The Bloodline System ศึกแห่งสายเลือด - ตอนที่ 452: การต่อสู้ของเวร่า

ตอนที่ 452: การต่อสู้ของเวร่า

แองจี้ยิ้มจากท่านั่งของเธอด้วยดวงตาเป็นประกาย ขณะจ้องไปที่กุสตาฟ ‘นี่เป็นเหตุผลหนึ่งที่ความรู้สึกของฉันที่มีต่อนายไม่อาจหายไปได้ แม้ว่าฉันจะพยายามแล้วก็ตาม’ เธอกล่าวภายในใจ

กุสตาฟมาถึงที่นั่งของเขาและได้รับการต้อนรับจากอีอี “นั่นทําให้นายดูเป็นผู้ชายที่เท่มาก”

เขาพูดพร้อมกับยิ้มข้าง

“อืม ทุกคนที่ได้รับความโหดร้ายจากนายก็สมควรได้รับมันจริงๆ” ไอดริส พึมพําจากด้านข้าง “ฉันจะโจมตีคนที่อ่อนแอเหมือนยุงที่ส่งเสียงหึ่ง ๆ” อีกด้านของฟัลโก้เปล่งออกมาจากด้านใน

“หุบปาก ฟัลโก๋” อีอีเริ่มตะโกนพร้อมกับระเบิดเสียงหัวเราะเบา ๆ

“นายกล้าพูดถึงฉันอย่างนั้นได้อย่างไร” อีกด้านของฟัลโก้เปล่งออกมาด้วยน้ําเสียงโกรธจัด “นั่นเป็นสิ่งที่ดี” ทีมี่หัวเราะเช่นกัน หลังจากได้ยินเช่นนั้น
ขณะนั้นเองที่ฟัลโก้ก็เข้าควบคุมร่างกายของเขา และกลุ่มของเขาก็พูดคุยกันต่อว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อเหตุการณ์ดําเนินต่อไป ในอีกไม่กี่นาทีใบหน้าของเวร่าก็ปรากฏบนลูกบอลทรงกลมพร้อมกับคู่ต่อสู้ของเธอ โลว์น กิลส์

เธอเดินไปที่หนึ่งในวงแหวนที่คู่ต่อสู้ของเธอรออยู่แล้ว โลว์น กิลส์เป็นนักเรียนคลาสเรียนพิเศษ ที่อยู่ใน 60 อันดับแรก กุสตาฟเป็นคนที่เขาสนใจเป็นพิเศษและเป็นนักเรียนที่กําลังท้าทายเวร่า เขาให้ข้อมูลมากมายเกี่ยวกับความสามารถของเธอแก่เวร่า และทําให้เวร่าทําการแอบสะกดรอยตาม เมื่อเดือนที่แล้ว

โลว์น กิลส์เป็นเด็กผู้หญิงที่สูงที่สุดในบรรดาผู้หญิงทั้งหมดใน MBO ดังนั้นเธอจึงได้รับความนิยมเล็กน้อย เนื่องจากการผสมผสานกับความจริงที่ว่าเธออยู่ในคลาสเรียนพิเศษ

เวร่ามาถึงสนามรบและเงยหน้าขึ้นมองหญิงสาวผมบลอนด์สูง 7 ฟุตที่อยู่ข้างหน้าเธอ ซึ่งมีเขาแกะ 2 เขายื่นออกมาจากด้านข้างของศีรษะของเธอ

“พร้อมมั้ยตัวเล็ก” โลว์น กิลส์ถาม ในขณะที่เสียงผู้ชายเปล่งออกมาจากปากของเธอ

“อืม พร้อมแล้ว” เวร่าพูด ขณะหยิบเมล็ดพืชจํานวนหนึ่งออกมาจากอุปกรณ์จัดเก็บของเธอ

สีสสสสสสสสสสส!

ก๊าซสีเขียวเริ่มไหลออกมาจากร่างกายของเธอ

“เริ่มได้!”

ทันทีที่ได้รับสัญญารให้เริ่ม เวร่าก็โยนเมล็ดออกจากมือทั้งสองของเธอทําให้เมล็ดกระจายไปทั่วสถานที่

ขณะที่พวกมันสัมผัสกับพื้นดิน ก๊าซสีเขียวที่ไหลออกมาจากร่างกายของเธอก็ระเบิดออกมา พลางปกคลุมทั่วทั้งสถานที่อย่างบ้าคลั่ง

โลว์น กิลส์กําลังจะพุ่งไปข้างหน้าแล้ว แต่แล้วสถานที่ทั้งหมดก็ถูกปกคลุมด้วยก๊าซสีเขียว ก่อนที่เธอจะรู้ตัว แขนสีดํามีกล้ามยื่นออกมาด้านข้างร่างกายของเธอ ขณะที่เธอโบกมือไปรอบๆอย่างแรง เพื่อพยายามขจัดเส้นทางที่มองเห็นได้ผ่านก๊าซสีเขียวที่เป็นหมอกหนา

กิ๊ก! ฟวี้! ฟวี้! ฟวี้!

