The Bloodline System ศึกแห่งสายเลือด - ตอนที่ 99

ตอนที่ 99: ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฉัน

กุสตาฟหยุดเดินและหันไปมองอาจารย์ใหญ่เออร์วิน

“ทำไมเธอถึงทำเช่นนี้? โรงเรียนเอชชีลอนก็เป็นโรงเรียนของเธอเช่นกัน… เธออยากให้เราตกอยู่ภายใต้โรงเรียนอื่นรึ?” อาจารย์ใหญ่เออร์วินถามด้วยสายตาที่ขัดแย้งกัน

“ฮ่าฮ่า นั่นเป็นคำถามที่สนุกที่สุดที่ผมเคยได้ยินมา… อาจารย์ใหญ่เออร์วินต้องเป็นนักแสดงตลกแน่ๆ  ท่านคิดว่าผมสนใจโรงเรียนนี้จริงๆ เหรอ?” กุสตาฟหัวเราะเบา ๆ ขณะถาม

‘โรงเรียนสามารถถูกไฟไหม้ได้ทุกเมื่อ ทุกอย่างมันน่าสนใจสำหรับฉันเหลือเกิน’

ไม่ใช่เรื่องใหม่สำหรับทุกคนที่ทำให้กุสตาฟเกลียดโรงเรียน หลังจากทุกสิ่งที่พวกเขาทำให้กุสตาฟต้องผ่านพ้นมันไปให้ได้ แต่อาจารย์ใหญ่เออร์วินก็ถามเหมือนว่าเขาไม่รู้เรื่องนั้นเลย

“ได้โปรด กุสตาฟ อย่าปล่อยให้ชื่อเสียงของโรงเรียนล่มจมเลย” ครูคนหนึ่งขอร้อง

ครูคนอื่นๆ ก็มีสีหน้าอ้อนวอนเช่นกัน

“ทางโรงเรียนจะต้องขอบคุณเธอมากๆ” รองอาจารย์ใหญ่กล่าวเสริม

กุสตาฟหัวเราะคิกคักแล้วหันกลับมา “ผมไม่สนหรอกว่าพวกคุณทุกคนจะตกงาน… เพราะยังไงซะ คุณไม่เคยทำอะไรเลย ตอนที่ผมถูกรังแกโดยนักเรียนที่รักของคุณน่ะ หึ”

เขาเริ่มเดินออกไปอีกครั้ง

[ภารกิจที่ซ่อนอยู่เสร็จสิ้น]

[มีการออกเควสสุ่มใหม่]

กุสตาฟหยุดชะงัก หลังจากเดินออกไปหลายฟุตหลังจากเห็นการแจ้งเตือน

‘หืม? ทำภารกิจลับสำเร็จและรับภารกิจสุ่มพร้อมกัน’

กุสตาฟตรวจสอบข้อมูลภายใต้การแจ้งเตือนทั้งสองและรอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา

‘มีความรู้สึกว่ามันจะเป็นแบบนี้เสมอเลยแฮะ’ กุสตาฟหันกลับมาและเริ่มมุ่งหน้ากลับไปที่อาจารย์ใหญ่และครู

ตอนนี้พวกเขาดูมอมแมมและหน้าตาพวกเขากลายเป็นคนมีความหวัง หลังจากเห็นกุสตาฟเดินเข้ามาใกล้พวกเขา

“อาจารย์ใหญ่เออร์วินจำข้อตกลงกับครูเอมมี่ได้ไหม” กุสตาฟถาม

อาจารย์ใหญ่เออร์วินพยักหน้าเล็กน้อยด้วยท่าทางรู้ดี

“ดีแล้ว ท่านจะมีข้อตกลงแยกต่างหากกับผมด้วย ถ้าท่านต้องการให้ผมเข้าร่วมจริงๆ” กุสตาฟพูดและนั่งลงในขณะที่ไขว่ห้าง

อาจารย์ใหญ่ทำหน้าตาที่ดูสับสนเมื่อได้ยินอย่างนั้น

“ไม่ใช่แค่ท่าน แต่อาจารย์คนอื่นๆ ด้วย… พวกท่านทุกคนมีส่วนร่วมกัน” กุสตาฟยิ้มขณะพูด

–

เช่นนั้นเวลาก็ได้ผ่านไป 1 ชั่วโมงอีกครั้ง และถึงเวลาแล้วที่การแลกเปลี่ยนความรู้จะกลับมา

ห้องโถงแออัดอีกครั้ง

ผู้เข้าร่วมจากแต่ละโรงเรียนเดินไปที่เวทีอีกครั้ง กุสตาฟรวมอยู่ด้วย

หลังจากการสนทนากับครูสิ้นสุดลงก่อนหน้านี้ เขาเดินไปรอบๆ โรงเรียนและเยี่ยมชมสถานที่ 2-3 แห่งในสิ่งแวดล้อม

หนึ่งในนั้นคือห้องสมุดของพวกเขา

เขาชอบห้องสมุดโรงเรียนมัธยมของเอเทรียม ด้วยเหตุผลบางประการ หนึ่งในนั้นคือไม่มีการจำกัดลำดับขั้นของการเข้าไปในห้องสมุด ต่างจากโรงเรียนเอชชีลอน

สิ่งหนึ่งที่เขาสังเกตเห็นในช่วงเวลาสั้นๆ ของการสังเกตการณ์คือห้องสมุดของพวกเขาส่วนใหญ่มีข้อมูลทางประวัติศาสตร์เกี่ยวกับเมืองของพวกเขา แต่เมื่อพูดถึงข้อมูลทางประวัติศาสตร์เกี่ยวกับโลกโดยรวมโรงเรียนเอชชีลอน มีหนังสือที่มีรายละเอียดมากกว่า

เฮ! เฮ! เฮ!

