The Bloodline System ศึกแห่งสายเลือด - ตอนที่ 152

ตอนที่ 152: อำลาผู้เป็นที่รัก

เขาไม่ได้พูดถึงการสอบสวนที่กำลังดำเนินอยู่หรือว่าเรื่องที่เขาสงสัยว่าคณะกรรมการวินัยของโรงเรียนเป็นต้นเหตุของเหตุการณ์  เขาพูดถึงแต่เพียงความเกี่ยวข้องของเขากับครัวและพนักงานในครัวเท่านั้น

เมื่อแองจี้ฟังคำบรรยายของเขาจบ เธอรู้สึกแย่กับเขามากกว่าเมื่อก่อน ตอนแรกเธอคิดว่ากุสตาฟคุ้นเคยกับคนที่นั่น แต่ตอนนี้เธอรู้ว่าเขารู้จักทุกคนที่นั่นและได้สร้างความผูกพันกับพวกเขา

มีผู้เสียชีวิต 5 คน และจากทางนั้น เขาเล่าว่า เธอสามารถบอกได้ว่าเขาสนิทสนมกับหัวหน้าพ่อครัวที่ถูกตำหนิ ซึ่งดูเหมือนเป็นคนดีสำหรับเธอ

แองจี้และกุสตาฟคุยกันอีก 2-3 นาที และในการสนทนาของพวกเขา เธอพยายามให้กำลังใจกุสตาฟอยู่เสมอ

แองจี้กอดกุสตาฟอีกครั้งและลูบใบหน้าของเขาอย่างเสน่หาก่อนที่จะบอกฝันดี

—

2-3 วันถัดมานั้นค่อนข้างจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยในโรงเรียน เหตุการณ์ในครัวเริ่มคลี่คลายลงและบรรดาเชฟคนเก่าก็ถูกเรียกตัวกลับคืนสู่สภาพเดิม ทุกคนยกเว้นบอสดันโซ , กุสตาฟ และสตาฟที่เสียชีวิตไปแล้ว

หัวหน้าพ่อครัวคนใหม่ได้รับมอบหมายและบุคคลนี้ไม่ใช่พนักงานเก่า

เขาได้รับมอบหมายจากคณะกรรมการโรงเรียนและเป็นพ่อครัวที่มีอิทธิพลเช่นกัน

ซึ่งแตกต่างจากบอสดันโซ หัวหน้าคนใหม่นี้ไม่ยอมให้กุสตาฟทำงานกับพวกเขาต่อไปโดยบอกว่าเขาไม่มีคุณสมบัติที่จะก้าวเข้าไปในครัว

บอสดันโซเป็นสาเหตุที่ทำให้กุสตาฟสามารถทำงานที่นั่นได้ตั้งแต่แรก โดยที่เขาจากไป กุสตาฟคาดว่าสิ่งนี้จะเกิดขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อคณะกรรมการวินัยเป็นผู้กระทำความผิดนั้นและวางแผนเรื่องทั้งหมดเพราะเขา

พนักงานคนอื่นๆ ขอร้องให้หัวหน้าคนใหม่จ้างกุสตาฟกลับ แต่คำวิงวอนของพวกเขากลับกลายเป็นคนหูหนวก

ในทางกลับกัน กุสตาฟไม่ได้ถูกรบกวนจากคนพวกนั้นและยังคงจดจ่ออยู่กับการสืบสวนปัญหานี้ จนกระทั่งบอสดันโซ โทรหาเขาเพื่อให้พวกเขาไปพบกันที่ไหนสักแห่ง

บอสดันโซ และ กุสตาฟ พบกันที่ร้านเค้ก ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากโรงเรียนมากนัก หลังจากสิ้นสุดกิจกรรมในวันนั้น

“กุสตาฟ ฉันกำลังออกจากเมืองแพลงก์ตอนแล้ว” บอสดันโซเป็นคนแรกที่ทำลายความเงียบระหว่างพวกเขา 2-3 วินาที

“ทำไม?” กุสตาฟถามด้วยแววตาตกตะลึง

“เพราะไม่มีประโยชน์ที่จะอยู่ที่นี่ ถ้าฉันทำอาหารไม่ได้อีก… ชื่อเสียงในการทำอาหารของฉันแทบจะพังทลายลงที่นี่เพราะไม่มีใครเต็มใจจ้างคนแก่คนนี้ ฮิฮิ” บอสดันโซหัวเราะเบา ๆ ขณะที่เขาพูดทำให้บรรยากาศตึงเครียด สบายขึ้นเล็กน้อย

กุสตาฟจ้องมาที่เขาครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า “แล้วมาร่าล่ะ?” เขาถาม

“นั่นคือเหตุผลที่ฉันอยากพบเธอ ถ้าไม่ใช่เพราะเรื่องนั้น ฉันจะออกจากเมืองโดยไม่บอกใครและอาจส่งข้อความหาเธอในภายหลังด้วยซ้ำ ฮิฮิ” บอสดันโซหัวเราะเบา ๆ อีกครั้งหลังจากพูดแบบนั้น แต่ใบหน้าของกุสตาฟยังดูมืดมนเช่นเคย

“กุสตาฟ หลานสาวของฉัน มาร่าจะเข้าค่ายฝึก MBO ในฐานะนักวิทยาศาสตร์เลือดผสมในการฝึก  ซึ่งหมายความว่าเธอจะได้พบมาร่าเป็นครั้งคราว ได้โปรด ฉันอยากให้เธอดูแลมาร่าแทนฉัน” บอสดันโซร้องขอด้วยท่าทางอ้อนวอน

