The Bloodline System ศึกแห่งสายเลือด - ตอนที่ 181

ตอนที่ 181: ถอดมันออก

“เธอมาถึงที่นี่หลังจากฉันมาถึงไปแล้ว 30 นาที… ก็ไม่เลวนี่”

เสียงผู้ชายที่มีเสน่ห์ล่องลอยเข้ามาในหูของพวกเขา ขณะที่พวกเขาเข้าหาหญิงสาวที่อยู่ข้างหน้า

ความไม่เชื่อปรากฏบนใบหน้าของพวกเขา เมื่อพวกเขาเข้าใกล้ก้อนหินและพบร่างที่คุ้นเคย ชายผมสีบลอนด์ที่มีเสน่ห์เหมือนเพลย์บอยนั่งไขว่ห้างอยู่บนพื้นหลังก้อนหิน

“เป็นนายนั้นเอง?” เด็กหญิงผิวเขียวพึมพำด้วยความไม่เชื่อ ขณะชี้มาที่เขา

ปรากฎว่าคนนี้ดูคุ้นเคย

“เป็นไปไม่ได้” ทีมี่พึมพำ ขณะจ้องมองเด็กชายด้วยดวงตาเบิกกว้าง

“เขา… ? เอ่อ…” เรียก็ตกใจเช่นกัน

ทั้ง 3 คนเบิกตากว้างเทียบได้กับจานรอง โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากได้ยินคำพูดของเขาก่อนหน้านี้

‘มาช้าไป 30 นาที’

ตอนนี้พวกเขาตระหนักได้ว่าถึงแม้คนใดคนหนึ่งจะผ่านม่านแสงได้ก่อนเด็กสาว พวกเขาก็ยังไม่สามารถเข้าถึงแสงก่อนใครได้อยู่ดี

‘เขาทำอย่างนั้นในโลกนี้ได้อย่างไร?… เขามีส่วนเกี่ยวข้องกับก้อนหินที่วางไว้ที่นี่หรือไม่’ ทีมี่จ้องไปที่ก้อนหินขนาดใหญ่ที่มีขนาดเท่ารถบรรทุก

เป็นเรื่องยากมากสำหรับเขาที่จะยอมรับสิ่งที่เข้ามาในความคิดของเขาในขณะนั้น อย่างไรก็ตาม หลักฐานอยู่ตรงหน้าพวกเขา

พวกเขาไม่ได้สังเกตว่าเขาคนนั้นนั่งอยู่หลังก้อนหินเพราะความใหญ่โตของมัน

เห็นได้ชัดว่าคนๆ นี้คือกุสตาฟ ซึ่งเคยไปถึงแหล่งกำเนิดแสงมาแล้ว และหญิงสาวที่มาที่นี่ในภายหลังคือแองจี้

ทั้ง 3 คนจำความสง่างามของกุสตาฟและออร่าแห่งความมั่นใจที่แข็งแกร่ง ซึ่งเปล่งประกายอยู่รอบตัวเขาเสมอ ภายในห้องโถงที่พวกเขาทำการลงทะเบียน ไม่มีใครละสายตาจากเขาได้ เมื่อเขาเริ่มเดินไปทางด้านหน้า

เขาทิ้งความประทับใจไว้มากมายให้กับพวกเขา และตอนนี้พวกเขาได้ยืนยันด้วยตาของพวกเขาแล้ว ว่าทำไมเขาถึงมีออร่าแห่งความมั่นใจที่แข็งแกร่งเช่นนี้

แต่พวกเขาก็ยังสงสัยว่าเขาทำได้อย่างไร เพราะจากการคำนวณของพวกเขา กุสตาฟไม่ควรสามารถดึงสิ่งนี้ออกมาได้หากพวกเขาคิดถูก

“นายแบกมันมาจนสุดทางแล้วใช่ไหม” เด็กหญิงผิวเขียวชี้ ขณะที่จ้องไปที่กุสตาฟ ซึ่งยังคงพูดกับแองจี้อยู่

กุสตาฟค่อยๆ หันหน้าหนีจากแองจี้ไปทางทั้งสามที่อยู่ด้านข้าง

“แล้วถ้าฉันทำล่ะ” เขาถามด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

ดวงตาทั้งสามเบิกกว้างขึ้นอีกครั้ง แม้ว่ากุสตาฟไม่ตอบ แต่คำตอบเชิงโวหารของเขาคือเขาแทบจะตอบว่าใช่และใครจะสน

เรียหันไปจ้องที่ก้อนหินและหันกลับมาจ้องที่กุสตาฟ

“คุณมีสายเลือดที่ให้ความสามารถในการจัดการกับหินหรือไม่” เขาถาม

เรียหวังว่ากุสตาฟจะตอบว่าใช่เพราะนั่นจะอธิบายความไร้สาระนี้ เขาไม่สามารถแม้แต่จะยกก้อนหินขนาดใหญ่ขนาดนี้และมวลของมันที่มีความสูงมากกว่า 2 ฟุตได้ แม้ว่าสายเลือดของเขาจะทำให้เขาสามารถควบคุมหินได้

