที่ดินเปล่าที่เคยเป็นสระน้ำที่มนุษย์สร้างขึ้น.หมาป่ากำลังวิ่งด้วยความเร็วที่รวดเร็ว,จางมู่สามารถแยกกลิ่นในอากาศได้ เมื่อเขาเข้าใกล้.

กลิ่นที่คุ้นเคยนี้.ไม่ผิดแน่ๆ นี่คือกลิ่นของเลือด!