“ไม่นะ…ไม่นะ…ไม่นะ”
มือของโอลิเวียสั่นขณะที่จิตใจของเธอสับสนไปหมด เมื่อเห็นลมหายใจของออสตินสั้นลงเรื่อยๆ เธอก็รู้สึกว่าสติของตัวเองเหมือนจะหลุดออกจากมือไปทุกวินาที…..
ตอนนั้นเองที่เธอรู้สึกถึงลมเย็นจากภายในถ้ำ ทำให้เธอมองไปยังสิ่งที่อยู่ข้างหน้า และเมื่อเห็นสิ่งนั้น ดวงตาของเธอก็สั่นไหว
“เป็นไปไม่ได้!”
เสียงตะโกนออกจากปากของโอลิเวีย และเธอก็ไม่ได้ปล่อยให้สิ่งที่อยู่ตรงหน้ากวนใจเธอนาน
ในตอนนั้นเองที่ร่างกายของโอลิเวียกลายเป็นภาพเบลอก่อนจะมาปรากฎตัวอีกทีที่ด้านหน้าต้นไม้ต้นหนึ่ง มันเป็นต้นไม้สีแดงและสีทองผสมกับผลไม้สีเขียวสวยงามที่ประดับอยู่เพียงผลเดียวบนต้นไม้ต้นนั้น
โอลิเวียไม่ลังเลเลยในขณะที่เด็ดผลไม้นั้นออกมา ซึ่งหลังจากที่เธอเด็ดผลไม้ออกมาแล้ว ต้นไม้ก็เหี่ยวเฉาไป
‘มันเป็นของจริง!’
เมื่อเห็นปรากฏการณ์นี้ โอลิเวียจึงเข้าใจว่าสถานการณ์นี้ไม่ได้เกิดจากการหลงผิดของตัวเอง เธอจึงกลับมาที่ออสตินอย่างรวดเร็ว
ดวงตาของโอลิเวียเปล่งประกายด้วยเปลวเพลิงแห่งความหวังขณะคุกเข่าลงเพื่ออุ้มร่างของออสตินขึ้นมา แต่เขาก็ไม่ได้มีปฏิกิริยาใดๆ
ในตอนนั้นเองที่แสงแห่งความมุ่งมั่นฉายแววผ่านดวงตาของโอลิเวีย ขณะที่เธอกัดผลไม้แล้วจูบออสตินโดยดันสิ่งที่อยู่ในปากของตัวเองเข้าไปในปากของอีกฝ่าย
นี่เป็นจูบแรกของเธอ ในขณะที่ออสตินเอาครั้งแรกทั้งหมดของเธอไปแล้ว เขาไม่เคยจูบเธอและเธอก็ไม่เคยเป็นคนนำมาก่อน แต่ตอนนี้เธอกลับทำมันด้วยตัวเอง
เธอทำอะไรบางอย่างโดยที่ไม่ใช่เพราะออสตินสั่งให้ทำ แต่เป็นเพราะเธอต้องการจะทำมันเอง
โอลิเวียกัดผลไม้อย่างรวดเร็วขณะป้อนมันเข้าไปในปากของออสติน จนในที่สุดก็ไม่เหลือผลไม้แล้ว
ความเงียบงันเกิดขึ้นมาขณะที่โอลิเวียวางศีรษะของออสตินไว้บนตักของตัวเองโดยหันหลังให้กับผนังถ้ำ เธอลูบผมของออสตินด้วยการเคลื่อนไหวด้วยความรัก ขณะที่ลึกๆ ในใจเธอยังคงสวดภาวนา
‘ขอให้เรื่องนี้ของจริง ขอให้ผลไม้นี้เป็นของจริงด้วยเถอะ’
คำภาวนานี้วนเวียนไปมาอยู่ภายในหัวใจของโอลิเวีย ก่อนที่ชั่วขณะต่อมาร่างกายของออสตินก็เริ่มสว่างขึ้นด้วยแสงสีทองและสีแดง
เมื่อเห็นแบบนั้นก็เกิดความโล่งใจขึ้นมาเติมเต็มดวงตาของโอลิเวีย แสงนั้นกินเวลาไม่กี่นาทีก่อนจะจางหายไป เหลือเพียงออสตินที่ดูหายดีและสบายดีแล้ว
“นี่คือพลังของผลไม้แห่งการเกิดใหม่งั้นเหรอ?”