“หืม? เธอกำลังเข้าสู่แผนกวิจัยเหรอ?” กุสตาฟถาม

“ใช่ เธอถูกเลือกเมื่อ 2-3 เดือนก่อน แต่ปีนี้ยังเลือกไม่ครบเลย ดังนั้นเธอก็ยังต้องอดทนอีกหน่อย” บอสดันโซ อธิบาย

“โอ้ ผมเข้าใจแล้ว… ผมจะพยายามดูแลเธอให้ดีที่สุด ถ้าผมสอบผ่านและผ่านเกณฑ์การทดสอบได้” กุสตาฟกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง

“เช่นนั้นก็โล่งใจ ฉันจะต้องพึ่งพาเธอในเรื่องนี้” บอสดันโซยิ้มขณะตอบ

“หืม แต่ทำไมบอสดันโซดูมั่นใจในตัวผมว่าผมจะสอบผ่าน…ถ้าผมไม่ผ่านล่ะ?” กุสตาฟถาม

“ฮ่าฮ่า เธอล้อเล่นใช่มั้ย หลังจากทุกอย่างที่เธอทำในระหว่างเหตุการณ์นั้น ฉันไม่สงสัยเลยว่าเธอสามารถเข้าไปที่นั่นได้แล้ว” บอสดันโซตอบกลับขณะหัวเราะเบา ๆ “ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า”

กุสตาฟเกาศีรษะเล็กน้อยหลังจากได้ยินเช่นนั้น เขาเกือบลืมไปแล้วว่าบอสดันโซ รู้อยู่แล้วว่าเขาแข็งแกร่งกว่าที่ควรจะเป็น

“ฉันกังวลว่าความฝันของเธอจะถูกบดขยี้ด้วยความจริง และความจริงที่ว่าเธอจะต้องตกลงใจว่าจะไม่สามารถเข้าร่วม MBO ด้วยสายเลือดเกรดต่ำของเธอได้… ฉันตัดสินใจแล้วว่าเมื่อเธอล้มเหลวและได้ กลับมา ฉันจะพาเธอไปที่บ้านและดูแลเธอ ในขณะที่ยังส่งต่อมรดกของฉันให้แก่เธออีกด้วย แต่ตอนนี้… ฉันไม่กังวลเรื่องนั้นอีกต่อไปแล้ว… ฉันแน่ใจว่าเธอจะทำได้ดีและชนะ ไม่ต้องทนทุกข์กับชะตากรรมของความเป็นจริงที่จะมาทำลายความหวังของเธออีกต่อไป โชคดีนะ กุสตาฟ” บอสดันโซ กล่าวด้วยรอยยิ้ม

กุสตาฟประทับใจคำพูดของบอสดันโซอีกครั้ง

เขาลุกขึ้นจากที่นั่งข้างหน้าแล้วก้มต่ำ

“ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะบอสดันโซ” เขากล่าวด้วยความขอบคุณ

แม้ว่าคนอื่นในร้านเค้กจะจ้องมองมาที่เขา เขาไม่สะดุ้งเลยแม้แต่น้อยและยังคงอยู่ในตำแหน่งเดิมเป็นเวลาหลายวินาที

“อ่า เธอไม่จำเป็นต้องทำอย่างนั้น… ฉันดีใจที่ได้ช่วยเหลือเธอในทุกวิถีทางที่ทำได้” บอสดันโซ กล่าวขณะโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ

จากก้นบึ้งของหัวใจ กุสตาฟรู้สึกขอบคุณสำหรับทุกสิ่งที่บอสดันโซทำเพื่อเขา เขายังทนไม่ได้ที่จะแยกทางกับเขา แต่ไม่มีอะไรที่เขาสามารถทำได้เกี่ยวกับสถานการณ์ปัจจุบัน

เขาสาบานในใจว่าจะดูแลมาร่า ถ้าเขาสามารถเข้าสู่ MBO ได้ นี่เป็นวิธีที่เขาตัดสินใจตอบแทนบอสดันโซ

กุสตาฟนั่งลงหลังจากทำเช่นนั้นและถามคำถามสุดท้ายกับบอสดันโซ

“คุณวางแผนจะไปเมืองไหน”

“ไม่ใช่เมืองที่ได้รับความนิยมมากนัก แต่เธออาจรู้จัก… เมืองนี้รู้จักกันในชื่อ เบิร์นนิ่งแซนด์” บอสดันโซ่ กล่าวด้วยสายตาที่ลึกซึ้ง

–

ประมาณ 30 นาทีต่อมา กุสตาฟกลับมาถึงอพาร์ตเมนต์ของเขา เขายอมรับกับความจริงที่ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นได้เกิดขึ้นแล้วและเขาไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้

การยื้อไปมาไม่ได้ช่วยอะไร กุสตาฟจึงวางแผนขั้นตอนต่อไป

“ฉันปล่อยให้พวกเขาเลิกยุ่งกับสิ่งที่พวกเขาตั้งใจจะทำไม่ได้อีกแล้ว…” กุสตาฟเอนขากรรไกรลงบนข้อนิ้วขณะพูด

“ฉันจะทำให้แน่ใจว่าพวกเขาทั้งหมดได้ชดใช้คืนแล้ว”