The Bloodline System ศึกแห่งสายเลือด - ตอนที่ 387: อาหารเช้าร่วมกัน

ดวงตาทั้งสองที่ปิดสนิทของเขาเพิ่มความลึกลับให้กับตัวตนของเขา

นี่คือคนที่ไม่ต้องการเสน่ห์เพื่อให้มีเสน่ห์ กุสตาฟพยักหน้าให้ทั้งสองคนก่อนจะเดินกลับไปที่
ห้องครัว

“ถ้าเนื้อของพวกสัตว์เลือดผสมจะมีกลิ่นหอมขนาดนั้น ก็ช่วยเอาฉันไปทําอาหารด้วยที…” อีอี เปล่งเสียงออกมา ขณะที่เขาเดินไปนั่งที่ห้องอาหาร

ฟัลโก้และไอดริสอ้าปากค้าง 2-3 วินาที ขณะที่พวกเขาหันไปหาอีอี

“โอเค ฉันพูดผิดๆ” อีอีหัวเราะเบา ๆ ขณะที่เขาพูดเสริม

“นายคิดว่าฉันจะทํามันจริงๆ เหรอ” ฟัลโก้เริ่มต้นด้วยเสียงหัวเราะเบา ๆ

ในอีกไม่กี่นาที กุสตาฟก็ออกมาจากครัวและเสิร์ฟด้วยอาหารที่เขาเตรียมไว้

ทั้ง 4 คนนั่งลงและเพลิดเพลินกับอาหารจานร้อนและอร่อย

สถานที่ของกุสตาฟเป็นสถานที่ของพวกเขาจะมาหาและรวมตัวกันทุกสุดสัปดาห์ในช่วง 2 สัปดาห์ที่ผ่านมา

เมื่อไอดริสชิมอาหารของกุสตาฟ ในครั้งสุดท้ายที่เขาไปเยี่ยมกับอีอีและฟัลโก้ เขาอดไม่ได้ที่จะยอมรับว่ากุสตาฟ เป็นพ่อครัวที่มีความสามารถมาก

ตั้งแต่นั้นมา เขาก็อยากมาเยี่ยมเยียนอีกครั้งกับฟัลโก้และอีอี

“ไอ้เจ้าเชฟเด็กน้อยคนนี้ ฉันต้องยอมรับนายน่ะมันดีที่สุดในแง่มุมนี้” ตัวตนอีกมุมของฟัลโก้ก็เข้ามาแทนที่ทันทีและเปล่งเสียงออกมาหลังจากเคี้ยวเนื้อชุ่มฉ่เต็มปาก

“เจ้างเง่ากลับเข้าไป” ฟัลโก้พูดพร้อมกับตบตัวเอง ก่อนที่จะได้การควบคุมกลับคืนมา

“ขอโทษนะ ฮิฮิ” ฟัลโก้หัวเราะเบา ๆ หลังจากควบคุมตัวเองได้

“สุดยอดเลย” กุสตาฟตอบก่อนหยิบค้างคาวปีกขนาดเท่าชามมาเคี้ยว

“ตัวตนอีกด้านของนายค่อนข้างน้อยใจง่ายใช่ไหม” ไอล์ดริสพูดด้วยสีหน้ากังวลเล็กน้อย

“ไม่ต้องห่วง ฉันควบคุมเขาแล้ว” ฟัลโก้ยิ้มขณะตอบ

“ไม่เอาน่า…”
ปะ!

ฟัลโก้ตบตัวเองอีกครั้ง ก่อนที่อีกด้านของเขาจะเติมประโยคให้สมบูรณ์

“อีกอย่าง ไอดริส ฉันไม่เคยเห็นนายลืมตามาก่อนเลย..” อีอีเปล่งเสียงด้วยความอยากรู้อยากเห็น ขณะที่เขาจ้องไปที่ไอดริส ซึ่งนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามของโต๊ะอาหาร

“ฉันได้ยินมาว่าดวงตาของนายเกี่ยวข้องกับสายเลือดของนาย…” ฟัลโก้กล่าวเสริม

“อืม มันก็จริงนะ… แม้ว่าฉันสามารถเปิดใช้งานสายเลือดของฉันได้โดยไม่ต้องลืมตา แต่การเปิดมันช่วยเพิ่มความสามารถของฉันและส่งผลต่อสภาพแวดล้อมโดยรอบ ส่วนใหญ่ฉันจะไม่เปิด มันเว้นแต่จําเป็นเพื่อไม่ให้ส่งผลกระทบคนรอบข้างฉัน” ไอดริสอธิบาย

กสตาฟ, อีอี และฟัลโก้มีสีหน้าเข้าใจเมื่อได้ยินเรื่องนี้

“แล้วนายมองดูยังไง” ฟัลโก้ถาม

“ฉันสามารถจินตนาการสภาพแวดล้อมของฉันได้ภายในรัศมี 60 ฟุต เพราะประสาทสัมผัสของฉันดีขึ้น” ไอดริสตอบก่อนจะรับประทานอาหารต่อ

“เขามีความเข้าใจค่อนข้างดี” กุสตาฟกล่าวภายในหลังจากฟังค่าอธิบายนั้น

เขายังสามารถเดินไปรอบๆ ได้โดยไม่ต้องลืมตา และทั้งหมดนี้เป็นเพราะการรับรู้ ข้อเสียเพียงอย่างเดียวคือไม่สามารถบอกสีของสิ่งต่าง ๆ รอบตัวคุณได้

