The Bloodline System ศึกแห่งสายเลือด - ตอนที่ 386: ซิลโนฟิลเบีย

“ถ้าอย่างนั้น… เธอรู้ไหมว่าเธอไม่ใช่คนของโลก?” กุสตาฟเปล่งเสียงออกมาในขณะที่จ้องมองเข้าไปในดวงตาของเวร่า

“หืม? นายหมายถึงอะไรโดยที่ไม่ได้มาจากโลก?” เวร่าพูดออกมาด้วยสีหน้าที่สับสนยิ่งกว่าเดิม “หัวแตกหรือเปล่าที่รัก” เวร่าถามด้วยสีหน้ากังวล

“ฉันหมายถึง เธอรู้ว่าเธอไม่มีต้นกําเนิดจากโลก เผ่าพันธุ์ของเธอมาจากดาวเคราะห์ดวงอื่น” กุสตาฟอธิบายอย่างละเอียด อย่างไรก็ตาม เวร่ายังคงจ้องมองเขาด้วยท่าทางสับสน

เธอไม่รู้อะไรเลยจริงๆเหรอ กุสตาฟตกตะลึงอีกครั้ง

(“ดูเหมือนว่าเธอจะไม่รู้ที่มาที่แท้จริงของเธอเลย… เธอดูเหมือนจะไม่มีแม้แต่เบาะแสด้วยซ้ํา”) ระบบตอบกลับด้วยสิ่งนี้

“เวร่าคือมิสเตอร์กอนเป็นปู่ของเธอจริงๆ หรือเธอเป็นทายาทที่แท้จริงของครอบครัวเขาหรือเปล่า” กุสตาฟตัดสินใจถาม

“แน่นอน คุณปู่กอนเป็นพ่อของพ่อฉัน…” เวร่ายืนยันทันที

“แล้วความสามารถของเธอล่ะ?” กุสตาฟถาม

เวร่าอธิบายว่าเธอสามารถควบคุมพืชและแมลงรอบๆ ตัวเธอได้โดยการปล่อยก๊าซชนิดหนึ่งออกจากร่างกายของเธอ

เธอแสดงให้เห็นสิ่งนี้ และก๊าซสีเขียวก็ไหลออกมาจากตัวเธอ กระจายไปทั่วบริเวณโดยรอบ

ต้นไม้ที่อยู่ข้างหลังเปลี่ยนเป็นสีเข้มขึ้นเล็กน้อย และเวร่าก็เหวี่ยงแขนซ้ายของเธอออกไป

วววววว!

กิ่งไม้ยาวเหวี่ยงไปข้างหน้ากระแทกพื้นด้านหน้า ทําให้ฝุ่นฟุ้งกระจายไปทั่ว

เวร่าสามารถควบคุมต้นไม่ให้เคลื่อนไหวได้ตามที่เธอต้องการราวกับเป็นส่วนเสริมของร่างกาย เธอทําสิ่งเดียวกันกับหญ้าและแมลงรอบๆ

เธอทําให้ฝูงแมลงบินไปรอบๆ กุสตาฟก่อเป็นสัญลักษณ์แห่งความรักในกลางอากาศ ขณะเดียวกันก็ทําให้หญ้าบนพื้นสูงขึ้น พันรอบเท้าของเขา

หลังจากการสาธิต กุสตาฟถามว่า “แล้วความสามารถที่เธอใช้กับฉันคืออะไร ปรสิตหรือ” กุสตาฟถาม

“นั่น… ปู่กับพ่อเตือนฉันว่าอย่าใช้มันและอย่าเปิดเผยมันด้วย…” เวร่าพูดด้วยน้ําเสียงระมัดระวัง

“หืม? เธอเคยใช้มันกับคนอื่นนอกจากฉันหรือเปล่า” กุสตาฟถาม

“ฉันเคยใช้แค่ตอนที่ฉันยังเป็นเด็ก… อดีตเพื่อนร่วมชั้นและครูของฉันกลายเป็นหุ่นเชิดของฉัน…ฉันยังเปลี่ยนสมาชิกสภาที่โรงเรียนให้เป็นทาสของฉันอีกด้วย บางทีมันก็เกิดความผิดพลาด เพราะมีบางครั้งที่ฉันไม่สามารถควบคุมมันได้เหมือนกับตอนที่ฉันจบคอนาย” เวร่าอธิบาย

ตอนนี้กุสตาฟมีความเข้าใจพื้นฐานว่าสิ่งต่างๆ เป็นอย่างไร ดูเหมือนว่าครอบครัวของเธอจะปกปิดความจริงแม้กระทั่งจากเธอ… ต้องมีความลับที่ซ่อนอยู่ในบ้านของมิสเตอร์กอน… เธอเปลี่ยนสมาชิกสภาให้เป็นหุ่นเชิด… กุสตาฟปฏิเสธไม่ได้ว่าความสามารถนี้ อันตรายมาก และหากตกไปอยู่ในเงื้อมมือของคนร้าย แผ่นดินก็อาจถูกพลิกคว่าได้

นี่เป็นข้อพิสูจน์แล้วว่ามิสเตอร์กอนไม่ใช่คนเลวตั้งแต่เขาบอกเวร่าว่าอย่าใช้ประโยชน์จากมัน ถึงแม้ว่าเขาจะใช้เวร่าให้เกิดประโยชน์ในฐานะหลานสาวของเขาก็ตาม “อดทนไว้ เวร่า ฉันอยากลองทําอะไรซักอย่าง” กุสตาฟพูดขณะยกมือขวาขึ้น

นิ้วของเขามีกรงเล็บแหลมคม และเขาก็คว้าคอของเวร่า

ปับ!

