The Great Merchant in the Cataclysm - ตอนที่ 107

ถึงแม้ว่าการแนะนำจะน่าสนใจ,แต่จางมู่ก็ไม่ถูกล่อลวงเลยสักนิด.เขาไม่ใช่มือใหม่.เขาจะไม่ถูกดึงดูดจากการแนะนำ.

ชายหนุ่มคนใดบ้างไม่เคยฝันว่าจะได้เป็นเอรากอนมาก่อน? ใครไม่เคยฝันที่จะปกครองโลก? อย่างไรก็ตาม,เขารู้ว่าประโยคสุดท้ายเป็นประเด็นหลัก.ถ้าเป็นฮัสกี้ล่ะ?

จริงๆแล้วฮัสกี้ไม่ใช่ตัวเลือกที่แย่.อย่างน้อยที่สุดมันก็เป็นสัตว์กลายพันธุ์ประเภทสุนัข.หากพวกเขาให้สัตว์เลี้ยงที่น่าเกลียด,คุณก็จะไม่ได้ 33 ใบทองคำที่พ่อค้าย่อยนั้นสามารถประหยับได้ใช่ไหม?

จางมู่ไม่ถูกล่อลวงเพราะเขารู้ว่าไม่ว่าเขาจะโชคดีเพียงใด,เขาถูกจำกัดโดยสถานะของเขาในฐานะพ่อค้าระดับพื้นฐาน.พวกเขาต้องจำกฎที่พวกเขาจะได้รับจากสิ่งที่พวกเขาจ่ายไป.

นี่คือร้านค้าแห่งยุค.ต้องมีเหตุผลว่าทำไมบางสิ่งมีราคาแพง.

ถึงแม้ว่าใบทองคำ 33 แผ่นเป็นเกือบครึ่งหนึ่งของสิ่งที่จางมู่มี,มันก็ไม่มีอะไร.ดังนั้น,สัตว์เลี้ยงที่ออกมาก็ไม่รู้จะเป็นอะไรเช่นกัน.

นอกจากนี้,จางมู่ก็มีด้วงออบซิเดี้ยนของเขาแล้ว,หมาป่ากลายพันธุ์และดอกบัวเลือดปีศาจที่แขนซ้ายของเขา. เขาไม่สามารถแม้แต่จะเลี้ยงพวกมัน ดังนั้น,ถ้าเขาเพิ่มอีกหนึ่งอย่างเข้าไปในคอลเล็กชั่น,จางมู่ก็รู้สึกว่าเขาอาจต้องวิ่งไปรอบ ๆ ทุกวันเพื่อหาอาหารให้.

ดังนั้น,จางมู่จึงตัดสินใจยกเลิกไอเท็มนี้และใช้วิธีที่ปลอดภัยกว่าเพื่อให้สัตว์กลายพันธุ์มีพลังยิ่งขึ้น.ตัวอย่างเช่น,ลองดูอีกครั้งหลังจากที่เขาเปิดใช้งานอำนาจการค้าย่อยในระดับกลางหรือระดับสูงสุด.

หลังจากตรวจสอบรายการ,จางมู่รู้สึกว่าเขาไม่สามารถจ่ายเงินสำหรับรายการข้างล่างลงไป ดังนั้นเขาจึงมุ่งไปที่ไอเท็มที่อยู่ตรงกลางรายการ.

หลังจากเปรียบเทียบพวกมันเป็นเวลานาน,ในที่สุดจางมู่ตัดสินใจ.เขาเงยหน้าขึ้นมองหมายเลข 37 .

เขาเงียบแต่หมายเลข 37 ไม่สามารถรอเขาได้.ดังนั้น,เขาจึงถามเขาอย่างหงุดหงิด“เจ้าตัดสินใจแล้วหรือยัง? ข้าคิดว่าเจ้าจะบ่นเกี่ยวกับรายการของข้าต่อไป”

เห็นได้ชัดว่าหมายเลข 37 ยังคงขุ่นเคืองจางมู่ เนื่องจากข้อร้องเรียนของเขาในครั้งที่แล้ว.พ่อค้ารายย่อยส่วนใหญ่ของเขาปรารถนาสิ่งต่าง ๆ ในคอลเล็กชั่นส่วนตัวของเขา แต่เมื่อพูดถึงจางมู่นี่เป็นปฏิกิริยาที่เขาให้.

