The Great Merchant in the Cataclysm - ตอนที่ 60

25 นาทีต่อมา,คลื่นเล็กๆปรากฏอยู่ใกล้กับตำแหน่งของร้านค้าแห่งยุค,จางมู่ตื่นขึ้น.

หยวนรุยออกมาหรือ?

เขามองไปที่นาฬิกาและยิ้มให้.

หยวนรุยรักษาคำพูดของข้าในใจและเสร็จสิ้นก่อนเที่ยงคืน.ข้าแนะนำงานที่น่าเบื่อของการเป็นพ่อค้าย่อยในลักษณะง่ายๆ,มันอาจทำให้หมายเลข 35 ตกใจได้.

“บู๊ม!”หยวนรุยออกมาจากช่องว่าง.

จางมู่เดินไปหาเธออย่างรวดเร็วและถามว่า “เจ้าเป็นอย่างไร? เจ้าสบายดีไหม?”

หยวนรุยยืนขึ้น,ดึงแขนเสื้อของจางมู่ และพูดกับเขาอย่างกระตือรือร้นราวกับนกกระจอกเสียงดัง.

“ลุง, ลุงคิ้วสีแดงเป็นคนตลกมาก.เขามีความสุขมาก เมื่อได้เห็นฉันและพยายามจะบอกฉันเกี่ยวกับการเป็นพ่อค้าย่อย.เมื่อฉันขัดจังหวะเขาและบอกเขาว่าฉันรู้ทุกอย่าง,เขาก็เดือดด้วยความโกรธ และถามฉันว่าคุณเป็นคนที่นำฉันมาหรือเปล่า.จากนั้นเขาก็ปกปิดใบหน้าของเขาด้วยรูปลักษณ์ที่เจ็บปวดและเรียกคุณว่าเป็นคนหยาบคาย.ลุง,คุณทำอะไรกับเขา? “

จางมู่ได้แตะจมูกของเขาและพูดว่า,“ข้าเพิ่งซื้ออะไรมากมายจากเขา และเขาคิดว่าเขาต้องสูญเสีย.ในความเป็นจริง,เขาทำกำไรจากการค้าของเราด้วย แต่เขาก็ยังคงรู้สึกเหมือนกับว่าเขาถูกวางแผนโดยข้า.เห้อ,คนเรามักจะโลภ.”

ด้วยภาพลักษณ์ที่ไร้เดียงสามาก,จางมู่กล่าวหาพ่อค้ายุคแห่งความตะกละ,ทำให้หยวนรุยรู้สึกเสียใจกับเขา และเริ่มที่จะประณามหมายเลข 35 ด้วยเช่นกัน.

ในร้านค้าแห่งยุค,จู่ๆหมายเลข 35 ก็จาม.เขาสัมผัสคิ้วสีแดงของเขา และพึมพำกับตัวเองถามว่า “ทำไมข้าจึงรู้สึกเป็นหวัดโดยไม่มีเหตุผล?”

จางมู่หัวเรากระซิก.

ฮ่าฮ่า! มันไม่ได้เป็นความผิดของข้า.ข้าต้องการเก็บภาพลักษณ์ที่ดีต่อหน้าหยวนรุย.ดังนั้น,ข้าจึงให้ความผิดกับเจ้า.

จริงๆแล้ว,หมายเลข 35 พูดถูก.จางมู่เป็นคนหยาบคาย.

หลังจากทุกอย่าง,จางมู่ได้พ่อค้าที่จะขายหยกสีขาวแกะสลักรูปลา.เขาไม่รู้ว่าหมายเลข 35 เจ้าเสียไปเท่าไรที่ทำให้มันเกิดขึ้น.แต่จากการแสดงออกที่เจ็บปวดของเขา,จางมู่ก็คาดเดาได้ว่ามันเป็นอะไรที่มากมาย.

อย่างไรก็ตาม,มีทั้งกำไรและขาดทุนในธุรกิจ.หมายเลข 35 ควรรู้หลักการนี้.

จางมู่ละเลยความจริงที่ว่าเขาซื้อที่หมายเลข 35 หมดแล้ว,โดยไม่ทิ้งอะไรไว้ให้พ่อค้าย่อยรายอื่น ๆ ซื้อ.

“หยวนรุย,เจ้าได้ซื้อเมล็ดชาน้ำมันไหม?”

“แน่นอน,ฉันซื้อพวกมันตามที่คุณพูด.ลุงมองมาที่ฉัน ดูและบอกว่าคุณได้ชักจูงให้ฉัน.อืม,ใบทองคำของฉัน สามารถซื้อน้ำมันเมล็ดชาได้เพียง 6 ชุด “

มีเพียงหกชุดเท่านั้น ตามที่คาดไว้พ่อค้าย่อยหลังจากคนก่อนจะไม่ได้รับส่วนลด.

หกชุดนั้นมีน้อยนิด,แต่มันก็พอใจกับมาตรฐานขั้นต่ำสำหรับงานนี้.