กรงเล็บของเขาเจาะลึกเข้าไปในผิวหนังของเธอ ทําให้เธอร้องอุทานด้วยความเจ็บปวด กุสตาฟรอสักครู่ก่อนที่จะดึงแขนกลับ

คอของเวร่า เริ่มมีเลือดออก แต่เธอยังคงจ้องมองที่กุสตาฟราวกับว่าเธอไม่มีความเจ็บปวดใดๆ

กุสตาฟรีบหยิบยารักษาออกมาและป้อนให้กับเธอ

เธอไม่ใช่เลือดผสมจริงๆ กุสตาฟกล่าวภายใน

เขาเคยลองใช้การได้มาซึ่งสายเลือดมาแล้ว แต่ก็ไม่ได้ผล

“มิสเตอร์กอน… คุณกําลังปิดบังอะไรอยู่?” กุสตาฟสงสัย

“งั้น…ตอนนี้ เวร่า น่ารังเกียจน้อยลงหรือเปล่า?” เวร่าถามด้วยแววตาเป็นประกาย

“หืม เธอทําได้ดีจนถึงตอนนี้ เวร่า…” กุสตาฟพยักหน้าเบา ๆ ขณะที่เขาตอบ

ดวงตาของเวร่าเปล่งประกายด้วยความสุข เมื่อได้ยินเช่นนั้น “อย่าทําแบบนั้นอีก…เราจะต้องติดต่อกันต่อไปใหม่” กุสตาฟกล่าวเสริม

“อืม ใช่ เวร่ารอการเรียกหาจากกุสตาฟเสมอ และโทรหาเวร่าได้ตลอดเวลา” เวร่าตอบด้วยรอยยิ้มที่สวยงาม

วันนั้นผ่านไปไวเหมือนกัน มันเป็นวันอาทิตย์ ซึ่งเป็นวันเดียวที่พวกเขามีเซสชั่นการฝึกซ้อมเพียงครั้งเดียว

ประมาณ 8 โมงเช้า และปัจจุบันกุสตาฟว่าง เนื่องจากมีการฝึกซ้อมเพียงครั้งเดียว

เขาครุ่นคิดอย่างมากเกี่ยวกับความสามารถของเวร่า และได้เข้าใจว่าแม้แต่ความสามารถของเธอในการควบคุมพืชและแมลงรอบๆ ตัวเธอก็เป็นเพียงส่วนหนึ่งของความสามารถจากซิลโนฟิลเบียของเธอ

เพียงแต่ว่ามันอ่อนลงเท่านั้น ระบบยืนยันว่าซิลโนฟิลเบียมีวิธีการใช้ความสามารถที่แตกต่างกันออกไป แต่ส่วนใหญ่เน้นที่การควบคุมสิ่งมีชีวิต

“ถ้าดูแลเป็นอย่างดี เธอจะกลายเป็นสมบัติที่ยิ่งใหญ่และทรงพลังของ MBO ได้ แต่เนื่องจาก MBO ไม่รู้ถึงขอบเขตที่แท้จริงของความสามารถของเธอ… เธอจะกลายเป็นสมบัติที่ยิ่งใหญ่สําหรับฉันแทน ฉันจะให้เวร่ากลายเป็นคนพิเศษ” กุสตาฟตัดสินใจ
–
เมื่อกุสตาฟมาถึงการตัดสินใจนี้ เขาจ่าบางอย่างได้ “เด็กคนนั้นยังไม่อยู่ที่นี่… ยืม ฉันสงสัยว่าการลงโทษของเขาจะนานแค่ไหน” กุสตาฟลุกขึ้นยืนหลังจากพิมพ์คําพูดนั้นและเดินไปที่ห้องครัวเพื่อเตรียมอาหารเช้า

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

ขณะที่กุสตาฟอยู่ในครัวทําอาหารเช้า เขาได้ยินเสียงเคาะประตู เขาส่ายหัว 3 ครั้งขณะที่รอยยิ้มบิดเบี้ยวปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา เขารู้อยู่แล้วว่าใครอยู่ที่ประตูก่อนที่จะไปถึงที่นั่น

แอ๊ดดดด!

ประตูเลื่อนเปิดออกหลังจากที่กุสตาฟอนุญาต

อีอี, ฟัลโก้และไอดริสเดินเข้าไปในห้องนั่งเล่น

“ฮ่าฮ่า ฉันได้กลิ่นแล้ว กุสตาฟนายทานอะไรเป็นมื้อเช้า” อีอีเปล่งเสียงออกมาด้วยความหิวโหย ขณะที่เขาจ้องมองไปทางห้องครัว

“ลูกชิ้นทอดเนื้อสัตว์ประหลาด” กุสตาฟตอบ

“อะไรนะ นายล่อฉันเล่นใช่ไหม” อีอีถามด้วยอาการสําลัก

“ใครจะรู้กันล่ะ?” กุสตาฟตอบพร้อมกับยักไหล่

“ฮ่าฮ่าฮ่า” ฟัลโก้เริ่มหัวเราะหลังจากได้ยินแบบนั้น

“อรุณสวัสดิ์ กุสตาฟ” ไอล์ดริสทักทายหลังจากหัวเราะเบาๆ

ไอดริสยังคงสูงเหมือนเดิม เขายังคงสูงใกล้ถึง 7 ฟุตและยังคงเติบโตต่อไป รูปลักษณ์ที่สง่างามและมีเสน่ห์ของเขาด้วยผมสีเงินที่ยาวจนแกว่งไปมาบริเวณบั้นท้ายของเขา..