“ ข้าต้องการโอกาสเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับอาวุธ”

จางมู่บอกหมายเลข 37 ถึงการตัดสินใจของเขาอย่างชัดเจน.หมายเลข 37 ดูรายการด้วยรูปลักษณ์ที่สับสน.มีคนไม่มากที่เลือกตัวเลือกนี้ ดังนั้นเขาจึงลืมว่าสิ่งนั้นมีอยู่จริงเช่นกัน.

“ โอกาสเพิ่มความแข็งแกร่งให้อาวุธระดับสอง.พ่อค้าย่อยแห่งยุคจะจัดหาวัสดุและสไตล์.พวกเขาจะบอกพ่อค้าย่อยว่าพวกเขาต้องการเพิ่มวัสดุเพิ่มเติมและถ้ามีคำขออื่น ๆ.ราคาไม่คงที่.มันขึ้นอยู่กับคำขอของพ่อค้าย่อยแห่งยุคนั้น.อาวุธที่ทำโดยร้านค้าแห่งยุคนั้นจะมีคุณภาพดีอย่างแน่นอน.ตราบใดที่คุณมีวัสดุที่จำเป็นและใบทองคำ,ไม่มีสิ่งใดที่ร้านค้าแห่งยุคนั้นไม่สามารถทำได้”

“ ทำไมเจ้าถึงเลือกตัวเลือกนี้ ? ตัวเลือกนี้ขึ้นอยู่กับวัสดุของเจ้าเองเป็นจำนวนมาก.เจ้าสามารถมอบวัสดุระดับสองจำนวนมากให้ข้าได้ไหม ? นอกจากนี้,หากเจ้าเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับอาวุธของเจ้า ใบทองคำของเจ้าอาจไม่เพียงพอและเจ้าจะไม่สามารถใช้อาวุธได้อีกต่อไป”

หมายเลข 37 เตือนจางมู่อย่างเมตตา.เขาไม่ต้องการให้จางมู่ถูกหลอกโดยคำอธิบายรายการ.โอกาสที่จะได้รับรางวัลพิเศษนี้สำคัญมากสำหรับจางมู่.เขาเล่าต่อไปว่า“ ทำไมเจ้าไม่ลองเพิ่มความสามารถของตัวเองก่อนล่ะ? พ่อค้าย่อยส่วนใหญ่แห่งยุคนั้นจะเลือกตัวเลือกนี้.หากเจ้าไม่พูดถึงรายการนี้,ข้าอาจลืมมันไปแล้ว.ไม่มีใครในระดับของเจ้าจะสามารถนำวัสดุที่จำเป็นสำหรับกระบวนการที่เข้มงวดกลับมา”

จางมู่ตอบหมายเลข 37  อย่างมั่นใจ“ข้าเลือกเพราะข้ามีวัสดุ ท่านไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนั้น.นอกจากนี้,ข้าไม่มีสิ่งอื่นใดที่ข้าต้องการ.ข้าแค่ขาดอาวุธที่ดีสำหรับตัวเอง. อาวุธปกติจะไม่ทำให้ข้าพอใจและท่านขายขวานตรงนี้.ท่านไม่ได้คาดหวังให้ข้าเลือกขวานเพื่อฆ่าคนใช่มั้ย? ข้าไม่สามารถที่จะเล่นแบบนี้ได้”

หมายเลข 37 รู้ว่าเขาจะไม่สามารถโน้มน้าวจางมู่ได้,ดังนั้นเขาจึงยื่นมือออกมาและดึงดาวดวงเล็ก ๆ ออกจากรายการ.เขาพูดกับจางมู่ว่า“ เนื่องจากเจ้าเลือกมัน,เจ้าจะต้องไม่เสียใจกับมัน.หากวัสดุของเจ้าไม่เป็นไปตามข้อกำหนด,ระบบจะทำลายมัน .เจ้าต้องเตรียมพร้อม”

“อะไรนะ? ทำลาย? ข้าเอามันคืนมาไม่ได้เหรอ?”

