The Great Merchant in the Cataclysm - ตอนที่ 38

กำปั้นขนาดใหญ่ได้ชกไปที่จางมู่ก่อนที่เขาจะตอบสนองได้ทัน.กำปั้นที่ปกคลุมไปด้วยหินดูเหมือนจะกระทบกับศีรษะของเขาในทันที.

โอ้พระเจ้า!ความเร็วมันเร็วขนาดนี้ได้อย่างไร!

จางมู่ไม่เคยคิดว่าคิงคองตัวเล็ก ๆ จะเข้มแข็งแม้หลังจากที่อ่อนแอ.ถ้าเป็นแบบนี้ตอนนี้,ในช่วงเวลาแก้ไขจุดบกพร่อง,มันอาจเป็นเรื่องที่ไม่สามารถเอาชนะได้.

ไม่มีเวลาสำหรับเขาที่จะสกัดกั้นการโจมตีของคิงคองด้วยใบมีด.เขาเพิ่งขยับศีรษะไปข้างหนึ่งและใช้ไหล่เพื่อต้านทานกำปั้นขนาดใหญ่.

ไม่ต้องสงสัย,กระดูกของเขาน่าจะแตกหักอย่างเต็มเปา,แต่เขาไม่มีทางเลือกอื่น.สิ่งที่เขาหวังไว้ก็คือหยวนรุยจะฉีดพลังงานทั้งหมดเข้าไปในตัวเขาและทำให้เขาฟื้นพลังการต่อสู้สูงสุดของเขา.

ตอนนี้เขาไม่สามารถดูแลได้มากนัก.เขาไม่สามารถทำอะไรนอกจากมอบชีวิตให้หยวนรุย.ในตอนนี้,การรักษาชีวิตของเขาเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดเพราะชีวิตหมายถึงความหวัง.

อย่างไรก็ตาม,เขามองข้ามปัจจัยสำคัญ.

นั่นคือ,ลิตเติ้ลแบล็คที่พร้อมจะต่อสู้.

เมื่อจางมู่เตรียมใจที่จะถูกต่อย,ลิตเติ้ลแบล็คก็ยืนขึ้นตรงหน้าเขาเพื่อปกป้องเขา.

มุมมองของจางมู่ถูกบล็อกโดยลิตเติ้ลแบล็ค,แต่เขายังคงได้ยินเสียงมันโอดครวญ.และจากนั้น เขาก็ปลิวออกไป ขณะที่ด้วงออบซิเดี้ยนถูกซัดกลับไปโดยเจ้าคิงคองที่ทุบเข้ามา.

ลิตเติ้ลแบล็คทนพลังทั้งหมดจากการชกของคิงคอง.จางมู่ยืนขึ้น,ปัดฝุ่นออกเสื้อผ้าของเขาและมองไปที่ลิตเติ้ลแบล็คอย่างใจจดใจจ่อ.

คิงคองกำลังทุบไปที่มันและทำให้ลิตเติ้ลแบล็คไม่มีโอกาสโต้กลับ.คิงคองทุบกำปั้นหลังจากกำปั้นแรก.

มีความกดอากาศต่ำมากมายในเปลือกแข็งของลิตเติ้ลแบล็ค,แต่มันก็ยังไม่สามารถกำจัดห่วงของคิงคองได้.

เมื่อจางมู่ได้ยินเสียงสะอื้นของลิตเติ้ลแบล็คอ่อนลง,เห็นมันดิ้นรนกลายเป็นอ่อนแอและรู้สึกว่ามันเจ็บปวดผ่านทางสายสัมพันธ์ของพวกเขา:เขาเดือลดาลขึ้นจนลุกขึ้นมาจากพื้นทันที,วิ่งไปที่คิงคองด้วยความเร็วห้าเท่าของความเร็วปกติและฟันไปที่แขนที่ปกคลุมด้วยหินด้วยดาบของเขา.

อย่างไรก็ตาม,ใบมีดที่แหลมคมพบกระดูกแข็งในตอนนี้.มันไม่สามารถตัดผ่านเกราะหินของคิงคองและก่อให้เกิดประกายไฟเท่านั้น.

โชคดี,ที่การระเบิดความเร็วของเขา ทำให้คิงคองหลุดจากเจ้าลิตเติ้ลแบล็คและถอยกลับ.มันจ้องมาที่จางมู่อย่างระมัดระวัง.

จางมู่รู้สึกเสียใจ ขณะที่แตะไปที่หลังลิตเติ้ลแบล็ค.เขาสั่งว่า,”ข้าจะป้องกันแนวหลัง.เจ้าหนีไปกับหยวนรุย.มันเป็นความผิดของข้า,ข้าไม่คิดว่าคิงคองจะโหดร้ายและทรงพลังมาก.”

