The Bloodline System ศึกแห่งสายเลือด - ตอนที่ 201

ตอนที่ 201: พัก 2 ชั่วโมง

หลังจากที่กราเดียร์ ซานาทัสเปิดเผยสิ่งเหล่านี้แก่พวกเขา ในที่สุดเขาก็ตัดสินใจที่จะพูดเกี่ยวกับขั้นตอนการสอบครั้งต่อไป

“ตอนนี้ฉันจะให้คําอธิบายในขั้นต่อไป ตั้งใจฟัง”

ห้องโถงเงียบอีกครั้ง หลังจากได้ยินแบบนั้น

“ขั้นต่อไปจะขึ้นอยู่กับความสามารถของคุณ ขั้นตอนนี้มีขั้นตอนย่อยมากมาย” กราเดียร์ ชา นาทัส กล่าวเสริม

ผู้เข้าร่วมสับสนอีกครั้งกับคําพูดของเขา แต่รอคําอธิบายเพิ่มเติม

“กล่าวอีกนัยหนึ่ง ขั้นตอนต่อไปคือการทดสอบความสามารถทางกายภาพของคุณตามสายเลือดของคุณและสิ่งอื่นๆ”กราเดียร์ ซานาทัสหยุดชั่วครู่ก่อนจะอธิบายต่อ “จะมีช่วงย่อย 2-3 ช่วงที่จะทดสอบความสามารถของคุณในด้านต่างๆ   ซึ่งหนึ่งในนั้นรวมถึงความสามารถในการต่อสู้ เราผู้บังคับบัญชาทั้งห้าจะสังเกตคุณ ผู้เข้าร่วม ในขณะที่คุณเข้าร่วมในแต่ละช่วงย่อย ตามพื้นฐานของเรา การสังเกต เราจะทําการประเมิน ซึ่งจะสะท้อนให้เห็นในข้อมูลการประเมินผู้สมัครของคุณ”

“ตอนนี้ มีผู้เข้าร่วมประมาณ 200 กว่าคนได้มาถึงขั้นนี้แล้ว และฉันขอยกย่องพวกคุณอีกครั้ง” กราเดียร์ ซานาทัสกล่าว

“อย่างที่ฉันได้กล่าวไว้ก่อนหน้านี้ เฟสต่อไปจะออกอากาศทั่วทั้งเมือง เพื่อให้ทุกคนได้ชมการแสดงของคุณ”

เมื่อกราเดียร์ ซานาทัสมาถึงจุดนี้ ความตึงเครียดก็ปรากฏบนใบหน้าของผู้เข้าร่วมหลายคน

พวกเขาเริ่มรู้สึกกดดันเพราะไม่อยากยุ่ง พวกเขาไม่รู้ว่านี่คือจุดมุ่งหมายของ MBO

MBO ต้องการเพิ่มความกดดันที่ผู้เข้าร่วมรู้สึกขณะทําการทดสอบ

“สุดท้าย ระบบการให้คะแนนจะถูกเปิดเผยหลังจากช่วงที่ 4 ซึ่งคะแนนของคุณจะแสดง และผู้เข้าร่วมที่มีคะแนนต่ำกว่า 50 คะแนนจะถูกตัดสิทธิ์” กราเดียร์ ซานาทัสกล่าว

แซ่ด! แซ่ด! แซ่ด!

