The Bloodline System ศึกแห่งสายเลือด - ตอนที่ 351: นัดกับแองจี้

กุสตาฟโค้งแขนที่คลุมด้วยขนสีน้ําตาลของเขาไปข้างหลัง ขณะที่เขามาถึงด้าน หน้าของสิ่งมีชีวิตและเหวี่ยงหมัดไปข้างหน้า

ปัง ปัง ปัง

เสียงการโจมตีอย่างหนักหลายครั้งดังก้องไปทั่วสถานที่ ขณะที่หมัดของกุสตาฟกระแทกเข้าที่ขาของสัตว์ร้ายอีกครั้ง
มันว่องไวมาก มันสามารถตอบโต้หมัดของกุสตาฟด้วยการยกขาขึ้น

กสตาฟควาขาทั้งสองข้างไว้ หลังจากที่เจ้าสัตว์ประหลาดสามารถตอบโต้การโจมตีของเขาและดึงมันออกมาด้วยกําลัง

“หมึกๆๆๆ!” กุสตาฟเอาชนะสิ่งมีชีวิตได้อย่างง่ายดายและเหวี่ยงมันไปทางด้านข้าง ทําให้มันกระแทกต้นไม้หลายต้น

“ฉันไม่มีเวลาทั้งวัน ดังนั้นฉันต้องทําให้เร็ว กุสตาฟกล่าวภายใน ก่อนที่จะกระโดดไปข้างหน้าด้วยท่าทางเด็ดขาด

ประมาณ 1 ชั่วโมงต่อมา เห็นกุสตาฟนั่งหลับตาอยู่ที่ก้นลําธาร

เขาสวมแต่กางเกงขาสั้น ในขณะที่เขานั่งที่กันและกลั้นหายใจ เสื้อผ้าของเขาอยู่บนพื้นผิว

“ตอนนี้ การทําสมาธิไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้น” กุสตาฟกล่าวภายใน ขณะที่หลับตาลงและจดจ่อกับการถ่ายทอดสายเลือดของเขา

“จากนี้ไปฉันจะทะลวงสู่ Serial Rank กัน… มันจะเร็วมาก กุสตาฟกล่าวภายในขณะตรวจดูสายเลือดของเขา

เขาสังเกตเห็นว่าแก่นรากสายเลือดเดิมของเขากาลังก่อตัวนั้นยาวมากจนตอนนี้เชื่อมต่อกับส่วนต่าง ๆ ของร่างกายของเขา

ประมาณ 2 ชั่วโมงต่อมา กุสตาฟออกจากชายแดนและขณะนี้อยู่ในพื้นที่ใกล้เคียง โดยยกหญิงสาวคนหนึ่งไว้บนหลังของเขา ขณะที่เขาวิ่งไปข้างหน้า

หญิงสาวมีรอยยิ้มอันอบอุ่นบนใบหน้าของเธอ ขณะที่เธอกอดหลังกุสตาฟไว้ที่หน้าอกและหลับตาลง

เห็นได้ชัดว่าเธออยู่ในโลกแห่งจินตนาการแล้ว ขณะที่กุสตาฟพุ่งเข้าหาจุดหมายที่เธอเลือกอย่างรวดเร็ว

อีกไม่กี่นาทีต่อมาพวกเขาก็มาถึงหน้าบ้านพักคนชราและกุสตาฟวางเธอลง

“โอ้ ขอบคุณ กุสตาฟ” ขณะที่เธอเปล่งเสียงออกมาด้วยความยินดี เธอสังเกตเห็นว่ากุสตาฟไม่ได้อยู่ต่อหน้าเธออีกต่อไป

“โอ้ เขาไปไหน ฉันยังไม่ได้คุยกับเขาเลย” เธอพูดออกมาด้วยสีหน้าไม่พอใจ

ขณะที่กุสตาฟรีบกลับบ้าน เขาได้ตรวจสอบความคืบหน้าของงานประจําวันของเขา

[งานประจําวัน (3/9): หยุดคนแปลกหน้าบนท้องถนนและยกพวกเขาขึ้นหลังคุณไปยังจุดหมายปลายทาง ]

อาจมีคนคิดว่ามันเป็นงานที่ยาก แต่เนื่องจากกุสตาฟค่อนข้างโด่งดัง ในละแวกนั้นเขาแค่ต้องเดินไปหาใครก็ได้และถามว่าเขาจะไปไหนและเขาทําได้หรือไม่

ดังนั้นมันจึงค่อนข้างง่าย อย่างไรก็ตามนั่นไม่ได้เปลี่ยนความจริงที่ว่ากสตาฟเห็นมันว่ามันแปลก

เป็นเวลาประมาณบ่าย 2 โมงแล้ว กุสตาฟรู้ว่าเขาต้องเร็วในการทํางานเหล่านี้ให้เสร็จ เนื่องจากเขาออกเดทกับแองจี้ภายในเวลา 17.00 น.

