The Bloodline System ศึกแห่งสายเลือด - ตอนที่ 158

ตอนที่ 158: การเดินทางไปยังหอคอย MBO

“นั่นอะไรน่ะ? ฉันสัมผัสได้ถึงพลังของลำดับที่เพิ่มขึ้นจากเขา… เกิดอะไรขึ้น?” ผู้เป็นพ่อถามด้วยสีหน้างุนงงขณะจ้องมองภรรยา

“อันดับที่เพิ่มขึ้นงั้นเหรอ? คุณต้องเข้าใจผิดแน่ๆ” เธอตอบด้วยท่าทางไม่เชื่อ เธอไม่สามารถจินตนาการถึงความแข็งแกร่งของกุสตาฟได้ถึงระดับนั้น

“เอนดริกเป็นเพียงขั้นตอนที่ 4 ของซูลูที่ได้รับการจัดอันดับในขณะนี้ ไม่มีทางที่เกรด F จะได้รับการจัดอันดับที่ดีขึ้นได้”

—-

ไม่กี่นาทีต่อมา กุสตาฟกลับมาถึงอพาร์ตเมนต์ของเขา

เขามีความรู้สึกว่าจะมีละครบางอย่างเกิดขึ้นเมื่อเขากลับไปที่นั่น ดังนั้นเขาจึงไม่แปลกใจมากนัก

เขาตัดสินใจที่จะลดทอนคำตอบของเขาลง เพื่อที่เขาจะได้ไม่ต้องใช้เวลามากเกินกว่าที่เขาต้องการในบ้านที่น่าสะอิดสะเอียน

สิ่งหนึ่งที่เขาพอใจคือความจริงที่ว่าพ่อแม่ของเขาไม่เปลี่ยนแปลง และเขาเดาว่าเอนดริกก็ไม่เปลี่ยนเช่นกัน

เขาไม่ได้ลืมเกี่ยวกับสิ่งที่เขาทำในครัวเรือนนั้น แต่เขาก็ยังรู้สึกขอบคุณที่อย่างน้อยเขาก็มีหลังคาให้อยู่ภายใต้ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาไม่เคยคิดที่จะจัดการกับคนพวกนั้นจริงๆซักครั้ง

ตอนนี้ เขารู้สึกว่าพวกเขาได้ใช้ประโยชน์จากจุดผ่อนปรนที่พวกเขาทิ้งไว้กับเขาแล้ว ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจว่าครั้งต่อไปที่ใครในครัวเรือนนั้นลองทำสิ่งโง่เขลา เขาจะทำกับพวกเขาเหมือนที่เคยทำกับคนอื่นๆ ในอดีต

“ตั้งแต่ที่ฉันสามารถก่อปัญหามากมายให้กับโรงเรียนที่ใหญ่ที่สุดในเมือง การจัดการกับครอบครัวเล็กๆ ก็ไม่มีความหมาย” กุสตาฟหัวเราะเบาๆ และถอดเสื้อแจ็กเก็ตสีแดงออกก่อนจะนั่งบนเก้าอี้อ่านหนังสือ

เขานำลูกบาศก์สีดำออกมาจากอุปกรณ์จัดเก็บข้อมูลของเขา

ซูมมมมม!

ทันทีหลังจากที่เขาคว้ารังสีของลูกบาศก์ก็โผล่ออกมาจากมัน

————

เวลาลงทะเบียน: 08:00 น.

สถานที่: MBO ทาวเวอร์

————–

กุสตาฟจ้องไปที่ข้อมูลที่ปรากฏอยู่ในแสงจ้า

ในเวลาประมาณ 3 วินาทีแสงก็หรี่ลงและลูกบาศก์ก็ละลายลงในฝ่ามือของกุสตาฟ

“ฮะ?” กุสตาฟประหลาดใจกับการพัฒนาอย่างกะทันหัน ครูเอมมี่ไม่ได้บอกเขาว่าสิ่งนี้จะเกิดขึ้น

ทรูมมมม!

ฝ่ามือของเขาเรืองแสงขึ้นและมีตัวเลขปรากฏบนนั้น

“00126 อืม เลือดผสมจำนวนมากน่าจะต้องเสี่ยงโชคในปีนี้” กุสตาฟพึมพำหลังจากเห็นตัวเลขที่ปรากฏบนฝ่ามือของเขา

ไม่มีใครต้องบอกเขาก่อนที่เขารู้ว่าตัวเลขนั้นไม่สามารถล้างออกด้วยน้ำยาทำความสะอาดหรืออาบน้ำได้

เห็นได้ชัดว่ามันจะอยู่ที่นั่นจนกว่าจะสิ้นสุดการทดสอบหรืออะไรทำนองนั้น

“ฉันจะบอกลาอพาร์ทเมนต์นี้เร็วๆ นี้แล้วสินะ” กุสตาฟลุกขึ้นยืนและเริ่มเดินไปรอบๆ

“มันมีสิ่งดีๆมากมาย…” เขาพึมพำขณะมองไปรอบๆ

“ต่อจากนี้ฉันจะไม่ต้องซ่อนความแข็งแกร่งอีกต่อไป… หากแผนการปกปิดของฉันได้ผลดี ฉันจะไม่จำเป็นต้องซ่อนการใช้ความสามารถทางสายเลือดที่แตกต่างกันอีกแล้ว” กุสตาฟกล่าวด้วยท่าทางโล่งใจ

“แต่มันจะโง่มากที่จะเปิดเผยทุกอย่าง… ใครจะรู้จำนวนศัตรูที่ฉันจะสร้างในอนาคตมีมากขึ้น… ดีที่สุดปล่อยให้พวกเขาประหลาดใจ เมื่อพวกเขามาท้าทายฉัน” กุสตาฟกล่าวด้วยท่าทางครุ่นคิด

ก๊อก! ก๊อก!

