The Great Merchant in the Cataclysm - ตอนที่ 49

ในความคิดของเงาดำ,หัวของจางมู่ถูกเจาะทะลุ.เขาไม่สามารถช่วยได้ แต่เปิดเผยถึงรอยยิ้มพึงพอใจที่มุมปากของเขา.

เจ้าเป็นนักวิวัฒนาการประเภทพืชและสามารถฆ่าซอมบี้จำนวนมากได้อย่างง่ายดาย,แต่เพื่ออะไร?เมื่อข้าจ้องตาไปที่เจ้า,จุดจบของเจ้ายังคงเป็นความตาย.

เงาดำได้สังเกตเห็นจางมู่และหยวนรุยตั้งแต่ช่วงแรก ๆ ที่พวกเขาเดินเข้าไปในในห้างสรรพสินค้าที่คึกคัก.ในตอนแรก,เขารู้สึกตกใจกับความสามารถที่แข็งแกร่งของจางมู่เพราะแม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่สามารถทำในสิ่งที่จางมู่ทำได้,แต่เขารู้สึกตื่นเต้น เมื่อได้ตระหนักถึงช่องว่างระหว่างพวกเขา.

ชื่อของเขาคือหลิวซั่ว.

ในวันที่สามของยุคใหม่,ความสามารถในการอยู่ยงคงกระพันของเขาถูกปลุกให้ตื่นขึ้น.เขาโชคดีมากที่ได้พบร้านค้าแห่งยุคในเมืองซีอานและกลายเป็นพ่อค้าย่อยคนแรกของเมืองซีอาน.

หลิวซั่วเริ่มหยิ่งจากความสามารถที่ทรงพลังของเขา และความสามารถทวีคูณที่เขาได้รับจากพ่อค้าแห่งยุค.ไม่ว่าจะเป็นซอมบี้หรือสัตว์กลายพันธุ์,ถ้ามันอยู่เพียงลำพัง,เขาจะโจมตีมัน.สิ่งมีชีวิตที่ท้าทายมากขึ้นคือ,ความปรารถนาของเขาที่จะฆ่า.

งานที่พ่อค้าแห่งยุคให้เขา…เขาลืมมันไป.สำหรับเขา,สิ่งที่สำคัญที่สุดคืออิสระ.เขาไม่สนใจความคิดของคนอื่น.

ก่อนหน้านี้,เขาต้องการที่จะเสร็จสิ้นการค้าขายที่น่าเบื่อก่อนกำหนด.

ตอนนี้,หลิวซั่วต้องการจะล่าเหยื่อที่แข็งแกร่งและแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น.

หลังจากที่ฆ่าซอมบี้ตัวเปล่าที่แข็งแกร่งทั้งหมด และพวกสัตว์กลายพันธุ์ที่เขาสามารถหาได้,เขาพึงพอใจง่ายเกินไป,ดังนั้น เขาจึงเปลี่ยนเป้าหมาย:นักวิวัฒนาการ.

หลังจากที่ฆ่าคนแรก,เขาไม่รู้สึกผิดแต่กลับรู้สึกพึงพอใจมาก.ในช่วง 10 วันที่ผ่านมา,เขาได้ฆ่านักวิวัฒนาการทุกคนที่อาจเป็นภัยคุกคามต่อเขา และรวบรวมหัวของพวกเขาเป็นถ้วยรางวัล.

สำหรับหลิวซั่วที่รวบรวมนักวิวัฒนาการหลายคนเข้าด้วยกัน,เขาไม่ได้พยายามฆ่าเขา.เพราะ,ในแง่หนึ่ง,มันจะเป็นเรื่องลำบากที่จะฆ่าหลิวซั่ว,และในอีกแง่หนึ่ง,เขาไม่รู้สึกชอบการฆ่าคนประเภทนี้.

ในเมืองซีอาน,ยกเว้นซอมบี้น้ำและฝูงสัตว์กลายพันธุ์,ไม่มีอะไรที่จะทำให้เขาหงุดหงิดได้.