นี่เป็นครั้งแรกที่จางมู่ใช้ฟังก์ชั่นการสร้างอาวุธของระบบ.ครั้งที่แล้ว,เขาสามารถซื้ออาวุธพื้นฐานได้ แม้ว่าเขาจะรวมทองคำทั้งหมดที่เขาได้รับเข้าด้วยกัน. แน่นอน,ในเวลานั้นเขาแค่พยายามรักษาตัวให้มีชีวิตอยู่ ดังนั้นเขาจึงไม่สนใจสิ่งพิเศษเหล่านี้ทั้งหมด.

“ ไม่” หมายเลข 37 ตอบกลับอย่างมั่นใจ.เขาดูสีหน้าของจางมู่อย่างไร้เยื่อใยและอธิบายว่า“ระบบไม่อยู่ภายใต้การควบคุมของข้า.ข้าไม่มีสิทธิ์ มันเป็นขั้นตอนที่กำหนดโดยระบบ.ไม่มีใครสามารถแทรกแซงได้.ด้วยเหตุนี้,จึงไม่ได้ใช้งานมาเป็นเวลานาน”

“ ชั่วร้ายมาก? หากมันไม่เสริมกำลัง,ข้าก็จะยังต้องจ่ายเงิน? พวกมันปล้นเงินหรือไง? หากไม่มีสิ่งใดที่สามารถตอบสนองความต้องการได้นั่นหมายความว่ามันจะเก็บรวบรวมจำนวนเงินพื้นฐานต่อไปหรือ?”

จางมู่ได้แต่บ่นกับตัวเอง.เขาไม่คิดว่าจะมีเกณฑ์มากมายในระบบการสร้างอาวุธนี้.เขาเพียงต้องการเสริมความแข็งแกร่งให้กับกรงเล็บของด้วงออบซิเดี้ยน เพราะเขารู้สึกว่ามันไม่ได้ติดต่อกับเขาอีกต่อไป.

อย่างไรก็ตาม,จางมู่รู้สึกว่ากรงเล็บด้วงออบซิเดี้ยนของเขาจะตอบสนองความต้องการของระบบอย่างแน่นอน.แม้ว่าด้วงออบซิเดี้ยนจะไม่ใช่สัตว์กลายพันธุ์ระดับ 2 แต่มันพิเศษมาก.เขารู้สึกมั่นใจ.

ดังนั้น,เขาไม่ได้พูดอะไรมากและดึงกรงเล็บด้วงออบซิเดี้ยนออกมา.เขาวางไว้ตรงหน้าหมายเลข 37 และพูดช้าๆ“ นี่แหละ.ช่วยข้าส่งมันไปยังระบบ.ตอนนี้ข้าต้องการอาวุธจริง ๆ.ข้าเชื่อมั่นในมัน.”

“แล้วแต่เจ้า.”

หมายเลข 37 มองดูกรงเล็บด้วงออบซิเดี้ยนธรรมดา. เขารู้ว่ามันเป็นส่วนหนึ่งของสัตว์กลายพันธุ์ แต่เขาไม่สามารถระบุได้.เนื่องจากเขาไม่สามารถโน้มน้าวใจจางมู่,เขาจึงทำตามคำสั่งของเขา.เขาหวังว่าโชคของจางมู่จะได้ผลในครั้งนี้เช่นกัน.

ภายใต้การควบคุมของหมายเลข 37,กรงเล็บด้วงออบซิเดี้ยนถูกส่งไปยังระบบการสร้างอาวุธ .

นี่คือเตาที่ทำมาจากภาพลวงตา.มันดูเหมือนหม้อมังกรเก้าอันโบราณ.มันกลืนกรงเล็บของด้วงออบซิเดี้ยน จากนั้นเสียงกลก็ดังขึ้น มันค่อย ๆ พูดประโยคที่จางมู่คาดการณ์ไว้.

“ วัสดุอยู่ระหว่างการประเมิน…”