The Great Merchant in the Cataclysm - ตอนที่ 42

จางมู่กำดอกบัวเลือดปีศาจไว้ในมือของเขา,ทำให้แน่ใจได้ ว่ามันไม่ได้ต่อต้านเขา.เขาวิเคราะห์ดูมัน.

ความมีชีวิตชีวาของดอกบัวเลือดปีศาจถูกปลุกโดยเลือดของจางมู่ และพลังงานจากคริสตัลจำนวนมาก.มีต้นอ่อนโผล่ออกมาจากปลายของดอกบัว.

เมื่อเห็นต้นอ่อนกระจิดริด,จางมู่ก็รู้สึกพรั่งพรูไปด้วยความตื่นเต้น.

นี่เป็นสัญญาณของการผสมผสานที่พ่อค้าเคยกล่าวถึงหรือไม่?ดอกบัวเลือดปีศาจพร้อมแล้ว และรอการตัดสินใจของจางมู่เท่านั้น.

ทำไมจางมู่ลังเล?เหตุผลก็คือยิ่งพลังแข็งแกร่งเท่าไร,ค่าใช้จ่ายยิ่งมากขึ้นเท่านั้น.ดอกบัวเลือดปีศาจมีความแข็งแรงมาก.ดังนั้น,จึงใช้พลังงานมากเกินไปที่จะสนับสนุนมัน.ที่คนธรรมดาไม่สามารถให้ดอกบัวเลือดปีศาจได้.

ดอกบัวในพระพุทธรูปองค์ใหญ่เป็นเมล็ดฟอสซิสตั้งแต่ยุคโบราณ.ต่อมา,มันหลอมรวมกับหินที่ใช้แกะสลักพระพุทธองค์.ไม่มีอะไรพิเศษเกี่ยวกับดอกบัวก่อนเกิดการกลายพันธุ์ขึ้น.

อย่างไรก็ตาม,เมื่อยุคใหม่มาถึง,ดอกบัวแปรรูปทั้งหมดและมีศักยภาพเพิ่มขึ้น โดยคลื่นวิวัฒนาการที่เริ่มในช่วงเวลาแก้ไขจุดบกพร่อง.โดยที่หินบนพื้นผิวของมันเริ่มที่จะหลุดออก,พลังที่แข็งแกร่งของมันค่อยๆถูกเรียกคืน และปลุกความสามารถที่น่าเหลือเชื่อ.

ในยุคใหม่,ผลกระทบของคลื่นวิวัฒนาการส่งผลกำไรแก่ทุกคน.แม้ว่าจะเป็นเพียงหางหญ้าสุนัขข้างถนน,มันก็อาจมีอันตรายร้ายแรง.

ตอนนี้ดอกบัวเพิ่งออกจากช่วงจำศีลของมัน และเข้าสู่ช่วงตื่นตัวซึ่งมันรู้แค่สัญชาตญาณในการใช้ภาพลวงตา เพื่อดึงดูดมนุษย์หรือสิ่งมีชีวิตโดยไม่มีเจตนาแน่นอน.ดอกบัวจะใช้พวกเขาเป็นปุ๋ยและดูดซับพลังของพวกเขาจนกว่าจะตาย.

จางมู่เร่งกระบวนการดูดซับพลังงาน.เหตุผลที่จางมู่ปล่อยให้ดอกบัวดูดเลือดของเขา คือดอกบัวติดตามเจ้าของเลือด.โชคดี,จางมู่ไม่ตายในขณะที่เขาใช้คริสตัลและไส้สัตว์เดรัจฉาน เพื่อทดแทนพลังงานส่วนใหญ่ที่เอาไปจากเลือดของเขา.

ตอนนี้,ดอกบัวเลือดปีศาจดูล่อลวงมาก เมื่อมันเปล่งประกายในแสงสีแดง.

อย่างไรก็ตาม,จางมู่เข้าใจว่ามันเหมือนกับกล่องของแพนดอร่า;เสน่ห์ที่ทำให้คนลืมอันตรายร้ายแรงที่เกิดขึ้น.

มา!รวมตัวกับข้า!

เสียงที่ยั่วยวนสะท้อนออกมาในจิตใจของจางมู่.

“เจ้ายังต้องการที่จะใช้ข้าเป็นยาบำรุงกำลัง?“จางมู่หัวเราะเยาะ,ไม่สะทกสะท้าน.เขาเหลือบไปที่ดอกบัวอย่างเหยียดหยาม.

เจ้าของดอกบัวเลือดปีศาจจำเป็นต้องมีระดับสูงกว่ามัน และสามารถให้พลังงานมันได้เพียงพอ.มิฉะนั้น,เจ้าของจะถูกกินทันทีที่ดอกบัวเลือดปีศาจหิว.

ไม่เหมือนกับ”ทาสรับใช้ที่เชื่อฟัง”สัญญาว่าสัตว์กลายพันธุ์จะมีความสุข,ความหยิ่งยโสของดอกบัวเลือดปีศาจ มีความสัมพันธ์แบบปรสิตกับเจ้าของมัน.มันเป็นความสัมพันธ์เพื่อประโยชน์ร่วมกัน,อย่างไรก็ตาม,ถ้าเจ้าของมันหย่อนความระมัดระวัง,มันจะจบลงในรูปแบบของความตาย.

