The Bloodline System ศึกแห่งสายเลือด - ตอนที่ 470: ความตายทั้งสี่

ตอนที่ 470: ความตายทั้งสี่

“*แค่ก แค่ก* แกจะถามคําถามแบบนี้ไปทําไม ในเมื่อรู้ว่าฉันจะไม่พูดอะไร” เคิร์ธตอบด้วยแววตาที่อ่อนแรง

“ทําไมพวกแกถึงพยายามใส่ร้ายฉัน” กุสตาฟถาม

“ฮ่าฮ่า นี่ยังไม่ชัดเจนอีกเหรอ… เราต้องการนําแกลงเพื่อให้แกเสียตําแหน่งเจ้าหน้าที่ แกลืมไปว่าแกมีศัตรูมากมายในค่ายแล้วงั้นเหรอ?” เคิร์ธหัวเราะเบา ๆ ในขณะที่เขาพูด

“ฉันค่อนข้างจะคิดอย่างนั้นนะ… แต่ฉันบอกได้เลยว่าแกว่ามีแรงจูงใจเบื้องหลังแผนการเล็กๆของแก และฉันค่อนข้างแน่ใจว่าแกไม่ได้วางแผนไว้ และแกก็ไม่ใช่ผู้นําด้วย” กุสตาฟกล่าวขณะนั่งยองๆ อยู่ข้างหน้าของเขา

“ฉันไม่ใช่ผู้นําจริงๆ ผู้นําของเรามีพลังมากกว่าแก กุสตาฟ คริมสันและเขาจะเอาชนะแกในสักวันหนึ่ง” เคิร์ธพูดออกมา

“ฉันไม่สนใจคนที่ไม่สามารถออกมาเผชิญหน้ากับฉันตรงๆแบบนี้ไม่ได้หรอก… อะไรคือแรงจูงใจเบื้องหลังเรื่องไร้สาระนี้และใครคือหัวหน้าของแก?” กุสตาฟถามด้วยสายตาเย็นชา ขณะที่ดวงตาของเขาเป็นสีแดงเข้ม และมีเขี้ยวงอกออกมาจากปากของเขา

“ฮ่าฮ่า แกคิดว่าฉันกลัว…. มันใกล้จะถึงจุดสิ้นสุดแล้วสําหรับเรา แกทําอะไรเราไม่ได้” เคิร์ธพูดออกมา ในขณะที่เขาเริ่มกระอักเลือดดําออกมา

“เกิดอะไรขึ้นกับเขา เลือดไม่ควรมีอีกแล้วไม่ใช่เหรอ?” อีอีเปล่งเสียงออกมาจากด้านหลังเจ้าหน้าที่แม็กและกุสตาฟก็ตกตะลึงเช่นกัน

แค่ก! แค่ก! แค่ก!

คนอื่นๆ ที่หมดสติก็เริ่มไอด้วยเลือดสีดําไหลออกมาจากด้านข้างของปาก

ครึก! ครีก! ครึก!

ทุกคนตกตะลึงเมื่อเห็นผิวหนังของนักเรียนทั้งสี่บวมขึ้น

โครงร่างของสิ่งที่ดูเหมือนหนอนประหลาดเริ่มปรากฏอยู่ใต้ผิวหนังของพวกเขา พวกมันคลานจากที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่งทั่วร่างกายของพวกเขา

พวกมันปรากฏบนแขน ขา ใบหน้า คอ และทุกส่วนของร่างกายที่มองเห็นได้ ทําให้นักเรียนทั้งสี่ดูพิลึกพิลั่น

“เกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา” กุสตาฟถามด้วยสีหน้าตกตะลึง

ดวงตาของเจ้าหน้าที่แม็กเบิกกว้าง ขณะที่เธอจับมือของกุสตาฟอย่างรวดเร็วแล้วหันกลับมา เธอบินไปข้างหน้าพร้อมกับกุสตาฟ, อีอี, เกรมลินและไอดริสพลางล้อมรอบพวกเขาทั้งห้าด้วยพลัง

ริ้ววว!

ร่างของทั้งสี่ที่เหลืออยู่บนพื้นนั้นป่องจนสุดขีด และสิ่งที่ตามมาคือการระเบิดครั้งใหญ่ บึ้ม! บึ้ม! บึ้ม! บึ้ม!

การระเบิดนั้นใหญ่มากจนทําให้ 1 ใน 4 ของภูเขาแตกออกเป็นเสี่ยงๆ

ภูเขาขนาดใหญ่ทางซ้ายได้ลดขนาดลงแล้ว

การระเบิดครั้งนี้ได้แจ้งเตือนเจ้าหน้าที่คนอื่น ๆ และพวกเขาก็เริ่มมุ่งหน้าไปยังตําแหน่งนี้ด้วยความเร็ว

เจ้าหน้าที่แม็กลงจอดบนภูเขาอีกลูกหนึ่งข้างๆ กับกุสตาฟและคนอื่นๆ

“นั่นมันบ้าอะไรเนี่ย?” อีอีเป็นคนแรกที่เปล่งเสียงออกมา ในขณะที่เขาจ้องมองไปยังภูเขาอีกลูก ซึ่งยังคงมีก้อนหินก้อนใหญ่กลิ้งลงมาด้านข้าง

“ดูเหมือนว่าใครก็ตามที่ควบคุมคณะละครสัตว์นี้ระวังตัวมากกว่าที่เราคาดไว้” เจ้าหน้าที่แม็กตอบด้วยคิ้วย่น

