Silver Overlord - ตอนที่ 27

27 ความแข็งแกร่งของปรมาจารย์น้อย

ตอนนี้เอี้ยนลี่เฉียงรู้สึกค่อนข้างงงงวยเนื่องจากความแข็งแกร่งของคู่ต่อสู้ของเขาดูเหมือนจะไม่ทรงพลังอย่างที่เขาคิด

นั่นไม่ถูกต้อง เป็นไปได้หรือไม่ที่คู่ต่อสู้ของเขาไม่ได้ออกแรงเต็มที่เนื่องจากความจริงที่ว่าเอี้ยนลี่เฉียงอายุน้อยกว่าเขา?

แต่เมื่อเขาเห็นการแสดงออกบนใบหน้าของคู่ต่อสู้โดยเฉพาะเส้นเลือดที่หน้าผากของเขาโผล่ออกมาในขณะที่เหงื่อหลั่งไหลออกมาจนใบหน้าเขาเปียกชุ่มไปหมด เห็นได้ชัดว่าเขาพยายามดิ้นรนที่จะใช้ทุกพลังทุกสัดส่วนออกมาเอี้ยนลี่เฉียงจึงรู้ว่าเป็นเพราะตัวเขาต่างหากที่แข็งแกร่งขึ้น

ที่เท้าของชายหนุ่มร่างโตมีหลุมขนาดเล็กสองหลุมบนพื้น เขาพยายามผลักเอี้ยนลี่เฉียงไปข้างหลัง

ความแข็งแกร่งทางร่างกายของคนที่มีรูปร่างใหญ่เช่นนี้จะมีเพียงเล็กน้อยได้อย่างไร?

ในช่วงเวลาหนึ่งเอี้ยนลี่เฉียงก็ถูกจู่โจมโดยทันทีทันใด ความแข็งแกร่งของคู่ต่อสู้ของเขาไม่ได้อ่อนแอหรือจงใจรั้งเอาไว้

แต่นี่เป็นผลมาจากความแข็งแกร่งของเอี้ยนลี่เฉียงที่เพิ่มขึ้นอย่างมากหลังจากผ่านพื้นฐานท่าม้า ยิ่งไปกว่านั้นเขารู้สึกได้ว่าร่างกายของเขาเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วหลังจากฝึกฝน ‘คัมภีร์เปลี่ยนเส้นเอ็น’ เพียงครึ่งเดือนกว่าๆ

แต่เขาก็ไม่เคยทดสอบพลังของมันจริงๆ คำนำของคู่มือกล่าวว่าวิชานี้สามารถก่อให้เกิดพลังอันศักดิ์สิทธิ์ต่อบุคคลได้นอกจากนี้ยังระบุด้วยว่าผู้อาวุโสเยว่เฟยสามารถดึงสายธนูอันทรงพลังจำนวนหนึ่งร้อยครั้งได้หลังจากฝึกฝนมัน เขาจึงกลายเป็นบุคคลสำคัญในโลกแห่งการต่อสู้ ดังนั้นบางทีทั้งหมดนี้อาจไม่ใช่แค่ความผิดพลาด

ด้วยความคิดทั้งหมดนั้นเอี้ยนลี่เฉียงก็ใช้กำลังในมือของเขาและผลักออกไปด้านนอกอย่างกะทันหัน เมื่อเขาทำเช่นนั้นแรงส่งจากด้านล่างของเท้าก็ไหลออกมาที่มือของเขาทันที

เด็กหนุ่มคนนั้นที่มีขนาดร่างกายเป็นสองเท่าของเอี้ยนลี่เฉียง ถูกผลักล้มลงราวกับว่าเขาโดนแรดพุ่งเข้าใส่

เขารู้สึกได้ถึงคลื่นพลังมหาศาลก่อนที่ร่างของเขาจะถูกส่งออกไปจากวงแหวนสีขาว ร่างกายอันใหญ่โตของเขาลอยอยู่ในอากาศและกระเด็นออกไป 7-8 เมตรจนกระทั่งกระแทกลงกับพื้น

ทันใดนั้นทุกคนก็จ้องไปที่วงแหวนด้วยความตกตะลึง พวกเขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าความแข็งแกร่งของเอี้ยนลี่เฉียงจะยิ่งใหญ่ถึงขนาดที่สามารถส่งนายทหารที่ทรงพลังที่สุดในหมู่พวกเขาบินออกจากวงแหวนได้

ยิ่งไปกว่านั้นเขาถูกกระแทกจนบินไปในระยะทางค่อนข้างไกล

ต้องใช้พละกำลังมากแค่ไหนเพื่อให้บรรลุเป้าหมายนี้?