เสียงพึมพำเล็กๆ น้อยๆ ออกจากปากของโอลิเวีย ขณะที่เธอจ้องมองออสตินด้วยความตกตะลึง
ผลไม้แห่งการเกิดใหม่ ผลไม้บางอย่างที่ว่ากันว่าสามารถให้ชีวิตที่ 2 แก่ผู้ที่กินมันได้ แม้ว่าคนๆ นั้นจะอยู่ในบั้นปลายชีวิตก็สามารถรักษาได้ แต่นั่นเป็นเพียงส่วนปลายของประโยชน์เท่านั้น เนื่องจากคนที่กินมันเข้าไปจะเกิดใหม่โดยมีพรสวรรค์มากกว่าเดิมถึง 10 เท่า
และนั่นไม่ใช่ทั้งหมดเพราะผู้ที่กินมันเข้าไปจะได้รับการเพิ่มพลังอีกด้วย คนๆ หนึ่งอาจเลื่อนระดับจากระดับต้นกำเนิดขั้น 3 เป็นขั้น 9 หรือสูงกว่านั้นเลยก็ได้
มันเป็นผลไม้โคตร OP ที่ซึ่งใครๆ ต่างก็กระเหียนกระหือรือที่จะได้ครอบครองมัน นั่นคือตำนานของมันที่เคยถูกเล่าขานเอาไว้ แต่โอลิเวียกลับมาพบมันที่นี่? ในแบบที่เธอไม่อยากจะในเชื่อโชคของตัวเอง
“ขอบคุณพระเจ้าที่นายหายดีแล้ว…”
โอลิเวียพูดทั้งน้ำตาแห้งๆ ขณะลูบหน้าออสตินที่กลับมาเป็นปกติอีกครั้ง เธอไม่เคยคิดเลยว่าจะมีวันที่ตัวเองใช้พลังที่สามารถทำให้เธอแข็งแกร่งขึ้นได้เพื่อคนอื่นอย่างไม่ลังเลแบบนี้
ทว่าไม่มีร่องรอยความรังเกียจเกิดขึ้นในใจของเธอเลย เธอมองลงไปและจับใบหน้าของออสตินไว้ขณะที่เขาพักผ่อนอย่างมีความสุขในอ้อมกอดของตัวเอง
มันทำให้เธอมีความสุขและสมหวังใช่ไหม? เธอไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน ไม่มีอะไรสำคัญสำหรับเธออีกแล้วสำหรับในตอนนี้ การได้เพลิดเพลินกับใบหน้าที่กำลังหลับใหลของออสตินคือสิ่งเดียวที่คุ้มค่า
‘เมื่อไหร่กันนะที่สิ่งต่างๆ กลายเป็นแบบนี้?’
โอลิเวียสงสัยขณะจ้องมองสายฝนที่ตกกระทบพื้น โดยที่ตัวเธอและออสตินมีผ้าห่มห่อหุ้มร่างกายอยู่
โอลิเวียดึงออสตินเข้ามาใกล้ตัวเองมากขึ้น เนื่องจากเธอไม่ต้องการให้เขาเป็นหวัด เธอยิ้มขณะกอดเขาแน่นพร้อมกับที่ความทรงจำของเธอถูกเล่นราวกับแผ่นเสียง ดวงตาของเธอมืดลงในขณะที่รอยยิ้มบิดเบี้ยวเริ่มปรากฏบนใบหน้าของเธอ
โอลิเวียขยับไปข้างหน้าเพื่อจูบหูของออสติน ขณะที่เสียงกระซิบอันเขินอายของเธอดังก้องไปทั่วทั้งถ้ำ
“ไม่ใช่ว่านายบอกว่าฉันเป็นของนายเพียงคนเดียวงั้นเหรอ~~”
เธอส่งเสียงครวญคราง โดยเชื่อว่าออสตินกำลังหลับลึกในการฟื้นตัว มือของเธอกระชับไปรอบๆ ออสตินในลักษณะแสดงความเป็นเจ้าของ เธอจูบที่แก้มของเขาขณะที่ดวงตาของเธอมืดลงยิ่งขึ้นพร้อมกับที่รอยยิ้มของเธอทำให้ใบหน้าของเธอเปลี่ยนไป
“ถ้าอย่างนั้นคุณก็เป็นของฉันเท่านั้น ของฉัน ของฉัน นายท่าน~”
+99,999 ความชอบ
หลังจากนั้นร่างกายของเธอก็ง่วงมากขึ้นก่อนที่เปลือกตาของเธอจะปิดลง แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่ได้ปล่อยออสตินที่อยู่ในอ้อมกอดแต่อย่างใด เธอได้ตัดสินใจแล้ว และเวลาเท่านั้นที่จะบอกได้ว่าอะไรจะเกิดขึ้น
มุมมองของออสติน :
‘เฮ้ยระบบ…นายแน่ใจใช่ไหมว่าฉันไม่ได้อยู่ในโลกอีกใบของเกม?’