“เจ้าไม่ต้องมาล่อข้า.ข้า,จางมู่,รู้ดีว่าเจ้าเป็นอะไร.ถ้าข้าไม่ให้อาหารเจ้าจนกว่าจะอิ่ม,ข้าก็ไม่สมควรได้ชื่อว่าเป็นพ่อค้าย่อยคนแรก.”

แท้จริง,ถ้าจางมู่ไม่สามารถให้อาหารดอกบัวได้,ไม่ช้าก็เร็ว,เขาจะถูกกินเกลี้ยงโดยแหวนพ่อค้าบนนิ้วของเขา.

ดอกบัวเลือดปีศาจดูเหมือนจะเข้าใจในสิ่งที่จางมู่พูด.ค่อยๆ,เสียงสะท้อนในความคิดของจางมู่ค่อยๆจางหายไป.

เมื่อเห็นดอกบัวเลือดปีศาจสงบลง,จางมู่ยิ้ม.อย่างไม่น่าเชื่อ,ดอกบัวเลือดปีศาจยังคงรักษาสติปัญญาไว้ได้ แม้กระทั่งหลังจากได้รับการอ่อนแอ.บางทีเลือดของจางมู่อาจช่วยให้มันฟื้นตัว.

จางมู่เอากรงเล็บออกมาอย่างรวดเร็วและทำแผลเล็กน้อยบนแขนซ้ายของเขา,ตัดเป็นแผลเล็กๆแต่ลึก.เขาเลือดออกซิก แต่จางมู่ไม่สนใจมันราวกับว่าไม่ได้เป็นแขนของเขา.

จางมู่ผลักดอกบัวเลือดปีศาจเข้าไปในแผลทันทีและฝังมันไว้ในร่างกายของเขา.

รู้สึกถึงเลือดที่อบอุ่นของจางมู่,ดอกบัวเลือดปีศาจเริ่มหยั่งรากงอกและเติบโตภายในร่างกายของเขา.

จางมู่รู้สึกกลัวเล็กน้อย เมื่อคิดถึงสิ่งที่กำลังเติบโตในร่างกายของเขา.อย่างไรก็ตาม,ในชีวิตที่ผ่านมา,เขาเป็นเพียงพ่อค้ารายเล็กและไม่มีทางได้รับพืชกลายพันธุ์ซึ่งสามารถรักษาความสัมพันธ์ทางชีวภาพกับเจ้าของมันได้.

“ในที่สุดมันก็อยู่ในมือของข้า,แม้ว่าจะไม่รู้ว่ามันมีพลังมากแค่ไหน.”

จางมู่มองที่แผลบนแขนของเขา ขณะที่มันเริ่มฟื้นตัวทันที.เขามีความคาดหวังสูงสำหรับดอกบัวเลือดสีแดง.

ประโยชน์อย่างแรกที่จางมู่ได้รับ,เป็นความสามารถในการกระตุ้นแบบติดตัว,คือการเพิ่มความเร็วในการฟื้นตัว.

แม้ว่า ถ้าดอกบัวมีแค่ประโยชน์นี้,มันก็ยังคงต่อสู้อย่างดุเดือดโดยคนนับไม่ถ้วน.โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีคนพบว่า ดอกบัวเลือดปีศาจจะแสวงหาเจ้าของใหม่ในบริเวณโดยรอบ หลังจากที่เจ้าของเดิมมันเสียชีวิต.เกิดการต่อตู้แตกหักอย่างไม่สิ้นสุดเพื่อมัน.

แน่นอน,นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น.ดอกบัวเลือดปีศาจมีประโยชน์มากมายที่จะนำเสนอ.

“ดอกบัวเลือดปีศาจ! ออกมา! “

ทันใดนั้น,เถาวัลย์แข็งแกร่งที่ปกคลุมไปด้วยขวากแหลมคมถูกยิงออกมาจากแขนของเขาและแขว่งไปในอากาศ.

ภายใต้การควบคุมของจางมู่,มันสะบัดโดนหูของพระพุทธองค์.

“บู๊ม!”

หลังจากที่ตกตะลึง,หวายก็หดกลับไปที่จางมู่และม้วนตัวเหมือนงูรอบ ๆ ตัวเขาราวกับประกันความปลอดภัยของเขา.

เมื่อเห็นว่าหูของพระพุทธองค์ถูกตัดออกจนหมด,จางมู่อยู่ในอารมณ์ที่ดี.คริสตัลและไส้ทั้งหมดที่เขาจ่ายไปมันคุ้มค่า.

อย่างไรก็ตาม,จางมู่ไม่พอใจกับแค่นี้.

พระพุทธองค์เป็นเพียงวัตถุที่ไม่มีชีวิตและไม่สามารถแสดงขอบเขตพลังของดอกบัวเลือดปีศาจได้ได้อย่างเต็มตัว.พลังของมันจะแสดงให้เห็นถึงสิ่งมีชีวิตที่ดีขึ้น.

สิ่งมีชีวิต! คัมภีร์ของศาสนาคริสต์ไม่เคยไร้ปีศาจ.

จางมู่มีอาการอยากในการต่อสู้.เขาไม่เคยมองไปข้างหน้าเพื่อต่อสู้กับซอมบี้และสัตว์กลายพันธุ์เท่ากับที่เขาทำตอนนี้.

จางมู่ไม่สามารถรอที่จะเปิดเผยพลังที่แท้จริงของดอกบัวเลือดปีศาจได้แล้ว.