“นายจึงไม่เห็นสีสินะ” อีอีกล่าวซึ่งเหมือนกับความคิดของกุสตาฟ

“ไม่ ฉันสัมผัสได้ถึงสีจริงๆ แม้ว่าจะมองไม่เห็นก็ตาม… สุพูดกับฉัน” ไอดริสตอบด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะชี้ไปที่โต๊ะ “สีขาว” เขาเรียกสีของโต๊ะ “โซฟาสีน้ําตาล” เขาชี้ไปที่ห้องนั่งเล่นข้างๆ

“หวีในผมของนายมีสีเขียว” ไอดริสกล่าว ขณะชี้ไปที่อีอี

เขารู้ได้อย่างไรว่ามีหวีอยู่ในผมของฉัน? และสีเมื่อมันถูกซ่อน?’ อีอีมีสีหน้าประหลาดใจในขณะที่เขาสงสัย
“ดีที่เขาไม่ได้พูดถึงเรื่องอื่น

ไอดริสชี้ไปที่วัตถุอื่นๆ ที่เรียกสีของพวกมันออกมาสร้างความประหลาดใจให้กับพวกเขาทั้งหมด

“บ้ามาก เราควรเชิญสาวๆมา” อีอีพูดด้วยหน้าตาประหลาดใจ

กุสตาฟได้ยินอย่างนั้นก็นึกขึ้นได้ ฉันบอกว่าฉันจะไปดูเธอ…”

*เฮ้อ*

“ว่าแต่ นายกับแองจี้เป็นอย่างไรบ้าง” ในที่สุดอีอีก็ตัดสินใจถามเพราะสิ่งนี้อยู่ในใจเขามานานแล้ว

“ไม่มีอะไรหรอก… เราแค่สนใจเรื่องธุระของกันและกันและฝึกฝนเพื่อให้แข็งแกร่งขึ้น” กุสตาฟตอบก่อนจะจิบน้ํา อีอีมีสีหน้าสงสัยในขณะที่ใบหน้าของฟัลโก้มืดลงเล็กน้อยหลังจากได้ยินเรื่องนี้

“ทําไม?” ฟัลโก้เปล่งเสียงออกมาขณะที่หน้าผากของเขาย่น

“ฮะ?” กุสตาฟอุทาน

“ทําไมนายถึงขอให้เธอฆ่า” ฟัลโก้ถามด้วยสีหน้ามืดมน

“เอ๊ะ?” อีอีมีสีหน้าสับสนหลังจากได้ยินแบบนั้น

เขาจ้องไปที่ทั้งสองคน รอคําอธิบายซ้ําแล้วซ้ําเล่า

“ไม่ใช่คําขอ มันเป็นความท้าทาย… และเพื่อตัวเธอเองและคนที่เธอจะได้รับความร่วมมือในอนาคตด้วย” กุสตาฟยักไหล่ ในขณะที่เขาเปล่งเสียงออกมาอย่างไม่เป็นทางการ

“ไม่ใช่… มันผิดที่จะจัดการกับความรู้สึกของเธอแบบนั้น” ฟัลโก้พูดด้วยสีหน้าผิดหวัง

“นายกําลังพูดถึงเรื่องอะไร ฆ่าอะไร ใครขอให้ใครฆ่า” อีอีพูดออกมาด้วยสีหน้าที่สับสน

“กุสตาฟบอกให้แองจี้ฆ่า ไม่งั้นเขาจะไม่มีวันยอมรับความรู้สึกของเธอ” ฟัลโก้เปิดเผย

“ทําไม?” ปากของอีอีถูกเปิดทิ้งไว้เมื่อเปล่งออกมา เขาหันไปมองที่กุสตาฟซึ่งเพิ่งกินข้าวเสร็จต่อหน้าเขาและกําลังทําความสะอาดปากอย่างตั้งใจก่อนที่จะจิบน้ํา

“ฉันจะกลับแล้ว ฉันต้องตรวจสอบเรื่องสําคัญบางอย่าง” กุสตาฟพูด ขณะยืนขึ้นและเดินไปที่ประตู

“เดี๋ยวก่อน เราต้องคุยกันเรื่องนี้” อีอีพูดขึ้น แต่กุสตาฟไม่สนใจเขาและเดินต่อไปจนกว่าเขาจะออกจากอพาร์ตเมนต์

ทั้งสามคนนั่งอยู่ที่นั่นด้วยสีหน้าที่ขัดแย้งกันระหว่างรอ

ฉันรู้จักกุสตาฟดี… มันต้องมีเหตุผลที่ดีแน่ว่าทําไมเขาถึงตัดสินใจทําแบบนั้น อีอีคิด

“เกิดอะไรขึ้น บอกฉันทุกอย่าง” อีอีพูดกับฟัลโก้

ไอดริสรับฟังเรื่องทั้งหมดเช่นกัน เพราะเขาต้องการทําความเข้าใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นเพื่อที่เขาจะได้ช่วยเหลือในทุกวิถีทางที่เป็นไปได้

“นี่คือสิ่งที่เกลดบอกฉัน…” ฟัลโก้เริ่มบรรยาย

กุสตาฟมาถึงข้างนอกในเวลาไม่กี่วินาที และเริ่มพุ่งไปยังทิศทางของบ้านพักสตรี..