ขณะที่การหยุดนิ่งนี้กินเวลาไปสองวัน,ความกังวลเพิ่มขึ้นในความคิดของหลิวซั่วอีกครั้ง.เขาค้นหาอย่างบ้าคลั่งไปทั่วเมือง เพื่อหาเป้าหมายใหม่จนกระทั่งเขาพบจางมู่.

ตอนแรกเขาตกใจกลัวพลังในการฆ่าของจางมู่,เพราะถ้าเขาถูกจับได้ในกลุ่มซอมบี้นับพัน,เขาก็คงไม่สามารถทำอะไรได้นอกจากวิ่งหนีไปให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้.อย่างไรก็ตาม,จางมู่สามารถฆ่าพวกมันและได้รับคริสตัลนับพันได้ง่ายดายเหมือนกับการเป่าฝุ่นซึ่งทำให้หลิวซั่วอิจฉา.

ในฐานะที่เป็นพ่อค้าย่อยรายแรกในเมืองซีอาน,หลิวซั่วได้รู้จักผลึกคริสตัลหลายพันชนิดตามธรรมชาติ.คริสตัลจำนวนนี้อาจทำให้อำนาจของเขาสามารถเข้าถึงระดับใหม่ได้.

ดังนั้น แม้ว่า,หลิวซั่วได้เห็นความแข็งแกร่งของจางมู่,เขายังคงพยายามที่จะฆ่าเขาเพื่อปล้นคริสตัลของเขา.เขามีความมั่นใจในการจบชีวิตฝ่ายตรงข้ามในการโจมตีเพียงครั้งเดียวเพราะเขาไม่เคยล้มเหลวมาก่อน.

ยิ่งไปกว่านั้น,จางมู่ที่มีพลังมาก,ความตื่นเต้นที่เพิ่มขึ้นที่หลิวซั่วรู้สึก,ความพึงพอใจและความสำเร็จที่เขาได้รับหลังจากที่ฆ่าจางมู่.

หลิวซั่วต้องรอมาเป็นเวลานาน.เขามองวิธีต่อสู้ของจางมู่ และในที่สุดก็พบโอกาสที่ดีที่สุดสำหรับการซุ่มโจมตี.เขาเป็นคนสมบูรณ์แบบและเขามีความมั่นใจที่จะฆ่าเป้าหมายของเขาครั้งเดียว.

อย่างไรก็ตาม,แค่เพียงเกือบจะทำสำเร็จ.

”ดิ้ง”

ในช่วงเวลาที่สำคัญนี้,เสียงที่ไม่สอดคล้องกันสะท้อนระหว่างเขาทั้งสอง.

การโจมตีที่รุนแรงของหลิวซั่วถูกบล็อก!

มันเป็นดอกบัวเลือดปีศาจ,ดอกบัวเลือดปีศาจป้องกันการโจมตีร่างกายของมัน.

หลิวซั่วกลืนน้ำลายอย่างหนักขณะที่เกิดเม็ดเหงื่อที่เยือกเย็นบนหน้าผากของเขา.ทันใดนั้น เขาก็ตระหนักว่าผู้ชายที่อยู่ข้างหน้าเขายิ้มอย่างใจเย็น.

ตอนนี้,จางมู่ยังคิดว่าเขากำลังจะตายภายใต้กริช.ขณะที่เขาเสียใจกับความประมาทของเขา,เขาได้รับสัญญาณจากดอกบัวเลือดปีศาจว่าจะปกป้องเขา.

ในช่วงเวลาที่สำคัญ,เมล็ดพันธุ์ดอกบัวได้ขับเคลื่อนตัวเองจากแขนซ้ายของจางมู่และสกัดกั้นการโจมตี.

จางมู่เกือบตายแล้ว.

ร่างกายของดอกบัวเลือดปีศาจ,เมล็ดพันธุ์ดอกบัว,ได้รับบาดแผลอย่างหนักจากหลิวซั่ว และได้รับบาดเจ็บสาหัส.จางมู่รู้สึกเจ็บปวดในใจเมื่อมองไปที่มัน.เขารีบหยิบเมล็ดพันธุ์กลับเข้าไปในแขนซ้าย และเลี้ยงด้วยเลือดของตัวเอง.