จางมู่ผ่อนคลาย.ถ้าหยวนรุยซื้อขนมปังอบ,เธอจะไม่สามารถพบส่วนแบ่งของข้อตกลงนี้ และจะสูญเสียโอกาสที่จะได้งานแรกของเธอ.

โปรดระลึกด้วย,รางวัลสำหรับการทำงานเสร็จนั้นสมบูรณ์มาก.

ทันใดนั้น,จางมู่ก็เห็นแหวนบนนิ้วนางขวาของเธอ และถามว่า “หยวนรุย,หมายเลขแหวนของเจ้าเลขอะไร?”

“มันเลข366.มันเป็นตัวเลขที่ดี,ใช่มั้ย?”

“ดี, ดี … “จางมู่ตอบอย่างไม่เป็นทางการและจ้องมองที่มันในความงุนงง.

จะมีพ่อค้าย่อยกว่า 500 รายในโลกและมีสถานที่ต่างๆ 366 แห่ง. ประสิทธิภาพของร้านค้าแห่งยุค,โดยทั่วไปอยู่ในระดับสูงมาก ขณะที่สาขาในเมืองซีอานถูกทิ้งล่าหลังโดยหลิวซั่ว.มันอธิบายว่าทำไมหมายเลข 35 ไม่ได้ตำหนิจางมู่ที่ฆ่าชายคนนั้น;เขาได้ฆ่านักวิวัฒนาการจำนวนมากจนแม้แต่กับหยวนรุย,หมายเลข 35 มีเพียงสองพ่อค้าย่อยเท่านั้น.

ขณะที่จางมู่จ้องมองไปที่หยวนรุย,เมื่อเธอมองไปที่แหวนของเขา,เธอสังเกตเห็นว่าเครื่องประดับทั้งสองเหมือนกันและเขาก็อยู่บนนิ้วที่ 4.เธออายขณะที่เธอคิดถึงบางสิ่งบางอย่างและหดมืออย่างรวดเร็ว.

จางมู่หลุดมาจากความคิดของเขา เนื่องจากการกระทำที่กะทันหันของเธอ แต่ไม่ได้สังเกตอะไร.เขารู้สึกโล่งใจเมื่อรู้ว่าหยวนรุยทำงานสำเร็จได้สำเร็จ.

เขาคิดว่าเมื่อเขากลับมาถึงหลัวหยาง,ผลงานของเขาจะทำให้หมายเลข 37 ตกใจมากทีเดียว.จางมู่สนใจจริงๆในการเป็นพยานเรื่องความประหลาดใจบนหน้าของพ่อค้าแห่งยุค.

ในเวลาเดียวกัน,พันธะจิตที่เขาร่วมกับด้วงได้รับการดึงดูด.

ลิตเติ้ลแบล็คตื่นขึ้นมา.มันนอนหลับสนิทมากเพราะรู้สึกซบเซา.ตามที่คาดไว้,มันเป็นเพียงชั่วครู่ต่อมา ลิตเติ้ลแบล็คได้ปีนออกมาจากแขนเสื้อของหยวนรุย.

“เกิดอะไรขึ้น?” ลิตเติ้ลแบล็คถาม.

จางมู่มองอย่างเยือกเย็นไปที่ลิตเติ้ลแบล็ค.สติปัญญาของมันเปล่าประโยชน์: มันหลับไปในขณะที่มันถูกสะกดจิต.โชคดีที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น.

“ข้าไม่ต้องการโทษเจ้า.กลายร่างใหญ่และเฝ้าดูในเวลากลางคืน.ข้าง่วงนอนมาก “

จางมู่รู้สึกง่วงขณะที่หยวนรุยถือลิตเติ้ลแบล็คไว้ และพูดกับมัน.เขาหยิบผ้าห่มมานอน.เขาไม่รู้สึกกลัวเพราะ,ในขณะนี้,สภาพแวดล้อมของร้านค้ายุคยังคงได้รับการคุ้มครองโดยการปรากฏตัวของมัน.

เพื่อลงโทษลิตเติ้ลแบล็ค,จางมู่จึงขอให้เฝ้าดูในเวลากลางคืน,แต่ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นจริงดอกบัวเลือดปีศาจจะแก้ปัญหานี้.พืชกลายพันธุ์จะไม่รบกวนการนอนของเขา,ในขณะที่เขาไม่รู้สึกอะไรจากบาดแผลที่มันฉีกบนแขนซ้ายของเขา.

…

จางมู่ตื่นขึ้นขณะรุ่งสาง.

มองไปที่หยวนรุย,จางมู่ถอนหายใจในใจของเขา.

ตอนนี้เขากลายเป็นพ่อค้าย่อยแล้ว ตอนนี้พวกเขาอยู่ในเรือลำเดียวกัน.อย่างไรก็ตาม,เขายังไม่รู้ว่านี่เป็นสิ่งที่ดีหรือไม่ดีสำหรับเธอ.

ปล่อยมันไป.เจ้าต้องใช้ชีวิตอย่างเต็มที่.จางมู่ยืดตัวหันหน้าไปทางดวงอาทิตย์.

การเดินทางของพวกเขาเพิ่งเริ่มต้นขึ้น.