ฝูงชนยังคงเชียร์นักเรียนมัธยมปลายเอเทรียม

พวกเขาขึ้นไปบนเวทีและนั่งลง

กุสตาฟยังนั่งในท่านั่งเริ่มต้น

นายกเทศมนตรีเมืองเอเทรียม เดินไปที่เวทีอีกครั้งและพูด 2-3 คำก่อนให้พวกเขาเริ่มงานใหม่

ตามที่คาดไว้ โรงเรียนแรกที่จะถามคำถามอีกครั้งคือ โรงเรียนเชอริล

“ต่อจากนี้ไป ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฉัน!” กุสตาฟพูดด้วยท่าทางมั่นใจขณะจ้องมาที่มาทิลด้าและเดรโก

ทั้งสองจ้องกลับมาที่เขาด้วยท่าทางสับสน

พวกเขากำลังจะถามว่าเขาหมายถึงอะไร เมื่อนักเรียนหญิงจากเชอริลเริ่มถามคำถามของเธอ

“มะเร็งเคยเป็นโรคที่อันตรายมากสำหรับมนุษย์ในสมัยก่อน อธิบายว่ามันเกิดขึ้นมาได้อย่างไร และพวกเขารักษามันได้อย่างไร” นักเรียนหญิงกล่าวและนั่งลงเมื่อเสร็จแล้ว เธอมีสีหน้าค่อนข้างมั่นใจ

เห็นได้ชัดว่าเธอใช้เวลา 1 ชั่วโมงนั้นในการเตรียมตัว

พวกเขารอประมาณ 3 วินาทีก่อนที่หน้าจอด้านบนจะสว่างขึ้นด้วยเครื่องหมายสีเขียวที่แสดงว่าคำถามนั้นไม่ได้อยู่เหนือระดับความยากระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย

บี๊บ!

ทันใดนั้นไฟสีเขียวก็ปรากฏขึ้น นักเรียนคนหนึ่งได้แตะไฟสีแดงที่แผงด้านหน้าพวกเขา

ทุกคนรู้สึกว่าต้องเป็นอัจฉริยอย่างฮอลแลนด์อีกครั้ง เนื่องจากเป็นความเร็วที่เร็วที่สุดที่ทุกคนใช้ในการแตะปุ่มแสดงผลสีแดงเพื่อตอบคำถาม

ทำให้ทุกคนประหลาดใจ หน้าจอแสดงลักษณะของกุสตาฟและชื่อของเขา

-“เขาเป็นคนเดียวกับที่ไม่พยายามตอบคำถามเดียวในช่วงครึ่งแรกใช่หรือไม่”

-“ฉันบอกได้เลยว่าคำตอบของเขาจะเต็มไปด้วยขยะ”

ฝูงชนของนักเรียนไม่เชื่อว่าคนที่ไม่ตอบคำถามเดียวก่อนหน้านี้จะสามารถตอบคำถามใด ๆ ในตอนนี้

มีเพียงนักเรียนของโรงเรียนเอชชีลอนเท่านั้นที่ดูงุนงง

‘ในที่สุดจะเป็นเรื่องร้ายแรงหรือไม่’ มาทิลด้าสงสัย ขณะจ้องไปที่กุสตาฟซึ่งตอนนี้อยู่ในท่ายืน

กุสตาฟเดินไปกลางเวทีและจ้องไปที่ฝูงชนด้วยสีหน้าไม่ท้าทายก่อนที่เขาจะเริ่มพูด

“มะเร็งไม่จำเป็นต้องเกิดขึ้น… มันมีอยู่แล้วในมนุษย์ตั้งแต่วันเกิดของพวกเขา เหตุผลที่มันหายไป ฉันสังเกตเห็นเพราะมันหลับอยู่ในร่างกายเราตลอดเวลา… จนมีแรงกระตุ้นพวกมัน” กุสตาฟหยุดครู่หนึ่งก่อนจะพูดต่อ

“เมื่อมันถูกกระตุ้นโดยพลังนี้  นั่นคือตอนที่มันตื่นขึ้นในร่างกายมนุษย์และค้นพบได้ด้วยการทดลองทางวิทยาศาสตร์… สิ่งต่าง ๆ ที่สามารถทำให้เกิดมะเร็งได้ มันก็แตกต่างกันไปในแต่ละคน… อาจเป็นการออกกำลังกายที่เข้มข้น  การใช้เครื่องแต่งกายที่สกปรกบ่อยครั้ง การใช้สารเคมีที่ไม่รู้จัก และอื่นๆ อีกมากมาย” กุสตาฟเปรียบเสมือนครูในขณะที่เขาอธิบาย

เขาเดินไปที่ด้านหน้าของนักเรียนมัธยมปลายเชอริลและวางแขนซ้ายไว้ในกระเป๋าเสื้อของเขาก่อนจะอธิบายต่อ

“การรักษามะเร็งไม่จำเป็นในเวลาต่อมา เนื่องจากมนุษย์ประสบความสำเร็จในการวิวัฒนาการบางส่วน ทำให้โครงสร้างภายในร่างกายเปลี่ยนแปลงไปเล็กน้อย… สิ่งนี้ทำให้มะเร็งหายไปจากเผ่าพันธุ์มนุษย์โดยสิ้นเชิงในปี 2059! ไม่มีการรักษาตั้งแต่แรกเริ่มตั้งแต่มนุษย์ ไม่มีความสามารถในการดึงสิ่งนั้นออกมา ความอยู่รอดของพวกเขามาจากการวิวัฒนาการบางส่วน” กุสตาฟสรุปด้วยสิ่งนี้