หยวนรุยผู้ที่ตกใจกลัวเพิ่งฟื้นตัวขึ้นเล็กน้อย.เธอลุกขึ้นยืนอย่างลำบากและเดินไปที่จางมู่,จับไปที่เสื้อผ้าของเขา.

แต่ในเวลานี้,จางมู่ไม่ได้มองเธอและผลักเธอออกไป,ปาเจ้าลิตเติ้ลแบล็คตัวเล็กไปที่เธอ,”หยิบเจ้าลิตเติ้ลแบล็คและไป!อย่าทำให้ข้าลำบากเลย!เจ้าคิงคองนั้นแข็งแกร่ง,แต่ข้าสามารถหลบหนีได้ในภายหลัง.”

หยวนรุยไว้ใจเขา.ตั้งแต่เขาบอกว่าเขามีความสามารถที่จะออกไปได้,มันต้องเป็นความจริง.

หยวนรุยคิดว่า “เขาสามารถทำมันได้!ฉันไม่อยากเป็นภาระ.ฉันจะไปกับเจ้าแบล็คก่อน.ลุงต้องกลับมา.”

“ลุง,เราจะไป!คุณต้องรีบขึ้นเช่นกัน! “

เมื่อเห็นหลังของพวกเขาหายตัวไปในระยะไกล,จางมู่ก็ยิ้มอย่างขมขื่น.

คราวนี้,เขามีปัญหาจริงๆ.

ตามที่คาดไว้,หลังจากที่เห็นหยวนรุยหนีไปกับลิตเติ้ลแบล็ค,คิงคองก็กระวนกระวายและไล่ตามพวกเขา.

คิงคองไม่ต้องการปล่อยให้ด้วงออบซิเดี้ยนไปเพราะมันเป็นเหยื่อของมันและมันก็กระตือรือร้นที่จะกินไส้ของมัน.

อย่างเห็นได้ชัด,จางมู่ไม่ยอมให้มันไล่ตามพวกเขาและก็หยุดด้วยดาบของเขา.

ชายหนุ่มร่างบางสูง 1.83 เมตรจับดาบของเขา ยืนอยู่หน้าปีศาจขนาดใหญ่ 3 เมตร.มันดูเหมือนเด็กวัยหัดเดินกำลังต่อสู้กับนักมวย.

ข้าไม่ต้องการต่อสู้กับเจ้าไม่ใช่เพราะข้ากลัวเจ้า.มันแค่เพราะว่าข้าไม่สนใจเนื้อของเจ้า.แต่คิดว่าเจ้ามีความกล้าที่จะช่วยให้เหยื่อของข้าหลบหนีไปได้.

ข้าไม่สามารถรอเวลาได้อีกต่อไป!

การตัดสินใจของคิงคองนั้นง่ายและตรงไปตรงมา: มันจะฆ่าทุกคนที่พยายามจะหยุดเขาจากการล่าเหยื่อของมัน.

ความโหดร้ายของมันถูกปลุกเร้า.คิงคองตะโกนขึ้นและกระโดดลงไปที่จางมู่เพื่อชกเขา.

ดั่งก้อนหินกระแทกเข้ามีด.

“คลิก!”

มือของจางมู่สั่น.ด้วยความหมดหวัง,ดาบของเขาได้หักลง.

จางมู่ถือใบมีดหัก แม้ว่ามือของเขาจะมีเลือดออก.

จะเป็นอย่างไร? ช่องว่างระหว่างเราใหญ่ขนาดนี้ได้อย่างไร?

ในขณะนี้,จางมู่ตระหนักว่าเขาลืมสิ่งที่เขาวางแผนไว้.เขาลืมไปแล้วว่า,ในชีวิตที่ผ่านมา,ถ้ำแห่งนี้ถูกทำมาจากสัตว์กลายพันธุ์ซึ่งมีค่าใช้จ่ายจำนวนมากของนักวิวัฒนาการจากฐานที่แตกต่างกันสามแห่ง.

สัตว์กลายพันธุ์ที่มีพลังอยู่เสมอไม่มีใครเทียบ แม้ในขณะที่พวกมันกำลังอ่อนแอ.

จางมู่คิดว่า “ข้าเป็นคนโลภมากหรือ?”

แต่ถ้าเขาไม่โลภ,เขาจะแข็งแกร่งขึ้นได้อย่างไร?

ที่ประตูของคนตาย,จางมู่รู้สึกไม่เสียใจอะไร แต่รู้สึกเสียดายเพียงเล็กน้อย.

อย่างไรก็ตาม,หลังจากที่จางมู่พบว่ามีบางอย่างผิดพลาด.

ทำไมข้ายังไม่ตาย?