[ ไม่ โฮสอยู่ในโลกแห่งเกม ‘ของจริง’ ]
‘เห้อออ…’
นั่นคือทั้งหมดที่ผมทำได้ในขณะที่มีความสุขที่ได้อยู่ในอ้อมกอดของโอลิเวีย แผนของผมนั้นสำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี แม้ว่าผมจะต้องใช้ความพยายามมากเกินความจำเป็นก็เถอะ
ผมหมายถึงว่าเหตุใดผมที่อยู่ในระดับต้นกำเนิดขั้น 9 ถึงอ่อนแอขนาดนี้? ถ้าไม่ใช่เพราะว่าผมที่จะลดการป้องกันของตัวเองให้ต่ำที่สุด ดาบของศัตรูคงจะไม่สามารถเกาผิวหนังของผมได้หรอก ส่วนที่เหลืองั้นเหรอ?
ผมคงไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่ครั้งเดียว ต้องขอบคุณที่ผมปิดผนึกมานาของโอลิเวียในเวลาที่เหมาะสมและการใช้ทักษะที่เป็นประโยชน์บางอย่างจากระบบทำให้ผมสามารถเล่นบทบาทที่สมบูรณ์แบบได้ การปล่อยให้ศัตรูที่อยู่ระดับต้นกำเนิดขั้น 9 ยังมีชีวิตอยู่เองก็อยู่ในแผนของผมเช่นกัน แล้วผมทำให้โอลิเวียวิ่งมาที่ถ้ำกับผมได้ยังไงงั้นเหรอ? แม้แต่ผลไม้แห่งการเกิดใหม่ก็เป็นของจริงอีก
แล้วผมได้มันมาจากงั้นเหรอ? ก็…มันนอนอยู่ทุกหนทุกแห่งในอาณาจักรนางฟ้า ไม่มีสมบัติล้ำค่าทางธรรมชาติสักชิ้นที่คุณไม่สามารถหาได้ที่นั่น คุณคิดว่าอาหารที่ออร์เฟียป้อนให้ผมเป็นอะไรกันหล่ะ? ผลไม้แห่งการเกิดใหม่และสมบัติทางธรรมชาติอื่นๆ อีกหลายอย่างถูกนำมาใช้เพื่อทำขนมหวาน! ใครๆ ต่างก็เรียกว่าอัลติเมทชูก้ามัมมี่(ultimate sugar mommy)
ในเกมนั้นเลโอนาร์โดจะเปิดใช้งานชุดเกราะของเขา และพวกเขาจะหลบหนีออกไปโดยที่เลโอนาร์โดได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย ใช่แล้ว เพียงเล็กน้อยเท่านั้น
อย่างไรก็ตามการเดินทางระหว่างเขากับโอลิเวียจะเริ่มต้นขึ้นจากตรงนั้น ขณะที่พวกเขาพยายามอย่างลับๆ ที่จะเข้าไปในเมืองหลวง โดยเผชิญกับความท้าทายหลายประการและสถานการณ์ที่คุกคามความตาย
เหตุการณ์นี้จะพัฒนาความรู้สึกของโอลิเวียที่มีต่อเลโอนาร์โดอย่างช้าๆ แต่ผมไม่มีเวลาสำหรับเรื่องไร้สาระทั้งหมดนั่นหรอกนะ
ผมได้วางแผนที่ใหญ่กว่าสำหรับเนื้อเรื่องส่วนนี้เอาไว้แล้ว แผนการที่จะทำให้ผมได้รับเงินก้อนโตและได้ทำการแก้แค้นอันแสนหวานให้กับครอบครัวของผม แถมยังมีคนคอยปกป้องผมมากเกินไปแล้ว แค่แฟนมังกรของผมที่ได้ยินว่าผมได้รับบาดเจ็บหรือหายไปก็อาจลบล้างประเทศไปจากโลกนี้แล้ว
‘เห้อออ…..แม่นี่แหละดีที่สุดแล้ว’
ตอนนี้ผมได้แต่หวังว่าทุกอย่างจะผ่านไปได้ด้วยดี
-Donate-
True Money Wallet ID : mraxzy
ไทยพาณิชย์ : 4051572923 //ชาคริต