ความตึงเครียดเพิ่มขึ้นอีกครั้งในบรรยากาศหลังจากที่กราเดียร์  ซานาทัสพูดจบ

เนื่องจากระบบการให้คะแนนไม่ได้ถูกเปิดเผย ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขามีคะแนนเท่าไหร่ ซึ่งหมายความว่าพวกเขาไม่รู้ว่าพวกเขาต้องใช้ความพยายามมากแค่ไหนเพื่อให้แน่ใจว่าพวกเขาได้คะแนน 50 คะแนนเมื่อสิ้นสุดการแข่งรอบนี้

อย่างไรก็ตาม พวกเขารู้ว่าพวกเขาไม่สามารถทําอะไรกับมันได้ ดังนั้นพวกเขาจึงตัดสินใจทุ่มสุดตัวเหมือนที่เคยทํามาก่อนหน้านี้ ถึงกระนั้น ความหวาดกลัวต่อสิ่งที่ไม่รู้จักก็ได้รบกวนจิตใจของผู้เข้าร่วม

“ตอนนี้คุณมีเวลาพัก 2 ชั่วโมงก่อนเริ่มเฟสต่อไป”

นี่เป็นคําพูดสุดท้ายของกราเดียร์ ซานาทัส สําหรับพวกเขาก่อนที่ผู้บังคับบัญชาทั้งห้าจะหายตัวไปอย่างที่พวกเขาปรากฏตัวก่อนหน้านี้

แซ่ด! แซ่ด! แซ่ด!

“เราควรจะทําอะไรในอีก 2 ชั่วโมงข้างหน้า?”

“อืม พักผ่อนและเตรียมตัวยังไงดี”

“ฉันสงสัยว่าขั้นนี้เหมือนกับที่เราเคยอยู่หรือเปล่า”

ผู้เข้าร่วมบางคนเปล่งเสียงออกมาหลังจากการหายตัวไปของผู้บังคับบัญชา

“แผนที่” กุสตาฟเรียกขณะยกฝ่ามือขวาขึ้น

ทรูนนนนน!

โครงร่างของแผนที่ของขั้นนี้แสดงในรูปแบบโฮโลแกรมเหนือฝ่ามือของเขา

เหมือนกับที่เขาสงสัย แผนที่ได้รับการอัปเดตและไม่ใช่พื้นที่ที่พวกเขาเคยอยู่ก่อนหน้านี้อีกต่อไป

ทุกคนเปิดใช้งานแผนที่ของพวกเขาและสังเกตเห็นสิ่งนี้ เช่นเดียวกับชั้นต่างๆ ที่ผู้เข้าร่วมเหล่านี้เคยอยู่ ชั้นนี้ยังมีร้านอาหาร ห้องพัก ห้องฝึกอบรม และสถานที่อื่นๆ

ปัญหาเดียวคือ นอกจากห้องรอ ร้านอาหาร และทางเดินแล้ว สถานที่อื่นๆ บนพื้นที่ถูกทําให้เป็นสีแดงบนแผนที่

ซึ่งหมายความว่าพวกเขาไม่ได้รับอนุญาตให้ไปที่อื่น

กุสตาฟสามารถเดาได้ว่าห้องนั้นมีไว้สําหรับนักเรียนที่ผ่านการทดสอบพิเศษเท่านั้น

เขายังคงรู้สึกทึ่งกับการกล่าวถึงชั้นเรียนพิเศษ อย่างไรก็ตาม เขาสามารถบอกได้ว่าไม่ใช่ทุกคนที่ผ่านการทดสอบถือว่าเป็นชั้นเรียนพิเศษ

“แองจี้ เราไปกันเถอะ” กุสตาฟลุกขึ้นหลังจากพูดแบบนั้น

เขาเริ่มเดินไปที่ทางเข้าทางด้านซ้าย

เขาหยุดอยู่หน้ากําแพงกระจกขนาดใหญ่ระหว่างทางและจ้องมองไปที่เมืองข้างหน้า

“มากับพวกเราเถอะ เกลด” แองจี้เสนอพร้อมกับยิ้มก่อนจะลุกขึ้นยืน “อืม แล้วเธอด้วย… มัลทิด้าใช่ไหม” แองจิ้มองลงมาที่มัลทิด้า ขณะพูด