เขาไม่รู้ว่าเมื่อไรที่ด้วงออบซิเดียนปรากฏตัวขึ้นหลังคิงคอง.มันกลายร่างใหญ่และคว้าแขนของมัน,ดึงมันกลับ.

คราวนี้,กำปั้นของคิงคองหยุดอยู่ในอากาศห่างจากหน้าอกของจางมู่เพียง 20 เซนติเมตร.จางมู่รีบกระโดดไปทางด้านข้างและทิ้งดาบหักของเขา.

เขาพบว่าบาดแผลที่ด้านหลังของลิตเติ้ลแบล็คหายสนิท.หยวนรุยวิ่งไปที่จางมู่.เมื่อเห็นมือที่เปื้อนเลือดของเขา,เธอรู้สึกเสียใจและเศร้า,”ลุง,เกิดอะไรผิดพลาดกับคุณ?ทำไมคุณต้องพยามยามโชว์ออฟ?ถ้าลิตเติ้ลแบล็คไม่ได้บอกข้า,คุณคงจะตายแล้วตอนนี้. คุณเป็นคนโกหก..คุณสัญญากับฉันว่าคุณจะสามารถหลบหนีไปได้อย่างปราศจากอันตราย.”

เมื่อเห็นว่าไม่มีบาดแผลอื่น ๆ บนร่างของจางมู่,หยวนรุยหายใจเข้าลึก ๆ และเริ่มตีไปที่เขา.

จางมู่มองไปที่หยวนรุยและหันไปมองดูด้วงออบซิเดี้ยนที่คึกคัก. เขาถามว่า “พลังของเจ้าสามารถรักษาสัตว์กลายพันธุ์ได้หรือ?”

“ใช่! ฉันคิดว่าการบาดเจ็บของลิตเติ้ลแบล็คเป็นเรื่องที่ร้ายแรงมาก,ดังนั้น ฉันจึงพยายามที่จะรักษามัน.บาดแผลร้ายแรงจริงๆอย่างที่ฉันต้องใช้พลังงานทั้งหมดของฉัน.มีอะไรผิดหรือ? พลังงานของฉันไม่สามารถใช้เพื่อรักษามันได้หรือ? “

โดยไม่คาดคิด,พลังของหยวนรุยสามารถรักษาสัตว์ที่กลายพันธุ์ได้.ข้าโชคดีที่ได้เจอคนที่ตื่นขึ้นมาพบกับคนที่มีความสามารถเช่นนี้?

มีช่องว่างขนาดใหญ่ระหว่างนักวิวัฒนาการที่สามารถรักษามนุษย์และนักวิวัฒนาการที่สามารถรักษาสัตว์กลายพันธุ์ได้.

ถ้าศักยภาพการวิวัฒนาการของเธอกำลังพัฒนาในอนาคต,บางทีเธออาจจะสามารถรักษาสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ ได้.

จางมู่กลัวเรื่องความคิดของตัวเองและกระวนกระวายใจ.เขากล่าวกับหยวนรุยว่า “หยวนรุย,คราวนี้เจ้าทำได้ดีจริงๆ”

จากนั้นลิตเติ้ลแบล็คตะโกนไปที่จางมู่ผ่านทางจิตของพวกเขา,“ไม่มีเรื่องไร้สาระมากกว่านี้,ข้าไม่สามารถทนต่อไปได้อีกแล้ว.”

ด้วยเหตุนี้,จางมู่จึงสังเกตเห็นว่าคิงคองเกือบจะเป็นอิสระจากกรงเล็บของลิตเติ้ลแบล็ค.เขารีบหยิบดาบหักและรีบวิ่งไปหาลิงที่กำลังดิ้นรน.ภายใต้การจ้องมองที่น่าสะพรึงกลัวของคิงคอง,เขาเอามันเข้าไปในดวงตาด้วยความเร็วสูงมาก,ความแหลมทะลุศีรษะทั้งใบด้วยใบมีดที่แหลมคม.

การต่อสู้ครั้งสุดท้ายของคิงคอง ทำให้กรงเล็บทั้งสองของลิตเติ้ลแบล็คแตก.แต่มันก็ลืมความเจ็บปวดไปนานแล้ว ขณะที่กินไส้ของสัตว์เดรัจฉานซึ่งใหญ่กว่าลิงปกติสามเท่า ภายในสมองของคิงคอง.

ใครคนหนึ่งกำลังจ้องมองที่มีดอย่างกระชั้นชิดในมือของเขา,อีกคนก็ยืนนิ่งเงียบ ๆ,และแมลงตัวหนึ่งที่มีกรงเล็บหักก็กินสมองด้วยตัวมันเอง.มันเป็นภาพที่แปลกตา.