The Great Merchant in the Cataclysm - ตอนที่ 102

ตอนแรก,หมายเลข 37 ยังคงไตร่ตรองถึงประโยคของจางมู่.อย่างไรก็ตาม,เมื่อจางมู่หยิบของทุกอย่างที่เขาซ่อนในแหวนพ่อค้าออกมา,หมายเลข 37  ตกใจมากจนยืนหยั่งรากลงกับพื้น. รูปลักษณ์ที่งุนงงบนใบหน้าของเขาไม่เข้ากันกับออร่าที่สง่างามที่เขามี.

สินค้าท้องถิ่นจะไร้น้ำหนักในร้านค้าของพ่อค้าแห่งยุค.ดังนั้น,รูปปั้นหยกขาว 11 อันที่ลอยอยู่ในอากาศเหนือหมายเลข 37 อย่างเป็นระเบียบ.เมล็ดชาน้ำมันและขนมปังอบสองอันลอยอยู่ที่ด้านหน้า.พวกมันลอยอยู่เงียบ ๆกลางอากาศ.บริเวณโดยรอบทั้งหมดอยู่ในความเงียบ.

หลังจากนั้นไม่นาน,หมายเลข 37 อุทานโดยไม่เชื่อ “เป็นไปได้อย่างไร? เจ้าได้รับองค์ประกอบสำคัญทางจิตวิญญาณของซีอานมากมายได้อย่างไร? หมายเลข 35 ควรรู้ว่ามีสาระสำคัญทางวิญญาณจำนวนจำกัดที่ร้านค้าของพ่อค้าแห่งยุคสามารถให้บริการได้ในแต่ละเดือน “

เมื่อเขาเห็นหมายเลข 37 มองเขา,จางมู่ยักไหล่อย่างไร้เดียงสา“สิ่งของที่เจ้าให้ข้าสามารถขายให้กับแผ่นใบทองคำจำนวนมากนี้ได้.มีแผ่นทองคำ 24 แผ่น.ข้าจ่ายมันทั้งหมด”

หมายเลข 37 ขัดจังหวะจางมู่, “ ไม่,ถึงแม้ว่าเจ้าจะมีแผ่นทองคำจำนวนมาก,จำนวนชิ้นก็มีจำกัด.แม้ว่าพ่อค้ารายย่อยแห่งยุคของเขาจะไม่ซื้ออะไรก็ตาม,เจ้าก็ไม่ควรจะได้รับจำนวนมาก.

เขาใช้สิทธิ์ที่เขามีหรือ? เกิดอะไรขึ้น? ทำไมเขาถึงใช้สิทธิ์นั้นกับเจ้า เมื่อเขาสามารถใช้ได้เฉพาะปีละครั้งเท่านั้น? ทำไมเขาใช้พลังของเขาเพื่อเพิ่มจำนวนของสินค้าให้เจ้าและไม่ใช่เพื่อพ่อค้าย่อยของเขา? เกิดอะไรขึ้นเพื่อให้คนมีหนวดเคราสีแดงเสียสละสิทธิอำนาจของเขาสำหรับพ่อค้าย่อยของข้า? ”

หนวดเคราสีแดง ? ครั้งสุดท้ายที่เมืองซีอานหมายเลข 35 ดูเหมือนจะไม่มีความสุข เมื่อเขาพูดถึงเรื่องหมายเลข 35 .ดูเหมือนว่ามีข้อพิพาทบางอย่างระหว่างหัวหน้าของเขาและหมายเลข 35.

อย่างไรก็ตาม,นี่ไม่ใช่เวลาที่จะคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้.จางมู่เป็นห่วงว่า ถ้าเขาไม่ได้อธิบายกับหมายเลข 37 ตอนนี้,เขาคงจะถูกฉีกครึ่งโดยการจ้องมองของเขา.จางมู่เล่าให้เขาฟังว่าเกิดอะไรขึ้นในซีอาน.

