The Bloodline System ศึกแห่งสายเลือด - ตอนที่ 253

ตอนที่ 253: ความสับสนของแองจี้

“สี่ยี่สี่ ฉันจะชอบชิมเนื้อของแกนะ !” เงาเปล่งเสียงออกมาเมื่อเข้าใกล้แองจี้

มันหมอบและดึงหินออกจากเธอก่อนจะยกเธอขึ้น

“ปล่อยเธอไป!”

ได้ยินเสียงดังมาจากด้านหลัง

ลิ้นสีเทาของเงาอยู่ห่างจากใบหน้าของแองจี้เพียงนิ้วเดียวเมื่อได้ยินเสียงตะโกน

ภาพเงายิ้มกว้าง ”ยังมีของอร่อยอีกตัวที่ดูเหมือนตัวซวย!” มันส่งเสียงเล็ดลอดออกมาขณะพูดและปล่อยคอของแองจี้ออกจากมือของเขา

มันหันกลับมาเพื่อดูว่าใครเพิ่งมาถึง ไม่สนใจแม้แต่แองจี้จะหลบหนีเพราะเขารู้ว่าขาของเธออยู่ในสภาพเสียหายในขณะนี้

สามารถมองเห็นเด็กสาว 2 คนกำลังเดินไปทางเธอห่างออกไปหลายร้อยฟุต

คนหนึ่งมีผมยาวสีขาว ใบหน้าสวย และรูปร่างสูง ส่วนอีกคนมีผมสีเขียวและมีหางยาวสีน้ำตาล

หญิงสาวที่มีผมสีขาวเป็นคนที่ตะโกนออกไปก่อนหน้านี้

แม้แต่เงาก็ยังคิดว่าเป็นคนเดียว แต่ทันทีที่เขาหันหลังกลับ เขาก็คิดว่าเขาคิดผิด

“ฉันไม่รู้สึกถึงการปรากฏตัวของหญิงสาวผิวเขียวคนนั้น” เงา จ้องไปที่หญิงสาวผิวสีเขียวโดยเฉพาะด้วยดวงตาที่ถักทอ

เห็นได้ชัดว่าเด็กหญิงทั้งสองคือเกลดและมาทิลด้า พวกเธอมาถึงทันเวลาก่อนที่ภาพเงาจะไล่แองจี้ออกไป

“แองจี้ เธอโอเคไหม” มาทิลด้าตะโกน ขณะเข้าใกล้พวกเธอ

แองจี้รวบรวมกำลังและดึงร่างของเธอไปด้านข้างก่อนจะตอบว่า “ฉันโอเค”

แม้ว่าต้นขาของเธอจะมีเลือดออก แต่เธอก็ไม่อยากเป็นภาระ ดังนั้นเธอจึงพยายามออกนอกระยะ

ภาพเงาพิจารณาเกลดอย่างถี่ถ้วนและสังเกตเห็นบางสิ่ง พลังงานสีแดงที่ปกคลุมร่างของเธอทั้งหมดคืออะไร? มันสงสัย อย่างไรก็ตาม ก่อนที่จะมีเวลารวบรวม เกลดก็รีบวิ่งออกไป

ซวบบบ!

แม้ว่าความเร็วของเธอจะเทียบได้กับความเร็วของ แองจี้ ก็ตาม แรงระเบิดของเธอก็ไม่มีอะไรต้องเย้ยหยัน

พลังงานที่เหมือนออร่าสีแดงที่ปกคลุมร่างทั้งหมดของเธอทวีความรุนแรงขึ้น และเคียวสีแดงขนาดใหญ่สองอันถูกร่ายออกมาจากอากาศบางๆ

ควับ! ควับ!

เกลดคว้าตัวทั้งสองคนและเจาะเข้าไปที่เงาในรูปแบบ X พร้อมเคียวทั้งสอง

อากาศสั่นสะเทือนเมื่อเคียวทั้งสองเคลื่อนไปยังบริเวณคอของเงาด้วยความเข้มข้น

ฟู่ว อุ๋มมม!

ภาพเงานั้นก้มไปข้างหลังจนแผ่นหลังเกือบจะสัมผัสกับหินแหลมสูง 3 ฟุตที่ยื่นออกมาจากพื้นด้านหลังมัน

การโจมตีทั้งสองพลาดมันไป ในขณะที่มันใช้โอกาสนั้นจมลงไปในเงามืดและปรากฏตัวด้านหลังเกลด

เกลดมีปฏิกิริยาตอบสนองที่รวดเร็วมาก เธอจึงตอบสนองด้วยการหมุนและเหวี่ยงแขนซ้ายออกในกระบวนการ

ฉั้บ!

อีกครั้งที่เคียวของเธอเล็งไปที่ศีรษะของเงาซึ่งหลบไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว

ฉับ! ฟึ้บ! ฉับ! ฟึ้บ! ฉับ! ฟึ้บ!