เอี้ยนลี่เฉียงจ้องไปที่ฝ่ามือของตัวเองด้วยความประหลาดใจ นี่เป็นครั้งแรกที่พลังของเขาปะทุขึ้นเต็มที่และเขาไม่คาดคิดว่ามันจะรุนแรงขนาดนี้

ในขณะนั้นเอี้ยนลี่เฉียงรู้สึกราวกับว่ามีสปริงขนาดมหึมาสองอันฝังอยู่ในกระดูกขาทั้งสองของเขา เมื่อเขาออกแรงสปริงขนาดมหึมาเหล่านั้นก็กระเด้งออกมาอย่างรุนแรงและส่งให้คู่ต่อสู้ของเขาบินถอยหลัง

เด็กหนุ่มคนนั้นไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ เมื่อลงสู่พื้นเขาก็แค่แยกเขี้ยวแล้วลุกขึ้น

สองวินาทีต่อมาโจวหย่งเป็นคนแรกที่แสดงปฏิกิริยาตอบสนองด้วยเสียงปรบมือพร้อมกับตะโกนอย่างตื่นเต้น “ น่าอัศจรรย์!” ทหารของก็ได้สติเสียงตะโกนและเสียงปรบมือก็ตามมา …

ความมั่นใจอันยิ่งใหญ่เพิ่มขึ้นภายในหัวใจของเอี้ยนลี่เฉียง เขาหัวเราะอย่างสนุกสนานและมองไปรอบๆ “ พี่น้องของข้ามีใครอยากจะเล่นมวยปล้ำอีก?”

“พวกเจ้าสี่คนไปด้วยกัน!”

ตามคำสั่งของโจวหย่งชายสี่คนพุ่งออกมาจากท่ามกลางฝูงทหารที่อยู่โดยรอบและเข้าไปในวงด้วยกันสี่ต่อหนึ่ง

ทหารทั้งสี่คนที่อยู่ในวงแหวนมองหน้ากันและกันก่อนที่จะพุ่งเข้าหาเอี้ยนลี่เฉียงจากทิศทางเดียว

หนึ่งในนั้นผลักเอี้ยนลี่เฉียงด้วยไหล่ของเขาขณะที่อีกคนใช้หน้าอกของตัวเองดัน

คนที่สามก้มลงไปเกี่ยวน่องของเอี้ยนลี่เฉียงทันทีในขณะที่อีกคนที่เหลือแนบตัวเข้ากับแขนข้างหนึ่งของเอี้ยนลี่เฉียงโดยใช้มือทั้งสองข้างของตัวเองในการมัดแขนข้างนั้นไว้

คราวนี้เอี้ยนลี่เฉียงไม่ได้วางแผนที่จะใช้กำลังดุร้ายอีกต่อไป แต่เลือกที่จะใช้ทักษะของเขาแทน

ในฐานะคนที่รักมวยปล้ำเอี้ยนลี่เฉียงรู้จักเทคนิคต่างๆมากมายตั้งแต่ยังเป็นเด็กแล้ว

การได้รับความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้นอย่างมากมายทำให้เขาเหมือนพยัคฆ์ร้ายติดปีก

วงแหวนมวยปล้ำไม่กว้างพอที่จะให้วิ่งและหลบหลีกภายในได้ ดังนั้นเอี้ยนลี่เฉียงจึงไม่ได้ใส่ใจกับคนที่กอดน่องซ้ายของเขา

เอี้ยนลี่เฉียงเพียงแค่ถอยหลังด้วยขาขวาและเหวี่ยงร่างไปด้านข้าง

เมื่ออีกสามคนพุ่งเข้าหาเขาการโจมตีที่ประสานกันของทั้งสามคนก็ถูกสกัดทันที

ในขณะที่เขาเหวี่ยงร่างตัวเองไปด้านข้าง ตำแหน่งของอีกสี่คนก็เปลี่ยนไป

หลังของเอี้ยนลี่เฉียงหันหน้าตรงไปยังทั้งสองที่ใช้อกและไหล่ดันเขาไว้ เอี้ยนลี่เฉียงใช้มือทั้งสองข้างของตัวเองจับเข้าที่แขนของทหารคนหนึ่ง ในขณะที่ทหารคนนั้นตกตะลึง เอี้ยนลี่เฉียงก็ดึงเขาไปด้านหน้า ร่างของทหารคนนั้นถูกเหวี่ยงออกนอกวงแหวนพร้อมกับกลิ้งออกไปหลายเมตร

แม้ว่าเกมมวยปล้ำแบบนี้จะไม่ใช่การต่อสู้ แต่ก็ยังต้องใช้ปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นเองตามสถานการณ์ แง่มุมนี้ทำให้มันค่อนข้างคล้ายกับการต่อสู้จริง

ในพริบตาหลังและไหล่ของเอี้ยนลี่เฉียงได้สัมผัสกับฝ่ามือทั้งสี่ที่ยื่นมา เขาใช้หลังของตัวเองผลักทหารสองคนนั้นออกไปทันที

ภายในวงแหวนเวลานี้ขาซ้ายของเขาถูกจับโดยทหารที่เหลืออยู่เพียงคนเดียว การจับขาเป็นส่วนหนึ่งของเทคนิคการต่อสู้

ดังนั้นถึงทหารคนนั้นจะไม่สามารถช่วยเหลือเพื่อนพ้อง แต่ก็ยังรู้สึกอิ่มเอมใจเมื่อเขาสามารถจับขาของเอี้ยนลี่เฉียงได้ เขากำลังจะดึงขาของเอี้ยนลี่เฉียงให้ล้มคว่ำลง แต่เอี้ยนลี่เฉียงรู้ทันและลากขาไปข้างหน้าทำให้ทหารคนที่เหลือไม่สามารถตั้งตัวได้จนล้มลงกับพื้น