The Bloodline System ศึกแห่งสายเลือด - ตอนที่ 392: สนธิสัญญากาแล็กซี

กุสตาฟสามารถบอกได้ว่าสัปดาห์หน้านั้นน่าสนใจทีเดียว สําหรับตอนนี้ เขาแค่อยากจะเน้นไปที่การฝึกและค้นหาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับอวกาศ ฉันสงสัยว่าตอนนี้มิสเอมมี่เจออะไรแล้วบ้างหรือไม่” กุสตาฟคิด

กสตาฟสลัดความคิดนั้นออกไป เพราะเขาเข้าใจว่าเธอคงจะหาทางส่งข้อความมาให้ได้ ถ้าเธอสามารถทําได้

ครั้งหนึ่งกุสตาฟมีความอยากรู้อยากเห็น เขาจึงพยายามไปถึงจุดสิ้นสุดของค่าย MBO แต่อย่างที่ผู้บัญชาการของค่ายบอก ไม่มีทางที่จะจากไปจริงๆ ไม่มีทางแม้แต่จะถึงจุดสิ้นสุดหรือจุดเริ่มต้นของค่าย เพราะกุสตาฟพบว่าเขากําลังวิ่งเป็นวงกลม เมื่อเขาไปถึงจุดๆหนึ่ง

อะไรก็ตามที่ MBO นั้นได้ทําการแยกสถานที่นี้ออกจากส่วนอื่นๆของโลกนั่นเป็นสิ่งที่สําคัญที่สุด บัตรผ่านของพวกเขามีคะแนนที่พวกเขาสามารถใช้ในการซื้ออาหารจากที่ต่าง ๆ ในค่ายและวัสดุที่ใช้สําหรับสิ่งต่าง ๆ

นอกเหนือจากแกดเจ็ตที่แจกฟรีแล้ว คุณยังสามารถซื้ออุปกรณ์ อาวุธ หรือเทคโนโลยีที่เป็นประโยชน์อื่นๆ โดยใช้คะแนนเหล่านี้ได้อีกด้วย ปัญหาเดียวคือ มีการให้คะแนนทุกเดือนตามการประเมินประสิทธิภาพรายเดือน ดังนั้นนักเรียนใหม่ทุกคนจึงมีคะแนนเพียงเล็กน้อยเท่านั้น พวกเขาจึงไม่สามารถซื้อสินค้าราคาแพงได้

อย่างไรก็ตาม มีนักเรียนที่ใช้สกุลเงินในโลกแห่งความเป็นจริงภายในสถานที่นี้เพื่อซื้อของที่อยากได้ หากคะแนนหมด

ข้อเสียคือทุกรายการจะมีราคาแพงเป็น 2 เท่าของมูลค่าปกติ

นักเรียนบางคนมีเครื่องร่อน เกราะป้องกัน และเทคโนโลยีราคาแพงที่พวกเขาซื้อโดยใช้สกุล เงินจริง อย่างไรก็ตาม มีเพียงเด็กที่ร่ํารวยมากในโลกแห่งความเป็นจริงเท่านั้นที่สามารถจัดการเรื่องนี้ได้โดยใช้สกุลเงินจริง กุสตาฟไม่ได้ต่อต้านเรื่องนั้น เพราะจริงๆ แล้วมันเหมือนกับการโกงอย่างแท้จริง

สมมติว่าเด็กรวยเหล่านี้ซื้อเทคโนโลยีที่ทรงพลังและมีราคาแพง ในกรณีนั้น พวกเขาสามารถใช้สิ่งนี้เพื่อท้าทายผู้ที่ไม่สามารถจ่ายได้และเอาชนะพวกเขาโดยใช้วิธีนี้แม้ว่าพวกเขาจะอ่อนแอกว่า

นักเรียนชั้นเรียนพิเศษที่ยากจนกว่าจะถูกก่าหนดเป้าหมายโดยเด็กที่ร่ํารวยเหล่านี้ซึ่งเป็นนักเรียนธรรมดา นักเรียนที่ร่ํารวยเหล่านี้ที่ไม่แข็งแรงพอจะใช้สิ่งนี้ในทางที่ผิดเพื่อให้กลายเป็นนักเรียนพิเศษ

เหตุผลเดียวที่กุสตาฟคิดได้ว่าจะทําให้ MBO ใช้สิ่งนี้ คือความจริงที่ว่าพวกเขากําลังพยายามทําให้สิ่งนี้คล้ายกับสถานการณ์ในโลกภายนอก

ในโลกภายนอกไม่มีใครสนใจว่าคุณมีความสามารถหรือแข็งแกร่งกว่า ฝ่ายตรงข้ามจะใช้วิธีการใดก็ตามตามดุลยพินิจของพวกเขาเพื่อเอาชนะคุณ ดังนั้นนี่อาจเป็นความท้าทายสําหรับคนจํานวนมาก

กุสตาฟบอกได้เลยว่าคนง่เง่าหลายคนคิดว่าเขายากจนมากและท้าทาย เขาไม่ได้ถูกรบกวน จากคนพวกนั้นจริงๆ เพราะเขาต้องเผชิญหน้ากับคนแค่ 3 คนเท่านั้น

หลังจากหยุดพักไปซักพัก กุสตาฟก็ตัดสินใจมุ่งหน้าไปที่ห้องสมุดอีกครั้ง เขายังคงค้นคว้าเกี่ยวกับอวกาศ มีหนังสือเล่มหนึ่งที่เขากําลังอ่านอยู่ซึ่งมีชื่อว่าทฤษฎีการเดินทางข้ามกาแล็กซี่