หลังจากที่เห็นเงาดำดูเหมือนว่า,จางมู่ทำให้หลิวซั่วดูน่ารังเกียจและพูดอย่างช้าๆว่า,”เจ้า,หลิวซั่ว,นักฆ่าในเงาผู้ที่สามารถซ่อนร่างกายของเจ้าในสูญญากาศได้หรือ?”

ในตอนแรก,หลิวซั่วเพิ่งตกใจเล็กน้อยจากดอกบัวเลือดปีศาจในการสกัดกั้นการโจมตีของเขา,แต่เมื่อเขาได้ยินคำถามของจางมู่,ใบหน้าของเขาก็ซีดขณะที่ถามไปว่า,“เจ้าเป็นใคร? เจ้ารู้จักข้าได้อย่างไร? “

จางมู่หัวเราะเยาะ,“ข้าไม่รู้จักเจ้า,แต่ข้ารู้ว่าเจ้าเป็นพ่อค้าย่อยของซีอาน,ข้าพูดถูกใช่มั้ย,หมายเลข 009? “

หลังจากได้ยินที่จางมู่พูด,แม้ว่าหลินซั่วจะเป็นคนบ้าและหยิ่ง,เขาก็สูญเสียความสนใจในการสู้รบฝ่ายตรงข้าม.ทุกคนควรจะกลัวชายแปลกหน้าที่รู้ทุกสิ่งทุกอย่างเกี่ยวกับตัวเขาและหลิวซั่วไม่ได้เป็นข้อยกเว้น.ในขณะนี้,เขาเพียงต้องการที่จะหนีออกไป.

หลิวซั่วเป็นนักวิวัฒนาการประเภทนักฆ่าคนแรกของประเทศจีนและเป็นพ่อค้าย่อยแห่งยุคผู้ที่มีหมายเลข009.เขาเป็นคนเจ้าอารมณ์ที่ชอบอยู่ลำพังผู้ที่ชอบฆ่านักวิวัฒนาการระดับสูงและสะสมหัวของพวกเขา.ในชีวิตที่ผ่านมาของจางมู่,หลิวซั่วเป็นที่ต้องการในการชุมนุมทุกๆปี,แต่ไม่มีใครสามารถจับเขาได้.

จางมู่ไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะได้พบกับนักวิวัฒนาการระดับตำนานจากชีวิตที่ผ่านมาของเขา.แต่ก็ไม่มีความกลัวใด ๆ ในใจ,เพียงแต่เฉยเมย.ตอนนี้,หลิวซั่วยังไม่ได้เป็นราชานักฆ่าและจางมู่ก็ไม่ธรรมดา,ไม่ได้เป็นพ่อค้าที่อ่อนแออีกต่อไป.

ข้าประมาทเกินไปและปล่อยการป้องกันของข้าลง เมื่อข้าคิดว่าตัวเองมีพลัง.ข้าประเมินนักวิวัฒนาการระดับสูงต่ำไป,นำไปสู่สถานการณ์อันตรายเช่นนี้.

อย่างไรก็ตาม,ถึงเวลาที่จะแลกเปลี่ยนตำแหน่งของเรา.ตอนนี้,ข้าเป็นนักล่า!

“ข้าไม่ได้คาดหวังว่าเจ้าจะยากมากนัก.โอเค,เวลาเล่นมีมากขึ้น.ข้าจะไว้ชีวิตเจ้าในวันนี้,แต่จำไว้ว่า,หัวของเจ้าจะเป็นของข้า ในไม่ช้าก็เร็ว! “หลิวซั่วหัวเราะคิกคักและขยับตัวถอยหลัง.

“ข้าบอกว่าข้าจะปล่อยเจ้าไปหรือ?”

ทันใดนั้น,เสียงอันเยือกเย็นของจางมู่ก็ดังขึ้นข้างหูของเขา,ซึ่งทำให้เขารู้สึกหนาวเหน็บ. เขาก้าวถอยหลังด้วยความเร็วสูงและพยายามหลบหนีโดยการเปิดช่องโหว่จากสิ่งที่เขาเข้ามา,ในใจของเขา,จางมู่ไม่สามารถทำอะไรเขาได้อีกต่อไป เมื่อเขาต้องการจะไป.