หลังจากฟังเรื่องราวทั้งหมดแล้ว,การแสดงออกของหมายเลข 37 นั้นน่าสนใจจริงๆ เขาเงียบไปนานก่อนที่จะพูดอย่างตื่นเต้น,”ไม่น่าแปลกใจที่ชายผมแดงก็พร้อมที่จะทำเพื่อเจ้า.หากเขาไม่เพิ่มรายการสินค้าของเขา,สินค้าท้องถิ่นของเขาจะถูกลบล้างโดยเจ้า. ฮ่าฮ่า,นั่นแปลว่าพ่อค้าย่อยของเขาไม่สามารถแม้แต่จะจิบซุป.พวกเขาจะต้องไปปฏิบัติภารกิจแรกของพวกเขาด้วยแผ่นทองคำสี่ใบเท่านั้น.พวกเขาจะแพ้ตั้งแต่เริ่มต้น.

อย่างไรก็ตาม,ข้ารู้สึกว่าเขาไม่เคยคิดเลยว่าจะมีใครบางคนที่อยู่ห่างไกลในหลัวหยางมาถึงร้านค้าของเขาเร็วและแลกเปลี่ยนที่บ้าน.นอกจากนี้,ด้วยเหตุผลหลายประการพ่อค้าย่อยของเขาอ่อนแอ เมื่อเทียบกับเจ้าและเจ้ายังนำเขามาเป็นหนึ่งในพ่อค้าย่อยของเขาด้วย.ช่างเหน็บแนมเช่นนี้”

หมายเลข 37 ไม่สามารถควบคุมท่าทางที่สง่างามของเขาได้อีก.ไม่ว่าจางมู่ จะมองเขาอย่างไร,เขาก็ยังคงหัวเราะเสียงดังอย่างต่อเนื่อง.เสื้อคลุมขนนกสีฟ้าของเขาแกว่งไปแกว่งมาพร้อมกับเสียงหัวเราะของเขา.

ขนบนเสื้อคลุมของเขาคงจะหล่นลงมา ถ้าเขายังหัวเราะต่อไป.

เขาไม่รู้ว่าหัวหน้าของเขาจะไม่พอใจกับหมายเลข 35 ขนาดไหน.ดูเหมือนว่าก่อนที่พวกเขาจะมีความขัดแย้งทางผลประโยชน์,พวกเขามีข้อตกลงที่ไม่ดีซึ่งกันและกัน.ถ้าไม่,เขาคงจะไม่หัวเราะมากนัก เมื่อเขาได้ยินว่าหมายเลข 35 ถูกรังแก.

หมายเลข 37 หัวเราะมาเกือบ 2 นาทีแล้ว จากนั้นเขาจึงรู้ว่าพ่อค้ารายย่อยของเขา มองเขาอย่างประหลาด.เขาตระหนักว่าเขาทำหน้าที่ไม่เหมาะสมและถอนรอยยิ้มของเขา.เขากลับมาออร่าเยือกเย็นและสง่างามของเขา.

การเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วในการแสดงออก.ท่านสามารถเป็นอาจารย์ที่เปลี่ยนแปลงใบหน้าได้.

จางมู่คิดในใจของเขา แต่ไม่กล้าพูดออกมา.เขาทำได้แค่ยิ้มอย่างแรง.

หมายเลข 37 ไอแล้วคิดอะไรบางอย่าง.เขาขมวดคิ้ว“ นั่นหมายความว่าไม่ใช่ข้าคนเดียว,แม้แต่หมายเลข 35 ก็ขาดพ่อค้ารายย่อย.เกิดอะไรขึ้นกับพื้นที่ทดสอบนี้.จากประสบการณ์ที่ผ่านมาของข้า,หลังจากเวลาแก้ไขจุดบกพร่อง,หากมีนักวิวัฒนาการไม่เพียงพอ,ร้านค้าของพ่อค้าแห่งยุคจะมีความสำคัญในการเลือกพวกเขา.แปลก,นี่มันแปลก ๆ ”