เขาอ่านมาแล้ว 10 เล่ม และตามที่บรรณารักษ์บอกว่ามันมีประมาณ 15 เล่ม ในช่วงเวลานี้กุสตาฟได้เรียนรู้ค่อนข้างน้อยเกี่ยวกับอวกาศและสิ่งต่างๆ ที่ต้องระวังขณะเดินทางกุสตาฟมาถึงห้องสมุดในเวลาไม่กี่นาที และเริ่มตรวจสอบหนังสือและอุปกรณ์ที่เรียงเป็นแถวและคอลัมน์เพื่อหาเล่มที่ 11

“อืม?” หนังสือเล่มหนึ่งดึงดูดความสนใจของเขา เนื่องจากค่าแรกที่เขาเห็นบนหน้าปก “สนธิสัญญากาแล็กซี่” กุสตาฟพึมพําด้วยท่าทางที่งและเอื้อมมือไปคว้ามัน

มันมีขนาดใหญ่มาก อย่างน้อยก็มีขนาด 2 เท่าของความยาวของศีรษะผู้ใหญ่ พวกมันมีหน้าปกหนาสีน้ําเงินและสีดํา กุสตาฟนําหนังสือเล่มนี้กลับไปที่บริเวณที่นั่งหนึ่งแล้วเปิดออกหนังสือ เล่มนี้บังเอิญมีข้อมูลเกี่ยวกับดาวเคราะห์ที่โลกได้ลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพกับกาแลคซี่อื่นๆ

มันไม่เพียงแต่มีเรื่องนี้เพียงเท่านั้น แต่ยังให้ข้อมูลเกี่ยวกับดาวเคราะห์และทรัพยากรที่พวกเขาจัดหาให้กับโลกด้วย

“มาร์เลดอร์ก ไพรม์… กาแล็กซีโอไรออน (กลุ่มดาวนายพราน) ห่างออกไปหลายล้านปีแสงฝุ่นสีม่วงที่เต็มไปด้วยหมอก ซึ่งพวกมันเต็มไปด้วยดาวเคราะห์หลายประเภทในชั้นบรรยากาศโลกนี้มีเม็ดพลังงานสีม่วง ซึ่งเพิ่มความเร็วของการเกษตรได้ถึง 7 เท่า…”

“อดอร์คินส์ วินเดอร์รัส… กาแล็กซี มาร์เลียน… บรรยากาศไม่เอื้ออํานวยต่อมนุษย์และสลาร์คอฟอย่างไรก็ตาม เลือดผสมอย่างเราเป็นคนละกรณีกัน สิ่งนั้นทําให้โลกมีแผนการกลขั้นสูง สำหรับการเดินทางในอวกาศที่เร็วขึ้น…”

กุสตาฟอ่านข้อมูลเหล่านี้ที่ละส่วน นอกจากนี้ยังมีข้อมูลเกี่ยวกับวิธีการเดินทางไปยังดาวเคราะห์เหล่านี้ ตลอดจนวิธีการทํางานของระบบนิเวศและชนิดพันธุ์ที่อาศัยอยู่บนดาวเคราะห์ ระหว่างอ่านหนังสือนี้เป็นเวลากว่า 1 ชั่วโมง กุสตาฟสังเกตว่าตลอดมา เขาไม่ได้เห็นสถานที่ใดๆที่ข้อมูลที่โลกให้ดาวเคราะห์เหล่านี้กลับคืนมา

“ทําไมจึงดูเหมือนการพิชิตมากกว่าสนธิสัญญา กุสตาฟสงสัยเมื่อนึกถึงหินก้อนนั้น เขาต่อสู้กับหิน ซึ่งจริง ๆ แล้วเป็นมนุษย์ต่างดาวในซากปรักหักพังใต้ดิน ซึ่งอธิบายให้เขาฟังว่าโลกได้พิชิตดาวเคราะห์ นี่คือเหตุผลที่กุสตาฟไม่ละทิ้งข้อเท็จจริงที่ว่าสิ่งเหล่านี้เป็นเพียงการปกปิด ดังนั้นโลกจะไม่ดูแย่ในหนังสือ เพราะมันไม่สมเหตุสมผลเลยที่ดาวเคราะห์ดวงอื่นจะมอบบางสิ่งให้กับโลกโดยไม่ได้รับสิ่งตอบแทน หากเป็นสนธิสัญญาที่แท้จริง แน่นอนว่ายังมีความคิดอีกหนึ่งอย่างด้วยว่าพวกเขาเพิ่งตัดสินใจที่จะไม่รวมสิ่งที่โลกได้ตอบแทนกลับไปให้ด้วยหรือไม่

สรุปแล้ว กุสตาฟไม่สามารถละทิ้งความสงสัยของเขาได้ “หืม? ที่นี้คือดาวเคราะห์ดวงเดียวกับมาทิลด้าที่วางแผนจะไปเยี่ยมเยียนไม่ใช่หรือ?” กุสตาฟพึมพํา ในขณะที่เขาจ้องไปที่ภาพของดาวเคราะห์สีเขียวอมม่วงขนาดใหญ่ที่คลุมเครือพร้อมกับข้อมูลที่เขียนไว้ด้านล่าง

“ดาวเคราะห์ อะบลูคัส… กาแล็คซีโอไรออน (กลุ่มดาวนายพราน)… มันไม่ควรจะอยู่ที่นี่… เดี๋ยวก่อน ทําไมมีเครื่องหมายสีแดงอยู่ข้างๆ” กุสตาฟพึมพําด้วยท่าทางน่าสงสัย ในขณะที่เขาจ้องไปที่ X สีแดงที่ด้านข้างของตําแหน่งที่ชื่อถูกวางไว้ กุสตาฟกําลังนึกคิด ในขณะที่เขาจําเจ้าหญิงจากภาพได้..