The Great Merchant in the Cataclysm - ตอนที่ 41

เมื่อจางมู่ใส่มือของเขาลงในหลุมที่ขุด,เขาก็รู้สึกได้ทันทีว่าแสงสีขาวเริ่มรุนแรงขึ้น.

ไม่แน่ใจว่าแสงสว่างนั้นเป็นสิ่งนึกฝันของจินตนาการเขาหรือไม่,เขายังคงเอื้อมมือเข้าไปในหลุม.จางมู่สังเกตเห็นมือของเขาเริ่มชะลอตัวลงราวกับแสงนั้นจับต้องได้และหนืด.

“มีอะไรผิดพลาด? ทำไมมันจึงต่อต้าน?ดอกบัวรับรู้ถึงอันตรายหรือ?มันไม่ควรมีความสามารถในการบอกนักล่าจากเหยื่อ.ตราบเท่าที่มีอะไรดึงดูดมัน,ส่วนหนึ่งของพลังงานของเขาจะถูกดึงไปที่ดอกบัว.”

จางมู่ขมวดคิ้วและรู้สึกสับสนมาก.ดอกบัวเลือดรู้ได้อย่างไรว่าจิตใจของเขาไม่ได้รับผลกระทบ?ไม่รู้ถึงจางมู่,จริงๆแล้วดอกบัวสามารถแยกแยะว่าจางมู่ไม่อยู่ภายใต้การควบคุมของมันจึงพยายามที่จะหยุดเขาจากการใกล้ชิดกับมัน.

มันมีจิตสำนึกเป็นของตัวเองหรือ?มันไม่ควรจะเป็นอย่างนั้น.มันเป็นเพียงวันที่สามและมันเป็นไปไม่ได้สำหรับพืชกลายพันธุ์ที่จะเปิดสติปัญญาของพวกมันเร็วเช่นนี้.แม้ว่าบัวเป็นพืชที่โตเร็วที่สุดและมีประสิทธิภาพมากที่สุด,มันก็ยังเป็นไปไม่ได้.

จางมู่รู้สึกกังวลใจว่าสิ่งที่ไม่รู้จักจะน่ากลัวที่สุด.แม้ว่า เขาจะรู้ว่าเจ้าของดอกบัวได้หลีกเลี่ยงคิงคองกลายพันธุ์,ปกป้องตัวเองด้วยชุดเกราะทางวิญญาณ,และกลายเป็นเจ้านายของดอกบัวเลือดปีศาจมากกว่าน้ำเลี้ยงของมัน แต่โดยบังเอิญ;จางมู่เคยได้ยินเรื่องนี้จากคนในชีวิตที่ผ่านมาของเขา.ใครจะรู้ว่ามันจริง?

อย่างไรก็ตาม,จางมู่ไม่มีทางเลือกอื่นนอกเหนือจากการคว้าโอกาสให้อยู่หมัด.เขาต้องการอะไรก็ตามที่สามารถให้พลังแก่เขาได้ เนื่องจากเขาไม่มีความสามารถในการวิวัฒนาการใด ๆ.

จางมู่กัดฟันขณะที่เส้นเลือดของเขาบวมขึ้น.เขาคำรามและผลักต่อสู้ต่อความต้านทานของแสงสีขาว.ในที่สุด,เขาก็สามารถสัมผัสดอกบัวเลือด.

แม้ว่าเขาจะก้าวเข้ามาใกล้ความสำเร็จ,เขาก็ไม่กล้าที่จะลดการป้องกันลง,เพราะเขารู้ว่าอันตรายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดกำลังจะมาถึง.จางมู่จ้องมองที่ดอกบัวด้วยความสนใจของเขา.

จางมู่ไม่รู้ว่ามันเป็นความผิดพลาดของเขาหรือไม่,แต่จริงๆแล้วเขารู้สึกว่าดอกบัวเลือดสั่นสะเทือน.

มันยังมีชีวิตอยู่หรือ?

เมื่อความคิดที่น่ากลัวโผล่ขึ้นมาในใจของเขา,การเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่เกิดขึ้น.

จากพื้นผิวของดอกบัวเลือด,มีกิ่งก้านเล็ก ๆ นับไม่ถ้วนที่โตขึ้นและติดอยู่บนแขนขวาของจางมู่.เลือดของจางมู่ไหลเข้าสู่ดอกบัวเลือดด้วยความเร็วสูงมาก.

จางมู่รู้สึกอันตราย ขณะที่เขารู้สึกว่าแขนขวาของเขาอ่อนแรงลง.

เกิดอะไรขึ้น? เพราะความเร็วของเลือดที่หายไปอย่างรวดเร็ว,แขนทั้งท่อนของจางมู่เริ่มแห้ง.

เขาเคยได้ยินมาว่า เมื่อคนที่ได้ครอบครองดอกบัวเลือดปีศาจเกือบจะดูดจนกลายเป็นมัมมี่,เขาได้พยายามที่จะตัดกิ่งก้านลง,แต่มันก็ไม่ได้ผล.ทันใดนั้น,คริสตัลและไส้ที่หลุดจากร่างกายของเขา ได้ดึงดูดความสนใจของดอกบัวเลือดโดยบังเอิญ.

จางมู่รีบเอาคริสตัลทั้งหมดและไส้สัตว์เดรัจฉานออกจากแหวนพ่อค้าของเขาและใช้พวกมันในการห่อมือขวาของเขา.