เขาไม่สามารถจัดการกับขนาดนี้ได้ มันคงน่าละอายสำหรับกุสตาฟที่จะบอกว่าเขายกมันขึ้นด้วยกำลังของเขาเอง ดังนั้นเรียหวังว่ากุสตาฟจะตอบว่าใช่ แต่สำหรับความผิดหวังของเขา เขาได้ยินตรงกันข้าม

“เปล่า ฉันไม่มีสายเลือดแบบนั้น” เขาตอบและคุยกับแองจี้ต่อไป

เรียถูกทิ้งให้ยืนอยู่ที่นั่นด้วยท่าทางตกใจและขัดแย้ง เขาอ้าปากกว้าง แต่ไม่มีคำพูดใดออกจากพวกเขา

พวกเขาสัมผัสได้ก่อนหน้านี้แล้วว่าอาจเป็นเช่นนี้ แม้จะได้รับการยืนยันแล้ว ก็ฟังดูไร้สาระสำหรับพวกเขา

แม้ว่าพวกเขาจะรู้ว่าแรงโน้มถ่วงจะทำให้ก้อนหินเบาลง แต่กุสตาฟที่อยู่ไกลออกไป อย่างไรก็ตาม มันต้องใช้เวลามากในการเดินไปถึงระยะทางที่จะเกิดขึ้น

นอกจากนี้ การยกก้อนหินให้สูงจากพื้นไม่กี่เซนติเมตรจะไม่ง่าย เพราะพวกเขาบอกได้ว่ามันหนักกว่า 15,000 กิโลกรัม

‘ฉันสัมผัสได้ว่าเขาแข็งแกร่ง แต่ไม่คิดว่าจะถึงขนาดนี้’ เด็กสาวผิวเขียวจ้องไปที่กุสตาฟด้วยสายตาที่ตกตะลึง

“คุณทำได้อย่างไร?” ทีมี่ถาม

เขาสามารถบอกเหตุผลของกุสตาฟในการทำเช่นนี้เพื่อตอบโต้แรงโน้มถ่วง ถึงกระนั้น เขาก็ยังสงสัยว่าจะมีคนคิดทำเรื่องเช่นนี้ได้อย่างไร แม้ว่าพวกเขาจะมีพละกำลังก็ตาม

“ใช่ ทำได้ยังไง!!?” เรียยังไม่สงบสติอารมณ์และกรีดร้องออกมา

“ทำไมเสียงดังกันจัง ไม่เห็นหรือไงว่าฉันกำลังคุยอยู่” กุสตาฟจ้องมองเขาด้วยท่าทางรำคาญขณะพูด

สะดุ้ง! สะดุ้ง!

ทั้งสองสะดุ้งถอยหลังเมื่อเห็นการจ้องมองอันเย็นชาของเขา

‘คนๆนี้อันตราย’ ทีมี่พูดและรู้สึกว่าอากาศเย็นลง

คว้า!

แองจี้จับใบหน้าของกุสตาฟและหันศีรษะของเขาเบา ๆ เพื่อเผชิญหน้ากับเธอ

“ไม่ต้องเป็นห่วงพวกเขา… ฉันแน่ใจว่าพวกเขาแค่สงสัย” เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน

“อืม” กุสตาฟอุทานและพูดคุยกับเธอต่อไป

เขาจะไม่ทำอะไรพวกเขาเพราะพวกเขาไม่ได้ทำให้เขาขุ่นเคืองจริงๆ อย่างไรก็ตาม เขาไม่ชอบความจริงที่ว่าเขาถูกขัดจังหวะในการสนทนากับแองจี้ ดังนั้นเขาจึงปลดปล่อยความกระหายเลือดเล็กน้อยเพื่อทำให้พวกเด็กทั้ง 3 คนหวาดกลัว และมันก็ได้ผล

ทั้งสองเดินไปที่หัวมุมและนั่งลงเพื่อรอให้การทดสอบสิ้นสุด

ในทางกลับกัน เด็กสาวผิวเขียวนั่งหน้าคนหลายๆคนทำให้เธอโดดเด่นยิ่งขึ้น

“เธอสามารถถอดมันออกได้ในตอนนี้” กุสตาฟพูดกับแองจี้

“หืม? แต่ฉันชินกับการใส่มันแล้ว ฉันคิดว่าร่างกายของฉันอาจจะรู้สึกแปลกๆ เมื่อฉันถอดมันออก” แองจี้ตอบด้วยท่าทางไม่แน่ใจ

“พวกมันมีไว้เพื่อการฝึกฝน… ถึงเวลาที่เธอต้องแสดงความสามารถอย่างเต็มที่แล้ว… ฉันแน่ใจว่าเธอไม่ต้องการให้มีอะไรมาขัดขวางความสำเร็จของเธอในการทดสอบหรือเธอจะทำมันล่ะ?” กุสตาฟพูดด้วยท่าทางเคร่งขรึม

แองจี้ส่ายหัวแทนคำตอบ

“ดี ถอดมันออก” กุสตาฟสั่งอีกครั้ง

แองจี้ลุกขึ้นจากท่านั่งและเริ่มถอดเสื้อสเวตเตอร์สีเขียวออก