กุสตาฟเริ่มมุ่งหน้ากลับไปยังพื้นที่ป่าก่อนถึงชายแดน เมื่อเขาไปถึงที่นั่น เขาเริ่มกระโดดไปมาซ้ําแล้วซ้ําเล่า

หลังจากผ่านไปอีก 2 ชั่วโมงครึ่ง กุสตาฟก็ตรวจสอบความคืบหน้าของเขา

[งานประจําวัน (6/9): แข่งไป-กลับถึงหอคอย MBO จากอพาร์ตเมนต์ของคุณ]

ตอนนี้เขามีงานอีกประมาณ 3 งานที่ต้องทําเพื่อให้งานประจําวันเสร็จสมบูรณ์

ปัญหาของงานคือเป็นงานที่ต้องใช้เวลามาก ดังนั้นเขาจึงใช้เวลาทําบางงานให้เสร็จนานกว่าปกติ

แต่ตอนนี้เขาไม่สามารถทํางานต่อไปได้ เพราะตามที่สัญญาไว้ก่อนหน้านี้ เขามีนัดกับแองจี้

เขาตัดสินใจว่าจะกลับมาทําเสร็จ หลังจากวันที่เขาตัดสินใจ กลับบ้านและเตรียม

อีกประมาณ 20 นาที กุสตาฟก็เตรียมการเสร็จ

เขาย้ายออกจากอพาร์ตเมนต์ของเขาโดยสวมชุดสูทสีไวน์ที่เขาซื้อเมื่อนานมาแล้วโดยมีผ้าฝ้ายสีดําอยู่ข้างใน

เขายังจัดทรงผมของเขาเล็กน้อย

เขาได้พบกับแองจ์ที่ทางเดินในชุดเดรสยาวแขนกุดสีขาวและชมพู

ทั้งคู่ต่างนิ่งเงียบอยู่ครู่หนึ่ง ขณะที่พวกเขาจ้องตากัน

ใบหน้าของแองจี้แดงก่า เมื่อเธอจ้องไปที่ใบหน้าที่หล่อเหลาของกุสตาฟ

กุสตาฟยังจ้องมองกลับมาที่เธอด้วยท่าทางชื่นชมที่ซ่อนอยู่ ดวงตาของเขาหยุดอยู่ที่ริมฝีปากสีแดงเชอร์รี่ของเธอ และเขานึกถึงบางอย่างที่ทําให้เขาละสายตาไป

“อืม ไปกันเลยไหม” กุสตาฟถามพลางชี้ไปทางขวาที่น่าไปสู่บันได

“อืม” แองจี้ยิ้มตอบ ขณะเดินเคียงข้างกับเขา

ความคิดต่างๆ ผุดขึ้นในหัวของเธอ ขณะที่เธอจาการจ้องมองของเขาได้ไม่นาน

นั่งรถที่ชั้นล่างเพื่อรอที่จะพาพวกเขาไปที่ร้านอาหารเครมลิน ซึ่งห่างจากที่ซึ่งแองจี้และกุสตาฟมักจะแยกทางกัน ก่อนจะมุ่งหน้าไปโรงเรียนประมาณ 3 ช่วงตึก

แองจี้ไม่สามารถพูดอะไรได้ภายในรถ เนื่องจากความกังวลใจ ขณะเดินทางไปยังจุดหมายปลายทาง

ในทางกลับกัน กุสตาฟยังคงมีความคิดที่ต่างออกไปในหัวของเขา และตัดสินใจว่าจะเล่าสิ่งที่อยู่ในใจของเขาให้แองจี้ฟังในวันนี้

ในเวลาไม่กี่นาที พวกเขามาถึงหน้าอาคารรูปงามสูง 37 ชั้นแล้วเดินเข้าไป

พวกเขามุ่งหน้าไปที่ลิฟต์และหยุดที่ชั้น 30 ซึ่งเป็นที่ตั้งร้านอาหาร

ไม่กี่นาทีต่อมา กุสตาฟและแองจี้นั่งอยู่ในที่โล่ง ซึ่งมองเห็นเมืองได้ทางด้านซ้ายมือ

โต๊ะของพวกเขาเต็มไปด้วยอาหารอร่อยทุกประเภทที่กุสตาฟสั่งและพวกเขาสั่ง

“อืม สเต็กพาซิบของพวกเขาก็พอรับได้ แต่พวกเขาจําเป็นต้องเปลี่ยนพ่อครัวจริงๆที่ทําอาหารจานนี้จากตราดาชิ… บอสดันโซ่เก่งกว่ามากจริงๆ” กุสตาฟพึมพํา ขณะที่เขากิน

การกินแบบนี้ทําให้เขานึกถึงบอสดันโซ่เสมอ

“นายเป็นคนรักอาหารจริงๆ” แองจี้ยิ้มขณะที่เธอเปล่งเสียงออกมาก่อนจะพูดต่ออีกช่อนอาหารในปากของเธอ

“เธอเคยเห็นใครทําครัวทั้งๆที่ไม่รักอาหารไหม” กุสตาฟถาม

แองจี้ยิ้มกลับ ขณะที่เธอเข้าใจสิ่งที่กุสตาฟหมายถึง

“แองจี้… เธอพูดก่อนเถอะ” กุสตาฟก็เปล่งเสียงออกมา

“นายหมายถึงอะไร?” แองจี้ถามหลังจากจิบน้ํา

“ฉันรู้ว่าเธอมีเรื่องจะพูด…เริ่มก่อนที่ฉันจะพูด”กุสตาฟกล่าว..