“ดูเหมือนเขาจะไม่ต้องการให้ฉันอยู่ด้วย” มัลทิด้าพูดด้วยรอยยิ้มบิดเบี้ยว

“คุณทั้งคู่เรียนจบจากโรงเรียนเดียวกันใช่ไหม” แองจี้ถามด้วยรอยยิ้ม

มัลทิด้าพยักหน้ายืนยัน

“ถ้าอย่างนั้นเธอก็ไม่มีอะไรต้องกังวล… ในบรรดาเพื่อนของเขาทั้งหมดจากโรงเรียนมัธยม เธอเป็นเพียงคนเดียวที่เขาพูดด้วย นั่นหมายความว่าเขาต้องการให้เธออยู่ใกล้ๆ” แองจี้พูดด้วยรอยยิ้ม

‘ดูเหมือนเด็กผู้หญิงคนนี้จะเข้าใจเขามากนะ… ฉันสงสัยว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาคืออะไร’ มัลทิด้าพูดในใจก่อนจะลุกขึ้นยืน

“แองจี้ เธอจะมาหรือป่าว” กุสตาฟพูดขึ้นก่อนจะเดินต่อไป

แองจี้, มัลทิด้า และ เกลด เข้ามาใกล้กุสตาฟจากด้านหลัง และพวกเขาทั้งหมดก็เริ่มเดิน ไปที่ทางออก

“เดี๋ยวก่อน คู่แข่ง! คุณไม่คิดว่าจะกําจัดฉันได้ใช่ไหม”

ได้ยินเสียงผู้ชายดังมาจากด้านหลัง

กุสตาฟไม่จําเป็นต้องหันหลังกลับ ก่อนที่เขาจะรู้ว่าเสียงนั้นเป็นของใคร

“ฉันไม่ใช่คนงี่เง่าแบบนี้อีกแล้ว” เกลดเปล่งเสียงออกมา ขณะที่เธอหันกลับมามองคนที่รับผิดชอบ

สามารถเห็นเรียและทีมี่มุ่งหน้าไปทางพวกเขาจากด้านหลัง

“ฮ่าฮ่า เจ้าหางวัว ในเมื่อเจ้าผ่านได้ ข้าก็จะทําเช่นนั้นโดยธรรมชาติ” เรียชี้ไปที่เกลดขณะที่เขาพูด

“ไอ้บ้า แกเรียกใครว่าหางวัว” เกลดพูดขณะที่หน้าผากของเธอบีบด้วยความรําคาญ

“เธอรู้ว่าเธอยังเอาชนะนายได้เหมือนครั้งที่แล้วใช่ไหม” ทีมี่พูดด้วยความสงสาร

“หืม! ราวกับว่า…คู่แข่งเพียงคนเดียวของฉันคือเขา…เอ๊ะ?” เรียชี้ไปที่ด้านหน้า หลังจากเปล่งเสียงออกไป แต่กุสตาฟหายตัวไป

“เอ๊ะ?” เขามองไปข้างหน้าและสังเกตเห็นว่ากุสตาฟกําลังออกจากทางออกแล้ว

“เดี๋ยวก่อน!”

หลายนาทีต่อมา โต๊ะหนึ่งที่มุมตะวันตกเฉียงใต้ของร้านอาหารถูกกลุ่มคน 6 คนเข้ายึด ทุกคนในร้านอาหารจะจ้องมองไปที่โต๊ะนั้นเป็นครั้งคราวเพราะเสียงดังของบุคคลในกลุ่ม

“นายเห็นไหม และนั่นคือตอนที่ฉันเลือกประตูที่ถูกต้องได้ ฮ่าฮ่าฮ่า ฉันน่าฟังมากใช่ไหม”

อย่างที่คาดไว้ นั่นคือเสียงของเรีย

“บุคลิกที่ไร้มารยาทเช่นนี้ ” กุสตาฟพึมพำด้วยท่าทางไม่พอใจขณะเคี้ยวอาหาร

“อา จํานวนคนทั้งหมด 6 คนถือเป็นฝูงชนสินะ