เกลดไม่ให้เงามีเวลาหรือเวลาที่จะคิด ในขณะที่เธอยังคงทิ้งระเบิดด้วยการโจมตีแบบต่างๆ

ขณะที่เกลดกำลังยุ่งอยู่กับภาพเงา มาทิลด้าก็เข้ามาใกล้ตำแหน่งของแองจี้

“น่าทึ่งมาก เธอจัดการเองทั้งหมด” แองจี้ประหลาดใจเมื่อมองจากด้านข้าง

“อย่าให้แตะต้องตัวนะ มันอันตราย!” แองจี้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงกังวลเมื่อเธอสังเกตเห็นเงาที่เกือบจะเอานิ้วไปแตะแขนของเกลดขณะต่อสู้

“ไปกันเถอะ” มาทิลด้านั่งยองๆ ขณะที่เธอช่วยแองจี้ลุกขึ้น

แองจี้ จับมาทิลด้า เพื่อรับการสนับสนุน ขณะที่พวกเขาย้ายออกจากพื้นที่การต่อสู้

เมื่อพวกเขาไปถึงปลายสุดของพื้นที่ ซึ่งมองเห็นทางเดินต่างๆ ได้ มาทิลด้าก็พาเธอไปไกลๆ

“เอ่อ มาทิลด้า เธอทิ้งฉันไว้ที่นี่ ฉันจะกินยารักษา เธอควรไปช่วยเกลดออกไป เพราะเธอไม่สามารถดูแลเงานั้นได้ด้วยตัวเอง” แองจี้พูดขณะชี้ไปที่จุดใดจุดหนึ่งข้างหน้า

อย่างไรก็ตามด้วยเหตุผลบางอย่างมาทิลด้าเพิกเฉยต่อคำพูดของเธอและเดินหน้าต่อไป

“เอ่อ มาทิลด้า” แองจี้ร้องเรียกเธออยู่เสมอ แต่มาทิลด้าเมินเธอและสนับสนุนการเคลื่อนไหวของแองจี้ต่อไป ขณะที่พวกเธอเดินเข้าไปในทางเดินที่ 4

“มาทิลด้า เธอจะพาฉันไปไหน” แองจี้ถามขณะที่พวกเขายังคงเคลื่อนตัวไปตามทางเดิน

“มาทิลด้า!” แองจี้ตะโกนออกมาและดึงแขนของเธอออกจากมือของมัลทิดา

ป๋อม

เธอล้มลงกับพื้นและเริ่มใช้มือดึงร่างกายไปข้างหลัง

มาทิลด้าหันกลับมามองแองจี้ด้วยดวงตาสีม่วงเป็นประกาย

“ฉันรู้เกี่ยวกับพลังของคุณ เด็กน้อย! คุณจะมีประโยชน์ในการช่วยฉันค้นหาสิ่งที่ฉันต้องการ” ได้ยินเสียงผู้ชายที่ลึกล้ำแต่ซ้ำซากจำเจดังออกมาจากปากของมาทิลด้าขณะที่เธอพูด

“เธอเป็นอะไรหรือเปล่า มาทิลด้า เกิดอะไรขึ้น” แองจี้คลานถอยหลังด้วยสุดกำลังและถึงกับพยายามยืนขึ้น แต่ความเจ็บปวดที่ต้นขาของเธอทำให้เธอล้มลงอีกครั้ง

ปุ้ด! ฟุ้ด!

เนื่องจากเธอพยายามยืนหลายครั้ง จึงมีเลือดไหลออกมาจากบาดแผลที่ต้นขาของเธอมากขึ้น

ไม่เข้าใจสถานการณ์และไม่ต้องการที่จะถูกจับ แองจี้จึงใช้ขาอีกข้างหนึ่ง ซึ่งไม่เจ็บหนักเท่าด้านซ้ายและเริ่มกระโดด

มาทิลด้าเดินตามเธอไปพร้อมกับขมวดคิ้ว

“ทั้งหมดนี้ไร้ประโยชน์ เธอจะมากับฉันและกลายเป็นหนึ่งในหุ่นเชิดผู้ซื่อสัตย์ของฉัน” มาทิลด้าเปล่งเสียงออกมา ขณะที่เธอตามทันแองจี้ที่วิ่งหนี

ควับ!

เธอคว้าคอของแองจี้จากด้านหลังและยกเธอขึ้นอย่างง่ายดาย

“เราไปกันเถอะ” เธอพูดพร้อมกับหันแองจี้ไปรอบๆ แล้ววางแองจี้ลงบนไหล่ขวาของเธอ

แองจี้พยายามขัดขึ้นโดยชกด้วยความเร็วสูง อย่างไรก็ตาม แผ่นเงินปรากฏขึ้นบนร่างของมาทิลด้า เมื่อหมัดของเธอสัมผัส

สิ่งนี้ปกป้องมาทิลด้าทำให้หมัดของเธอไร้ประโยชน์

“เกิดอะไรขึ้น? ทำไมมาทิลด้าถึงเป็นแบบนี้? ดูเหมือนว่าเธอกำลังถูกควบคุมโดยบางสิ่งบางอย่าง” จิตใจที่โกรธจัดอยู่ในสภาวะที่ไม่เป็นระเบียบในขณะนี้

“ถ้าเธอเป็นอย่างนี้ แสดงว่าเกลดก็เหมือนกัน…: ใบหน้าของแองจี้ดูตื่นตระหนกเมื่อมาทิลด้าหันกลับมาเพื่อมุ่งหน้าต่อไปตามทางเดิน

เมื่อจิตใจของแองจี้อยู่ในภาวะสับสนและตื่นตระหนกอย่างรุนแรง ก็มีเสียงโห่ร้องดังมาจากข้างหน้า

พลึ่บ!

แองจี้เป็นคนแรกที่สังเกตเห็นสิ่งนี้ตั้งแต่เธอเป็นคนที่ขับเคลื่อนด้วยความเร็วสูง แต่มาทิลด้านั้นก็ช้ากว่า เมื่อเธอสังเกตเห็น หมัดก็อยู่ตรงหน้าเธอแล้ว