The Bloodline System ศึกแห่งสายเลือด - ตอนที่ 380: ข้อเสนอ

“หือ? ท่านยัง อะไรนําท่านมาที่นี่” เจ้าหน้าที่พูดด้วยน้ําเสียงสงสัย

“ให้เวลาฉันกับเด็กตามลําพังบ้าง” ยังโจพูดด้วย น้ําเสียงที่เชื่อถือได้

“เอ่อ ขอโทษครับท่านยังแต่กระผมทําอย่างนั้นไม่ได้… เอนดริกอยู่ภายใต้การดูแลอย่างเข้มงวดและจะไม่พูดคุยกับใครก็ตามในระหว่างที่เขาถูกกักขัง ยกเว้นเจ้าหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายให้ดูแลเขา” เจ้าหน้าที่อธิบาย เป็นเวลานาน

“ฉันต้องขอให้คุณออกไปเดี๋ยวนี้” เจ้าหน้าที่กล่าวเสริม

ยังโจเพิกเฉยต่อคําพูดโวยวายของเขาและเดินต่อไปจนมาถึงหน้าเจ้าหน้าที่

ยังโจมีความสูงที่สูงกว่าเจ้าหน้าที่ เขาจ้องลงมาที่เขาและก้มหัวของเขาก่อนที่จะกระซิบค่า บางคําที่หูซ้ายของเขา

ดวงตาของเจ้าหน้าที่เบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย หลังจากได้ยินคําพูดที่ยังโจที่กระซิบเข้าหูของเขา ปากของเขาเปิดขึ้นเล็กน้อย ในขณะที่เขาพูด “ฉัน- คุณมีเวลาอยู่กับเขา 5 นาทีโปรดทําให้เร็ว”

แม้ว่าเขาจะพยายามซ่อนไว้ แต่เสียงของเขาสันเล็กน้อย เขาเริ่มเคลื่อนไปข้างหน้าและออกจากช่องเปิดเหมือนประตูทางทิศตะวันตกของพื้นที่ปิด

เอนดริกผู้ซึ่งได้เห็นสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น จ้องไปที่ยังโจด้วยสายตาที่น่าสงสัยเล็กน้อย

“คุณพูดอะไรกับเขา” เอนดริกถามพลางหรี่ตาลงเป็นช่องๆ “คุณเป็นใคร?”

ยังโจเพิกเฉยต่อคําถามเหล่านี้และก้าวไปข้างหน้าจนกระทั่งเขามาถึงหน้าเอนดริก

“คําถามพวกนั้นไม่สําคัญ…ฉันเป็นใครไม่สําคัญ” เขาพูดพร้อมรอยยิ้ม

“ผมมีคําถามจะถามคุณ… คุณอยากจะเอาชนะพี่ของคุณมากแค่ไหน?” ยังโจเสริมด้วยรอยยิ้มที่ร่างขึ้นบนใบหน้าของเขา หน้าผากเอนดริกย่นขณะที่เขาจ้องไปที่ยังโจ “นั่นเป็นธุระของนายยังงั้นหรอ?”

ยังโจรู้สึกตกใจเล็กน้อยกับคําตอบของเอนดริก แต่เขาไม่มีเวลาให้คําตอบ

“ฉันอยากช่วยคุณ… ฉันเป็นเพื่อนที่อยากเห็นคุณชนะในทุกสถานการณ์ ฉันอยากสนับสนุนคุณ” ยังโจกล่าว ขณะเหยียดมือขวาออก เอนดริกจ้องไปที่มือที่ยื่นออกไปของเขา จากนั้นจึงหันกลับมามองชายตรงหน้าก่อนจะหันกลับมาไม่สนใจมือของเขา

“ฉันไม่ต้องการความช่วยเหลือจากคุณ ฉันจัดการกุสตาฟได้ด้วยตัวเอง” เอนดริกพูดด้วย ท่าทางหยิ่งผยองพร้อมกับความรําคาญ

“ไอ้นั่นมันก็เป็นแค่..” มือของเอนดริกสั่นเมื่อเขาบีบนิ้วเข้าหากําปั้น

“คุณแน่ใจเกี่ยวกับเรื่องนั้นหรือไม่” ยังโจตัดบทเอนดริกออก

“แน่ใจเรื่องอะไร” เอนดริกถาม

“คุณควรจะใช้เวลาเพียง 2 เดือนในการกักตัว แต่นั่นก็ขึ้นอยู่กับว่าพวกเขาเห็นการปรับปรุงพฤติกรรมของคุณหรือไม่… จะเป็นอย่างไรหากพวกเขาไม่ทําและให้คุณอยู่ที่นี่นานกว่า 2 เดือน?” ยังโจกล่าว

ดวงตาของเอนดริกเบิกกว้างเมื่อได้ยินเช่นนั้น

“ถ้าสิ่งนี้เกิดขึ้น คุณจะมีโอกาสเอาชนะพี่ชายของคุณได้อย่างไร จําไว้ชะตากรรมของคุณอยู่ในมือของพวกเขา และคุณไม่มีอํานาจในการตัดสินใจตามที่คุณต้องการ” ยังโจกล่าว ขณะที่เขาก้าวไปข้างหน้า