“ที่เหลือเป็นหน้าที่ของฉันนะเด็กๆ… ฉันไม่คิดว่าพวกเขาจะตามนักเรียนมาเร็ว ๆ นี้ การแสดงความสามารถที่พวกเขาเพิ่งดึงออกมาจะทําให้เจ้าหน้าที่ทุกคนตื่นตัวและพวกเขาจะหยุดการ

เคลื่อนไหวของพวกเธอทั้งสี่ไม่ให้พวกเธอไปไหนอีก” เธอกล่าวเสริม

“โอ้ ฉันหวังว่าพวกเขาจะทําแบบนั้นกับฉันได้นะ…” กุสตาฟไม่พอใจกับสถานการณ์ปัจจุบันในทางใดทางหนึ่ง

“มันจะไม่ทําให้พวกเขาถูกจับยากขึ้นเหรอ?” ไอดริสเปล่งเสียงออกมาจากด้านข้าง

“ไม่… ฉันมีเบาะแสแล้ว ฉันจะจับคนที่ทําเรื่องเหล่านี้จากเงามืดในอีกไม่กี่วันข้างหน้า” เจ้าหน้าที่แม็กตอบ

“หืม… ระหว่างนี้ฉันยังคงลืมตาอยู่ ขณะที่ฉันสังเกตเห็นสิ่งแปลก ๆ ที่ฉันกําลังทําสิ่งต่างๆ” กุสตาฟตอบก่อนจะกระโดดลงจากภูเขา
ไอดริสและอีอีติดตามเขา

เกรมลินตื่นขึ้นมาในเวลานี้และต้องการไปกับพวกเขา แต่เจ้าหน้าที่แม็กหยุดเขา

“คุณจะมากับฉัน” เธอพูดก่อนจะบินหนีไปกับเขา โดยไม่ให้โอกาสเขาตอบโต้

เจ้าหน้าที่แม็กตัดสินใจไปตรวจสอบตําแหน่งของการระเบิดอีกครั้งเพื่อหาเบาะแสใดๆ ในขณะที่เจ้าหน้าที่คนอื่นๆ เริ่มเคลื่อนกําลังไปยังที่เกิดเหตุ
ลง

30 นาทีต่อมา กุสตาฟ, อีอี, ไอดริส และ ทีมี่ อยู่ที่ทางเดินซึ่งนําไปสู่ห้องสนทนาของพวกเขาทีมี่อธิบายว่าเขามาที่นี่ก่อนหน้านี้กับเกรมลินได้อย่างไร เมื่อจู่ๆก็มีแรงแปลกๆ ผลักเขาให้ล้ม

กองกําลังจับเขาไว้แน่น และเขาได้ยินเสียงเกรมลินกรีดร้องอยู่ด้านหลัง

เขาเปิดใช้งานสายเลือดของเขาและพยายามปลดปล่อยตัวเองจากการถูกกักขัง และเมื่อเขาทําได้ เขาก็พบว่าตัวเองอยู่ในที่อื่น

เขาคิดว่าเขาถูกเคลื่อนย้ายโดยไม่ได้ตั้งใจ ตอนที่เขากลับมาที่นี่ เกรมลินก็หายไปแล้ว เขาพยายามหาอีอีและไอดริสเพื่อให้ข่าวแก่พวกเขาเพื่อที่พวกเขาจะได้ค้นหาเกรมลิน แต่ทีมี่ไม่พบพวกเขาอีกแล้ว

เขาเคยค้นหาเกรมลินในช่วงชั่วโมงที่ผ่านมาและต้องกลับมาที่นี่เพื่อตรวจหาไอดริสและอีอีอีกครั้งเมื่อเขาพบทั้งสามคนในทางเดิน

เขาโล่งใจที่ได้ยินว่าเกรมลินไม่เป็นไร แต่เขาตกใจมากเมื่อได้ยินเกี่ยวกับสถานการณ์ทั้งหมด
เขาไม่เคยคิดว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้นภายในค่าย

เป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่ข่าวการเสียชีวิตของนักเรียน 4 คนจะกระจายไปทั่วค่าย นี่เป็นสิ่งที่เจ้าหน้าที่ที่กําลังหาคนที่อยู่เบื้องหลังก็อยากให้เกิดขึ้นเช่นกัน

“แล้วตอนนี้เป็นยังไงบ้าง” ไอดริสถาม

“ฉันมีทฤษฎีเกี่ยวกับเรื่องทั้งหมดนี้แล้ว… เมื่อฉันสรุปการสืบสวนของฉันแล้ว ฉันจะลงมือ” กุสตาฟพูดพร้อมกับจ้องเขม็งก่อนจะเดินไปที่ห้องของเขา
กุสตาฟใช้เวลาที่เหลือของวันในการถ่ายทอดสายเลือดของเขาและวางแผนการเคลื่อนไหวของเขา

(“ฉันรู้สึกได้ถึงพลังงานที่คุ้นเคย เมื่อการระเบิดนั้นกําลังจะเกิดขึ้น”) ทันใดนั้นระบบก็เปล่งเสียงออกมาภายใน ขณะที่กุสตาฟนั่งอยู่ในห้องส่วนตัวและทําการถ่ายทอดสายเลือดของเขา

“อืม…ฉันก็เหมือนกัน…” กุสตาฟตอบ

(“งั้น… นายคิดว่าเป็นเขาเหรอ?”) ระบบถาม