กุสตาฟได้ยินเสียงเคาะประตูจึงเดินไปเปิด

“กุสตาฟ… นายกลับมาแล้ว” เสียงหวานของหญิงสาวดังก้องอยู่ในหูของเขา

—-

เช้าวันรุ่งขึ้นกุสตาฟตื่นประมาณ 6 โมงเช้า

งานประจำวันของเขาได้รับการเปลี่ยนแปลง เมื่อระบบเสร็จสิ้นการอัพเกรดเมื่อเกือบ 2 เดือนก่อน แต่กุสตาฟยังต้องใช้เวลาเพียง 30 นาทีในการดำเนินการให้เสร็จ

————————————

»งานประจำวัน:

<ดำเนินการกระโดดแนวตั้ง 60 ฟุต>

(สถานะ: เสร็จสมบูรณ์)

<วิ่งไปรอบๆ ละแวกบ้านของคุณ 70 ครั้งในช่วงเวลา 30 นาที>

(สถานะ: เสร็จสมบูรณ์)

<วิดพื้น 900 ครั้ง>

(สถานะ: เสร็จสมบูรณ์)

»ระดับความยาก: C

»รางวัล:

<+200 ประสบการณ์>

<+1 พละกำลัง>

<+1 ความอดทน>

————————————-

กุสตาฟมองไปที่รางวัลหลังจากเสร็จสิ้นภารกิจของวันนี้และพยักหน้าด้วยท่าทางพอใจก่อนจะมุ่งหน้ากลับไปที่อพาร์ตเมนต์ของเขา

งานประจำวันไม่เพียงแต่แตกต่างจากเมื่อก่อนเท่านั้น แต่ยังเปลี่ยนเป็นงานที่แตกต่างกันในแต่ละวันด้วย

รางวัลในแต่ละวันก็แตกต่างกันไปตามความยากของงานประจำวัน

หากความยากสูงกว่านี้ เขาจะได้รับรางวัลมากขึ้น

แม้ว่าร่างกายของเขาไม่มีเหงื่อ แต่กุสตาฟยังคงมุ่งหน้าไปอาบน้ำหลังจากกลับบ้าน

อีกไม่กี่นาทีเขาก็แต่งตัว

ราวๆ 7 โมงเช้า แองจี้มาเคาะประตูบ้านของเขา และทั้งคู่ก็ออกจากอาคารไปหลังจากที่พ่อแม่ของเธอร่ำลาทั้งน้ำตาและอวยพรให้ทั้งคู่โชคดี

แองจี้สวมเสื้อสเวตเตอร์สีเขียวและกางเกงขายาวสีน้ำเงิน ในขณะที่กุสตาฟสวมแจ็กเก็ตสีแดงเข้มและกางเกงขายาวสีดำ วันนี้แองจี้ดูแข็งแรงมาก และเป็นเพราะการทดสอบ

ทุกคนแต่งกายด้วยเสื้อผ้าที่เคลื่อนไหวได้สะดวก มีเพียงคนโง่เท่านั้นที่จะสวมเสื้อผ้าที่จำกัดประเภทใดก็ได้ในการสอบเข้า

ทันทีที่ไปถึงนอกอาคารอพาร์ตเมนต์ พวกเขาสังเกตเห็นโฮเวอร์ไบค์อยู่ไกลๆ

บนนั้นมีหญิงสาวสวยคนหนึ่งสวมผมสีขี้เถ้า

“เฮ้ เด็กๆ ไปกันเถอะ” เธอพูดพร้อมกับยิ้มหวาน

“ครูเอมมี่” แองจี้ยิ้มในขณะที่เปล่งเสียงออกมาและเร่งฝีเท้าของเธอ

‘นี่เป็นเรื่องน่าประหลาดใจ’ กุสตาฟไม่ได้คาดหวังว่าครูเอมมี่จะไปส่งพวกเขาด้วยรถของเธอ

แองจี้นั่งบนจักรยานก่อน และกุสตาฟนั่งข้างหลังเธอ

“จับแน่นๆ” ครูเอมมี่เตือนขณะสตาร์ทเครื่องยนต์ของจักรยานยนต์ของเธอ

คำเตือนนี้มีไว้สำหรับแองจี้ เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เธอขึ้นรถครูเอมมี่

แองจี้พยักหน้าและจับเอวครูเอมมี่ เธอตัวสั่นเมื่อรู้สึกว่านิ้วของกุสตาฟจับที่เอวจากด้านหลัง

เนื่องจากกุสตาฟอยู่ข้างหลัง เขาไม่ได้สังเกตเห็นเฉดสีแดงที่ก่อตัวบนแก้มของเธอแล้ว

สวี้!

รถโฮเวอร์ไบค์ของครูเอมมี่พุ่งออกไปในระยะไกลพร้อมกับโอบอุ้มทั้ง 3 คนไปด้วย

ขณะอยู่บนรถ แองจี้เข้าใจแล้วว่าทำไมคุณเอมมี่จึงขอให้เธอจับให้แน่น

ครูเอมมี่เคลื่อนไหวด้วยความเร็วมากจนอาคารในบริเวณใกล้เคียงพร่ามัวต่อหน้าต่อตาเธอ ขณะที่พวกเขาเดินทางข้ามผ่านพวกมันไป

แม้ว่าสายเลือดของเธอจะให้ความเร็ว แต่ความเร็วของมอเตอร์ไซค์ก็เกินความสามารถของเธอ

สิ่งนี้ทำให้เธอสงสัยว่า ‘ครูเอมมี่สามารถขี่ด้วยความเร็วขนาดนี้ได้อย่างไรโดยไม่ทำให้เกิดอุบัติเหตุ?’