ในทันทีทันใดนั้น,ความอ่อนแอที่เขารู้สึกในอ้อมแขนของเขาหายไป.กิ่งก้านของดอกบัวเลือดได้ออกจากมือจางมู่ไปหาคริสตัลและไส้สัตว์เดรัจฉาน.

คนที่บอกเรื่องราวนี้กับข้าไม่ได้หลอกลวงข้า! แม้ว่าเขาจะเมา,เขาก็พูดความจริง.ข้าเดิมพันถูก!

คริสตัลและไส้สัตว์เหล่านี้หดตัวลงอย่างรวดเร็ว.

ดอกบัวเลือดสามารถใช้พลังงานจากคริสตัลและไส้สัตว์ได้โดยตรงตามที่คาดไว้.

จางมู่ไม่เพียงแค่รออยู่เฉยๆเท่านั้น.เขาสอดแขนซ้ายลงไปในหลุมและจับกิ่งก้านสุดท้ายที่พยายามจะออกจากแขนขวาของเขาและปล่อยให้มันดูดเลือดอย่างต่อเนื่อง.

แม้ว่าดอกบัวเลือดจะมีสติปัญญา,แต่มันแค่มีสัญชาติญาณในการกินและปกป้องตัวเองเท่านั้น.ราวกับว่ามันจะยอมแพ้ต่อพลังจำนวนมหาศาลที่มุ่งไปหามัน,ดอกบัวเลือดปล่อยให้จางมู่ทำในสิ่งที่เขาต้องการ.

ในขณะนี้,จางมู่ไม่รู้สึกเวียนหัวจากการสูญเสียเลือดจำนวนมาก,แต่เขากลับรู้สึกตื่นเต้น.

มันไร้เดียงสาเกินไป.สิ่งมีชีวิตที่มีสติปัญญาไม่สูงพอมีจุดอ่อนที่นำไปสู่ความตาย:พวกมันไม่สามารถควบคุมความโลภได้.

ในความคิดเห็นของจางมู่,สิ่งมีชีวิตที่ถูกครอบงำด้วยสัญชาตญาณ ในที่สุดก็จะกลายเป็นหุ่นเชิดไม่ว่าจะมีพลังมากแค่ไหน.

ดอกบัวกลายเป็นสีแดงเลือด เมื่อมันดูดเข้าไปในแขนของจางมู่.แสงสีขาวบริสุทธิ์ได้รับเน่าเปื่อยลงจากเลือด.

นี่คือธรรมชาติที่แท้จริงของมัน.มันแค่แกล้งทำเป็นบริสุทธิ์มาก่อนหน้านี้..

นี้เป็นความจริงของดอกบัวเลือดปีศาจ!

ดอกบัวยังคงดูดซับพลังงานจากคริสตัล.อย่างรวดเร็ว,พวกมันจำนวนมากหมดลงและกลายเป็นผง.เห็นอย่างนั้น,จางมู่รู้สึกเสียใจ.อย่างไรก็ตาม,เป็นไปตามคำพูด,ไม่มีความเจ็บปวด,ไม่มีสมบัติ.

เอาชนะความเจ็บปวดจากแขนของเขา,จางมู่มุ่งเน้นไปที่การเปลี่ยนแปลงของดอกบัวเลือดปีศาจ.เมื่อเห็นว่ามันกำลังพยายามที่จะหนีหลังจากที่กินคริสตัลเพียงพอ,จางมู่หัวเราะเยาะ,”เจ้าต้องการที่จะหนีหลังจากกินเต็มที่หรือ?ฝันไปเถอะ!”

จางมู่จับกิ่งก้านพลังทั้งหมดของเขาและไม่ปล่อยให้มันไปไม่ว่ามันจะทำร้ายเขา.

เจ้าล้อข้าเล่นหรือ?!ถ้าจางมู่ปล่อยดอกบัวเลือดปีศาจหนีไป,เขาจะไม่มีคุณสมบัติเป็นนักธุรกิจ!

เมื่อปริมาณเลือดที่ดอกบัวดูดซึมได้ถึงระดับหนึ่ง,ดอกบัวจะยอมรับว่าเจ้าของเลือดเป็นนายของมัน.ดอกบัวเลือดปีศาจจำเป็นต้องใช้เลือดเพื่อเติมพลังงานและมันจะปล่อยเจ้านายของมันหลังจากที่มันดูดเหยื่อจนแห้งหรือหลังจากที่มันอิ่มแล้ว.

มีสองวิธีที่มันใช้ปล่อยเจ้านายมัน: ภาพหลอนหรือความรุนแรง.ทางเลือกขึ้นอยู่กับระดับของการควบคุมของมันที่มีต่อเหยื่อ.

จางมู่ทำทั้งหมด เพื่อต้องการที่จะเป็นเจ้านายของมัน.เมื่อเวลาผ่านไป,ดอกบัวเลือดปีศาจสูญเสียความสนใจในเลือดของจางมู่.มันได้รับพลังงานเพียงพอจากคริสตัล.

ในที่สุด,จางมู่ก็ปล่อยดอกบัวเลือดออกหลังจากที่แน่ใจว่า มัน “ไม่กิน” อีกต่อไป.

รู้สึกถึงการเชื่อมต่อระหว่างตัวเขากับดอกบัว,จางมู่มีความสุขเหลือล้น.

พระเจ้าอวยพร,ทุกอย่างเป็นไปตามแผนของเขา.