จางมู่เหวี่ยงโดยกล่าวว่า“ ไม่มีอะไรแปลก.มีพ่อค้ารายย่อยแห่งในซีอานที่ชอบฆ่าผู้คนและหลัวหยางมีการโจมตีของสัตว์กลายพันธุ์.อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นในสองแห่งนี้.มันอาจเป็นเรื่องบังเอิญ”

“อุบัติเหตุ? อาจจะไม่.”น้ำเสียงที่น่าสงสัยของหมายเลข 37 ทำให้เกิดเสียงเตือนในหัวใจของจางมู่. “ ท่านรู้เหตุผลของการโจมตีโดยสัตว์กลายพันธุ์ในหลัวหยางหรือ? ท่านไม่ได้บอกว่าพ่อค้ารายย่อยแห่งยุคสองคนเสียชีวิตนอกร้านค้าพ่อค้ายุคใช่ไหม?” จางมู่ถามอย่างระมัดระวัง.

อย่างไรก็ตาม,พ่อค้าแห่งยุคนั้นส่ายหัวไปที่ความแปลกใจของจางมู่.“ ข้าไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในเวลานี้ พ่อค้ารายย่อยสองรายของข้าถูกฆ่าโดยสัตว์กลายพันธุ์ทันที หลังจากที่พวกเขาเดินออกจากร้าน.ข้าไม่ควรกังวลเกี่ยวกับชีวิตและความตายของพ่อค้ารายย่อยของข้าเนื่องจากข้อจำกัดบางอย่าง.เราไม่สามารถปกป้องพวกเขาด้วยพลังของเรา.แต่,ในครั้งนี้,สัตว์กลายพันธุ์ได้สัญจรไปมารอบ ๆ ร้านของข้า.

ด้วยวิธีนี้,ไม่มีนักวิวัฒนาการเข้ามาใกล้ร้านค้าของพ่อค้าแห่งยุคของข้า. หากไม่มีมนุษย์อยู่รอบ ๆ ข้าจะหาคนมาแทนที่ตำแหน่งที่ว่างได้ที่ไหน? ข้าเพิ่งทำโดยอ้อมในเวลานี้และทำให้สัตว์กลายพันธุ์ด้วยพลังของข้าตกใจเพื่อที่พวกมันจะถอยออกจากหลัวหยาง.อย่างไรก็ตาม,ยังไม่มีนักวิวัฒนาการเข้ามาใกล้ร้านของข้า.ข้าไม่สามารถออกไปข้างนอกและรับสมัครผู้คนด้วย ดังนั้นข้าสามารถทิ้งสิ่งต่าง ๆ ได้ตามที่มันเป็น”

แม้ว่าหมายเลข 37 กล่าวว่าทั้งหมดนี้,เขาไม่ได้รับผลกระทบจากการสูญเสียพ่อค้าสองรายของเขา.

“ สำหรับสาเหตุของการโจมตีของสัตว์กลายพันธุ์,ข้าไม่สามารถหามันได้.นี่คือโลกของเจ้า.ข้าไม่ต้องการที่จะใส่ใจกับมัน”

จางมู่ต้องการใช้หมายเลข 37 เพื่อหาสาเหตุของสัตว์กลายพันธุ์ที่โจมตี.อย่างไรก็ตาม,เขาได้ทำการโจมตีทางอ้อมในครั้งนี้ดังนั้นจึงเป็นการยากที่จะขอให้เขาทำอีกครั้ง.เขาสามารถพึ่งพาตนเองได้ เพื่อหาเหตุผล.

“ ดังนั้น,เราสามารถเริ่มการแลกเปลี่ยนได้หรือยัง?”

หมายเลข 37 ดูเหมือนจะไม่ต้องการพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้อีกต่อไป ดังนั้นจางมู่จึงเปลี่ยนหัวข้อ.

“ ใช่,เริ่มกันเลย”