เสียงต้นไม้และกิ่งไม้แปลก ๆ ดังก้องไปทั่วสถานที่ เมื่อทุกคนเห็นต้นไม้เติบโตจากเวที ขณะที่โลว์นกําลังโบกมือของเธอ ทําให้ข้างหน้าไม่กี่ฟุตไม่เหลือก๊าซสีเขียว แต่ทันทีที่ช่องว่างเกิดขึ้น รากของต้นไม้ก็พุ่งเขาหาโลว์นด้วยความเร็ว

โลว์นเคลื่อนตัวไปด้านข้างอย่างรวดเร็วเพื่อหลบรากบินได้ ซึ่งมีขนาดค่อนข้างใหญ่ ขณะที่รากที่แหลมคมหนาเคลื่อนผ่านด้านข้างของเธอ เธอพุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว

ฟรี!

จู่ๆ รากไม้ก็พลิกไปด้านข้างและพันรอบตัวเธอ ก่อนจะยกร่างของเธอขึ้น โลว์นจับมันอย่างรวดเร็วและฉีกมันออกเป็นชิ้นๆ ก่อนที่มันจะยกเธอขึ้นไปในอากาศ

บั๊ก!

เมื่อร่อนลงสู่พื้นดิน รากไม้และเถาวัลย์จากต้นไม้ก็พุ่งเข้าหาเธอจากทิศทางที่ต่างกันมากขึ้นเรื่อยๆ โลว์นกระโจนไปข้างหน้า เมื่อเห็นสิ่งนี้และยกมือของเธอขึ้นอย่างแรง ก่อนที่จะเหวี่ยงมันลง ขณะที่เธอร่อนลงมา

ปัง

คลื่นกระแทกแผ่กระจายไปทั่วบริเวณใกล้เคียง และล้างก๊าซสีเขียวในไม่กี่วินาที ประจุได้ทําลายราก กิ่ง และเถาวัลย์ที่ส่งออกไปทั้งหมด ทําให้โลว์นมองเห็นสภาพแวดล้อมได้ดี เธอมองไปรอบๆ และเห็นว่าวงแหวนต่อสู้ทั้งหมดกลายเป็นป่าไปแล้ว

ต้นไม้และพืชหลายชนิดเติบโตในหลายพื้นที่ และไม่พบเวร่า

ฟรี้! ฟวี้! ฟวี้!

รากและเถาวัลย์พุ่งเข้าหาโลว์นอีกครั้ง เธอหันไปทางด้านข้างและคว้าสิ่งแรกที่อยู่ข้างหน้าเธอไว้ ก่อนที่จะดึงมันออกอย่างแรงและต่อยอีกข้างหนึ่งออกไปด้วยมืออีกข้างของเธอ

โลว์นมาถึงต้นไม้ต้นแรกและชกไปข้างหน้าด้วยหมัดของเธอ พลางทําลายต้นไม้ทั้งหมดและทําให้มันถูกถอนรากถอนโคน ขณะทําเช่นนั้น เธอต้องหลบการโจมตีอื่นๆ และกิ่งก้านที่แกว่งไปทางเธอจากทิศทางที่ต่างกัน

ระหว่างที่เธอเดินไปตามสถานที่และกําลังไล่ทุบต้นไม้ เธอไม่เคยสัมผัสถึงเวร่าได้และยิ่งกว่านั้นต้นไม้ก็เริ่มเติบโตแทนที่ต้นไม้อื่นๆ ที่เธอทุบ

“ออกมาเถอะเด็กน้อย” โลว์นเริ่มหงุดหงิด ราวกับว่าความพยายามทั้งหมดของเธอสูญเปล่า

เมื่อเธอเห็นต้นไม่ใหม่โผล่ออกมาจากสมรภูมิทุกๆ 2-3 วินาที

“เธอคงทนไม่ไหวแน่ๆ ถ้าฉันจะทุบพวกมันทุกต้นต่อไป” โลว์นพูดขณะยกแขนของเธอขึ้นแล้วพุ่งไปที่ต้นไม้ที่ใกล้ที่สุดอีกครั้ง

ปัง ปัง ปัง

เสียงต้นไม้ถูกทําลายและแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยดังก้องไปทั่วสถานที่ในขณะที่โลว์นสร้างความหายให้กับเวทีการต่อสู้ แม้เวลาจะผ่านไปอีก 5 นาที สถานการณ์ยังไม่เปลี่ยนแปลงใน

สายตาของเธอ และเธอก็ไม่พบเวร่า

เธอเดาได้แล้วว่าเวร่าสามารถปกปิดการปรากฏตัวของเธอด้วยสิ่งมีชีวิตสีเขียวที่กระจายอยู่ทั่วสถานที่ “ดูเหมือนว่าเธอจะทําให้ฉันไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องทําเช่นนี้” โลว์นพูด ขณะที่เขาของเธอเริ่มขยับ เขาทั้งสองของเธอเริ่มบิดและยาวเมื่อปลายของมันหันเข้าหากัน

ประจุแม่เหล็กไฟฟ้าที่ดูคล้ายสีน้ํานมเริ่มก่อตัวขึ้นระหว่างปลายเขาทั้งสอง

ตูม!

โลว์นกระโดดขึ้นไปในอากาศหลายร้อยฟุตแล้วพลิกตัวคว่ําหน้า ขณะที่เธอสร้างประจุจนถึงขั้นสุดแล้วยิงลงไป

ทวี้! บึ้ม!

ระเบิดดังกึกก้อง ขณะที่คลื่นกระแทกแห่งการทําลายล้างแผ่กระจายไปทั่วเวทีการต่อสู้ทั้งหมด