“นอกจากนี้ พี่ชายของคุณตอนนี้มีระดับบุคลากรใน MBO และจะทําภารกิจในไม่ช้า ดังนั้น หากคุณไม่ไปถึงฐาน MBO เร็ว ๆ นี้ คุณอาจจะไม่สามารถท้าทายเขาได้… คุณแน่ใจหรือว่าคุณต้องการเสียงกับการรอ ฉันคิดว่าเป้าหมายของคุณคือการเอาชนะพี่ชายของคุณและแสดงให้โลก เห็นว่าคุณดีกว่า …ฉันเดาว่าฉันคิดผิดสินะ” ยังโจหยุดพูดหลังจากพูดแบบนี้แล้ว เขาก็หันหลังกลับ

“เดียว… คณบอกว่าคุณสามารถทําอะไรเพื่อเปลี่ยนแปลงสิ่งนั้นได้หรือไม่” เอนดริกหันไปถาม

ยังโจหยุดฝีเท้าและหันกลับมา

“ฉันสามารถทําให้คุณออกจากที่นี่ได้ภายในเวลา 2 เดือนโดยไม่คํานึงถึงพฤติกรรมและความประพฤติของคุณ… หากคุณต้องการ ฉันสามารถย่นการแยกตัวของคุณให้สั้นลง 1 เดือน” ยังโจเสนอ

“คุณทําอย่างนั้นได้หรือ” เอนดริกพูดด้วยน้ําเสียงประหลาดใจ เมื่อเขาตระหนักว่าชายคนนี้ไม่ธรรมดาอย่างที่เขาคิด

“ได้ ฉันทําได้… หลังจากนั้นเราสามารถวางแผนร่วมกันว่าจะจัดการกับพี่ชายของคุณอย่างมีประสิทธิภาพได้อย่างไร ถ้าคุณตกลงตามเงื่อนไขของฉัน คุณจะได้รับความช่วยเหลือจากฉัน นี่จะเป็นการได้รับความร่วมมือซึ่งกันและกัน เราทั้งคู่ ได้รับประโยชน์จากสิ่งนี้” ยังโจอธิบาย

“อืม… แล้วคุณจะได้ประโยชน์จากสิ่งนี้อย่างไร” เอนดริกถาม

“คุณแค่ต้องทํางานกับฉันและรับภารกิจใดๆ ที่ฉันมอบให้คุณในอีก 2 ปีข้างหน้าหลังจากที่คุณเสร็จสิ้นการฝึกใน MBO… ถ้าคุณตกลงตามนี้ ฉันจะช่วยให้คุณไต่อันดับของ MBO ได้เร็วขึ้นและ เหนือกว่าคนรอบข้าง” ยังโจกล่าว

“2 ปี อะไรนะ…” ก่อนที่เอนดริกจะจบประโยค เจ้าหน้าที่ที่ออกไปก่อนหน้านี้ก็กลับมาทางช่องทางทิศตะวันตก

“หมดเวลาแล้ว ท่านยัง ได้โปรดออกไปเดี๋ยวนี้” เจ้าหน้าที่พูดขึ้นขณะที่เขาเดินไปหาพวกเขา

“อม” ยังโจตอบขณะที่หันกลับมา “คราวหน้าเราจะคุยกันใหม่นะ เอนดริก… ลองคิดดูแล้วให้คําตอบเมื่อเราเจอกันครั้งหน้า” ยังโจเปล่งเสียงออกมาขณะที่เขาเดินผ่านช่องที่เปิดออก

เอนดริกยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่งด้วยท่าทางครุ่นคิด

“คุณสองคนคุยกันเรื่องอะไร” เจ้าหน้าที่ถามด้วยความสงสัย

“ไม่ใช่เรื่องของคุณชายชรา” เอนดริกพูดอย่างไม่สุภาพก่อนจะเดินไปนั่งข้างๆ

เขาเหนื่อยจากการฝึกซ้อมในวันนี้ ดังนั้นเขาจึงต้องการพักผ่อนสักครู่และคิดถึงข้อเสนอของยังโจ

เขาอยู่ที่นี่มาประมาณ 2 สัปดาห์แล้ว ดังนั้นถ้าเขาตัดสินใจที่จะเห็นด้วยกับข้อเสนอของยังโจ เขาก็สามารถออกไปจากที่นี่ได้ในอีก 2 สัปดาห์ข้างหน้าและเข้าร่วมกับคนอื่นๆ ที่ค่าย

2 ปี….และฉันต้องทําภารกิจใดๆ ที่เขามอบให้ฉันให้สําเร็จ เอนดริกสงสัยในใจ

หลังจากฝึกมา 4 ปี… เมื่อถึงเวลานั้น ฉันจะมีพลังมากพอที่จะยกเลิกข้อตกลงของเราได้ ถ้าฉันต้องการ หลังจากได้พลังทั้งหมดฉันก็จะสามารถพลิกผันชะตากรรมใด ๆ ได้ … เขาคงจะโง่ ถ้าเขาคิดว่าเขาสามารถใช้ฉันได้ตามที่เขาชอบ ฉันจะเป็นคนที่ใช้เขาเพื่อออกจากความโดดเดี่ยวนี่เอง เอนดริกคิดอย่างชาญฉลาด รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา ..