The Bloodline System ศึกแห่งสายเลือด - ตอนที่ 139

ตอนที่ 139: ชายสวมหน้ากาก

ครูทุกคนในโรงเรียนเอชชีลอนเป็นเลือดผสม ดังนั้นพวกเขาจึงสามารถช่วยเหลือและช่วยชีวิตคนงานได้เร็วกว่ากุสตาฟทำได้ แต่ตอนนี้มีเพียง 3 คนเท่านั้นที่อยู่ที่นั่น

พลางห้องของพนักงานก็บังเอิญว่าอยู่ไกลจากห้องครัว ดังนั้นถ้าพวกเขาอยู่นอกอาคาร พวกเขาจะไม่สามารถมองเห็นเปลวไฟได้

ปกติกิจกรรมของโรงเรียนจะเริ่มตอน 8 โมงเช้า ดังนั้นจึงไม่มีนักเรียนอยู่ในบริเวณใกล้เคียง

หลังจากโทรหาแผนกดับเพลิง บอสดันโซได้รับแจ้งว่าพวกเขาจะมาถึงภายใน 5 ถึง 10 นาที แต่เขารู้ว่าเวลา 10 นาทีนั้นนานพอที่คนจะกลายเป็นขี้เถ้า เขาจึงรีบไปที่บอกพนักงานเพื่อแจ้งครูที่มีอยู่ในโรงเรียน

—

ทันทีที่กุสตาฟกลับเข้ามา เขามองไปรอบๆ สิ่งที่มองเห็นได้คือเปลวไฟและเศษซากที่ลุกไหม้อยู่ในส่วนต่างๆ ของห้องครัวที่กำลังลุกไหม้

เศษซากที่ลุกไหม้และส่วนที่ร่วงหล่นของเพดานส่วนใหญ่ขวางทางของกุสตาฟ

อุณหภูมิของห้องสูงมาก แต่ก็เทียบไม่ได้กับสิ่งที่กุสตาฟเผชิญกับหนอนสุริยะ ดังนั้นเขาจึงไม่ได้รับผลกระทบด้วยซ้ำ

[เปิดใช้งานการจัดการขนาด]

ร่างของกุสตาฟเติบโตขึ้นจนสูงประมาณ 6 ฟุต พร้อมไหล่กว้างและหลัง

เขาแตะปุ่มที่แขนเสื้อซ้ายและมีหน้ากากปรากฏขึ้นในมือ

นี่เป็นหน้ากากแบบเดียวกับที่กุสตาฟซื้อในตลาดโบราณ

‘บอสดันโซเท่านั้นที่รู้ถึงความแข็งแกร่งของฉัน… ให้มันเป็นเช่นนั้น’ กุสตาฟกล่าวภายในใต ขณะสวมหน้ากาก

เขายังฉีกชุดท่อนบนของเขาออกเป็นท่อนๆ อีกครั้ง

เสื้อผ้าบางส่วนของเขาถูกจุดไฟไว้ก่อนหน้านี้ ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจทิ้งเสื้อผ้าเหล่านั้น

[ดวงตาเทพเจ้าเปิดใช้งาน]

ช่องเปิดสองช่องที่ด้านขวาบนและด้านซ้ายของหน้ากากก็สว่างขึ้นด้วยสีแดงเข้มและสีเขียว ทำให้กุสตาฟดูค่อนข้างอันตราย

มุมมองของห้องจากสายตาของกุสตาฟเปลี่ยนเป็นสีต่างๆ ไฟกลายเป็นสีขาวและไม่สามารถปิดกั้นการมองเห็นของเขาอีกต่อไป

สิ่งไม่มีชีวิตอื่น ๆ ในสภาพแวดล้อมเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินและสีขาวด้วย และตอนนี้กุสตาฟสามารถเห็นเงาสีแดงข้างหน้า ซ่อนตัวอยู่ในส่วนต่างๆ ของห้อง

บางคนเสียชีวิตจากไฟแล้ว แต่ก็ยังมีคนที่ยังมีชีวิตอยู่ ขณะที่ในพื้นที่อื่น บางส่วนของเพดานที่ลุกไหม้ได้พังลงมาทับคนงานบางคน

[เปิดใช้งานการวิ่งแล้ว]

กุสตาฟเปิดใช้งานการวิ่งโดยไม่ชักช้าและรีบออกไป

วู้ๆๆๆ!

ความเร็วที่รุนแรงของเขาทำให้เปลวเพลิงแยกทาง

บึ้ม! บึ้ม! บึ้ม! บึ้ม! บึ้ม!

ร่างกายของเขากระแทกเข้ากับท่อนไม้หลายชิ้นที่ตกลงมาจากเพดาน ขณะที่เขาวิ่งไปข้างหน้า

เขาไม่ตอบสนองแม้แต่กับท่อนไม้ที่ชนกับร่างกายของเขา ไม้เรียวบางอันถูกโยนไปด้านข้าง เมื่อมีการสัมผัสกัน ในขณะที่บางอันแตกออกเป็น 2 ส่วน

กุสตาฟมาถึงส่วนใดส่วนหนึ่งของห้องครัวและหยุดชะงัก

เขาพุ่งออกไปเพียงวินาทีเดียว แต่เขาก็วิ่งไปได้ไกลกว่า 300 ฟุตแล้ว

ข้างหน้ามีกองเศษขยะมารวมกัน พวกมันตกลงมาซ้อนกันจนสูง 1 เมตร

กุสตาฟก้มและจุ่มมือทั้งสองข้างใต้เศษซากก่อนที่จะยกขึ้นอย่างแรง

ครืน! ครืน!