แน่นอนว่า,จางมู่ไม่สามารถปล่อยให้หลิวซั่วบรรลุเป้าหมายได้.ภายใต้การควบคุมของจางมู่,เถาวัลย์ทั้งหมดปิดตัวลงอย่างรวดเร็วสร้างกรงที่ไม่สามารถผ่านได้.

“เจ้าไม่สามารถดักจับข้าได้ เพราะข้าสามารถผสานกับสูญญากาศได้! ลาก่อน “หลิวซั่วหัวเราะ

“ถ้าข้าเป็นคนอื่นข้าอาจถูกหลอกโดยสิ่งที่เจ้าพูด แต่ข้ารู้ทุกสิ่งทุกอย่างเกี่ยวกับตัวเจ้า.สามารถผสานกับสูญญากาศได้หรือ?อย่าทำให้ข้าหัวเราะ เจ้าแค่กลายเป็นสิ่งที่มองไม่เห็นได้ดี!ลิตเติ้ลแบล็คพบที่อยู่ของเจ้าแล้ว!ตอนนี้,ลาก่อน,นักฆ่าแห่งเงา.ลาก่อน,ราชานักฆ่า.”

คำพูดของเขากับหลิวซั่วนั้น พร้อมกับถอนหายใจด้วยอารมณ์.

“ข้าสาปแช่งเจ้า! เจ้าไม่ใช่มนุษย์!เจ้าเป็นสัตว์ประหลาด! เจ้าจะตกนรก! “หลิวซั่วตะโกน.

รู้สึกถึงความกลัวของหลิวซั่ว,กรงที่เกิดจากเถาวัลย์ของดอกบัวเลือดปีศาจหดตัวลงอย่างฉับพลัน.พื้นที่ทั้งหมดบริเวณด้านหน้าของจางมู่เต็มไปด้วยเถาวัลย์.

หลิวซั่วกรีดร้อง ขณะที่ร่างกายของเขาถูกเจาะผ่านเถาวัลย์.พวกมันดูดเลือดหลิวซั่วด้วยความละโมบ และฆ่าเขาทันที.

“นรก? ถ้ามีอยู่,ข้าคิดว่าข้าเคยไปที่นั่นครั้งหนึ่งแล้ว “จางมู่หัวเราะเยาะและส่ายหัว.อย่างรวดเร็ว เขาย้ายตาของเขาไปที่นิ้วกลางด้านขวาของหลิวซั่ว.

แหวนพ่อค้าของหลิวซั่ววูบวาบไปด้วยแสงสีดำ,สะท้อนความเร่าร้อนจนน่าขนลุก.

อย่างไรก็ตาม จางมูไม่สนใจเรื่องนี้เลย.เขารู้ว่ามันเป็นสัญญาณว่าแหวนถูกปลดออกหลังจากการตายของนาย.ถ้าเป็นนักฆ่าธรรมดาที่ฆ่าพ่อค้าย่อย,เขาจะสืบทอดอัตลักษณ์ของพ่อค้าย่อย.อย่างไรก็ตามทุกอย่างภายในวงแหวนจะถูกทำความสะอาด.แม้กระนั้น,ก็ตามตัวตนของพ่อค้ายุคก็เป็นที่ต้องการของนักวิวัฒนาการปกติ.

ถ้าเป็นพ่อค้าย่อยคนอื่นที่ฆ่าพ่อค้าย่อย,ตัวอย่างเช่น จางมู่แหวนผู้ค้าของเขาจะเอาทุกอย่างออกจากคนตาย.

แน่นอน,ว่าสินค้าดังกล่าวรวมสินค้าที่มีค่ามากที่สุดสินค้าภายในภูมิภาค.

ดังนั้น,ยกเว้นการปรากฏตัวในงานแสดงสินค้าบางแห่ง,พ่อค้าย่อยมักไม่ไว้ใจใครและจะเดินทางไปในเมืองเพียงลำพัง.

จางมู่จ้องไปที่แหวนของหลินซั่วด้วยความกระหาย.

โชคดี,ที่สามารถหาอะไรก็ได้ที่ข้าต้องการ.