บางส่วนที่ลุกเป็นไฟของมันตกลงไปที่พื้น

กุสตาฟหันกลับมาแล้วทิ้งของทั้งหมดลงเหมือนว่ามันไมมีน้ำหนักเลย

เขาหันหลังกลับและเห็นผู้หญิงที่หมดสตินอนอยู่บนพื้นพร้อมกับชุดเชฟที่ไหม้บางส่วน

ท่อนไม้ที่งอเล็กน้อย 2 อันในตำแหน่งแนวทแยงนั้นอยู่เหนือร่างกายของเธอไม่กี่นิ้ว โดยมีปลายของมันติดอยู่กับผนัง ท่อนไม้เหล่านี้เป็นสิ่งที่ป้องกันไม่ให้เศษเล็กเศษน้อยบีบเธอ หากเศษซากยังคงซ้อนกันอยู่ แท่งไม้ก็จะไม่สามารถยึดไว้ได้และจบลงด้วยการยุบตัวลง

กุสตาฟย่อตัวลงและจับตัวเธอไว้ก่อนที่จะยกเธอขึ้นแล้วหันกลับมา

วู้!

ร่างกายของเขาพร่ามัว ขณะที่เขากระโดดข้ามทะเลเพลิงและกระโดดออกจากรูที่อยู่อีกฟากหนึ่งของห้องครัว

ตูม!

กุสตาฟลงไปที่พื้นซึ่งมีพ่อครัวบางคนมารวมกันแล้วปล่อยหญิงสาวคนนั้นก่อนจะหันหลังและกระโดดขึ้นไปอีกครั้ง

พ่อครัวที่อยู่รอบๆ รีบพุ่งเข้าหาหญิงสาวที่หมดสติอย่างรวดเร็ว

-“เยอร์มา!”

– “ใครคือชายสวมหน้ากากคนนั้น?”

-“ใครจะสน? ไปช่วยเยอร์มากันเถอะ!”

– “อืม ก็ได้”

–

กุสตาฟกลับเข้ามาในครัวที่กำลังลุกไหม้และพุ่งตรงไปยังอีกมุมหนึ่งของห้อง

วู้ๆๆๆ!

เขามาถึงอีกส่วนหนึ่งของห้องและย้ายเศษซากบางส่วนไปด้านข้างเผยให้เห็นไม้เท้าที่ติดอยู่ 2 คน ซึ่งถูกล้อมด้วยกำแพงที่ตกลงมา

พวกเขานั่งลงบนพื้นและไออย่างหนักอยู่แล้ว

ใบหน้าของพวกเขาเปลี่ยนเป็นสีดำและบางส่วนของชุดของพวกเขาก็ถูกไฟไหม้เช่นกัน

กุสตาฟจับพ่อครัวชายและหญิงและวางบนบ่าของเขาอย่างรวดเร็ว

ทั้ง 2 คนมีน้ำตาคลอเบ้าเพราะควันไฟ ดังนั้นพวกเขาจึงมองไม่เห็นกุสตาฟด้วยซ้ำ พวกเขาเพียงรู้สึกว่าพวกเขากำลังถูกพาตัวไปและ เนื่องจากสถานการณ์ปัจจุบันของพวกเขา พวกเขาไม่ได้พยายามขัดขืน

กุสตาฟรีบออกจากครัวอีกครั้งและปล่อยพนักงานทั้ง 2 คนออกไปข้างนอกก่อนจะกลับเข้าไปใหม่อีกครั้ง

เขาเคลื่อนไหวเร็วกว่าที่เขาเคยเป็น

เวลาผ่านไปเพียงนาทีเดียวและเขาได้ช่วยชีวิตคน 3 คนแล้ว แต่เขารู้สึกว่าเขายังไม่เร็วพอ เนื่องจากเขาสัมผัสได้ด้วยการรับรู้ของเขาว่าคนงานบางคนถูกจุดไฟเผา

เนื่องจากเสียงแตกของไฟ ทำให้แทบไม่ได้ยินเสียงกรีดร้องของพวกเขา

กุสตาฟรีบเดินไปที่ส่วนอื่นของห้องอย่างรวดเร็ว เขาต้องชกทั้งกำแพงที่ขวางทางของเขาในครั้งนี้ ในเวลานี้มีคนประมาณ 4 คนถูกซ่อนไว้ และเขาต้องวาง 2 คนไว้บนหลังของเขาและยกคนหนึ่งไว้ในมือซ้ายและอีกคนหนึ่งอยู่ทางขวา

ความเร็วของกุสตาฟถูกขัดขวางเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

เขายังสามารถพาพวกเขาทั้งสี่ออกมาได้อย่างปลอดภัย พวกเขาได้รับบาดเจ็บเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

กุสตาฟกลับเข้ามาหลังจากทิ้งพวกเขาไว้กับพนักงานด้านล่าง

เขาไม่เสียเวลาแม้แต่วินาทีเดียวก่อนที่จะกระโดดกลับเข้าไปในอาคาร

คราวนี้เขาพุ่งไปที่มุมตะวันตกเฉียงใต้ของห้องครัวและขจัดสิ่งกีดขวางบนเส้นทางของเขา

เขาไปถึงส่วนที่เป็นรูเล็กๆ ถูกเผาผ่านพื้นไปแล้ว ทำให้มองเห็นห้องด้านล่างได้

กุสตาฟกระโจนไปข้างหน้าเล็กน้อยและตกลงไปอีกฝั่งก่อนจะไปถึงหน้าเศษซากเล็กๆ ที่ขวางกั้นอีกครั้ง

“อั๊ก!”

เสียงกรีดร้องที่ออกมาจากสิ่งกีดขวางนั้นดังก้องเข้ามาในหูของเขา